با عماد

• جمعه روز محبوبی بود. صبح زودش بلند شدم و نوشتم. کمی به ظهر مانده رفتم ایونت خصوصی پادکسترها. یک گوشه نشستم. از آن‌جا رفتم خانه‌ی حسام. استانبولی درست کرده‌‌بود. بعد از نهار تخته‌نرد بازی کردیم. ساعت ۵ رفتم بیمارستان ایرانمهر. این نشست نوروساینس اجتماعی را از پیش از کرونا هم می‌رفتم. خیلی آن‌جا را دوست دارم. مُشتی روان‌پزشک و روان‌شناس و عصب‌پژوه و متخصص مغز‌و‌اعصاب جمع می‌شوند و هر بار به بهانه‌ی یک موضوع رویدادی برگزار می‌شود. این‌بار درباره‌ی نقاشی‌های بیمارستانی جواد مجابی بود. فیلمی از مجابی پخش شد و بعد همسر و دخترش به یاد هنر‌مند چندوجهی فقید شعر سرودند. رابطه‌شان با فقدان آقای مجابی برایم جالب‌توجه و آموختنی بود. از آن‌جا دنبال مامان رفتم و با هم بیرون شام خوردیم. دوست داشتم آخر شب سینما می‌رفتم. به دوست‌های زوج محبوبم پیام دادم می‌آیید سینما برویم؟ جوابم را ندادند. آخر شبش خبردار شدم گربه‌شان به اسم نارنگی مُرده. هنوز فیلم نعمت‌الله را ندیده‌ام. هنوز سینما پا نداده‌است. • @BaEmad