𝐋𝐚𝐩𝐮𝐭𝐚 // اتاق شمارهٔ ۶

صحبت از شگفتی‌های زندگی شد و من به یاد رها افتادم که بیش‌ از همه ما شوق زیستن داشت و با شگفتی‌های زندگی آشنا بود. رهاجان، من را ببخش اگر نمی‌توانم این ویس تو را تا آخر گوش دهم، صدایت عمیقأ سینه‌ام را می‌سوزاند.