من

چقدر هم که زیادیم اینجا و نمی‌شناسمتون. احساس غریبی می‌کنم با کانالم.

گاهی در طول روز به قدر چند ثانیه‌ای احساس دلتنگی می‌کنم. نفسم کند میشه و صداها رو سخت می‌شنوم. شاید هم چشمم کمی مرطوب‌تر از معمول بشه و بعدش برمی‌گردم به زندگی معمولی. اواسط ۳۱ سالگی همه چیز مطلوب و قشنگه. حتی پاییز هم برام قشنگه، امروز که زیر پتو بودم، کمی بارون تماشا کردم و باز خوابیدم. امروز دلم میخواست شراب بنوشم اما ننوشیدم. چرا؟ نمی‌دونم. بطری‌های مورد علاقه‌م توی یخچال و پستوی خونه جا خوش کردند اما نه، دلم نکشید. شاید حاصل زیستن امسال برای من این باشه که: «برای زندگی بهتر، زندگی کردن رو به تعویق نندازم و جاری باشم و دم رو دریابم.»

سلام.

اگه خونه دارین یا شما هم مثل من دنبال خونه و همخونه هستین ممنون میشم پیام بدین 🤝 دنبال خونه دو خواب و همخونه خانم هستم - تهران، مناطق مرکز ( نواب و توحید، سلسبیل شمالی و جمال زاده) و علاوه بر این مناطقی که دسترسی خوبی به مترو خط ۶، ۷ داشته باشن دانشجو ارشد دانشگاه تهران و شاغل هستم. اهل دود و سیگار نیستم و پت ندارم. ۲۴ سالمه و دوست دارم با همخونه‌م دوست بشیم، هوای همو داشته باشیم و وقت بگذرونیم. (ترجیحم هم اینه که همخونه ۲۱- ۲۷ سال باشه و دانشجو یا تازه فارغ‌التحصیل شده‌ی دانشگاه‌‌ تهران و.. باشه) اهل ورزش و کتابم و خوره‌ی موسیقی، باهم آشپزی کردن هم دوست دارم و دوست دارم همیشه یخچال خونه‌م پر از دسر و خوراکیای خوشمزه برای دوستامون باشه. طبیعتا دوست بشیم با رفت و امد درحد معقول و با هماهنگی مشکلی ندارم. نظافت و همکاری برام اهمیت داره. 🏡 مشخصات خونه مد نظرم: ▫️ دو خوابه باشه - آسانسور و انباری پارکینگ نداشته باشه مهم نیست - بالکن و اینکه اتاقا کمد دیواری، شوفاژ و کولر داشته باشن خیلی اولویته برام🥲 💰 شرایط مالی خونه مدنظرم (که تقسیم بر دو بشه): ▫️ ودیعه: تا ۵۰۰ میلیون تومان ▫️ اجاره ماهانه: تا ۲۵ میلیون تومان فقط خانم ها پیام بدن ایدی تلگرامم : @ThisMe_M آقایون در صورت پیام دادن بلاک میشن.

می‌بینی؟ پاییز شد.

رسیدم به اون حال که نیازم به ادبیات بیشتر از پیش احساس میشه. شاید یک رباعی، یک بیت یا حتی چند کلمه از جایی بتونه احساس من رو بهتر نشون بده. در توضیح و توصیف خودم و روزگار عاجز و درمانده‌ام. نه که از پسش برنیام یا حال خرابی داشته باشم، نه! فقط نمی‌تونم تصویرش کنم. نمی‌دونم چه کلماتی رو باید کنار هم بچینم تا آدمیزادی که رو‌به‌روم نشسته بفهمه تو چه حالی دارم زندگی می‌کنم.

حافظ میگه: من چنینم که نمودم، دگر ایشان دانند. اینکه دیگران چه فکری می‌کنند مهم نیست، من اون چیزی که هستم رو نشون دادم، قضاوت و بینش و جهان‌بینی آدم‌ها به من چه!

وقت نشد بگم بهت؛ یه روزایی بوی اطلسی خانه‌ی همسایه، منو به زندگی بخیه کرد. روزهایی بود که بند دلم داشت پاره می‌شد اما عطرش پاشید توی صورتم و نتیجه شد یک نفس عمیق و ادامه دادن. نشد بهت بگم؛ یادم میره دلتنگ بشم. یهو به خودم میام انگار نه انگار سال‌ها گذشته از وقتی که سرم رو روی شونه مامان گذاشتم. این اواخر به دوستی گفتم دهان به گلایه باز کنم که چی بشه؟ بعد گذشتن از طوفان زنگ می‌زنم به خواهرم و فقط بهش می‌گم این طوفان هم گذشت. گفت منتظر جواب می‌مونی؟ گفتم نه، فقط می‌خوام که بدونه چی گذشته بهم. همین. نشد کلمات رو بچینم پشت هم و جمله‌بندی کنم و قلمبه سلمبه حرف بزنم و مجبورشون کنم احساسات و کج‌خلقی‌هام رو تصویر کنند. می‌تونم دست کلمات رو بگیرم و اجیرشون کنم تا دلشوره‌هام رو بهت بفهمونم؛ اما درد کتفم که روحم رو سوراخ می‌کنه رو چطور حالیت کنم؟ یا چطور حالیت کنم یک ساله دستم نمیره یک کیلو برنج ایرانی‌ای که مامان بسته‌بندی کرد و داد دستم گفت؛ یه وعده هم یه وعده‌ست رو درست کنم؟ واسه همه دنیا یک کیلو برنجه اما برای من؟ های و هوار از یک کیلو برنج ته کابینت.

امروز کبکم خروس می‌خوند.

حوصله ندارم.

توی علم باغبانی مفهومی تحت عنوان پیوند داریم، که از دو جزء پایه و پیوندک تشکیل شده. پایه، ریشه و ساقه گیاه هست و پیوندک اون جوانه زایشی و میوه و محصول مارو تعیین می‌کنه. برای انتخاب پایه باید درنظر داشته باشیم که ریشه قوی و سالم باشه، مقاوم به بیماری و آفات و به قول خودمون؛ بیدی نباشه که با این بادها بلرزه. پیوندک اما کمک می‌کنه که میوه فراوان و باکیفیت داشته باشیم. آبدار و شیرین و بازارپسند. این‌هارو گفتم که بهتون بگم، اگر پایه درستی نداشته باشیم و استوار نباشیم، اگر بهترین پیوندک جهان رو هم بخیه پایه‌مون کنیم، هیچ نتیجه خوبی بدست نمیاد. مثل عشق، دوستی‌ها، رفاقت‌ها. تو اگر اساس وجود خودت رو درست و قوی نکنی، هیچ عشقی و رفاقتی برای تو نتیجه نخواهد داشت. نتیجه‌‌ای که بتونی بهش دلخوش کنی و بهش ببالی و بگی، این نتیجه تمام تلاش‌های من تو زندگیه. به قول خارجی‌ها Rootstock ت رو قوی کن، اون وقت می‌بینی که عشق، رفاقت‌ها و موفقیت‌ها پشت به پشت به ثمر می‌رسند. اون زمان می‌تونی پا روی پا بندازی و از زندگی لذت ببری. @manohayula