💙سخنان اوشو💙

هرگز عشقی وجود نخواهد داشت مگر اینکه منیت در شما از میان برود. مادامی که غرور و منیت در شما وجود دارند به هیچ وجه به عشق اجازه‌ی شکوفایی نخواهید داد. 💜اشو 📚 این_نیز_بگذرد @oshowords

هستي مراقب همه ماست. ما بدون عشق هستي حتي براي يك لحظه نمي توانيم وجود داشته باشيم. هستي پيوسته در وجود ما زندگي جاري مي سازد. ما براي هستي بسيار محترم هستيم، اگرچه همچنان آنرا بديهي مي شماريم- و خاستگاه حماقت ما همين جاست. اگر ما هستي را بديهي بشماريم، در ما هيچگونه احساس شكرگزاري وجود نخواهد داشت. انسان ديندار كسي است كه احساس شكرگزاري كند، ‌شكرگزاري فراوان. كسي كه به صرف بودن، ‌شكرگزار باشد. آنگاه كه تو شروع به احساس شكرگزاري كني،‌ هزار و يك چيز براي شكرگزاري كردن خواهي يافت و هرقدر بيشتر احساس شكرگزاري كني، ‌هدايايي بيشتر از راه خواهند رسيد. Osho💜 @oshowords

همين كه اندكی ساكت‌تر، ‌آرام‌تر و رهاتر شوی، همين كه در درون وجودت بيارامی، ‌ناگهان از زيبايی درختان، از زيبايی ابرها، از زيبايی انسان‌ها و هر چيزی كه هست آگاه می‌شوی. همه چيز زيباست، زيرا همه چيز سرشار از خداست. و آنگاه كه تو از تمام اين زيبايی‌ها آگاه شوی، نتيجهٔ نهايی اين می‌شود كه خود زيبا می‌شوی. 💜اشو @oshowords

ببین چه می کنی و چرا ببین چه می گویی و چرا آن وقت تمام بازی‌هایی که با دیگران می کنی را می توانی ببینی و نه فقط با دیگران بلکه با خودت نیز #اوشو @oshowords

✳️ درخواست عشق ما همه از همدیگر عشق می خواهیم دوستان از دوستان عشق میخواهند ، ما همه از کسی دیگر عشق می خواهیم. بدون این درک که آن دوستی که ما از او عشق خواسته ایم، خودش از شما عشق میخواهد. شما مانند دو گدا هستید که  روبروی هم ایستاده اید و کاسه ی گدایی همدیگر را می کشید. تا زمانی که کسی عشق بخواهد، او قادر به عشق دادن نخواهد بود زیرا عشق خواستن نشان دهنده ی این است که: درون او چشمه ی عشق وجود ندارد وگرنه چرا باید عشق را از بیرون بخواهد؟  فقط کسی که فراتر از نیاز به عشق خواهی رفته باشد، میتواند عشق دهد. عشق سهیم کردن است، نه گدایی کردن عشق امپراطور است، گدا نیست. عشق فقط دادن را می شناسد، او چیزی از خواستن نمی داند. ما عشق را میشناسیم؟  عشقی که درخواست می شود، نمی تواند عشق باشد. و به یاد بسپار:  کسی که عشق را درخواست می کند، هرگز نخواهد توانست در این دنیا عشق را به دست آورد. یکی از اساسی ترین قوانین، یکی از ابدی ترین قوانین زندگی،  این است که کسی که درخواست عشق می کند، هرگز آن را به دست نمی آورد ، هرگز....  عشق تنها به در خانه ای می آید که در آنجا خواهش عشق ناپدید شده باشد. عشق شروع به بارش بر خانه ی کسی می کند که درخواست عشق را متوقف کرده است. اما بر خانه ی کسی که همچنان درخواست عشق می کند، بارانی نخواهد بارید. عشق از قلبی که درخواست عشق می کند، جریان نمی یابد.  قلب درخواست کننده آن نوع پذیرش را ندارد که به عشق امکان ورود دهد. فقط یک قلب سهیم کننده، یک قلب دهنده نوعی پذیرش را در خود دارد تا عشق به درش بیاید و بگوید: در را باز کن! من آمده ام. تاکنون عشق بر در ما کوبیده است؟ نه، زیرا تا به حال قادر به دادن عشق نبوده ایم. و این را نیز به یاد داشته باش که:  هر آنچه که ما می دهیم به ما باز می گردد. یکی از قوانین ابدی این است که هرچه بدهیم به ما باز می گردد.  کل جهان چیزی جز یک اکو نیست. ما تنفر می دهیم، و تنفر به ما باز می گردد.  ما خشم می دهیم، و خشم به ما باز می گردد. ما ازدیگران سوء استفاده می کنیم و سوء استفاده به ما باز می گردد. ما خار پخش می کنیم، و خار به ما باز میگردد. هرآنچه که می دهیم، به ما باز میگردد، آن در راه های بی پایان به ما باز میگردد. و اگر عشق را سهیم کنیم، آنگاه عشق در راه های بی پایان به ما می رسد. اگر عشق در شمار راه های بی حد به ما نرسد، بدان که ما عشق نداده ایم. #اوشو #کتاب_سفر_درونی @oshowords

اگر آشفته ای لطفا به یاد داشته باش به کسی کمک نکن زیرا کمکت سمی خواهد بود. اگر آشفته ای خودت را درگیر دیگران نکن ، زیرا در حال ایجاد دردسر هستی بیماری ات واگیردار می‌شود .  به کسی پند و اندرز نده . و اگر کمی شفافیت ذهنی داری از کسی که آشفتگی دارد نصیحت نپذیر . هوشیار باش ! زیرا آشفتگان همواره دوست دارند دیگران را نصیحت کنند و این کار را مجانی انجام می دهند . هوشیار بمان ! از آشفتگی فقط آشفتگی زاده می‌شود. #اوشو 📗 قایق خالی

✳️ یگانه با کل انسان می‌تواند یا بر اساس ارادهٔ شخصی خود زندگی کند، یا خود را بخشی از ارادهٔ کل هستی بداند. ریشهٔ رنج در این توهم است که انسان خود را موجودی جدا و مستقل از کل می‌پندارد. ما در واقع بخشی از کل هستیم و نمی‌توانیم حتی برای لحظه‌ای جدا از آن وجود داشته باشیم. وقتی باورهای ما برخلاف واقعیت باشند، رنج به وجود می‌آید؛ اما وقتی مطابق با واقعیت زندگی کنیم، نتیجه سرور و سعادت است. انسان آگاه، ایگو را رها می‌کند، زیرا می‌بیند که ایگو چیزی جز یک تصور کاذب نیست. جنگیدن با جریان هستی مانند آن است که یک برگ بخواهد با درخت بجنگد؛ برگ با جنگیدن، فقط خود را از سرچشمهٔ انرژی‌اش دور می‌کند. سانیاس یعنی دست کشیدن از این مبارزه، همراه شدن با جریان هستی و آموختن هنر «رها کردن». وقتی ارادهٔ شخصی کنار می‌رود، کل هستی با انسان همراه می‌شود. مشکلات مختلف زندگی ــ خشم، حسادت، تملک‌جویی، حرص، جاه‌طلبی و مانند آنها ــ ریشه‌های جداگانه ندارند؛ همه از یک ریشه، یعنی ایگو، سرچشمه می‌گیرند. انسان معمولاً نشانه‌ها را می‌بیند و تلاش می‌کند آنها را یکی‌یکی حل کند، در حالی که ریشه همچنان باقی است. مانند درختی که هرچه شاخه‌ها و برگ‌هایش را هرس کنی، تا زمانی که ریشه قطع نشده باشد، دوباره رشد می‌کند. ریشه نامرئی است و برای رسیدن به آن، آگاهی عمیق و نافذ لازم است. #اشو #باد_طلایی خلاصه فصل پنجم @oshowords

سلوک خواهی نخواهی با بحران هویت همراه است. هویت کهنه که همچون جامه ای بر تن توست بیرون می آید و جامه نو نیز هنوز نرسیده است. باید این حالتِ برزخی را پذیرا باشی زیستن در این حالتِ برزخی سخت است. در این مرحله سالک مدام وسوسه میشود که بازگردد و لباس کهنه عادتها را دوباره برتن کند. سلوک مستلزم شجاعت و خطر کردن است. این بهایی است که باید برای رستگاری و سعادت خود بپردازیم. #اوشو @oshowords

✳️مشاهده کن… نه فرار. نه سرکوب. نه جنگیدن با خود. نه اینکه به خودت بگویی: «نباید ناراحت باشم.» «نباید وابسته باشم.» «نباید حسادت کنم.» «نباید میل داشته باشم.» بلکه فقط ببینی: «اکنون در من چه می‌گذرد؟» اگر خشم هست، خشم را ببین. اگر حسادت هست، حسادت را ببین. اگر میل هست، میل را ببین. اگر ترس از دست دادن هست، آن را ببین. اگر نیاز به تأیید دیگران هست، آن را ببین. بدون محکوم کردن. بدون توجیه. بدون فرار. مراقبه ریشه‌های رنج روانی را آشکار می‌کند؛ یعنی به جای اینکه فقط با نشانه‌های رنج بجنگی، به ریشهٔ آن نگاه کنی. #اوشو @oshowords

پس شاید ریشهٔ رنج را نباید فقط در «از دست دادن» جست‌وجو کرد. گاهی ریشهٔ رنج، چسبیدن به چیزی است که ذاتاً ناپایدار است. همه‌چیز تغییر می‌کند. آدم‌ها تغییر می‌کنند. رابطه‌ها تغییر می‌کنند. بدن تغییر می‌کند. جوانی تغییر می‌کند. ثروت تغییر می‌کند. موقعیت تغییر می‌کند. حتی احساسات نیز تغییر می‌کنند. اما ذهن می‌خواهد بعضی چیزها ثابت بمانند. می‌خواهد لحظهٔ خوب را نگه دارد. می‌خواهد آدم مورد علاقه‌اش همیشه همان آدم باقی بماند. می‌خواهد جوانی هرگز تمام نشود. می‌خواهد گذشته دوباره اتفاق بیفتد. و وقتی زندگی مطابق این خواسته حرکت نمی‌کند، رنج آغاز می‌شود. زندگیِ ساخته‌شده بر رؤیاها و خواسته‌های فردی مانند خانه‌ای بر روی شن است؛ زیرا انسان چیزی را بر پایه‌ای موقتی بنا می‌کند و سپس از فرو ریختنش شگفت‌زده می‌شود. #اوشو @oshowords