اتاقی از آن خود

آدمی اندوه و رنج زندگی را تنها به این امید تحمل می‌کند که در پایان به رستگاری برسد. غافل از این‌که زندگی واقعی همین رنج و اندوهی‌ست که گریبانش را گرفته و در پایان هیچ رستگاری‌ای در انتظارش نیست.

بترس و ادامه بده. خسته شو و ادامه بده. گریه کن و ادامه بده. تو فقط ادامه بده!

امیدِ بی‌جا عینِ مورفینه؛ دردی رو دوا نمی‌کنه، ولی نمی‌ذاره به‌موقع بفهمی داری از درون تموم می‌شی.

بعضی غم‌ها از تنهایی نیست؛ از اینه که هیچ‌کس بلد نیست به تنهاییِ تو نزدیک بشه.

خبر خاصی ندارم. زندگی از من جلو زده و من دارم بیشتر از قبل تلاش می‌کنم تا برسم به او. حرف زیاد هست توی سرم؛ ولی حرف کم است توی زبانم. تلاش می‌کنم و دنبال زندگی می‌دوم؛ اما او انگار سرعتش بیشتر است. خبرهای خوب اگر می‌خواهی، شرمنده‌ات می‌شوم.

من نمیگم چرا داریم به گا میریم من میگم چرا انقدر سرعتمون زیاده

🤌🏻

شهریور قشنگه چون میدونی که یه پاییز تو راهه.

امروز یه پسره بهم گفت "میو" منم بخش "فخخخخ" کردم! هیچی دیگه فک کنم هیچوقت درست نمیشم :))))))

‏تنها خوبی وضعیت اینه که افسرده‌فرندلیه. دیگه کسی نمیپرسه چرا انسان شاد و پرنشاطی نیستی. افراد افسرده سراسر دنیا میتونن بعنوان سفر توریستی بیان اینجا و از ناراحت بودن و انزوا لذت ببرن. @TweetFrsi

خودت رو به خاطر زودتر نفهميدن، چيزى كه فقط زمان می‌تونست بهت ياد بده، ببخش.