بازسازی گفتمان دینی

رهاشده در زمین که هنوز کسی آن‌ها را به خاک نسپرده بود، سخت بر من ناگوار آمد آن‌چنان‌که سینه‌ام را در هم فشرد و اضطراب و پریشانی و هراس بسیار بر من غالب آمد و چیزی نمانده بود که جان از تنم بیرون رود. عمه‌ام زینب در همان حال مرا دید و گفت: "تو را چه شده که می‌بینم جان خود را به کف گرفته و می‌خواهی قالب تهی کنی ای بازمانده‌ی جد و پدر و برادرم؟"

" ای مردم کوفه! ....چه زشتکاری کردید. خشم خدا را خریدید و در آتش دوزخ جاوید خزیدید. می‌گریید؟ بگریید که سزاوار گریستنید، نه در خور شادمانه زیستن. داغ ننگی بر خود نهادید که روزگاران برآید و آن ننگ نزداید. این ننگ را چگونه می‌شویید و پاسخ کشتن فرزند پیامبر را چه می‌گویید؟ .... هرآینه باد در دست دارید و در معامله‌ای که کردید، زیانکار و به خشم خدا گرفتار و خواری و مذلّت بر شما باد. ..."