تارانتیسم

هرچی هم که سعی کنی کسی رو عوض کنی، نتیجه‌ای نداره. میدونی چی میگم؟ مثل ستاره ها که هیچوقت عوض نمیشن؛ فقط گاهی ما ستاره‌ی خودمونو گم میکنیم. اما اون ستاره همیشه همونجاست. حتی اگه تصویرش تار بشه یا سعی کنه پشت ابرا قایم بشه. تا روزی که خب، بمیره... میدونی وقتی ستاره‌ها میمیرن، میتونن با مرگشون یه ستاره یا سیاره جدید درست کنن. حتی وقتی میمیرن هم باز یه اثری ازشون میمونه. اثر موندگارشونو هم نمیشه تغییر داد. اگر سعی کنی همه چیزو توی یه آدم عوض کنی، داری آدرس یه ستاره دیگه‌ای رو میپرسی. نه اونی که مال خودته:). اونی که متعلق به توعه، چه پرنور و چه کم‌نور، چه دوره یا نزدیک، بزرگه یا کوچک، اون دقیقا همونِ همونِ همونه که مال توعه. سعی نکن عوضش کنی. چون گم میشه.