𝐋𝐚𝐩𝐮𝐭𝐚 // اتاق شمارهٔ ۶

ببین راست می‌گنا. این کاملا درسته که خرید اعتباری و خرید اقساطی حسابداری ذهنی آدما رو به هم می‌ریزه و باعث میشه احساس کنن چیزی که دارن می‌خرن ارزون‌تر از اونیه که واقعا هست. باعث میشه آدما چیزایی بخرن که در حالت عادی قرار نبود پولی بابتش خرج کنن و احتمالاً همچین نیاز خاصی بهش نداشتن. باعث خیلی چیزای دیگه هم میشه. اما تو اروپا. کسایی که سر این خرید اعتباری قیل و قال راه انداختن فهمشون از مسئله ترجمه‌ایه و ارتباط ارگانیکی با ایران نداره. ما تو ایران خیلی وقته اون چیزی که واقعا توان خریدشو نداریم اما خرید اعتباری این توهمو میده که شاید هنوز داشته باشیم روغنه نه چیزای غیرضروری. شاید تجملاتی‌تین چیزی که با این خریدهای اقساطی مردم بخرن لوازم آرایش فیک یک تومنیه. تو ایران این اعتبار دو سه تومنی از این ستون به اون ستونه. شاید یه روز کابوس این دوستان هم به حقیقت پیوست و سرمایه‌داری چیزی که نیاز نداشتیم رو بهمون زورکی فروخت، اما فعلاً اول باید فهرست ۵۰۰ ۶۰۰ چیزی که نیاز داریم و سال‌ها نخریدیم رو دونه دونه قسطی بخریم، بعد اگه سرعت خریدامون از سرعت چیزای جدیدی که نیاز داریم بیشتر بود شاید یه روزی چهارتا چیز که نیاز نداشتیمم خریدیم.