Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку 👈

አርምሞ🧘🏽‍♂

Відкрити в Telegram

ጥ ቂ ት ም ና ኔ. .🧘🏽‍♂️

Ефіопія2 828 Релігія і духовність7 386...

📈 Аналітичний огляд Telegram-каналу አርምሞ🧘🏽‍♂

Канал አርምሞ🧘🏽‍♂ (@armemo_offical) у мовному сегменті Амхарська є активним учасником. На даний момент спільнота об'єднує 11 822 підписників, посідаючи 7 386 місце в категорії Релігія і духовність та 2 828 місце у регіоні Ефіопія.

📊 Показники аудиторії та динаміка

З моменту свого створення невідомо, проект продемонстрував стрімке зростання, зібравши аудиторію у 11 822 підписників.

За останніми даними від 07 жовтня, 2026, канал демонструє стабільну активність. Хоча за останні 30 днів спостерігається зміна кількості учасників на 228, а за останні 24 години на 4, загальне охоплення залишається високим.

Статус верифікації: Не верифікований
Рівень залученості (ER): Середній показник залученості аудиторії становить 16.84%. Протягом перших 24 годин після публікації контент зазвичай збирає 7.67% реакцій від загальної кількості підписників.
Охоплення публікацій: В середньому кожен допис отримує 1 988 переглядів. Протягом першої доби публікація в середньому набирає 906 переглядів.
Реакції та взаємодія: Аудиторія активно підтримує контент: середня кількість реакцій на один пост – 31.

📝 Опис та контентна політика

Автор описує ресурс як майданчик для висловлення суб'єктивної думки:
“ጥ ቂ ት ም ና ኔ. .🧘🏽‍♂️”

Завдяки високій частоті оновлень (останні дані отримано 08 жовтня, 2026), канал підтримує актуальність та високий рівень охоплення публікацій. Аналітика показує, що аудиторія активно взаємодіє з контентом, що робить його важливою точкою впливу в категорії Релігія і духовність.

11 822

Підписники

+424 години

+467 днів

+22830 днів

1 988

Перегляди допису

~ 90624 години

~ 1 12548 годин

16.84%

Коефіцієнт залучення

~ 1

Дописів на день

Ads index

beta

Архів дописів

11 822

🤲🏽

አባታችን ሆይ! በሰማያት የምትኖር ስምህ ይቀደስ መንግስትህ ትምጣ ፈቃድህ በሰማይ እንደሆነች እንዲሁም በምድር ትሁን.. የዕለት እንጀራችንን ስጠን ለዛሬ በደላችንንም ይቅር በለን እኛም የበደሉንን ይቅር እንድንል አቤቱ ወደ ፈተና አታግባን ከክፉ ሁሉ አድነን እንጂ መንግሥት ያንተ ናትና ኅይል ክብር ምስጋና ለዘለዓለሙ አሜን!

11 822

I'am Gone.. 500 miles 🎴👋🏼🥲 @Armemo_offical

11 822

ስጠፋ «ታፈሰ» ብለው ያወራሉ። እኔ ግን እራሴን አጥፍቼ ነው። አዲዮስ! 🙌🏼

11 822

«In peace, sons bury their fathers. In war, fathers bury their sons»

«በሰላም ልጆች አባቶቻቸውን ይቀብራሉ፤ በጦርነት አባቶች ልጆቻቸውን ይቀብራሉ!»

―Herodotus @Armemo_offical

11 822

እንደ ማርክ ትዌይን ፖለቲከኞችን የተቸ አሜሪካዊ ፀሃፊ የለም። ከምወዳቸው ፀሃፊያን መካከል አምስተኛ ላይ የማስቀምጠው ምርጥ አሳቢ ነው። ትዌይን ፖለቲካና ፖለቲከኛ ጠል አይደለም፤ ይልቅስ የፖለቲካ ስልጣናቸውን ተጠቅመው ሌባ ስለሆኑ ባለስልጣናትን ነው አምርሮ የሚቃወመው። እንደውም እንዲህ የምትል አባባል አለችው፦

«Politics is the only profession where you can lie, cheat, and steal, and still be respected»



ከላይ ያለው ንግግር እጅግ በጣም ልክ የሚመስል የአለም እውነታን ታቅፏል። እኔም እንደትዌይን የሃገራችንን ፖለቲከኞች ምላስ አላምንም። በቃ ፖለቲካ እንደማስታወቂያ ነው፤ እውነታውን ሳይሆን የሚያስደስተንን ነው የሚሸጥልን። የሕዝብ ገንዘብ እንደጉድ ሲጠፋ እነሱ የሚሉን «ለልማት የወጣ ወጪ» ነው። በሃገራችን ስለሚከሰቱት ግፍና በደል ተጠያቂ እንዳይባሉ ሚድያ ላይ የፈጠነ ወጥተው «የአሸባሪ ጥቃት ወይም የአንዳንድ አካላት ሽብርተኝነት» ይሉናል።

እዚህ ጋር በጣም የሚያስቀው ሕዝቡ ነው። እውነቱን ከማጣራት ይልቅ «የማን ብሔር ፈጸመው?» ብሎ መጠየቅ ይወዳል። ያኔ ነው ፖለቲካ ማን እየሰረቀ ነው? ከማለት ወደ ማን መስረቅ ይገባዋል? የሚቀየረው። ከላይ ያለውን የትዌን ንግግር በአማርኛ ሳመጣው እንዲህ ያለ ነው፦«መዋሸት፣ መስረቅና ማጭበርበር የምትችልበት ብቸኛ ሙያ ፖለቲካ ናት፤ ከዚያ ግን በሕዝብ ፊት ፈገግ እያልክ፦ይህ ሁሉ ያደረግነው ለእናንተ ጥቅም ሲባል ነው ብለህ ታስረዳቸዋለህ። ከሁሉም የሚያስቀው ደግሞ እነሱም አጨብጭበው ይቀበሉሃል፤ ከሁሉም የሚያሳዝነው ግን ሕዝቡ ከዚህ በኋላ የሚከራከረው የቀረንንስ ለመስረቅ መብት ያለው ማነው በሚለው ጉዳይ ላይ ነው።»

ይህ

political satire

 በተለይ በአፍሪካ አገሮች የሚከሰት የተለመደ ተግባር ነው። ስልጣን ላይ እስካለንን ድረስ ጊዜያችን እስከሚደርስ የተፈለገውን ያህል መዝረፍ የሚል የስግብግብ እቅድ ያንጸባርቃል። ከዛ በላይም ደግሞ ከ8 ዓመታት በላይ ለ20 እና 30 ዓመታት ወንበሩን የሙጥኝ ብሎ አለመልቀቅም ሌላኛው ነቀርሳ ነው። እዚህ ጋር ትዌይን እንዲህ የምትል አባባል አለችው፦

«Politicians and diapers must be changed often, and that is for the same reason»



«ፖለቲከኛ እና ዳይፐር ብዙ ጊዜ መቀየር አለባቸው፤ እናም ያ በተመሳሳይ ምክንያት ነው!» 

እንዲሁ ከምሰናበታችሁ ከሦስት አመት በፊት የጻፍኳትን አጭር ጨዌ ወዬ ልበላችሁ፦

ፖለቲከኞችን የጫነ አውቶቡስ በገጠር መንገድ ሲሄድ ድንገት አውቶቡሱ ከመንገድ አፈትልኮ ወጥቶ በአንድ አዛውንት ገበሬ ማሳ ውስጥ ካለ ዛፍ ጋር ተጋጨ። ሽማግሌው ገበሬ የሆነውን ካዩ በኋላ ለማጣራት ሄዱ። ከዚያም የተፈጠረውን አደጋ በአዘኔታ ከቃኙ በኋላ ሁሉንም ፖለቲከኞች ጉድጓድ ቆፍረው ቀበሯቸው።

ከጥቂት ቀናት በኋላ የአካባቢው አስተዳዳሪ በመምጣት የተከሰከሰውን አውቶብስ እያየ አዛውንቱን ገበሬ፦«ሁሉም ሞተዋል እንዴ?» ብሎ ጠየቃቸው። 

አዛውንቱ ገበሬም፦«አዎ! አንዳንዶቹ እያቃሰቱና እንዳልሞቱ እየተናገሩ ነበር፤ ግን ፖለቲከኞች እንዴት ውሸታም እንደሆኑ አይጠፋህም ስላላመንኳቸው ሁሉንም ቀበርኳቸው..» 🙌🏼😐

@Armemo_offical

11 822

(የ26 አመታት ቁስል 🪽)😥



አንዳንድ ፎቶዎች እንድናስታውሳቸው ብቻ አይቀመጡም። ይልቅ እስከመጨረሻው ህመሙን በልባችን እንዳንረሳው ይቀመጣሉ። ከ26 ዓመታት በፊት በጋዛ ውስጥ ሙሐመድ አል-ዱራ የተባለ የ12 አመት ታዳጊ በካሜራና በአለም በፊት በፍርሃት ተውጦ ሞተ።

ጀማል አል-ዱራ የተባለ አባት ልጁ እንዳይጎዳበት ከኮንክሪት ድንጋይ ስር ደብቆና በእጁ ከልሎ ከአሁን አሁን ተኩስ ይቆማል በሚል ስጋት ወደፊት ይመለከታል። ልጁም እጅግ በጣም ቢፈራም የአባቱ ጠባቂነትን በማመን የሚተርፍ መስሎት ሁኔታውን መጠባበቅ ጀመረ። ካሜራው እነሱን መቅረጽ ቀጥሏል፣ ጥይቶቹም በጋዛ ሰማይ ስር እሳት ያዘንባሉ፤ አባትም በተተኮሰ ቁጥር ስቅቅ እያለ ደጋግሞ ልጁን ወደኋላ ይሸሽገዋል። በሆንም ግን የሚንቀጠቀጡት የልጁ እጆች በድንገት ቆሙ፤ ትንፋሹ ቀጥ አለ፣ ሰውነቱ ተዝለፈለፈና ወደቀ። ያ ቀን ለአለም የአንድ ህፃን ልጅ ሞት ብቻ ነበር፤ ለአባትየው ግን መላ አለሙ ነበር የሞተው። 

ህፃን ሙሐመድ ሲሞት አባቱ ጀማል አል-ዱራም በጥይት ተበሳስቶ ወደቀ። ቢሆንም የልጁ እጣ አላጋጠመውም። ወዲያው ወደ ሆስፒታል ተወስዶ አፋጣኝ ህክምና ተደርጎለት ዳነ። እስከቅርብ ግዜም በህይወት እንደነበር ተዘግቧል። ይሄ ምስል ከአመታት በኋላ ከጋዛ ወጥቶ በአለም ተሰራጨ። በቴሌቪዥኖች፣ በጋዜጦች ትኩረት ሳቢ ሆነ። በተለይም ህፃን ሙሐመድ ከሞተ በኋላ የአረብ ጋዜጠኞች በኦክቶበር 7 2ሺህ ምሊንየም ላይ ለአባት ጀማል መግለጫ አድርገውለት ነበር። ጀማልም በእንባ ተውጦ ሳግ ባለው ድምፅ እንደዚህ አለ፦

«A crime!.. I cried, My son! My son! My son! but nobody listened. Now he is dead, and I am half finished.»



«ወንጀል ነው! 45 ደቂቃ ያለማቋረጥ ተኩሰዋል። እኔም ‘ልጄ! ልጄ! ልጄ!’ ብዬ ጮውኩ፤ ግን ማንም አልሰማኝም። አሁን እሱ ሞቷል፤ እኔም ግማሽ ሰው ሆኛለሁ። ምንም በማያውቅ ህፃን ልጅ ላይ መተኮስ ወንጀል ነው።»

ይኸው ዛሬ ደርሶ ከ26 ዓመታት በኋላም በጋዛ ሰማይ ስር የህፃናት ነፍስ ያለማቋረጥ ይነጠቃል። ምናልባት በዚያ ቀን ሙሃመድ አንድ ልጅ ብቻ ነበር። ግን ከዚያ በኋላ ስሙ ከሞቱ ልጆች ሁሉ ጋር መኖር ጀመረ። በአገራችን ኢትዮጲያም እንዲህ አይነት ታሪክ በአደባባይ የተፈጸመ የጓዳ ምስጥር ነው። ጦርነት ውስጥ የሞት ቁጥር ሲነገር 12፣ 100፣ 1,000፣ 10,000 ሞተዋል ይባላል። የሰው ልጅ ክቡር ህይወት ብቻ ሳይሆን መጠርያ ስሙ ጭምር ከእሱ ወደነእሱ ተቀልብሶ ይጠፋል። ግን ሙሐመድ የ12 አመት ታዳጊ ብቻ ተብሎ ማለፍ ማራከስ ነው። ስም ነበረው፣ አባት ነበረው፣ ሕልም ነበረው፣ ቢተርፍ የሚመለስበት ቤት ነበረው ብሎም ነገ ላይ መሆን የሚፈልገው ሰው ነበር። አባትም ልጁ በጦርነት ሲሞት ያለፈውን ብቻ አያስታውስም፤ ያልኖረውን ገና የሚጣ ተስፋውንም ይነጠቃል። ይሄ ነው ሞትን በጣም አሳዛኝ የሚያድርገው።

ሰው ሲሞት የሚኖርበት ጊዜ ብቻ ይቆማል፤ ህፃን ልጅ ሲሞት ግን ያልኖረው ጊዜም ጭምርም አብሮ ይቀበራል። ከዚያ በኋላም ታሪኩ አያቆምም። ጀማል አል-ዱራ ልጁን ቀብሮ ወደ ቤቱ ተመለሰ። ነገር ግን ቤት ሲደርስ ባዶ ትርጉም ነው የሚጠብቀው። የልጁ ጠረን፣ ሳቅና ቁጣው ጸጥ ይላል፤ ቤቱ ቢኖርም ልጁ ግን አይመለስም።

«እስራኤል ልጄ እንዳልሞተ ትናገራለች፤ እንግዲያውስ ካልሞተ ወደኔ አምጡት።»—ጀማል አል-ዱራ2013



የሚያሳዝነው ግን የዚህ አባት ቁስል ከዓመታት በኋላ እንደገና ተከፈተ። በጋዛ የሚኖሩ የጀማል የቤተሰብ አባላትም በተከታታይ ጦርነቶች አንድ በአንድ አለቁ፤ ጥቂቶች ተርፈው ከቄያቸው ተፈናቀሉ። አዎን አንድ ልጅ ሞቷል አባቱ ግን እያየ እንዲኖር ተረግሟል። ከልጅ ሞት የበለጠ ከባድ ቅጣት ምን ይሆን?። ምናልባት ልጃችንን ካጣን በኋላ እስከ እርጅናህ ድረስ እሱን እያስታወሱ መኖር ሌላኛው የምድር ሲዖል ነው።

26 ዓመታት አልፈዋል። አለም ብዙ ነገሮችን ረሳች፤ መንግሥታት ተቀየሩ፤ ፕሬዚዳንቶች መጡና ሄዱ። ጦርነቶች ተጀመሩና ተቋረጡ። የዜና ምስሎች በሌሎች በአጀንዳ ተተካ። ግን አንድ አባት አሁንም በዚያ ኮንክሪት ጀርባ ተቀምጦ ልጁን ለማዳን እየጣረ ህይወቱ ቀጥ ብሏል።

በከሜራ የተነሳው ፎቶ ለተወሰነ ግዜ አጀንዳ ሆኖ ተረሳ። ትዝታው ግን በወለደው አንጀት ውስጥ እስከዘላለሙ አንቀላፋ። ዛሬም ይህን ፎቶ ስመለከት እንደአንድ ሰብዓዊ ሰው አንድ ጥያቄ ብቻ ወደአዕምሮዬ ይመጣል፦«ሰላም በምድር እንዲሰፍን ምንያህል ጦርነት ያስፈልገናል?»

መልሱም ይሄ ነው፦«እስከመጨረሻው አያበቃም!»

ልጆች የጦርነት ጎን አይደሉም፤ ልጆች የፖለቲካ ጠላት አይደሉም፤ ልጆች የታሪክ መቀጣጫ አይደሉም። ልጅ ልጅ ብቻ ነው። ንጹህ ነፍስ የታቀፈ ፍጡር!። አንድ ልጅ ሞተ ስንል የሰው ልጅ የወደፊት ትንሽ ብርሃን እንደጠፋ መገንዘብ ግድ ይላል።

(Muhammad al-Durrah — 2000–2026 🕊️አንዳንድ ልጆች ይሞታሉ፤ አንዳንድ ፎቶዎች ግን ለዓለም ሕሊና የማይጠፋ መቃብር ይሆናሉ።) @Armemo_offical

11 822

ትኩር ብዬ እያየዋት፦«አይኖችሽ በጣም ያምራሉ ታዲያ ለምን እስካሁን አላገባሽም?» አልኳት።

እሷም በቂ መልስ መለሰችልኝ፦“ከሰውነት ክፍሌ ዓይኔ ቆንጆ እንደሆነ ብዙ ወንዶች ይነግሩኛል። ምላሴ ግን..»😑


             @Armemo_offical

11 822

Zorba The Buddha ምዕራፍ ሰባት ላይ «Returning to the Source»

የምትል ምዕራፍ አለች። ምዕራፉ የሚጀምረው በዜን ወጎች ታጅቦ ነው። ከዚያ ግን ኦሾ ቀስ በቀስ

time-consciousness አንስቶ ስለ hurry፣ speed እና meditation

በሰፊው ይናገራል። አሁን ከመፅሐፉ ውስጥ የማጋራችሁን አንቀጽ ኦሾ ቃል በቃል

በOsho World

 ዩቱዩብ ላይ በኢንተርቪው ሲናገር ሰምቼዋለሁ። ከተናገራቸው ነገሮች መካከል እስከዛሬ የማልረሳት አንዲት አባባል አለች

፦«If you run very fast, the very speed gives you an intoxication» የምትል ሁነኛ መገለጫ ነች። ታድያ ግን የችኩልነትን ባህሪ አእምሮን ወደ intoxication

ወስዶ ወደአልተገባ ተግባር እንደሚመራ ይልቅስ እንደቡድሃ ነገሮችን በዝግታ ብናደርግ በረከቶች እንደሚከቡን ይናገራል። ልክ እንዲህ በማለት

፦«slow down your speed. Eat slowly, walk slowly, talk slowly, move very, very slowly» እስቲ ከመፅሐፉ የወደድኳት Meditation for busy people ላጋራችሁ። (Returning to the Source ወይም ወደምንጩ መመለስ፤ ምዕራፍ 7)

«በጣም በፍጥነት ከተራመዳችሁ ትመረዛላችሁ፤ ይህም መመረዝ ሱስ የሚያሲዝ ኬሚካል ያመነጫል። ለዚህ ነው ሰዎች በፍጥነት የመሄድ ሱስ ወዲያው የሚጠልፋቸው። በመሽከርከር እና በመንሸራረሽ መካከከል ፍጹም ልዩነት አለ። ስትሽከረከሩ ተመሳሳይ ነገር ነው የሚጋጥመን። በፍጥነት በምትዘዋዘሩበት ጊዜ አእምሮአችሁ በፍጥነት እንዲሄድ ታስገድዱታላችሁ። በፍጥነት መሄድ ባዘወተራችሁ ጊዜ በውስጣችሁ ያሉት የተለያዩ ኬሚካሎች መለቀቅ ይጀምራሉ። ያኔ ነው ከዚህ ዋጋ አልባ ፍጥነት ጋር ጠንከር ያለህ ሱስ የሚይዛችሁ። ለዛም ነው ፔዳሉን በፍጥነት ስንጫነው ከአቅም በላይ ነዳጅ የሚረጨው። ቀስ ብላችሁ ስትንቀሳቀሱ ግን ተቃራኒው ይከሰታል። ቡድሃ ያደረገው ተመሳሳይ ድንቅ ነገር። ላስተምርችሁ የሞከርኩት ይህንኑ ነው። ቀስ ብላችሁ መንቀሳቀስ ፍጥነታችንን ለመቀነስ መሞከር ነው። መዋከብ የሌለበትና ከአሁን በኋላ መቸኮል የማያስፈልግበት ደረጃ ላይ መድረስ። በዚህ ሁኔታ ውስጥ አዲስ መንገድ፣ አዲስ መገለጥና አዲስ ግንዛቤን ታገኛላችሁ። በምታደርጉት ነገር ሁሉ ፍጥነታችሁን ቀንሱ፤ በቀስታ ተመገቡ፣ በቀስታ ተራመዱ፣ በቀስታ ተናገሩ እናም በሁሉም ድርጊታችሁ ላይ እርጋታን ተከተሉ። በቅርቡ የምታደርጉት ነገር ሁሉ ይበልጥ ውብ እና ትክክለኛ እንደሆነ ትመለከታላችሁ። ከአሁን በኋላ አትመረዙም ለህይወት ጥልቅ መረዳት ብሎም ንቃትን በሁሉም ስራችሁ ውስጥ መንጸባረቅ ይጀምራል!።» –Zorba The Buddha ከገጽ 67–71 📖 (

ከዚህ የኦሾ ሃሳብ የተረዳውት በመሽከርከር እና በመንሸራሸር መካከል ያለውን ልዩነት በቅጡ መረዳት ነው። መሽከርከር መንቀቀል ነው ተመሳሳይ ፍጥነት ውስጥ ደጋግሞ አንድ ቦታ እንደመገኘት ያለ ኪሳራን ይመስላል። መሽከርከር አንድን ተራራ አንድሺህ ግዜ መዞር ነው። መንሸራሸር ግን ተራራው ምን እንደሆነ ማወቅ ነው። አለበለዝያ ግን አርባ ደቂቃ የሚፈጅብን ተራራን ለመጨረስ አርባ አመት

ይፈጅብናል😊) @Armemo_offical

11 822

የተወለድነው ያለ ሃይማኖት የምንኖረው ሃይማኖት በሌለበት ዓለም ውስጥ ነው። የሚገርመው ደግሞ ያለ ሃይማኖት እንሞታለን። ለዛም ነው በህይወታችን ሁሉ ስለ ሃይማኖት ቀን ከሌት የምንናገረው። ሰው የህይወቱ አካል ስላልሆኑ ነገሮች መናገር ያበዛል፤ የሰው ልጅ የህይወቱ አካል ስለሆኑ ነገሮች አይናገርም። ይልቅ በፀጥታ ይኖረዋል። የምንናገረው ስለፈጣሪ ነው፤ ምክንያቱም አኗኗራችን ከፈጠጣሪ ጋር ምንም ግንኙነት የለውም። እንደውም በሕይወታችን ውስጥ ስላላገኘናቸው ነገሮች በመናገር የጎደለለንን የማካካስ ባህሪ አለብን። ይህንን አስታውሱ፦የሰው ልጅ ያለውን ነገር ለሌላው ለማሳየት የመሞከር ዝንባሌ የለውም። ሲኖራችሁ ለማሳየት አትሞክሩም አያስፈልግም ጭምር ከሌላችሁ እንዳላችሁ ለማሳየት ትሞክራላችሁ። ለዛም ነው ለሰዎች ለማሳየት የምትፈልጉት ማንኛውም ነገር የሌላችሁን ነገር ነው የምላችሁ። ሰዎች ካላወቋችሁ ስለ እናንተ እንዲያውቁና እንዲፈልጓችሁ ትፈልጋላችሁ። አእምሮ ሰዎችን ለማማለል ቀጥሎ በእነሱ በኩል እራሱን ለመማረክ ከዜዛ ከሌላ የተበደረውን እውቀት ከእራሱ እንደመጣ ማመን ይፈልጋል። አስታውሱ፦ኢጎ እንዲሰማችሁ የሚያደርግ ማንኛውም ነገር መንገዳችሁን እየዘጋ ነው። ኢጎ ምንም ይሁን ምን አናዳጅ አልያም አያሳዛኝ ነገር አይደለም፤ ይልቅ ቀለል ባለ መልኩ ማየት የምንችለውን እርቀት የሚጋርድ ያለመኖር ሰንሰለት ነው!። Zorba The Buddha 📖 (ከዚህ መፅሐፍ የተመቸኝ ሌላም ምዕራፍ አለ። ኮመንት ላይ ፍቃዱን ላሳየኝ ዝግጁ ነኝ ተርጉሞ ለመልቀቅ) ✌🏼 @Armemo_offical

11 822

አሾ «A LoTus of Emptiness» መፅሐፉ ላይ ጥር 2 1979 ምን እያለ እንዲህ በምትል አርዕስት ውስጥ የተናገራትን ንግግር ላጋራችሁ። [ አንድ ሰው ለአንድ ሰዓት ምንም ነገር አለማድረግ ከቻለ ተአምር ይከሰታል?]

በየቀኑ ቢያንስ ለአንድ ሰዓት ያህል ምንም ሳታደርጉ በፀጥታ ተቀመጡ ያ ነገር ተመስጦ ይሆናል። አንድ ሰው ለአንድ ሰዓት ያህል ምንም ነገር ላለማድረግ ከቻለ በቂ ነው። ምንም ነገር ባለማድረግ በእነዚያ ጊዜያት ሙሉ በሙሉ ዝም ትላላችሁ። በዚያን ጊዜ አንድም ነገር ሳትሰሩ ስትቀመጡ ፈጣሪ በእናንተ ውስጥ የሆነ ነገር ማድረግ ይጀምራል። ሁሌም በነገሮች ስትመጡ እሱ በእናተ ላይ ለመሥራት ሁሉንም ዕድል ያጣል። ምንም ስራ በማይሰራበት ጊዜ ለእሱ ነፃና የተገኛችሁ ትሆናላችሁ። የምላችሁ ይህን ነው፦ክፍት ሁኑ ከዚያ ተዓምራቶች መምጣት ይጀምራሉ።

ሁላችንም ተአምራትን የማግኘት መብት አለን። ነገር ግን እንዲፈጸብን አንፈቅድም!። ሕይወትን እንደዚህ ባለ አሳዛኝ መንገድ ነው እየተጓዝናት ያለነው። ሰዎች ያለምክንያት በመከራ ውስጥ እንዲኖሩ መደረጉ ሞኝነት ነው፤ ለእኔ በጣም አስቂኝ የሆነ እጣፈንታ ነው። ክብር ሁሉ የእነርሱ ነው፤ የህልውና ውበት ሁሉ የእነርሱ ነው፤ እና አምላክ ማለቂያ የሌላቸውን በረከቶች ለማፍሰስ ተዘጋጅቷል። ነገር ግን ወደ ሰዎች የሚያቀርበውንና የሚያስገባበትን መንገድ ማግኘት አልቻለም። ሰዎች አንድም መተላለፊያ እንኳ አይፈቅዱም እነሱ ሙሉ በሙሉ ተዘግተዋል!

ምንም ሳታደርጉ ዝም ብላችሁ ለአንድ ሰአት ተቀመጡ። በጣም ዘና ባለ መንገድ እዚህም ሆነ እዛ ትናንትም ሆነ ነገ እንደሌለ ያህል፤ ያ ተመስጦ ነው፦መሆንን ባለመሆን  አንድ ሰው እንደሟሟና እንደተነነ ይቀመጣል፤ ያኔ ዜሮ የሆነ ባዶ ነገር ብቻ ይቀራል!::

ዜሮ ሁኑ እና አንድ ቀን ታያላችሁ፤ ያ ነገር ዜሮና ባዶ  አይቀርም ፈጣሪ ይኖርበታል፤ ምንም የሆነው መንፈስ የፈጣሪ ህልውና መሳይ እጅግም የተሞላ ቅድስና ነው። ሰላም ያለው በትናንት ትዝታ አልያም በነገ እቅድ ሳይሆን ዛሬን በዝምታ በማስተዋል ውስጥ ነው። ነገን ከተሰጠው በላይ ዛሬን የኖራት ህይወትን በሙልዓት ያጣጥማታል። አትሸወዱ ትናንት አልፏል፤ ነገም ላይመጣ ይችላል ዛሬ ግን በእጅ ያለ በረከት ነው።

«If one can manage not to do anything for one hour. miracle happens»🧘🏽‍♂ -A LoTus of Emptiness 📖 -Chapter #5 -Chapter title: None -2 January 1979 pm in Chuang Tzu Auditorium, Pune, India @Armemo_offical

11 822

በነገራችን ላይ ተወልጄ ያደግኩት መሃል ከተማ ነው። ከአብዱ ኪያር ቤት አካባቢ በትንሽ እርቀት ሄዶ ብሎ ነው ቤታችን። ከእኛ ዝቅ ብሎ ደግሞ የኤልያስ መልካ ቤት አለ። ልጅ እያለው ኤልያስ መልካ ጊታሩን ይዞ ሲመላለስ ብዙ ግዜ ተመልክቼዋለሁ። ሁሌ አዲስ አበባ ላይ አመፅ ሲፈጠር ቀድሞ የሚነሳው የሰባተኛ (አዲስ ከተማ)፣ መርካቶ እና የፒያሳ ልጅ ነው።

specially

 የአዲስ ከተማ ልጆች።

ለምሳሌ በ97 ህይወታቸውን እስከወዲያኛው የለወጡ የአዲስ ከቴ ልጆች አሉ። ብዙዎችሁ በስደት ሲሆን የተቀረው ግን አመፁን አኳትነው ያገኙትን የዘረፉ ሰዎች ናቸው።

የሚገርመው 2013 እንደገባ እሬቻ ሊከበር ሲል ከገጠር የመጡት አንዳንድ አካሎች የኢትዮጵያ ባንዲራን ከማውረድ አልፎ በየአስፓልቱ ግርግዳ ላይ የኦነግ ባንዲራን እንደጉድ መቀባት ተያያዙት። ታድያ ያኔ ነው ሕዝቡ የቀበቱን እያጠፋ ብቻ ሳይሆን ጎማ አቃጥሎ ፖሊስ እስከመደብደብ የደረሰው። ፖሊስ የተደበደበውም ሰው ተኩሶ ስለገደለ ነው። ብቻ አስለቃሽ ጭስ እንደኮኬይን በደሜ የተዘዋወረው ያኔ ነው። 

ብቻ ከዚህ ሁሉ አመፅ በኋላ የቆሰለው ቆስሎ፤ የታፈሰው ብዬ አልናገርም ግማሽ ከተማ ነው የተያዘው ቢሆንም አንድ ነገር ተረዳው። የተረዳውትም ታላላቆቼ እና እኩዮቼ የሌለ ሸቅለው የተዘረፈውን ሲቆጥሩ ስመለከት ነው። ለካ የኦነግ ባንዲራ መቀባቱ አልነበረም ወጣቱ ያሳሰበው። ይልቅ ወጣቱ እየጠበቀ የነበረው ይህን ግዜ ነበር። ምክንያቱም በእንዲህ አይነት አመፅ ውስጥ ሱቅ ተሰብሮ ይገባል፣ ወርቅ ቤት፣ ቡቲክ የማይቀር ነገር የለም ሁሉም ለመሸቀል ነው የሚወጣው። 

አሁንም በጣም እጅግ በጣም አስረግጬ የምነግራችሁ ነገር። በመሃል ከተማ ላይ እላፊ ፎቅ ሲቃጠል፣ ሲበጠበጥና ሲቀወጥ ብትመለከቱ ከግማሽ በላይ የሆኑ የሸገር ልጆች የሆነ የሚሸቀል ነገር ሊያኳትኑ ነው የወጡት።

እና በተያያዘ ዜና ብዙ ግዜ እነግራችኋለሁ ብዬ እየረሳሁት ያለውት አንድ ነገር አለ። እሱም መቼም ቢሆን በተለይ በአሁን ግዜ ፌስቲባል፣ ኮንሰርት እና የሃይማኖት የኀብረት በዓላትን በማስመልከት ተሰብስቦ ከመገኘት እቤት መተኛች አድቫንቴጅ አለው። በደርግ አመፅ እግሩን አጥቶ በኢሕአዴግ ግዜ ጸጸቱን የሚተርክልን የሰፈር ታላቃችን ነበር 🙂

@Armemo_offical

11 822

ትናንት ለሊት አዲስ አበባ ስለተፈጠረው ፍንዳ ሰምታችኋል?። የፈነዳው ጦርኃይሎች ነው። የሚሰማው ግን አዲስ ከተማ ድረስ ነው። ይህም ማለት ሁለት የታክሲ መንገድ እርቀት ላይ ነው ነገሩ የተከሰተው። እኔ በሰዓቱ ዩቱዩብ ላይ ዶክመንተሪ እያየው ፍንዳታውን ስሰማ የመሰለኝ ከእኛ ግቢ ሁለት እርምጃ እርቆ የኤሌትሪክ ጋን የፈነዳ ነው። ብቻ በሰበቡ መምህሬ ተሳሙ ሆኗል ነገሩ። ቀኑን መሉ ሱቅ ጋር እራሱ መቆም አይቻልም 😑

11 822

አፈሳው ሲጧጧፍ ይህቺ ጨዌ ትዝ አለችኝ 👇🏽



አንድ ወታደር ወደ አንዲት መነኩሴ ሮጠና ልክ ወደእርሷ ሲደርስም ትንፋሹ እየተቆራረጠ እንዲህ አላት፦«እባክዎ ቀሚስዎ ስር ልደበቅ፤ ነገርዬውን በኋላ አስረዶታለሁ።»

መነኩሴዋም ተስማማች። ታድያ ከትንሽ ቆይታ በኋላ ሁለት ወታደሮች እየሮጡ መነኩሴዋ ጋር ሲደርሱ፦«እህት አንድ ወታደር በዚህ ሲያልፍ አይተሻል?» ብለው ጠየቋት።  መነኩሴዋም በተረጋጋ መንፈስ «በዚያ መንገድ ነው የሄደው» ብላ የተሳሳተ ቦታ ጠቆመቻቸው።

ሁለቱም ወታደሮች ወደተጠቆሙት ቦታ እየሮጡ ከሄዱ በኋላ የተደበቀው ወታደር ከቀሚሷ ስር እየወጣ፦«የምሬን ነው አንቺን ላመሰግንሽ እወዳለሁ፤ አየሽ እህቴ ዘመቻ ወደ ሶሪያ መሄድ አልፈልግም» አላት።  መነኩሴዋም፦«የምትለው ሙሉ በሙሉ ይገባኛል» አለችው።  

ወታደሩ አክሎም እንዲህ አላት፦«ባለጌ አድርገሽ እንድታስቢኝ አልፈልግም፤ ነገር ግን በጣም ጥሩ ጥንድ እግሮች አሉሽ» 

መነኩሴዋ ፈገግ ብላ ምን ብትለው ጥሩ ነው፦«ትንሽ ከፍ ብለህ ብታይ ኖሮ በጣም ጥሩ የሆኑ ሁለት ኳሶች ትመለከት ነበር

.. እኔም ወደ ሶሪያ መሄድ አልፈልግም!» 😁 @Armemo_offical

11 822

ሪአክት

ማታደርጉ ከሆነ ሌላ ስራ እጀምራለሁ። ለምሳሌ ጽሁፍ መጻፌን ትቼ ገላዬን መሸጥ እጀምራለሁ..😐

11 822

ጣት ውስጥ የገባ ስንጥር ሊወጣ የሚችለው በሌላኛው ስንጥር ነው። በሰላም ያልበረደ ጦርነት፤ መሳርያን የመጨረሻ አማራጩ ያደርጋል!። ግን ደግሞ እሰጋለሁ። ያለደም ስርየት ባይኖርም፤ ደም በደም ሆኖ የመቅረት ኪሳራም ተጋርጧል። ዛሬ ላይ በኢትዮጵያ የሚታየው አዲሱ ሰባት የታጠቁ ኃይሎች ጥምረት እንደቀላል የሚወሰድ የጦር ስምምነት ብቻ አይደለም። 

1,

AFNM

―የአማራ ፋኖ ብሔራዊ ንቅናቄ

2,

TPLF

―የትግራይ ሕዝባዊ ነፃነት ግንባር

3,OLA―የኦሮሞ ነፃነት ሠራዊት

4,

ONLF

―የኦጋዴን ብሔራዊ ነፃነት ግንባር

5,

Ugugumo

―የአፋር አብዮታዊ ዴሞክራሲያዊ አንድነት ግንባር

6,

BPLM

―የቤንሻንጉል ሕዝቦች ነፃነት ንቅናቄ 

7,

GPDM

―የጉምዝ ሕዝቦች ዴሞክራሲያዊ ንቅናቄ 

እነዚህ ኃይሎች በፖለቲካዊ ፍላጎት፣ በመግዛት ጥያቄ እና በታሪካዊ ግጭቶች የተለያዩ ቢሆኑም የጋራ ጠላት በመካከላቸው ስለተፈጠረ ለጊዜው አንድ ለመሆን መርጠዋል። እዚህ ጋር ነው አንድ የሚያሳስበኝ ፖለቲካል ፓራዶክስ የተፈጠረብኝ!። አንድን መንግሥት ማስወገድ እና አንድን ሀገር በአንድነት መምራት ተመሳሳይ አይደለም።

ሰባቱ ኃይሎች የሚፈልጉትን የሥልጣን ለውጥ ቢያሳካላቸው ነገሩ እዛ ጋር ብቻ አይጠናቀቅም። ይልቅስ አራት ጥያቄዎችን የሚያስነሳ ግጭት ነው የሚፈጥረው።

1,«ማን ይግዛን?»  

2,«የትኛው የፖለቲካ ራዕይ ይተግበር?»

3,«የትኛው መሬት ለማን የተገባ ነው?»

4,«የታጠቁ ኃይሎች እንዴት ወደ አንድ ብሔራዊ ጦር ይሸጋሸጋሉ?» ይሰኛሉ። እነዚህ አራቱ ጥያቄዎች ከሦስት አስርት አመታት በላይ እነዚህን ሰባት ኃይሎች እርስ በእርስ እያባላ የመጣ ጉዳይ ነው።

ይህን የፖለቲካ ሳይንስ ምሁሮች

«power vacuum, security dilemma, elite fragmentation, state fragmentation» እና «militia politics»

 በማለት ይገልጹታል። አንድ የጋራ ጠላትን ብናስወግድም ቆይቶ ግን የተደበቁ የሥልጣን ግጭቶች ወደ ላይ ሊመጡ ይችላሉ እንደማለት ያለ ነው።

ለምሳሌ እንደ እ.አ.አ በ2011 ሊቢያ ላይ የተፈጠረው ግጭት ይህንን አደጋ በግልጽ ያሳየናል። ጋዳፊ ከወደቀ በኋላ አንድ የተዋሃደ የመንግሥትና የጸጥታ ኃይል በበቂ ሁኔታ ባለመመስረቱ ምክንያት የተለያዩ ሚሊሻዎች የራሳቸውን የሥልጣን ክልል መፍጠር ጀመሩ። ከዛ በኋላ ግን

political fragmentation

 ብሎም የተለያዩ የሥልጣን ማዕከላትን እርስ በእርስ ባለመግባባታቸው አገሪቷን የጦርነት አውድማ ሊያደርጓት ችለዋል።

ሶርያም ላይም ይህ ክስተት በተመሳሳይ መልኩ ተፈጥሯል። ተቃዋሚ ኃይሎች አንድ የተዋሃደ የትግል ኃይል ማቋቋም ስላልቻሉ በተለያዩ ቡድኖች ተከፋፍለው ሲዋጉ ከቆዩ በኋላ የጋራ ጠላት ስላጋጠማቸው አንድ በመሆን ተዋግተው ከስልጣን አወረዱት። ከዛ በኋላ ግን እነዚህ በአንድነት የተሰበሰቡ ኃይሎች የራሳቸውን የፖለቲካና የጦር አጀንዳ መከተል በመጀመራቸው ምክንያት የሶርያ ምድር የእሳት እራት ትመስል ያለጥይት ድምፅ ውላ አታድርም!።

ለዛም ነው የኢትዮጵያ አሳሳቢ ጥያቄ «መንግሥት ይወድቃል?» ቢሆንም። ከዛ በባሰ መልኩ ሊያሰጋን የሚገባው  «ከዚያ በኋላስ ሀገሪቱን ማን ይመራታል ብሎም በምን የጋራ ስምምነት ትተዳደራለች?» የሚለው ነው።

ይህን ስናገር ኢትዮጲያ የግድ የሶርያ ወይም የሊቢያ ዕጣ ፈንታ ይጠብቃል እያልኩ አይደለም። ነገር ግን ታሪክ የሚያስተምረው ብቸኛ ነገር የድሮው ሥልጣን ስለወደቀ ብቻ አዲስ ሥርዓት አይፈጥርልንም ነው። አንዲት ሀገር መንግሥትን በመጣል ብቻ አትድንም፤ ይልቅ

«institution-building, disarmament, political inclusion እና legitimate transfer of power»

ያስፈልጋታል ነው። ካልሆነ ግን ዛሬ ያጠፋነው የጋራ ጠላት ካለፈ በኋላ የዛሬ አጋሮች የነገ ጠላት ሆነው ከነበርነው ከድጥ ወደምጥ ያስገቡናል!። ፍሬድሪክ ሄግል እንዲህ ይላል፦

«We learn from history that we do not learn from history»



ምን ማለቱ መሰላችሁ፦«ከታሪክ የምንማረው ከታሪክ አለመማራችንን ብቻ ነው!»

@Armemo_offical

11 822

ካፍካ እንዲህ ይላል፦«You are free, and that is why you are lost»

 አዎን የሰው ልጅ የሚጠፋው ነፃነት ስለሌለው ሳይሆን ነፃነቱን በሌሎች ባርነት ውስጥ ስለሚጥለው ነው። እንደ ወፍ ክንፍ ተሰጥቶት በሰዎች ጣት ላይ እድሜ ዘመኑን ተቀምጦ የሚኖር ሰው አለ። ሊበር እየቻለ ግን ሰማይን ማየት ይፈራል። ሞትን አይቶ ቢመለስ ግን ክንፍ እንዳለው ያስታውሳል።

ሞተን ስንመለስ የሕይወትን ጣዕም በደንብ እናውቃለን። ከጣፋጭ እስከሚያቃጥል የሚበላውን ምግብ በጠቅላላ እናጣጥማለን፤ እያንዳንዱ ጉርሻ በለሆሳስ የታጀበ ማኘክ ነው። ምክንያቱም አንድ ቀን አጠገባችን በተቀመጠው ሳህን ላይ ያለውን ምግብ መልሰን እንደማናገኘው እናውቃለን። ሻወር ስንወስድ በገላችን ላይ የሚፈሰውን እያንዳንዱን ውሃ እናስተውላለን፤ የውሃው ነጠብጣብ በቆዳችን ላይ ሲገባ ይሰማናል። ያንን ቅጽበት እንደ ተራ ነገር አናልፈውም። ምክንያቱም አንድ ቀን ከውሃ ጋር እስከወዲያኛው እንደማንገናኝ ጠንቅቀን ተረድተናል፤  ንፋሱ ፊታችንን ሲነካው፣ ፀሐይዋ በቆዳችን ሰርጉዳ ስትገባና፣ በሲኒ ያለውን ቡና ስንጎነጭ በሙሉዓት ተሰጥተን ማጣጣም እንጀምራለን። ከምንወዳቸው ሰዎች ጋር ስንነጋገር ቃላታቸው ብቻ ሳይሆን የድምፃቸውን ቃና ጭምር እናስተውላለን። 

ሕይወት በታላላቅ ክስተቶች የተከበበች አይደለችም፤ ይልቅስ ሕይወት በዚች ትንሽዬ የውሃ ጠብታ ውስጥ ተቀምጣለች። በምግብ መዓዛ ውስጥ፣ በምንወዳቸው ሰዎች ጠረን ውስጥ፣ በመስኮት በምታጮልቀው ፀዐይ ውስጥ ደግሞም በሌሊት ፀጥታ ውስጥ ህይወት ደግማ ደጋግማ ትንቀሳቀሳለች።

ሞትን ያላየነው እኛ ግን እነዚህን ሁሉ በረከቶች ችላ ብለን በሌላ ትኩረት ተወስደናል። ስለነገ እናስባለን፣ ለሰዎች እንኖራለን፣ ለገንዘብ እንለፋለን፣ ለስም እንጨነቃለን በዚህ ምክንያት ዛሬያችንን ተነጥቀን እንቀራለን። ዛሬ ማለት አሁን ነው አሁንም በውሃ ጠብታ መካከል የምትፈስ ህይወት ነች።

ዶስቶይቭስኪ በ«

The Brothers Karamazov» ውስጥ እንዲህ ይላል፦«The mystery of human existence lies not in just staying alive, but in finding something to live for

» ይህ ንግግሩ በቂ ትምህርት ታቅፏል። የምንኖርለት ነገር ሁልጊዜ በታላቅ እቅዶች የተከበበ ውጣ ውረድ አይደለም። አንዳንድ ቀን ለመጻፍ፣ አንዳንድ ቀን ለመውደድ፣ አንዳንድ ቀን ለመሳቅ፣ አንዳንድ ቀን በጸጥታ ለመቀመጥ፣ በሌላ ግዜ ደግሞ ለራሳችን በመኖር ውስጥ ማለፍ ትልቅ ትርፍ ነው። በርግጥ ይህ ራስ ወዳድነት አይደለም። ይህ ለራስህ ያለ ክብር ነው። ማንም ለእራሱ ሳይኖር ለሌሎች የሚሰጠው ፍቅር በመጨረሻ ባዶ ኪሳራ ነው የሚያስታቅፈው። የራሱ እሳት የጠፋበት ለሌላ ሰው ብርሃም መሆን አይቻለውም!።

ኒቼ ይህን በተመለከተ እንዲህ ይላል፦

«He who has a why to live can bear almost any how»

 መንገዱን የተገነዘበ ሰው መሬት ላይ የተዘረጋውን እሾህ ተመልክቶ ወደኋላ አይቀርም፤ ይልቅስ መድረሻውን እያሰበ ይራመዳል። አዎን ሞት የሚያስተምረንም ይህን ብቻ ነው። የሚያልቅ ነገር ላይ የሚኖር እስከሚያልቅ ያጣጥማታል። እያንዳንዷን ደቂቃ በከንቱ ሳያሳልፍ በለሆሳስ ይገፋታል።

ዛሬ ለመጨረሻ ግዜ ምግብ የሚባለውን ነገር የምንበላ ቢሆን የቀረበላችሁን ምግብ እንዴት ነበር የምታጣጥሙት?፤ በፍጥነት አትውጡትም ይልቅስ ቀስ ብላችሁ ትቀምሱታላችሁ፤ ጣዕሙን በምላሳችሁ ላይ መረቁን እያመነጨ በጉሮሯችሁ በኩል ያልፋል። 

ዛሬ ለአንዴና ለመጨረሸ ግዜ ነው ውሃ የሚኖረው ከነገ በኋላ ይጠፋል ቢባል ሻወር እንዴት ነበር የምትወስዱት?፤ የውሃው አንኳር ነጠብጣብ በገላችሁ ላይ ሲፈስ ምን ያህል ይሰማችሁ ነበር?። ዛሬ የመጨረሻው ፀሐይ የምትወጣበት ቀን ነው ብትባሉ ሰማዩን በችኮላ እንዴት እንደምታዩት አሰብኩት።

ዛሬ የምትወዱትን ሰው ድምፅ ለመጨረሻ ግዜ ነው የምትሰሙት ብትባሉ እያንዳንዷን ቃላት እንደ ዝናብ ነጠብጣብ በእናንተ ላይ እንዲወርድ በፈቀዳችሁ ነበር። አዎን ያኔ ነው የምንገነዘበው፤ ሕይወት የምንጠብቃት አንድ ሽልማት አይደለችም። ሕይወት እዚህ ነች ዛሬን ብሎም አሁናችንን ኖሮ ማለፍ። ስለዚህ ሞትን ማወቅ ማለት ሞትን መፈለግ አይደለም። ሞት እንደሚመጣ ማወቅ ሕይወት እንዳለን በመጨረሻ ማስታወስ መቻል ነው።

ያንን ከተረዳን በኋላ ለማንም ምንም ለማሳየት አንጋጋጥም። ይልቅ ዛሬን እንኖራለን፣ ምግባችንን እናጣጥማለን፣ ውሃው በገላችን ላይ ሲፈስ ይሰማናል፣ ፀሐይዋን በከፍተኛ ፍላጎት እንሞቃታለን፣ ንፋሱን በፊታችን ላይ እንዲርመሰመስ እንፈቅዳለን፣ የምንወደውን እንወዳለን የማይወደንንን እንለቃለን። እና ለመጀመሪያ ጊዜ ለራሳችን ብቻ የሚበቃ ሕይወት እንኖራለን። ምክንያቱም አንድ ቀን ይህ ሁሉ ነገር ለዘላለም ይጠፋል። እኛ ግን አሁን ላይ አለን። እዚሁ እንደተቀመጥን፤ ብቻችንን ሆነን ከእነዚህ ተፈጥሮዎች ጋር የሕይወት ምስጢርን በምንወደው በረከት ውስጥ እያጣጣምን።

ጸጥ..We are all going to die. And I drink to that because we are still alive. Here’s to life🥂 @Armemo_offical

11 822

በዚህ ምድር ላይ አንድ ኃይል አለ። አማኞች ፈጣሪ ይሉታል፤ ኤቲስቶች ዩንቨርስ ይሉታል፣ ሳይንቲስቶች ደግሞ

Energy ይሉታል። ብቻ Whatever

 ከዚህች አለም ጀርባ አንድ ታላቅ ኃይል ተቀምጧል። ያ ታላቅ ኃይልም ሃያልነቱን የሚገልጸው በመኖር ውስጥ ሳይሆን ባለመኖር ውስጥ ወይም ሞትን በመስጠት ላይ ነው። 

ታድያ ይህ ታላቅ ኃይል ለሰው ልጅ የምድርን ምስጢር ለመግለጥ ቢፈልግ የማይናወጥ ጤናን፣ ብዙ ገንዘብን ይልቅ ታላቅ ጥበብንም አልነበረም የሚሰጠው። ይልቅንስ ለተወሰነ ጊዜ ሞት ምን እንደሚመስል ቀምሶ ዳግም ወደህይወት እንዲመለስ ነበር የሚያደርገው። ለአንድ ወር፣ ለሁለት ወር ወይም ለጥቂት ጊዜ ብቻ ሰው ሞት ምን እንደሚመስል በራሱ ዐይን አይቶ እንደገና ወደህይወት ቢመለስ ኖሮ በፊት የነበረውን ሰው አይሆንም ነበር። ምክንያቱም ከሞት ደጃፍ ተመልሶ የመጣ ሰው ዓለምን እንደበፊቱ አይመለከታትም።

ይህ ሰው ኖሮ ኖሮ ሞተ። የሞተም ግዜ ቀብር «ስንት ሰዓት ነው?» ተባብለው ቀበሩት። የሰፈሩ ሰዎች አፈር አልብሰውት ሲመጡ ረስተውት ንፍሮ በሉ። ጓደኞችሁ ድንኳኑን እንደመሸሸጊያ ቆጥረው ማታ ላይ አረቄ እና ቆሎ እየቆረጠሙ ካርታ ተጫወቱበት። አንድ ወር አለፈ፣ ሁለት ወር፣ ሦስት ወር በሰፈር ስሙ መነሳት ያቆማል። ከአምስት እና ስድስት ወር በኋላ በቤተሰብ አፍ አልፎ አልፎ የሚታወስ ሰው ይሆናል። ከአንድ እና ሁለት አመት በኋላ ግን ሳሎን የነበረው ፎቶ ተነስቶ በሙሉ ልብ ይረሳል።

እና ያ ታልቅ ኃይል ይህን ሰው የምድርን ጥበብ ሊገልጽለት ፈልጎ ገድሎ ዳግም ወደህይወት ሲመልሰው በመጀመርያ አዕምሮ ላይ የሚመጣለት ነገር በፊት ትልቅ ይመስሉት የነበሩ ነገሮች ምንያህል ትንሽ እንደሆኑ መረዳት ነው፤ በተቃራኒው ትንሽ ናቸው ብሎ የናቃቸው ነገሮች በድንገት ምንያህል ዋጋ እንዳላቸው ያውቃል። ከሰዎች አስተያየትና ማረጋገጫ ሲፈልግለት የኖረለት፣ በሌሎች ለመወደድ የደከመበት መንገድ፣ የገንዘብ ፍርሃት እና የዝና ጥማት በጠቅላላ እነዚህ ሁሉ በእሱ ውስጥ የነበራቸውን ትልቅ ዋጋ ያጣሉ።

ይህ ሰው ልክ ከሞት ወደህይወት የተመለሰባት የመጀመርያ ጠዋት ላይ የሰማይን ፀዐይ በሙሉ ልቡ ይሞቃታል። ታድያ በለሆሳስ እንዲህ ይላል፦«እኔ በዚህች ዓለም ብዙ አልቆይም። ይልቅስ ለጥቂት ጊዜ ብቻ አጣጥማታለሁ።» ይህም ንግግሩ ለሰዎች መጨነቅን ማቆም ሳይሆን ለማን እንደሚንጨነቅ እና ለምን እንደሚንጨነቅ መረዳት ነው። 

አዎን ሁላችንም ሞተን ስንመለስ የምንወዳቸው ሰዎች ቢኖሩም ሕይወታችንን ግን በእነሱ ፍርድ ውስጥ አንጥለውም። የሚወደንን እንቀበላለን፤ የሚተወንን እንለቃለን። የሚጠላንንም ለማሳመን እድሜያችንን ባላባከንን ነበር።