کشکول درویش بی ریش

از دست دادن شغل، فشار روانی قابل توجهی داره، خصوصا اگر مثل من اهل غرق شدن توی فکر‌ها و نشخوار کردنشون باشید. اگر مسئولیت یک زندگی داشته باشید، اگر اجاره و قسط وجود داشته باشه فکر کردن به اینکه "حالا چیکار کنم؟" فرسایش ایجاد می‌کنه. ولی خب برای شخص من هر بار که از مدرسه‌ای کنده شدم و اومدم بیرون یه فرصت شغلی بهتر، آشنایی با آدم‌های جدید‌تر و چالش‌های متنوع تری برام رقم خورد و مجموعا واقعا برام خیر بود. فک کنم نهایتا تا هفته آینده نتیجه‌ی این کش و قوس‌ها با آقای مدیرعامل کج‌فهم معلوم میشه...