کانال راسخ | 🇵🇸

چند سال پیش، نهایتِ لغزشِ کسی که از مسیر دینداری فاصله می‌گرفت، این بود که پنهانی سیگاری می‌کشید، یواشکی به آهنگی گوش می‌داد، یا اگر اندکی بیشتر از این می‌لغزید، شب‌نشینی و خوش‌گذرانی می‌کرد. این‌ها گناهانی بودند که جامعه آن‌ها را ناهنجاری و خط قرمز می‌دانست؛ خطاهایی که از سرِ غلبه‌ی شهوت رخ می‌داد، نه از سرِ انکارِ حقیقت. اما امروز، در کنار لغزش‌ و گناهانِ اخلاقی، آلودگیِ فکری و انحرافِ اعتقادی نیز به شکلی نگران‌کننده گسترش یافته است. برخی از کسانی که از مسیر دینداری فاصله گرفته‌اند، دیگر تنها مرتکب گناه نمی‌شوند؛ بلکه با جسارت، اصلِ دینداری و مبانی آن را به چالش می‌کشند؛ همان حقیقتی را که روزی در برابرش احساس شرم می‌کردند و گناه خود را از نگاه اهل ایمان پنهان می‌ساختند. امروز، به جای مبارزه با نفس، به ستیز با اصول و مبانی دین برخاسته‌اند؛ شبهات و ادعاهایی را تکرار می‌کنند که سال‌هاست از سوی جریان‌های الحادی و مخالفان دین مطرح شده است، گویی فاصله گرفتن از عمل، برایشان به فاصله گرفتن از ایمان نیز انجامیده است. #ثبات_بر_حق ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Babakhamzeh1924

در واپسین ساعت‌های شب، دل‌ها بیش از هر زمان دیگری آمادگیِ روی آوردن به خدا، احساس نزدیکی به او و رقت و خشوع را پیدا می‌کنند؛ و همین، با نزول پروردگار به آسمان دنیا سازگار است؛ آن‌گاه که می‌فرماید: «آیا دعاکننده‌ای هست تا دعایش را اجابت کنم؟ آیا توبه‌کننده‌ای هست تا توبه‌اش را بپذیرم؟» و خداوند سبحان، شنیدنِ صدایی او را از شنیدن صدای دیگر بازنمی‌دارد و فراوانیِ درخواست‌ها او را دچار اشتباه و درماندگی نمی‌کند. او در روز قیامت با همه بندگان سخن می‌گوید و به حسابشان رسیدگی می‌کند، بی‌آنکه رسیدگی به یکی، او را از دیگری بازدارد. همچنین در دنیا نیز، دعای همه دعاکنندگان را می‌شنود و درخواست همه نیازمندان را اجابت می‌کند؛ با وجود تفاوت زبان‌ها و گوناگونی حاجت‌ها. #تهجد ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

آیات سکینه: هرگاه کار بر ابن تيمية سخت می‌شد، آیاتِ سکینه را می‌خواند. ابن القيم می‌گوید: از او شنیدم که درباره حادثه‌ای بزرگ، در روزهای بیماری‌اش، چنین می‌گفت؛ حادثه‌ای که عقل‌ها از تصور آن ناتوان‌اند. در آن هنگام، در حالی که نیروی جسمی‌اش به‌شدت تحلیل رفته بود، از آزار و هجوم ارواح شیطانی رنج می‌برد. پس هنگامی که شدت گرفت، به نزدیکان و اطرافیانش گفت: «آیاتِ سکینه را بخوانید.» سپس می‌گفت: «اندکی بعد، آن حالت از من برطرف شد و برخاستم؛ گویی هیچ ناراحتی و دگرگونی‌ای در من باقی نمانده بود.» سپس ابن القيم می‌افزاید: «من نیز بارها این آیات را هنگام اضطراب و آشفتگی دل آزموده‌ام و تأثیر شگفت‌انگیز آن را در آرامش و اطمینان قلب دیده‌ام.» • مدارج السالكين، ج ۲. ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

﴿وَعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا﴾ بعضی از مفسران گفته‌اند: یعنی با فروتنی راه می‌روند. برخی دیگر گفته‌اند: «هون» به معنای آرامش، وقار و متانت است. اما من در میان این معناها، تفسیری یافتم که دلم بیشتر با آن آرام گرفت؛ هرچند همه این برداشت‌ها می‌تواند درست باشد. گویی «هون» یعنی سبک‌بار بودن بر پشت این زندگی؛ انگار انسان از این دنیا تنها عبور می‌کند، با شتابی چون برق، بی‌آنکه دل به آن ببندد. افرادی سبک‌بار که نه فرصتی برای آزردن دیگران داشته‌اند و نه میلی به سنگین کردن دل خویش. روحشان بزرگ و بخشنده و رنج‌هایشان در راه خدا برایشان ناچیز است. برای گناهکاران بیش از خودشان نگران عذاب الهی بودند، و از خیر و نعمتی که به دیگران می‌رسید، چنان شاد می‌شدند که گویی خودشان به آن رسیده‌اند. چنانچه ابن عباس می‌گفت: «هرگاه باران در شهری از شهرهای مسلمانان ببارد، خوشحال می‌شوم؛ حتی اگر در آن شهر نه زمینی داشته باشم و نه دام و گله‌ای.» عمر ما کوتاه‌تر از آن است که آن را صرف کشمکش‌ها، کینه‌ها و حاشیه‌ها کنیم. همان‌گونه که پیامبر ﷺ در حدیثی فرمود: «محبوب‌ترین بندگان نزد خدا، مؤمنی است سبک‌بار؛ بهره‌ای از نماز دارد، روزی‌اش به اندازه نیازش است و بر همان صبر می‌کند تا خدا را ملاقات کند. عبادت پروردگارش را نیکو انجام می‌دهد، در میان مردم گمنام است، مرگش زود فرا می‌رسد، میراث اندکی از خود بر جای می‌گذارد، و گریه‌کنندگان بر او نیز اندک‌اند.» - سنن ابن‌ماجه و ترمذی خوشا به حال آنان که سبک‌بار به این دنیا آمدند و سبک‌بار از آن رفتند. زیبایی کشتزارها و زیور دنیا، آنان را از عبور سریع از این پل بازنداشت؛ زیرا می‌دانستند آن سوی این گذرگاه، مناظری زیباتر، باغ‌هایی سرسبزتر، و همنشینی با پیشگامان ایمان در انتظارشان است. پس سبک‌بار شوید؛ خدا شما را رحمت کند. این زندگی بسیار کوتاه‌تر از آن است که بار گناهان فراوانی را بر دوش بکشیم؛ گناهانی که هرگز با کوتاهی عمرمان تناسبی ندارند. •خالد حمدی #عباد_الرحمان ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

هیچ‌چیز نزد خدا محبوب‌تر از یک کار نیکِ پنهانی نیست؛ کاری که فقط بین بنده و پروردگارش باشد. نه چشمی آن را ببیند تا تحسین کند، نه گوشی آن را بشنود تا تعریف کند. کاری که فقط برای خدا انجام شود، با اطمینان به اینکه نزد او هیچ چیز گم نمی‌شود. صدقه‌ای که دوربینی آن را ثبت نکند، نماز شب‌هایی که خانواده‌ات گمان می‌کنند خوابیده‌ای، بدهی‌هایی که بی‌نام و نشان از دوش بدهکاران برمی‌داری، سرپرستی یتیمی که تنها روز قیامت خواهد دانست چه کسی پناهش بود. دوست من، همیشه یادت باشد: آنچه برای خدا باشد، باقی می‌ماند. @Raaasekh | راسخ

هرگز از خدا بلا نخواه؛ زیرا عافیت، نعمتی بزرگ است. پس از خطبه‌ی نماز جمعه، جوانی نزد من آمد؛ با چهره‌ای آکنده از پشیمانی، می‌گفت مرتکب زنا شده و از کفاره و راه توبه می‌پرسید. در میان سخنانش، نکته‌ای عجیب گفت. تعریف کرد که مدتی پیش، در گفت‌وگویی با همسرش درباره فتنه‌ی زنان، گفته بود: «آرزو دارم خداوند زنی را سر راه من قرار دهد که مرا به گناه دعوت کند، اما من او را رد کنم تا پاداش بزرگی نصیبم شود!» اما خداوند او را به همان چیزی که آرزو کرده بود، آزمود. زنی از همسایگانش بارها او را به گناه فراخواند و آن‌قدر اصرار کرد تا سرانجام سه بار با او مرتکب آن فاحشه شد. این، از نشانه‌های کم‌خردی است که انسان از پروردگارش بلا و آزمون بخواهد. در چنین خواسته‌ای، نوعی جسارت و احساس توانمندی در برابر خدا نهفته است؛ گویی انسان خود را آماده هر امتحانی می‌بیند! و این از زشت‌ترین رفتارهاست؛ ثمره‌ی ناآشنایی با عظمت خداوند. اگر انسان، پروردگارش را آن‌گونه که شایسته است بشناسد، به خدا سوگند جز عافیت از او درخواست نخواهد کرد. | د. محمد بن فريد زريوح | ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ خطرناک‌تر آنکه چنین سخنانی، گاهی سبب می‌شود انسان به سرعت به همان چیزی که بر زبان آورده، گرفتار شود؛ تا ضعف و ناتوانی خود را بشناسد.

خطر گناهانِ پنهانی از رسول خدا ﷺ روایت شده است که فرمودند: «من گروه‌هایی از امتِ خود را می‌شناسم که روز قیامت با اعمال نیکِ زیادی، همچون کوه‌های تهامه حاضر می‌شوند؛ اما خداوند آن اعمال را چون غبار پراکنده می‌گرداند.» ثوبان رضی‌الله‌عنه عرض کرد: ای رسول خداﷺ! آنان را برای ما توصیف کنید تا مبادا ما نیز، ناآگاهانه، از آنان باشیم. پیامبر ﷺ فرمودند: «آنان برادران شما هستند، از جنس و میان خود شما؛ شب‌ها همان‌گونه که شما به عبادت برمی‌خیزید، به عبادت برمی‌خیزند؛ اما هنگامی که در خلوت با محرمات الهی روبه‌رو می‌شوند، پرده‌ی حرمت را می‌درند و مرتکب گناه می‌شوند.» 📚 سنن ابن ماجه پ.ن: این حدیث، هشداری تکان‌دهنده است که ارزش حقیقی بندگی، تنها در عبادت‌های آشکار نیست؛ بلکه در تقوای خلوت است. مؤمن واقعی کسی است که همان‌گونه که در برابر نگاه مردم از گناه دوری می‌کند، در تنهایی نیز خدا را حاضر و ناظر بر خود بداند. زیرا آنچه اعمال را حفظ می‌کند، اخلاص و مراقبت از خدا در نهان است. #گناه_پنهانی ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

نیکی را بی‌هیچ چشمداشتی انجام بده... اگر به دستِ اهلش برسد، چه نیکو و مبارک؛ و اگر ناسپاسی آن را دریافت کند، چیزی از ارزش احسانت کاسته نمی‌شود. زیرا پاداشِ نیکی، پیش از آنکه در دستِ مردم باشد، نزد خدا محفوظ است. آنچه تو را بزرگ می‌کند، سپاسِ دیگران نیست؛ بلکه این است که سرچشمه‌ی خیر باشی، حتی اگر قدر آن را ندانند. ﴿وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّهِ﴾ «هر کار خیری که برای خود پیش فرستید، آن را نزد خدا خواهید یافت.» (بقره: ۱۱۰) ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

سلام بر تو ای دوست من به من می‌گویی: «عمر می‌گذرد، اما من هیچ کار بزرگی نکرده‌ام که از من به یادگار بماند...» به تو می‌گویم: چه کسی گفته است که موفقیت فقط یعنی کاری عجیب و بزرگ که نامت را در تاریخ ثبت کند؟! ای دوست من... همه‌ی دستاوردها در کتاب‌ها نوشته نمی‌شوند، همه‌ی قهرمان‌ها روی سکو نمی‌ایستند، و همه‌ی پیروزی‌ها با تشویق مردم همراه نیستند. چه کسی گفته برای ارزشمند بودن باید حتماً مخترع، دانشمند، نویسنده، سیاستمدار، ثروتمند یا مشهور باشی؟! گاهی همین که در میان این همه آلودگی، انسان بمانی، همین که قلبت هنوز زنده باشد، وجدانت هنوز بیدار باشد، و قدمت هنوز در راه خیر باشد؛ خودش یک پیروزی بزرگ است. ما قهرمانیم ای دوست من... حتی اگر لشکری را فرماندهی نکرده باشیم، حتی اگر نامی در کتاب‌های دنیا ننوشته باشیم، حتی اگر کشفی بزرگ نکرده باشیم... ما قهرمانیم؛ وقتی هر روز با نفس خود می‌جنگیم تا از فرمان خدا دور نشویم؛ و اگر لغزیدیم، با دلی شکسته برمی‌گردیم و می‌گوییم: «خدایا ببخش...» ما قهرمانیم؛ وقتی دل انسانی را که شکسته است، دوباره آرام می‌کنیم؛ وقتی مراقب کلماتمان هستیم تا زخمی روی دل کسی نگذاریم. ما قهرمانیم؛ وقتی از کنار دستفروش خسته و نیازمند عبور می‌کنیم، از او خرید می‌کنیم، سخت نمی‌گیریم، و لبخند او را صدقه‌ای پنهان میان خود و خدا می‌دانیم. ما قهرمانیم؛ وقتی با درآمدی کم، سختی‌ها را تحمل می‌کنیم و آبروی خود را حفظ می‌کنیم. ما قهرمانیم؛ وقتی فرزندانمان را فقط برای دنیا آماده نمی‌کنیم، بلکه در دلشان محبت خدا، قرآن و ارزش‌ها را می‌کاریم. ما قهرمانیم؛ وقتی به پدر و مادرمان نیکی می‌کنیم، حق همسایه را رعایت می‌کنیم، به خانواده‌مان محبت می‌کنیم، و پیوندهای خویشاوندی را زنده نگه می‌داریم. ای دوست من... در دفتر دستاوردهای زندگی‌ات بنویس: آن سحرگاهی که با سختی از خواب برخاستی و نماز صبح را حفظ کردی، آن لحظه‌ای که دست عزیزت را گرفتی و تنها نگذاشتی، آن زمانی که از موفقیت دیگری خوشحال شدی، بدون اینکه حسادت کنی، آن دعایی که برای برکت زندگی دیگری کردی، آن اشکی که از چهره‌ی غمگینی پاک کردی، آن کلمه‌ی خوبی که به قلب زخمی کسی هدیه دادی. شاید مردم این‌ها را نبینند، شاید در آمار موفقیت‌ها حساب نشوند، اما چه بسا همین‌ها همان صفحاتی باشند که روزی نزد خداوند، بزرگ‌ترین افتخار زندگی‌ات خواهند بود. پس خودت را کوچک نشمار... گاهی بزرگ‌ترین پیروزی انسان این است که در جهانی پر از سختی، هنوز دلش را پاک نگه داشته است. و سلام بر قلبِ پاکت... •ادهم الشرقاوی ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

تفاوت هست... میان کسی که فقط با گذر زمان سنش بالاتر می‌رود و بزرگ‌می‌شود، و کسی که ارزش و جایگاهش در قدر و جایگاه رشد می‌کند. اولی را روزگار می‌سازد؛ اما دومی... با تلاش و مجاهدت، با دانش، با پاک‌سازی و تربیت نفس، و با عمل صالح ساخته می‌شود. پس مراقب باش که روزهای عمرت، تو را به انسانی پخته‌تر، پاک‌تر و ارزشمندتر تبدیل کنند؛ نه اینکه فقط عددی بر شمار سال‌های زندگی‌ات بیفزایند. #رشد_انسانی ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Babakhamzeh1924

خودت را خسته نکن از اینکه در این دنیا به دنبال جایی بگردی که هیچ رنج و سختی‌ای در آن نباشد؛ زیرا این دنیا سرای آسایشِ همیشگی نیست، بلکه خانه‌ی آزمون و میدان ابتلاست؛ همان‌گونه که خداوند فرمود: ﴿الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا﴾ «آن‌که مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید که کدام‌یک نیکوکارترید.» پس حکیمانه‌تر آن است به دنبال قلبی باشی که در میان دردها آرام باشد... قلبی که وقتی تنگناها بر او هجوم می‌آورند، به جای شکایت از تقدیر، به درگاه پروردگار پناه ببرد؛ قلبی که هر مانع را نردبانی برای نزدیک‌تر شدن به الله ببیند، و هر سختی را فرصتی برای دعا، صبر و توکل بداند. زیرا مؤمن می‌داند: گاهی همان چیزی که دلش را می‌شکند، همان چیزی است که خداوند به وسیله‌ی آن او را می‌سازد. ﴿وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ﴾ «چه بسا چیزی را ناخوش دارید، در حالی که خیر شما در آن است.» #آرامش_ایمان ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

در چنین روزی، ۳۰ June سال ۱۹۹۱ میلادی، جهان صفحه‌ای از زشت‌ترین جلوه‌های ظلم را ورق زد؛ و سیاستِ رسمیِ تبعیضِ نژادی در آفریقای جنوبی سرانجام پایان یافت. اما حقیقت این است، اسلام منتظرِ تصمیم ملت‌ها، تغییر قوانین و تصویب بیانیه‌ها نماند؛ بلکه بیش از چهارده قرن پیش، معیار کرامت انسان را اعلام کرد: ﴿إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ﴾ «همانا گرامی‌ترین شما نزد خدا، پرهیزکارترین شماست.» عدالت در اسلام، ساخته‌ی گذر زمان و محصول تغییر قوانین انسان‌ها نیست؛ بلکه ندایی الهی است که از آغاز، انسان را به کرامت، برابری و حق فراخوانده؛ حقیقتی که پیش از شکل‌گیری بسیاری از نظام‌های بشری، در پیام وحی آشکار شده بود. #کرامت_انسان ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

رسیدن به مقصدهای بزرگ و وعده‌های الهی، با شتاب‌زدگی و عجله سنجیده نمی‌شود؛ بلکه با ثباتِ قدم، یقین به وعده‌های خدا و صبر در مسیر حق معنا پیدا می‌کند. چه بسیار کسانی که با سرعت آغاز کردند اما در میانه‌ی راه خسته شدند؛ و چه بسیار بندگانی که آرام و استوار حرکت کردند و به فضل خدا به مقصد رسیدند. زیرا خداوند می‌فرماید: ﴿فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ﴾ «پس همان‌گونه که فرمان یافته‌ای، استقامت کن.» راه بندگی، راهِ نفس‌گیرِ شتاب نیست؛ راهِ صبر، توکل و پایداری است. آن‌که با ایمان در مسیر حق ثابت بماند، اگرچه قدم‌هایش آهسته باشد، سرانجام به یاری خدا خواهد رسید. #استقامت #یقین ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

از شیخ الاسلام ابن‌تیمیه پرسیدند: صبح را چگونه آغاز کردی؟ گفت: در میان دو نعمت‌ام که نمی‌دانم کدام برتر است، گناهانی که خدا آن‌ها را بر من پوشانده که هیچ‌کس از مردم مرا به‌خاطرشان سرزنش نکرد، و محبتی که خدا در قلب بندگان نسبت به من قرار داده در حالی‌که عملم هرگز به آن اندازه نمی‌رسد. ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

سعی کنیم ان‌شاءالله در طول شبانه‌روز به خواندن اذکار صبحگاهی و شامگاهی پایبند باشیم؛ و نیز بر ذکرهایی مانند صلوات، «أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ» «سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ، سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ» «لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» مداومت داشته باشیم. @Raaasekh | راسخ

و برای آن‌که یقین کنی همه‌چیز، مسئلهٔ «توفیقِ الهی» است، به «ذکرِ خدا» نگاه کن؛ ذکر، از آسان‌ترین عبادت‌هاست، اما با این حال، جز اندکی، کسی به آن توفیق نمی‌یابد. • محمد بن صالح العثيمين #ذکر @Raaasekh | راسخ

• می‌دانم که پیامبرِ آخرین، شایسته‌ی هیچ‌کس جز تو نبود، و اگر برادرانت- انبیاء علیهم السلام-، پیش از تو آمدند، اما تو در مقام، از همگان پیشی گرفتی! آخر از راه رسیدی تا نخستین باشی، چرا که هر پیامی را باید خَتمی باشد از جنس مُشک، و چون قرار بر آن شد که این مُشک از میان انسان‌ها برگزیده شود، پس چه کسی شایسته‌تر از تو؟ پس درود بر تو، زیباترینِ آدمیان، پاک‌نهادترین‌شان، لطیف‌ترین‌شان، مهربان‌ترین‌شان، و سرور همه‌ی انسان‌ها! درود بر آمنه بنت وهب، صبح دوازدهم ربیع‌الاول، آن‌گاه که به این سیاره‌ی غرق در تاریکی، چراغی هدیه داد تا روشنی‌اش بخشد؛ درود بر عبدالمطلب، که دلیرانه عهده‌دار تربیت یتیمی شد که خود، پدران و مادران این جهان را تربیت خواهد کرد! درود بر حلیمه، که تو را برگرفت تا دست‌خالی بازنگردد؛ چه مالی عاید دایه‌ای شود از پرورش یتیمی؟ اما دریافت که با وجود تو، ثروتمندترین است! روزی که پای تو به سرزمین بنی‌سعد رسید، برکت نیز آمد. تویی که نیکی به دنبالت می‌آید، چنان‌که مورچگان، دانه‌های شکر را دنبال می‌کنند،ای شیرینیِ این جهان! درود بر ابوطالب، که با وجود تنگدستی‌اش، تو را در آغوش گرفت و نگهبانت شد؛ و تو، با آن‌که کودک بودی، نپذیرفتی سربار باشی، پس به چوپانی پرداختی تا یاری‌اش دهی. از همان کودکی، سالار مردان بودی! درود بر خدیجه، حامی‌ات، قبیله‌ات، و سپاهت آراسته به عشق، در روزگاری که از سپاه نشانی نبود! وقتی وحی بر تو نازل شد و دلت لرزید، تو را به سینه‌اش کشید، با دستانش بر سرت کشید و با دلش – به زبانِ واژگان – گفت: "خدا هرگز تو را خوار نخواهد کرد!" او می‌دانست که تو چه مردی هستی، و تو می‌دانستی که او چه زنی‌ست؛ و عجیب نبود که بیست سال پس از درگذشتش، گوسفندی را برای او قربانی کنی و بگویی: "از گوشت آن، به دوستان خدیجه بدهید! " عجبا از وفای تو... چه وفاداری بودی" . • درود بر وَرقة بن نوفِل، عالمی که از قبیله‌ی خویش بیرون زد؛ انجیلی بی‌تحریف، توراتی بی‌دست‌کاری! قلبی بر آیین ابراهیم، و عقلی که می‌دانست وقت بعثتت رسیده است. و آنگاه که این اتفاق افتاد، به تو گفت: قومت تو را خواهند راند! و تو، با شگفتی پرسیدی: "مرا می‌رانند؟!" و او شگفتی‌ات را پاسخ داد: "هیچ‌کس مثلِ تو با این پیام نیامده، مگر آن‌که مورد دشمنی قرار گرفته!" و آنان واقعاً تو را راندند، اما نه برای خواری، بلکه تا شکوه یک امت را برپا سازی! درود بر ابوبکر، همدم سالیان، همراه مسیر، همسفر غار؛ آن‌جا که دومینِ دو نفر بودید و خدا، سوم‌شان! درود بر خاندان پاکت، بر همسران عفیفه‌ات، و بر یارانی که با دقت برگزیده شدند! درود بر اُوس و خَزرَج، شمشیرت و عصایت! درود بر بَدر و اُحُد، خَندَق و حُنَین، خَیبَر و دیگر میدان‌هایی که به ما آموختی این دین به شمشیر گسترش نیافت، اما بی‌شمشیر، مورد هجوم قرار می‌گرفت! درود بر حدیبیه، آن صلحی که فتحی عظیم به بار آورد! روزی که عُزّى به ذلت کشیده شد، هُبَل شکسته شد، و بلال بر بام کعبه ایستاد و به سراسر هستی فریاد زد: "الله اکبر!" درود بر تو، آنگاه که میان ماندن در دنیا و دیدار پروردگارت، دیدار او را برگزیدی و فرمودی: "بل الرفیق الأعلى". ما تو را دوست داریم و هرکه تو را دوست بدارد نیز دوست‌داشتنی‌ست. وعده‌گاه‌مان حوض کوثر است ان شاءالله، چنان‌که خود وعده دادی، و ما، بی‌هیچ تردیدی، تو را باور داریم! • ادهم الشرقاوی ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

«کسی که به اذکار صبح و شام، اذکار پس از نمازها و اذکار پیش از خواب پایبند باشد، جزء یادکنندگان بسیار خدا به‌شمار می‌آید.» • ابن الصلاح @Raaasekh | راسخ

«پیامبرﷺ در تاریک‌ترین لحظه‌های غار فرمود: .{إنَّ اللهَ معنا}؛ یونس علیه‌السلام در دلِ تاریکیِ شکمِ نهنگ، با تضرع گفت: .{لا إله إلّا أنت}؛ اصحاب کهف در تنهاییِ غار پناه بردند به این حقیقت: .{لَن نَدعُوَ مِن دُونِهِ إِلـهًا}؛ و یوسف علیه‌السلام در پشت میله‌های زندان استوار گفت: .{ما كانَ لنا أَن نُشْرِكَ}. توحید، تنها یک جمله نیست؛ چراغی است که در تنگنای روزگار راه را نشان می‌دهد، پناهی است در لحظات ضعف، و دوایی است برای اضطرابی که گاه روح را می‌فشارد. این کلمه را همسفرِ همیشگی خود کنید؛ در جانتان زنده نگهش دارید و از اثرش بر آرامش قلب و استواری زندگیتان غافل نشوید.» #توحید #دوری_از_شرک @Raaasekh | راسخ