کانال راسخ | 🇵🇸

یک حدیث | چندین درس مهم ۱. غیرت، احساسی انسانی است که باید مهار و هدایت شود. عایشه رضی‌الله‌عنها از روی محبت و غیرت به دنبال پیامبر ﷺ رفت. این احساس به‌خودی‌خود نکوهیده نیست؛ اما اگر بدون شناخت و مدیریت رها شود، می‌تواند به بدگمانی و رنج تبدیل شود. اسلام از انسان نمی‌خواهد احساساتش را انکار کند، بلکه می‌آموزد آن‌ها را بدون ظلم و بدگمانی مدیریت کند. ۲. تربیت نبوی با آرامش و توضیح همراه است. پیامبر ﷺ به‌جای آنکه عایشه را در ابهام رها کند، ماجرا را برایش توضیح داد و علت رفتنش را روشن ساخت. این شیوه به ما می‌آموزد که اعتماد در روابط، با شفافیت و گفت‌وگو تقویت می‌شود، نه با سکوت و تحمیل. ۳. عبادت نباید انسان را از خانواده و مسئولیت‌های عاطفی‌اش غافل کند. پیامبر ﷺ برای انجام عبادتی مهم از خانه بیرون رفت، اما در همان حال، مراقب احساسات همسرش نیز بود و نمی‌خواست او را در تنهایی و ترس رها کند. نزدیکی به خدا نباید بهانه‌ای برای بی‌توجهی به اطرافیان باشد؛ بلکه هرچه انسان در مسیر بندگی رشد می‌کند، باید مهربانی و توجه او به دیگران نیز بیشتر شود. چ درس این روایت آن است که احساسات را نباید سرکوب کرد؛ باید آن‌ها را فهمید و با حکمت هدایت کرد. تربیت درست، به‌جای خاموش‌کردن عواطف، به آن‌ها بلوغ می‌بخشد؛ و خانه‌ای که با رحمت و گفت‌وگو اداره شود، حتی در لحظه‌های سوءتفاهم نیز می‌تواند به آرامش بازگردد. ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

عایشه رضی‌الله‌عنها روایت می‌کند که شبی پیامبر ﷺ آرام از خانه بیرون رفت. او گمان کرد پیامبر نزد یکی دیگر از همسرانش می‌رود؛ بنابراین، پنهانی به دنبال ایشان راه افتاد و دید که پیامبر ﷺ به قبرستان بقیع رفت و برای درگذشتگان دعا کرد. وقتی پیامبر بازگشت و متوجه ماجرا شد، از عایشه پرسید آیا او همان سایه‌ای بوده که در برابرش دیده است. عایشه پاسخ داد: بله. سپس پیامبر ﷺ برایش توضیح داد که جبرئیل آمده بود و از او خواسته بود برای اهل بقیع طلب آمرزش کند. ایشان نیز چون نگران بود عایشه از تنهایی بترسد، نخواسته بود او را بیدار کند. 📚 صحیح مسلم ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

🌿 «مؤمن؛ مانند گیاهی است که باد آن را خم می‌کند، اما از پا نمی‌اندازد» پیامبر ﷺ فرمودند: «مَثَل مؤمن، مانند گیاهی است که باد آن را به حرکت درمی‌آورد؛ گاهی راستش می‌کند و گاهی خمَش می‌سازد. و مَثَل منافق، مانند درختی است که بر ریشهٔ خود استوار می‌ماند تا ناگهان از ریشه کنده شود.» این مثال، بیانگر رنج‌ها، گرفتاری‌ها و سستی‌هایی است که در زندگی مؤمن پیش می‌آیند. مؤمن نیز ممکن است زیر بار غم‌ها خم شود و سختی‌ها بر او چیره شوند؛ اما هر بار دوباره برمی‌خیزد و راهش را ادامه می‌دهد. اگر زندگی همیشه بی‌دردسر بود، شاید احساس نیاز به خدا، بازگشت به سوی او و توبه از لغزش‌ها در انسان کم‌رنگ می‌شد. گاهی سختی‌ها ما را خم می‌کنند، اما همان‌ها می‌توانند زمینه‌ساز بازگشت و نزدیک‌ترشدن ما به خدا باشند.

— محمد وفیق زین‌العابدین

••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

«اگر نیاکانم مسلمان بودند و سرزمینشان را ارتش‌های مسیحی فتح کرده بودند، بعید می‌دانم می‌توانستند چهارده قرن در شهرها و روستاهای خود زندگی کنند و همچنان بر دین و باورهایشان باقی بمانند. اما نیاکان مسیحی‌ام در سرزمین‌هایی که مسلمانان فتح کرده بودند، توانستند به زندگی ادامه دهند و دین و باورهای خود را حفظ کنند. پس وقتی ارتش‌های مسیحی وارد اسپانیا و سیسیل شدند، چه بر سر مسلمانان این سرزمین‌ها آمد؟ آنان سرانجام از این سرزمین‌ها محو شدند؛ برخی قتل‌عام شدند، برخی ناچار به ترک سرزمین خود گشتند و برخی دیگر به اجبار تعمید داده شدند. اسلام از همان آغاز، ظرفیت ویژه‌ای برای همزیستی با پیروان دیگر ادیان از خود نشان داده است.» هویت‌های مرگبار، امین معلوف (نویسندهٔ مسیحی)، ص ۵۲ ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

یکی از نشانه‌های غرور در برابر الله این است که الله به بنده‌ای مهلت دهد، گرفتاری‌اش را برطرف کند و او را از غم و اندوهش نجات دهد؛ اما بنده به‌جای شکرگزاری، با خود بگوید: «مسئله آسان بود، اما من آن را دشوار پنداشتم و بیش از اندازه به آن اهمیت دادم.» ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

کشورها و حکومت‌ها، احزاب دولتی و غیردولتی و صفحه‌های اینستاگرامی و فیسبوکی، همگی به مقابله با حجاب برخاسته‌اند! روزه و صدقه و نماز را به میدان اصلی تقابل خود تبدیل نکرده‌اند، اما حجاب را به یکی از عرصه‌های جدی این رویارویی بدل کرده‌اند. چرا؟ زیرا حجاب صرفاً یک پوشش ظاهری نیست؛ بلکه بخشی از هویت اسلامی، باور دینی و پایبندی زن مسلمان به ارزش‌های اسلام است. آیا وقت آن نرسیده است که زن مسلمان، حقیقت حجاب و جایگاه آن را در هویت اسلامی خود عمیق‌تر بشناسد؟ ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

تنبلی را کنار بگذار! شیخ جمال‌الدین قاسمی رحمه‌الله می‌گوید: به لطف خداوند متعال، توفیق یافتم که کتاب «صحیح مسلم» را به‌طور کامل، هم از نظر روایت و هم از نظر فهم و بررسی علمی، در چهل روز بخوانم؛ «سنن ابن‌ماجه» را نیز به همین شیوه در بیست‌ویک روز، «موطأ امام مالک» را در نوزده روز و کتاب «تقریب التهذیب» را همراه با تصحیح اشتباهات قلمی و افزودن حاشیه‌ها، در حدود ده روز به پایان برسانم. پس تنبلی را کنار بگذار و برای وقتت ارزش قائل شو؛ آن را صرف آموختن علم و نیکو انجام دادن عمل کن.

📚 الفضل المبین على عقد الجوهر المبین، محمد جمال‌الدین قاسمی، ص ۵۳ 🌿

••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

ابن ابی‌حاتم ورّاق، از شاگردان امام بخاری، می‌گوید: روزی امام بخاری احادیث بسیاری را برایم املا کرد. وقتی ترسید که خسته و دل‌زده شوم، به من گفت: «خیالت آسوده باشد! اهل سرگرمی، مشغول خوش‌گذرانی خویش‌اند؛ اهل حرفه، مشغول کار خود هستند؛ و بازرگانان، سرگرم تجارتشان‌اند؛ اما تو با پیامبر ﷺ و یاران او هستی!»

📚 سیر أعلام النبلاء، ذهبی، جلد ۱۲، صفحهٔ ۴۴۵

اللهم صلِّ وسلِّم على سيدنا محمد ﷺ ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

خودت را با این فکر مشغول نکن که فلانی چه کرد و دیگری چه نکرد... به خودت بپرداز؛ چراکه روزی به‌تنهایی پاسخ‌گوی اعمال خویش خواهی بود و مسئول کارهای دیگران نیستی. ﴿وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ﴾ «و اینکه برای انسان، جز حاصل تلاش خودش، چیزی نخواهد بود.» ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

قلب انسان در مسیر حرکت به‌سوی خدا، مانند مسافری در بیابان است؛ اگر از حرکت بازبماند، هلاک می‌شود و اگر به عقب بازگردد، راه را گم می‌کند. — ابن‌قیم رحمه‌الله ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

عمل نیک بدون توحید، ممکن است در همین دنیا پاداش داده شود؛ اما در آخرت چه؟ ﴿وَقَدِمْنَا إِلَىٰ مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُورًا﴾ «پس آن را غباری پراکنده قرار می‌دهیم.» توحید، پیش از هر چیز... ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

صراحت و استوار بگو: این حلال است و آن حرام؛ از بیان دینت خجالت نکش؛ این دین توست! ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

ایمانِ انسان همواره مورد آزمایش و آزمون قرار می‌گیرد، بی‌آنکه خودش متوجه باشد... آزمونِ ایمان همیشه به شکل وسوسهٔ زلیخا و درهای بستهٔ کاخ نیست، و همیشه رودخانه‌ای نیست که طالوت سپاهیانش را با آن بیازماید. گاهی آزمون تو، لحظه‌های ساده‌ای است که میان خواستهٔ دل و رضایت خدا، دومی را انتخاب می‌کنی. با وجود سنگینی خواب، نماز صبح را به‌جا می‌آوری؛ با وجود نزدیک بودن به حرام، تقوای الهی را رعایت می‌کنی؛ با وجود توانایی انتقام گرفتن، خشم خود را فرو می‌خوری؛ و با وجود فرصت گناه در خلوت، تنها به خاطر خدا از آن چشم می‌پوشی... #آزمایش_ایمان ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Babakhamzeh1924

در نگاه انسان‌ها، هرچه بزرگی، جایگاه و قدرت کسی بیشتر شود، معمولاً موانع بیشتری میان او و دیگران قرار می‌گیرد. پادشاهان و بزرگان، خود را با نگهبانان و تشریفات احاطه می‌کنند. هیبتشان مانع نزدیک شدن دیگران می‌شود و شکوه مقامشان، راه محبت و تکریمشان را دشوار می‌کند؛ تا جایی که برای رسیدن به آنان، اغلب به واسطه و میانجی نیاز است. اما به پروردگار آسمان‌ها و زمین بنگر؛ خدایی که برترین صفات از آنِ اوست. او در یک نام بزرگ، هر دو صفت را در کنار هم گرد آورده است: «ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ» او صاحب جلال است؛ بزرگ و باعظمت، باهیبت و چیره؛ آن‌که دل‌ها در برابر عظمتش به خشیت می‌افتند. و در همان حال، صاحب اکرام است؛ نزدیک، اجابت‌کننده، مهربان و دوستدار بندگان؛ آن‌که با نعمت‌هایش به تو محبت می‌کند و هر شب، بی‌آنکه میان تو و او پرده‌داری باشد، درِ دعا را به رویت می‌گشاید. یکی از اهل معرفت چه زیبا گفته است: «جلال او، هیبتش را در دل می‌نشاند و اکرام او، محبتش را در دل پدید می‌آورد.» همین توازن شگفت‌انگیز است که به مؤمن آرامشی عمیق می‌بخشد؛ در نماز، در برابر عظمت خداوند می‌ایستی و دلت از هیبت او می‌لرزد، اما در همان سجده، کوچک‌ترین جزئیات زندگی و پنهان‌ترین دردهای دلت را با او در میان می‌گذاری؛ با این یقین که تو را می‌شنود و گرامی می‌دارد. عظمتِ خدا تو را از او دور نمی‌کند؛ بلکه به او نزدیک‌ترت می‌سازد. و بلندمرتبگی او مانع آن نیست که دل شکسته‌ات را آرام کند و غمت را از میان ببرد. از همین رو، خداوند سورهٔ نعمت‌ها، سورهٔ الرحمن، را با این نام مبارک به پایان می‌رساند؛ گویی به ما یادآوری می‌کند که همهٔ این بخشش‌ها از سوی پروردگاری است که هم صاحب عظمت است و هم سرچشمهٔ کرامت: ﴿تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ﴾ «پربرکت و بلندمرتبه است نام پروردگارت، صاحب جلال و اکرام.» پس در برابر هیچ‌چیز در این دنیا مرعوب نشو؛ پروردگارت صاحب جلال است. و از هیچ خیری ناامید مباش؛ پروردگارت صاحب اکرام است. ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

ابو حازم رحمه‌الله می‌گوید: کارهای نیکت را پنهان‌تر از گناهانت نگه دار. 📚 حلیة الأولیاء، ابونعیم ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

به من گفت: ـ چرا در روزهای اخیر، ایمانم ضعیف شده و ذکرها و وردهای روزانه‌ام کمتر شده‌اند؟! گفتم: ـ اجازه می‌دهی حقیقت را بگویم؟ اما عصبانی نشوی! گفت: ـ بگو! گفتم: وقتی چشمت را از گناه بازنمی‌داری، نماز صبحت را در وقت خودش نمی‌خوانی و زبانت در سکوت می‌ماند، کم‌کم زبانت به‌دلیل دور ماندن از ذکر، از حرکت می‌افتد و دیگر ذکر گفتن برایش مثل گذشته آسان نیست. بعد که می‌خواهی زبانت را به ذکر واداری، همراهی‌ات نمی‌کند؛ در نتیجه، ذکرهایت کم‌رنگ می‌شوند و ایمانت رو به ضعف می‌رود! پس چشمت را از گناه بازدار، نمازهایت را در وقت خود بخوان و زبان و قلبت را به ذکر خدا زنده نگه دار؛ تا وردهایت به زندگی‌ات بازگردند و ایمان دوباره در قلبت جان بگیرد! گفت: ـ راست گفتی! گمان نمی‌کنم حالم چیزی جز همان باشد که تو توصیف کردی!

• خالد حمدی

••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

مبادا فراوانیِ گناهانت تو را از درگاه پروردگارت دور کند؛ خدایی که به ابلیس، با آنکه بدترینِ آفریدگان است، مهلت داد، هرگز بنده‌ای را که به او امید بسته و از او آمرزش می‌خواهد، ناامید نمی‌کند. ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

درس چهارم: شیطان را دست‌کم نگیر! پیامبر ﷺ فرمود: «شیطان در وجود انسان همچون خون جریان دارد.» شیطان همیشه با گناهی بزرگ به سراغ انسان نمی‌آید؛ گاهی از یک نگاه، یک بدگمانی یا یک فکر کوچک شروع می‌کند. آن را در ذهنت پررنگ می‌سازد، بارها به آن فکر می‌کنی و کم‌کم چیزی که روزی از آن پرهیز داشتی، برایت عادی می‌شود. گاهی یک سوءظن، رابطه‌ای را خراب می‌کند؛ یک خشم مهارنشده، حرفی جبران‌ناپذیر بر زبان می‌آورد و یک گناه کوچک، راه را برای گناهان بزرگ‌تر باز می‌کند. شیطان همیشه نمی‌خواهد یک‌باره تو را از مسیر خارج کند؛ گاهی کافی است هر روز اندکی از آن دورت کند. پس هر فکری را باور نکن، به هر احساسی میدان نده و هنگام خشم یا وسوسه، شتاب‌زده تصمیم نگیر. ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

درس سوم: دربارهٔ دیگران بدگمان نباش! همان‌طور که باید از موقعیت‌های شبهه‌برانگیز دوری کنیم، نباید هر رفتار مبهمی را نیز به بدترین شکل تفسیر کنیم. اگر مردی را دیدی که با زنی صحبت می‌کند، لزوماً میان آن دو رابطه‌ای عاطفی وجود ندارد. شاید داستانی که در ذهن خود ساخته‌ای، تنها وسوسه‌ای از سوی شیطان باشد. کسی که با فردی گناهکار صحبت می‌کند، لزوماً مانند او نیست؛ شاید می‌خواهد او را نصیحت کند یا برای حل مشکلی به او کمک کند. زندگی گاهی شبیه بازار است؛ آدم‌هایی با هدف‌ها و نیت‌های متفاوت در یک مکان کنار هم قرار می‌گیرند. همان‌طور که از یک مغازه ممکن است اسلحه‌ای برای شکار خریده شود و از همان مغازه اسلحه‌ای برای قتل، صرفِ یک ظاهر مشترک، حقیقت و نیت آدم‌ها را آشکار نمی‌کند. پس به نیت مردم حکم نکن؛ چیزی را که نمی‌دانی، به آنان نسبت نده. ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ