ar
Feedback
جبههٔ آنارشیستی | Anarchist Front

جبههٔ آنارشیستی | Anarchist Front

الذهاب إلى القناة على Telegram
887
المشتركون
-124 ساعات
لا توجد بيانات7 أيام
+1530 أيام

جاري تحميل البيانات...

القنوات المماثلة
لا توجد بيانات
هل تواجه مشاكل؟ يرجى تحديث الصفحة أو الاتصال بمدير الدعم الخاص بنا.
سحابة العلامات
لا توجد بيانات
هل تواجه مشاكل؟ يرجى تحديث الصفحة أو الاتصال بمدير الدعم الخاص بنا.
الإشارات الواردة والصادرة
---
---
---
---
---
---
جذب المشتركين
سبتمبر '26
سبتمبر '26
+16
في 0 قنوات
أغسطس '26
+53
في 4 قنوات
Get PRO
يوليو '26
+21
في 2 قنوات
Get PRO
يونيو '26
+33
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '26
+40
في 6 قنوات
Get PRO
أبريل '26
+32
في 5 قنوات
Get PRO
مارس '26
+90
في 10 قنوات
Get PRO
فبراير '26
+78
في 2 قنوات
Get PRO
يناير '26
+204
في 10 قنوات
Get PRO
ديسمبر '25
+107
في 6 قنوات
Get PRO
نوفمبر '25
+52
في 5 قنوات
Get PRO
أكتوبر '25
+43
في 8 قنوات
Get PRO
سبتمبر '25
+56
في 5 قنوات
Get PRO
أغسطس '25
+53
في 8 قنوات
Get PRO
يوليو '25
+56
في 3 قنوات
Get PRO
يونيو '25
+230
في 8 قنوات
Get PRO
مايو '250
في 1 قنوات
Get PRO
أبريل '25
+57
في 2 قنوات
Get PRO
مارس '250
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '250
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '250
في 1 قنوات
Get PRO
ديسمبر '240
في 2 قنوات
Get PRO
نوفمبر '24
+4
في 2 قنوات
Get PRO
أكتوبر '240
في 1 قنوات
Get PRO
سبتمبر '24
+1
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '240
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '240
في 1 قنوات
Get PRO
يونيو '24
+8
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '240
في 1 قنوات
Get PRO
أبريل '24
+4
في 2 قنوات
Get PRO
مارس '240
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '240
في 2 قنوات
Get PRO
يناير '24
+59
في 2 قنوات
التاريخ
نمو المشتركين
الإشارات
القنوات
14 سبتمبر0
13 سبتمبر+1
12 سبتمبر+2
11 سبتمبر+1
10 سبتمبر+2
09 سبتمبر+1
08 سبتمبر0
07 سبتمبر+1
06 سبتمبر+1
05 سبتمبر+1
04 سبتمبر+2
03 سبتمبر+2
02 سبتمبر+1
01 سبتمبر+1
منشورات القناة
بیانیه : در برابر سرکوب کوییرها در ترکیه؛ هیچ «خانواده‌ای» با سرکوب امن نمی‌شود جبههٔ آنارشیستی سرکوب گستردهٔ افراد و تشکل‌های ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+ در ترکیه را محکوم می‌کند و همبستگی خود را با تمامی افرادی که هدف این یورش‌ها قرار گرفته‌اند اعلام می‌دارد. در روزهای ۱۲ و ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶، نیروهای امنیتی ترکیه در چارچوب عملیاتی با نام «خانواده‌ام در امان است» به خانه‌ها، مراکز مدنی، کسب‌وکارها و دفاتر چندین تشکل ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+ یورش بردند. بر اساس آمار رسمی، دست‌کم ۴۷ نفر در عملیات‌های استانبول و آنکارا بازداشت شده‌اند و سازمان کائوس‌جی‌ال شمار بازداشت‌شدگان را دست‌کم ۵۰ فعال اعلام کرده است. وزیر دادگستری ترکیه نیز از اقدام قضایی علیه ۱۶۲ نفر، ۹ انجمن و ۱۳ کسب‌وکار در ۱۵ استان خبر داده است. دولت ترکیه این سرکوب را با ادبیاتی دربارهٔ «حفاظت از خانواده»، «اخلاق عمومی» و «حفاظت از کودکان» توجیه می‌کند. ما این منطق را به‌خوبی می‌شناسیم. دولت‌ها بارها بدن، جنسیت، گرایش جنسی، روابط خصوصی و شیوهٔ زندگی انسان‌ها را به میدان اعمال قدرت تبدیل کرده‌اند و سپس این سلطه را به نام خانواده، اخلاق، سنت، دین یا امنیت توجیه کرده‌اند. اما خانواده با بازداشت امن نمی‌شود. کودکان با سانسور محافظت نمی‌شوند. جامعه با سرکوب تفاوت‌ها آزادتر یا سالم‌تر نمی‌شود. گرایش جنسی و هویت جنسیتی انسان‌ها موضوع فرمان دولت، پلیس، دادستان یا سیاست‌مداران نیست. ما همچنین تأکید می‌کنیم که اتهاماتی که حکومت ترکیه علیه افراد و تشکل‌های مورد حمله مطرح کرده است، اتهام‌اند و نباید پیش از اثبات به‌عنوان واقعیت بازتولید شوند. استفاده از اتهامات کیفری برای مشروعیت‌بخشیدن به یورش گسترده علیه یک جامعهٔ مشخص، خود نیازمند بررسی و پاسخگویی عمومی است. برای ما مسئله تنها دفاع از یک «اقلیت» نیست. مسئله دفاع از آزادی هر انسانی در برابر قدرتی است که می‌خواهد تعیین کند چه کسی چگونه زندگی کند، چه کسی را دوست داشته باشد، بدن خود را چگونه تعریف کند و چه شکلی از زندگی «قابل قبول» است. آزادی تقسیم‌پذیر نیست. جامعه‌ای که در آن دولت بتواند امروز کوییرها را به نام «خانواده» سرکوب کند، فردا می‌تواند زنان، مهاجران، کارگران، مخالفان سیاسی یا هر گروه دیگری را به نام ارزش دیگری هدف قرار دهد. ما در کنار جامعهٔ کوییر و ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+ ترکیه، فعالان بازداشت‌شده، تشکل‌های مورد حمله و همهٔ کسانی می‌ایستیم که در برابر این سیاست سرکوب مقاومت می‌کنند. نه دولت حق مالکیت بر بدن ما را دارد، نه دین، نه خانواده و نه اکثریت. بدن ما، هویت ما، عشق ما و زندگی ما متعلق به خود ماست. جبههٔ آنارشیستی سپتامبر ۲۰۲۶

2
لا يوجد نص...
15
3
یک شهروند در شوشتر بازداشت شد ❗️❗️❗️❗️❗️– مهدی خالدی، شهروند ساکن شوشتر، توسط ماموران سازمان اطلاعات سپاه در این شهرستان بازد
یک شهروند در شوشتر بازداشت شد ❗️❗️❗️❗️❗️– مهدی خالدی، شهروند ساکن شوشتر، توسط ماموران سازمان اطلاعات سپاه در این شهرستان بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مهدی خالدی در شوشتر بازداشت شد. براساس اطلاعات دریافتی هرانا، آقای خالدی شامگاه شنبه ۲۱ شهریورماه ۱۴۰۵، توسط ماموران سازمان اطلاعات سپاه بازداشت شده است. ادامه مطلب #مهدی_خالدی ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ - @Hranews کانال هرانا 🆑
34
4
به دلیل آتش زدن پرچم؛ برای ۴۰ دانشجوی دانشگاه تهران پرونده انضباطی تشکیل شد ❗️❗️❗️❗️❗️– در ارتباط با اعتراضات دانشجویی اسفندماه سال گذشته، برای ۴۰ دانشجوی دانشگاه تهران به دلیل آنچه «اهانت و آتش زدن پرچم» عنوان شده، پرونده انضباطی تشکیل شده است. ادامه مطلب #دانشجویان ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ - @Hranews کانال هرانا 🆑
33
5
محمد کعبی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد ❗️❗️❗️❗️❗️– روز گذشته، محمد کعبی، شهروند اهل شهرستان شوش، توسط نیروهای سازمان اطلاعا
محمد کعبی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد ❗️❗️❗️❗️❗️– روز گذشته، محمد کعبی، شهروند اهل شهرستان شوش، توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محمد کعبی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، آقای کعبی بعد از ظهر روز شنبه ۲۱ شهریورماه، توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه بازداشت و سپس به مکان نامعلومی منتقل شد. ادامه مطلب #محمد_کعبی ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ - @Hranews کانال هرانا 🆑
27
6
آشنایی با شخصیت های تاثیرگذار جنبش آنارشیستی قسمت بیست و پنجم #دلورس_پرات+8
آشنایی با شخصیت های تاثیرگذار جنبش آنارشیستی قسمت بیست و پنجم #دلورس_پرات
43
7
فراخوان احزاب کورد به اعتصاب سراسری در کوردستان به مناسبت ۲۵ شهریور، سالگرد قتل حکومتی ژینا ⁧ #مهسا_امینی ⁩ و آغاز جنبش ⁧ #زن
فراخوان احزاب کورد به اعتصاب سراسری در کوردستان به مناسبت ۲۵ شهریور، سالگرد قتل حکومتی ژینا ⁧ #مهسا_امینی ⁩ و آغاز جنبش ⁧ #زن_زندگی_آزادی ⁩. ‏امیدوارم که شهرهای دیگر ایران نیز به این فراخوان پاسخ‌گویند و در اعتصاب سراسری روز چهارشنبه ۲۵ شهریور به کوردستان بپیوندند. ‏به امید آزادی ایران🙏
38
8
تور اجبارى اتاق شلاق براى "عبرت" متهمان یکی از شهروندان با ارسال ویدیویی که مخفیانه از اتاق اجرای احکام شلاق ثبت کرده، مشاهدا
تور اجبارى اتاق شلاق براى "عبرت" متهمان یکی از شهروندان با ارسال ویدیویی که مخفیانه از اتاق اجرای احکام شلاق ثبت کرده، مشاهدات و تجربه مستقیم خود را با بنیاد عبدالرحمن برومند در میان گذاشته است؛ روایتی که به‌زودی در قالب یک شهادت‌نامه تفصیلی منتشر خواهد شد. او درباره انگیزه خود از انتشار این ویدیو پس از چند سال می‌گوید: «آنچه در جریان بازداشت و صدور این حکم بر من گذشت، در برابر حجم بی‌پایان ظلم و بی‌عدالتی شاید اهمیتی نداشته باشد؛ آنچه برای من اهمیت دارد، تاباندن نور بر گوشه‌ای از این سازوکار مخوف است تا همگان ببینند مردم ایران برای داشتن یک زندگی معمولی با چه مجازات‌های تحقیرآمیزی روبرو می‌شوند.» @IranRights 📡 @VahidOnline
36
9
راهکارهایی برای مقابله با سرکوبگران حوزه حجاب: در مواجهه با سرکوبگران حوزه حجاب، هدف اصلی باید حفظ امکان مقاومت، کاهش فرسایش افراد و جلوگیری از تبدیل شدن مبارزه روزمره به مجموعه‌ای از درگیری‌های پرهزینه و پراکنده باشد. بر این اساس، می‌توان پیشنهادهای زیر را در نظر گرفت: https://t.me/NoToExecutionCamp/18360 ۱. حفظ سبک زندگی تا حد امکان تا جایی که شرایط و امنیت فردی اجازه می‌دهد، بهتر است هرکس پوشش و سبک زندگی مطلوب خود را حفظ کند و اجازه ندهد حضور نیروهای سرکوبگر به شکل دائمی بر انتخاب‌های روزمره او تأثیر بگذارد. ۲. کاهش درگیری‌های مستقیم و روزمره لازم نیست هر برخوردی به یک درگیری تبدیل شود. در موقعیت‌هایی که فرد تشخیص می‌دهد مقاومت مستقیم فایده‌ای ندارد و صرفاً خطر و فرسایش بیشتری ایجاد می‌کند، می‌توان از درگیری پرهیز کرد و انرژی خود را برای موقعیت‌های مؤثرتر حفظ کرد. برای مثال، اگر فردی مجبور شد موقتاً پوشش مورد مطالبه مأمور را رعایت کند، این الزام لزوماً به معنای پذیرش آن در زندگی روزمره نیست. ۳. درگیری علنی، تنها در موقعیت مناسب اگر فردی تصمیم گرفت در برابر یک مورد سرکوب مقاومت کند، بهتر است تا حد امکان این موضوع در فضای عمومی و در حضور دیگران اتفاق بیفتد؛ به‌گونه‌ای که امکان اعمال خشونت یا بازداشت خودسرانه بدون شاهد و بدون هزینه اجتماعی کاهش پیدا کند. البته تشخیص شرایط و میزان خطر باید بر عهده خود فرد باشد. ۴. ایجاد شبکه‌ای از حمایت و تشویق متقابل مقاومت در برابر سرکوب فقط به حضور خیابانی محدود نمی‌شود. می‌توان به‌صورت روزمره از یکدیگر حمایت کرد، تجربه‌های موفق را به اشتراک گذاشت و یکدیگر را به حفظ شجاعت و اعتمادبه‌نفس تشویق کرد. ایجاد چنین فضای حمایتی می‌تواند احساس تنهایی و فرسودگی را کاهش دهد. ۵. توجه جدی به امنیت دیجیتال پیش از حضور در موقعیت‌هایی که احتمال بازرسی، بازداشت یا دسترسی اجباری به تلفن همراه وجود دارد، باید تا حد امکان اطلاعات و ارتباطات حساس از دستگاه‌ها حذف یا ایمن‌سازی شوند. همچنین بهتر است افراد از نگهداری غیرضروری اطلاعات حساس بر روی تلفن همراه خودداری کنند. ۶. تکیه بر حمایت متقابل مردم یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های موجود، حضور دیگر شهروندان است. نیروهای سرکوبگر نباید این تصور را ایجاد کنند که فرد در خیابان کاملاً تنهاست. حمایت دیگران، حضور شاهدان و واکنش جمعی می‌تواند امکان اعمال خشونت بدون هزینه را کاهش دهد. ۷. مستندسازی و رساندن صدای اعتراض به خارج از کشور تجمع‌های اعتراضی در خارج از کشور می‌توانند در کنار مستندسازی وضعیت داخل، به دیده‌شدن موارد سرکوب کمک کنند. تهیه گزارش و ثبت رویدادها، در صورتی که امنیت افراد حاضر در صحنه به خطر نیفتد، اهمیت دارد. افشای هویت افراد دخیل در سرکوب نیز باید تنها بر اساس اطلاعات قابل‌اعتماد و در شرایطی انجام شود که انتشار آن موجب به خطر افتادن افراد دیگری نشود. ۸. کاهش ردپای ارتباطات حساس در شرایطی که احتمال کنترل یا بازرسی وجود دارد، بهتر است افراد از کانال‌ها و گروه‌هایی که اطلاعات حساس در آنها ردوبدل می‌شود خارج شوند و پیام‌ها و داده‌های حساس غیرضروری را روی دستگاه خود نگه ندارند. اصل اساسی باید این باشد که هیچ اطلاعاتی بیش از اندازه لازم در دسترس باقی نماند. ۹. اطلاع‌رسانی غیرمستقیم به زنان دیگر اگر فردی در مسیر خود با نیروهای سرکوبگر مواجه شد، در صورت امکان و بدون ایجاد خطر برای خود یا دیگران، می‌تواند زنان دیگری را که در همان مسیر قرار دارند از وجود آنها مطلع کند تا افراد بتوانند آگاهانه درباره ادامه مسیر یا نحوه مواجهه تصمیم بگیرند. ۱۰. اطلاع‌رسانی درباره محل‌های سرکوب پس از رسیدن به یک مکان امن، می‌توان اطلاعات مربوط به حضور نیروهای سرکوبگر و محل‌های برخورد را از طریق شبکه‌های امن و افراد مورد اعتماد، از جمله افرادی در خارج از کشور، منتشر کرد تا دیگران نیز از وضعیت آن محدوده مطلع شوند. در این مورد نیز حفظ امنیت فرستنده و افرادی که اطلاعات را منتقل می‌کنند باید در اولویت باشد. ۱۱. احتیاط بیشتر در فضاهای بسته در مکان‌هایی مانند مترو، اتوبوس یا سایر فضاهای بسته، بهتر است تا حد امکان از درگیری مستقیم پرهیز شود؛ زیرا محدود بودن مسیرهای خروج و حضور نیروهای بیشتر می‌تواند احتمال تشدید برخورد را افزایش دهد. در چنین موقعیت‌هایی، حفظ امنیت فردی و امکان خروج از موقعیت می‌تواند اولویت بیشتری داشته باشد. در مجموع، مقابله با سرکوب حجاب الزاماً به معنای درگیری دائمی و مستقیم نیست. بخشی از مقاومت می‌تواند در حفظ سبک زندگی، حمایت متقابل، اطلاع‌رسانی، مستندسازی و کاهش امکان اعمال سرکوب بدون شاهد شکل بگیرد.
32
10
گزارشی از بازداشت یک زن در شهرستان ماسال ❗️❗️❗️❗️❗️ – یک زن در شهرستان ماسال به دلیل آنچه «تشویش اذهان عمومی در فضای مجازی» عنوان شده است، توسط ماموران پلیس امنیت عمومی #بازداشت و به مرجع قضایی معرفی شد. ادامه مطلب ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ -  @Hranews  کانال هرانا 🆑
34
11
زنان محکوم به اعدام در ایران؛ هشت پرونده سیاسی، امنیتی و اعتراضی ❗️❗️❗️❗️❗️ – دست‌کم هشت زن زندانی به نام‌های پخشان عزیزی، ار
زنان محکوم به اعدام در ایران؛ هشت پرونده سیاسی، امنیتی و اعتراضی ❗️❗️❗️❗️❗️ – دست‌کم هشت زن زندانی به نام‌های پخشان عزیزی، ارغوان فلاحی، زهرا شهباز طبری، مریم هداوند، مهناز چاردولی، لیلا ابوالحسنی، ترانه رحیمی و سودا (مرضیه) ابراهیمی شمس‌آبادی در زندان‌های مختلف ایران با حکم #اعدام مواجه‌اند. احکام این زنان در پرونده‌هایی با اتهاماتی از جمله «بغی»، «محاربه» و «افساد فی‌الارض» صادر شده است؛ احکام اعدام پخشان عزیزی و ارغوان فلاحی در دیوان عالی کشور تأیید شده و پرونده شماری دیگر همچنان در مراحل بدوی قرار دارد. در این گزارش، آخرین وضعیت قضایی و روند پرونده هر یک از این زندانیان بررسی شده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بررسی پرونده‌های قضایی زنان زندانی نشان می‌دهد که دست‌کم هشت زن در نقاط مختلف کشور با احکام اعدام مواجه هستند. چهار تن از این زنان، مریم هداوند، مهناز چاردولی، لیلا ابوالحسنی و ترانه رحیمی، در پرونده‌هایی مرتبط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ به اعدام محکوم شده‌اند. سودا (مرضیه) ابراهیمی شمس‌آبادی نیز در پرونده‌ای مرتبط با تحولات امنیتی همزمان با جنگ با حکم اعدام مواجه است. پخشان عزیزی، ارغوان فلاحی و زهرا شهباز طبری در پرونده‌های جداگانه سیاسی و امنیتی به اعدام محکوم شده‌اند. این احکام توسط شعب مختلف دادگاه‌های انقلاب تهران، اصفهان، رشت و بندرعباس صادر شده است. در میان قضات صادرکننده این احکام، نام ایمان افشاری، ابوالقاسم صلواتی، وحید همت‌نژاد، مرتضی براتی، محمدرضا توکلی، محمدعلی درویش‌گفتار و قاضی حاجی‌زاده دیده می‌شود. ادامه مطلب #پخشان_عزیزی #ارغوان_فلاحی #زهرا_شهباز_طبری #مریم_هداوند #مهناز_چاردولی #لیلا_ابوالحسنی #ترانه_رحیمی #سودا_ابراهیمی_شمس‌آبادی #مرضیه_ابراهیمی_شمس‌آبادی ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ -  @Hranews  کانال هرانا 🆑
30
12
یک نوجوان ۱۶ ساله در پیرانشهر بازداشت شد ❗️❗️❗️❗️❗️ – روز گذشته، آرژین جوندی، نوجوان ۱۶ ساله اهل روستای کوپر از توابع پیرانشهر، توسط نیروهای امنیتی #بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. ادامه مطلب #آرژین_جوندی ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ -  @Hranews  کانال هرانا 🆑
31
13
گزارشی از پرونده سارا موسیقی؛ از بازداشت در منزل تا شش سال حبس ❗️❗️❗️❗️❗️ – سارا موسیقی، زندانی سیاسی، دوران محکومیت حبس خود
گزارشی از پرونده سارا موسیقی؛ از بازداشت در منزل تا شش سال حبس ❗️❗️❗️❗️❗️ – سارا موسیقی، زندانی سیاسی، دوران محکومیت حبس خود را در زندان قرچک ورامین سپری می‌کند. وی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به تحمل شش سال #حبس محکوم شده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سارا موسیقی، زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین محبوس است. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، سارا موسیقی، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری از بابت اتهاماتی از جمله «توهین به رهبری»، «توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی»، «توهین به مقدسات»، «ارتباط با دول متخاصم» و اتهاماتی مرتبط با حمایت از اسرائیل به تحمل شش سال حبس محکوم شده است. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی ضمن تایید این خبر به هرانا گفت: «خانم موسیقی در تاریخ ۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ به زندان قرچک ورامین منتقل شد. وی در دوران بازداشت و مراحل بازجویی با استفاده از سلاح تهدید شده و با وارد کردن سوزن به کف دست و ضربه به ناحیه کمر مورد شکنجه قرار گرفته است. با وجود آسیب‌های وارده، از رسیدگی پزشکی مناسب و انتقال به پزشکی قانونی محروم مانده است.» ادامه مطلب #سارا_موسیقی ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ -  @Hranews  کانال هرانا 🆑
30
14
🛑 اهواز؛ بازداشت دو فعال فرهنگی و مدنی عرب توسط نیروهای حکومتی ✅ دو فعال فرهنگی و مدنی عرب به‌نامهای عارف ناصری و مهدی ناصری
🛑 اهواز؛ بازداشت دو فعال فرهنگی و مدنی عرب توسط نیروهای حکومتی ✅ دو فعال فرهنگی و مدنی عرب به‌نامهای عارف ناصری و مهدی ناصری توسط نیروهای حکومتی جمهوری اسلامی ایران بازداشت و به مکان‌های نامعلومی منتقل شده‌اند و تاکنون اطلاعی از سرنوشتشان در دست نیست. 🆔 @Hengaw_Org https://hengaw.net/fa/news/2026/09/article-70
49
15
چرا کافه، تور گردشگری و باشگاه ورزشی به کانون سیاست‌گذاری تبدیل شده‌اند؟/ نعیمه دوستدار 📡📡📡📡📡– در فاصله‌ی ۲۰ تیر تا ۱۰ م
چرا کافه، تور گردشگری و باشگاه ورزشی به کانون سیاست‌گذاری تبدیل شده‌اند؟/ نعیمه دوستدار 📡📡📡📡📡– در فاصله‌ی ۲۰ تیر تا ۱۰ مرداد ۱۴۰۵، دست‌کم ۷۲ صفحه و حساب شناخته‌شده در شبکه‌های اجتماعی ایران مسدود یا توقیف شدند، گردانندگان دست‌کم ۲۱ صفحه ناچار به انتشار تعهدنامه شدند و دست‌کم ۲۳ واحد صنفی در شهرهای مختلف پلمب شدند. دامنه‌ی برخوردها از بلاگرها و کسب‌وکارهای اینترنتی تا کافه‌ها، باشگاه‌های ورزشی، فعالان مد و زیبایی و برگزارکنندگان تورهای گردشگری امتداد داشته است. در قزوین نیز پلیس از برخورد با ۵۶ صفحه‌ی اینستاگرامی خبر داده و در رشت بیش از سه هزار مورد محتوا از صفحات متعلق به ۳۲ واحد صنفی حذف شده است. این ارقام، بر اساس گزارش هرانا، حداقل موارد قابل شناسایی‌اند و به دلیل هم‌پوشانی برخی اقدامات نمی‌توان آن‌ها را با یکدیگر جمع زد. در نگاه نخست، پرونده‌ها متفاوت هستند: یک کافه به دلیل حضور زنان بدون حجاب اجباری پلمب شده، صفحه‌ی یک آژانس گردشگری پس از انتشار تصاویر زنان با پوشش اختیاری مسدود شده، مربی ورزشی یا بلاگری را به پلیس احضار کرده‌اند و صاحب یک کسب‌وکار اینترنتی مجبور به حذف محتوا و انتشار تعهدنامه شده است. با کنار هم قرار دادن این موارد به نظر می‌رسد بخش مهمی از انرژی دستگاه کنترل اجتماعی جمهوری اسلامی اکنون متوجه مکان‌ها و فعالیت‌هایی شده که در ظاهر سیاسی نیستند. این فضاها موقعیتی ویژه دارند. کافه، باشگاه، تور گردشگری، صفحه‌ی اینستاگرامی و بسیاری از کسب‌وکارهای فرهنگی و خدماتی، فضاهایی میان زندگی خصوصی و عرصه‌ی رسمی عمومی‌اند. آن‌ها نه خانه‌اند که حکومت برای ورود به آن‌ها با محدودیت بیش‌تری روبه‌رو باشد و نه نهاد رسمی که قواعد حکومت در آن از پیش تثبیت شده باشد. در این فضاهای بینابینی، شهروندان با یکدیگر ملاقات می‌کنند، سبک‌های متفاوت زندگی را می‌بینند و هنجارهایی را در عمل می‌سازند که لزوماً با هنجار رسمی حکومت منطبق نیست. ادامه مطلب لینک به مطلب در وبسایت خط صلح #نعیمه_دوستدار ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ - @Hranews کانال هرانا 🆑
48
16
زهرا نقشینه، وکیل دادگستری در تبریز بازداشت شد ❗️❗️❗️❗️❗️– زهرا نقشینه، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای آذربایجان شرقی، روز چ
زهرا نقشینه، وکیل دادگستری در تبریز بازداشت شد ❗️❗️❗️❗️❗️– زهرا نقشینه، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای آذربایجان شرقی، روز چهارشنبه ۱۸ شهریورماه، پس از حضور در شعبه ۱۵ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تبریز بازداشت شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، زهرا نقشینه، #وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای آذربایجان شرقی، بازداشت شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم نقشینه روز چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵، در پی دریافت ابلاغیه ای در شعبه ۱۵ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تبریز حاضر شد. وی پس از حضور در این مرجع قضایی بازداشت شده است. ادامه مطلب #زهرا_نقشینه ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ -  @Hranews  کانال هرانا 🆑
45
17
گزارشی از آخرین وضعیت رومینا و ترانه رحیمی در زندان دولت‌آباد اصفهان ❗️❗️❗️❗️❗️– ترانه رحیمی و رومینا رحیمی، دو خواهر بازداشت
گزارشی از آخرین وضعیت رومینا و ترانه رحیمی در زندان دولت‌آباد اصفهان ❗️❗️❗️❗️❗️– ترانه رحیمی و رومینا رحیمی، دو خواهر بازداشت شده در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و از متهمان پرونده موسوم به «میدان شهدای اصفهان»، اکنون در بند پذیرش زندان دولت‌آباد این شهر به سر می‌برند. ترانه رحیمی در مرحله بدوی از بابت اتهاماتی از جمله محاربه به اعدام و ۱۱ سال حبس و رومینا رحیمی بابت اتهاماتی از جمله معاونت در محاربه به ۳۶ سال حبس محکوم شده‌اند. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ترانه و رومینا رحیمی همچنان در زندان دولت‌آباد اصفهان به سر می‌برند. یک منبع مطلع از وضعیت این دو خواهر به هرانا گفت که ترانه و رومینا رحیمی حدود یک هفته پس از وقایع ۱۸ دی‌ماه در محدوده میدان شهدا در اصفهان، توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت شدند. آنها پس از بازداشت ابتدا به یکی از مقرهای این نهاد امنیتی واقع در مجموعه دولت‌آباد منتقل و مدتی بعد در سلول‌های انفرادی زندان دولت‌آباد نگهداری شدند. این دو خواهر پس از مدتی به بند عمومی منتقل شدند، با این حال تا مدتی از امکان تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم بودند. بر اساس اظهارات این منبع مطلع، در جریان بازجویی‌ها از ترانه رحیمی اظهاراتی مبنی بر وارد کردن ضربه با چاقو به کتف یکی از اعضای سپاه پاسداران که در جریان وقایع آن شب جان باخت، اخذ شده است. همچنین از رومینا رحیمی نیز اظهاراتی مبنی بر حضور در محل درگیری گرفته شده، در حالی که وی در هیچ‌یک از درگیری‌های آن شب حضور نداشته است. هر دو خواهر بعداً اعلام کرده‌اند که این اعترافات تحت فشار و شکنجه اخذ شده است. در روند رسیدگی قضایی، اتهام اصلی ترانه رحیمی «محاربه» و اتهام اصلی رومینا رحیمی «معاونت در محاربه» عنوان شده است. اتهام محاربه در این پرونده به «حمل سلاح سرد و کوکتل مولوتف» مرتبط دانسته شده است. ادامه مطلب #ترانه_رحیمی #رومینا_رحیمی ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ -  @Hranews  کانال هرانا 🆑
40
18
پناهجویان می‌ایستند؛ خانه‌هایی که به کسی که سندش مشکل دارد پناه می‌دهند. این چیزها را هیچ حزبی، چه در قدرت باشد چه نباشد، برای مردم نمی‌سازد. مردم خودشان باید بسازندش. و دقیقا همین‌جاست که تفاوت بین یک جامعه‌ی مقاوم و یک جامعه‌ی شکننده معلوم می‌شود: نه در این‌که کدام حزب برنده‌ی انتخابات بعدی می‌شود، بلکه در این‌که آیا رابطه‌ی انسان‌ها با هم، مستقل از تصمیم دولت، به اندازه‌ی کافی قوی هست که در برابر یک سیاست ظالمانه مقاومت کند یا نه. همان بیست‌وپنج تا پنجاه هزار نفری که در گیسن جلوی جاده را بستند، نمونه‌ی کوچکی از همین ظرفیت‌اند. سوال این است که آیا این ظرفیت فقط وقتی فعال می‌شود که خبری در رسانه‌ها بترکد، یا می‌تواند به یک ساختار دائمی و روزمره تبدیل شود. [ما] را باید از نو تعریف کرد، نه از پاسپورت... اگر بخواهم همه‌ی این سه بخش را در یک خط جمع کنم، این است: مسئله هیچ‌وقت این نبوده که کدام حزب راست‌تر یا چپ‌تر است. مسئله این است که تا وقتی تعریف [ما] را به دست دولت بسپاریم (دولتی که ذاتا برای کارکردنش به مرز و به دسته‌بندی نیاز دارد) همیشه یک گروهی هست که بیرون از این [ما] می‌ماند، و این گروه، بسته به فصل سیاسی، عوض می‌شود. امروز نوبت مهاجر است، فردا ممکن است نوبت یک اقلیت دیگر، یک اعتراض کارگری، یک جنبش دیگر باشد. [ما]یی که ارزش دفاع‌کردن دارد، آن [ما]یی نیست که یک اداره‌ی دولتی تعریفش کرده. [ما]یی است که آدم‌ها، از پایین و بدون اجازه‌ی هیچ نهادی، با کمک‌کردن به هم، با ایستادن کنار هم وقتی یکی‌شان زیر فشار است، خودشان می‌سازندش. این نوع [ما] به پاسپورت نیاز ندارد. تنها چیزی که نیاز دارد این است که آدم‌ها یاد بگیرند امنیت‌شان را از دولت طلب نکنند، بلکه از هم بسازندش. این تنها چیزی است که هیچ حزبی، هر چقدر هم قدرت بگیرد، نمی‌تواند از مردم پس بگیرد... نوشته‌ی مشترک از: دو نويسنده
66
19
پشت سیاست مهاجرت، دستگاهی که هیچ‌وقت عوض نمی‌شود: {از (ما و آنها) تا آینده اروپا/ بخش سوم} در دو بخش قبل، از منطق مرز و از نقشی که (دیگری خوب) برای هر جریان ناسیونالیستی بازی می‌کند حرف زدیم. اما اگر همین‌جا بمانیم، هنوز داریم فقط روی سطح ماجرا حرکت می‌کنیم. سوال اصلی‌تر این است: چرا اصلا این بحث، هر بار، سرش به همین‌جا می‌رسد که کدام حزب قدرت را در دست بگیرد؟ چرا فرض همه (چه مدافع مهاجران، چه مخالفشان) این است که راه‌حل باید از صندوق رای بیرون بیاید؟ این فرض، خودش بخشی از مشکل است. همان پلیسی که در گیسن جلوی ده‌ها هزار معترض ایستاد تا کنگره‌ی نسل آلمان (هرچند با دو ساعت تاخیر) بتواند برگزار شود، و در این میان با معترضان درگیر هم شد، فردا، اگر دولت عوض شود، حکم اخراج مهاجران را هم همین‌طور اجرا خواهد کرد. پلیس، در ذات خودش نه طرف مهاجر است و نه طرف مخالفانش. پلیس ابزار دولت است، هر دولتی، برای اجرای هر تصمیمی که آن دولت بگیرد. امروز نظم را به نفع برگزاری یک کنگره‌ی حزبی برقرار می‌کند، فردا در اردوگاه اخراج، مهاجران را سوار اتوبوس می‌کند. این تناقض نیست؛ همین کارکرد اصلی پلیس است: اجرای حکم، فارغ از این‌که حکم چه باشد و علیه چه کسی. به همین دلیل، وقتی کسی می‌گوید (اگر حزب درستی سر کار بیاید، این‌همه ترس بی‌مورد است)، دارد نکته‌ی مهمی را نادیده می‌گیرد. زیرساخت اخراج (آرشیو اطلاعات مهاجران، مرزبانی، اردوگاه‌های نگهداری، قوانین اقامت موقت) زیر هر دولتی، چپ یا راست، سر جایش می‌ماند. یک دولت میانه‌رو ممکن است از آن کمتر و با احتیاط بیشتر استفاده کند؛ یک دولت راست افراطی ممکن است از همان ابزار، بی‌محابا استفاده کند. اما ابزار را دولت میانه‌رو ساخته، نه دولت افراطی. آلترناتیو برای آلمان این دستگاه را اختراع نکرده؛ فقط دارد قول می‌دهد از دستگاهی که از قبل آماده بوده، تندتر استفاده کند. سرمایه به مرز نیازی ندارد؛ به تقسیم نیاز دارد... باید یک باور رایج را هم کنار گذاشت: این‌که نژادپرستی و ناسیونالیسم محصول طبیعی اقتصاد بازار آزادند و سرمایه همیشه از آن‌ها سود می‌برد. واقعیت پیچیده‌تر است. سرمایه، در نگاه اول، از نیروی کار آزاد و بدون مرز خوشش می‌آید؛ چون هر چه جابه‌جایی کارگر ساده‌تر باشد، دستمزد پایین‌تر می‌ماند. به همین دلیل هم هست که همان صنایعی که در بحث سیاسی از هجوم مهاجر حرف می‌زنند، در عمل به کارگر مهاجر وابسته‌اند. اما سرمایه از یک چیز دیگر هم سود می‌برد: از این‌که کارگرها به جای اتحاد با هم، سر تعلق ملی و قومی با هم رقابت کنند. کارگری که فکر می‌کند دشمنش همکار مهاجرش است، اتحادیه تشکیل نمی‌دهد؛ کارگری که فکر می‌کند مشکلش صاحب کارخانه است، تشکیل می‌دهد. پس نتیجه این می‌شود: نظام سرمایه‌داری نه ذاتا طرفدار مرزهای بسته است، نه طرفدار مرزهای باز؛ هر کدام را که برایش سودآورتر باشد انتخاب می‌کند. گاهی به نیروی کار ارزان مهاجر نیاز دارد و از سیاست‌های تسهیل ورود حمایت می‌کند؛ گاهی، وقتی جامعه بحرانی و عصبانی است، از ناسیونالیسم به‌عنوان سوپاپ اطمینان استفاده می‌کند تا خشم مردم از نابرابری اقتصادی، به‌جای آنکه متوجه بالا برود، متوجه کنار برود. آلترناتیو برای آلمان، در برنامه‌ی اقتصادی‌اش، هیچ برنامه‌ی جدی‌ای برای بازتوزیع ثروت یا محدودکردن قدرت شرکت‌های بزرگ ندارد. حزبی که ادعا می‌کند دارد از مردم عادی دفاع می‌کند، در سیاست اقتصادی‌اش دقیقا همان چیزی را می‌خواهد که احزاب معمولی می‌خواهند: بازار آزادتر، مالیات کمتر بر سرمایه. تنها تفاوتش این است که خشم ناشی از این وضعیت را، به‌جای بالا، به کنار هدایت می‌کند. به همین دلیل، مبارزه با راست افراطی بدون مبارزه با خود نظامی که نابرابری و بی‌ثباتی تولید می‌کند، مثل خشک‌کردن یک برکه با پارچ آب است در حالی که شیر آب باز مانده. تا وقتی مردم بترسند خانه‌شان را از دست بدهند، تا وقتی دستمزدشان کفاف زندگی ندهد، تا وقتی احساس کنند آینده‌ای برای بچه‌هایشان نمانده، همیشه یک نفر پیدا می‌شود که به آن‌ها بگوید مشکل، همسایه‌ی مهاجرشان است، نه سیستمی که هر دویشان را دارد می‌فشارد. دموکراسی انتخاباتی به‌تنهایی از هیچ‌کس دفاع نمی‌کند باید صریح گفت: رای‌دادن، به‌تنهایی، یک جامعه را نجات نمی‌دهد. هر چهار سال یک‌بار رفتن پای صندوق و بعد چهار سال منتظرماندن که ببینیم چه می‌شود، دقیقا همان انفعالی است که به جریان‌های اقتدارگرا اجازه می‌دهد آرام‌آرام جا باز کنند. چیزی که واقعا جلوی تثبیت قدرت یک جریان اقتدارگرا را می‌گیرد، جامعه‌ای است که در فاصله‌ی میان انتخابات‌ها هم بیدار و سازمان‌یافته بماند: اتحادیه‌هایی که واقعا برای حقوق کارگر مهاجر و بومی با هم می‌جنگند، نه جداگانه؛ شبکه‌های محلی‌ای که وقتی ماموران اخراج سراغ یک همسایه می‌آیند، خبر دست‌به‌دست می‌شود و آدم‌ها جمع می‌شوند؛ وکلایی که داوطلبانه کنار
58
20
لا يوجد نص...
55