🌿حس و حال خوب 🌿
Відкрити в Telegram
554
Підписники
Немає даних24 години
+17 днів
+230 днів
Архів дописів
بالاترین درجه آرامش این است که هیچ علاقه یا میلی نداشته باشی تا کسی تو را ببیند ، تایید کند یا بفهمد
تقریبا اکثر کسانی که کلاه سرشان رفته(بخصوص اقتصادی)،در یک ویژگی مشترکند:
"#نمایشی بودن"
به راحتی می توان روی سِن نمایش آوردشان و به آنها نقشی که دوست داریم را داد و بعد با تحسین، خلقشان را بالا برد و #خرد شان را پایین و اینگونه مستشان کرد،
این شخصیتها باید حتما وکیل داشته باشند،
ما موفقیت را میپرستیم!
ما همه
میخواهیم چیزی شویم.
یک صلح طلب،
یک قهرمان جنگ،
یک میلیونر،
یک فرد پرهیزگار و
یا هر آنچه که میخواهید.
همین تمایلِ برای شدن،
شامل تضاد است
و این تضاد،
تولید جنگ میکند.
#کریشنامورتی
عدالت فقط یک قصهٔ آرامبخش است برای کسانی که از روبهرو شدن با واقعیت میترسند. واضح است که در این جهان، چیزی به نام «عدالت» وجود ندارد. عقاب نه خوب است و نه بد؛ فقط بیرحم است.
جهان، جریانی بیپایان از نیروها و جریانهای انرژی است؛ جایی که هر موجود دقیقاً به اندازهٔ چیزی دریافت میکند که قدرت شخصیاش به او اجازه میدهد نگه دارد.
حتی خودِ تصور عدالت هم از «اهمیت شخصی» میآید. انسان واقعاً باور دارد که جهان به او بدهکار است. منتظر است ــ مخصوصاً اگر آدم مذهبیای باشد ــ که رنجهایش حتماً جبران شوند و کارهای درستش پاداش بگیرند.
اما وقتی واقعیت مطابق انتظارش پیش نمیرود، دلخور میشود، شکایت میکند و انرژی خودش را بیهوده در خشم و اعتراض هدر میدهد.
برای جنگجو، دنبال عدالت گشتن یک تله است.
جنگجو جهان را همانطور که هست میپذیرد؛ بدون توهم، بدون گلایه و بدون اینکه از آن رنجیده باشد.
اگر در مسیرش مانعی ظاهر شود که از آن عبور نمیتواند کرد، یا با حریفی قدرتمند روبهرو شود، وقتش را صرف این نمیکند که بگوید «این منصفانه نیست».
برای او، هر موقعیت فقط یک چیز است:
یک چالش.
و فرصتی برای صیقل دادنِ بینقصیِ خودش.
تنها چیزی که برای جنگجو اهمیت دارد، استفادهٔ درست و سنجیده از انرژی است. گاهی حتی تا آخرین حد توانش پیش میرود؛ نه برای اینکه یک حقیقتِ انتزاعی را به پیروزی برساند، بلکه چون خودش اینطور انتخاب کرده است.
چون این تصمیم خودش است.
این راهِ رهایی است.
وقتی دیگر انتظار نداری جهان با تو «عادلانه» رفتار کند، یک سبکبالی واقعی پیدا میکنی.
دیگر چیزی نداری که بابتش شکایت کنی.
و چیزی هم نداری که از دیگران انتظارش را بکشی.
فقط نبرد خودت را میجنگی، در حالی که کاملاً میدانی مرگ همیشه پشت شانهٔ چپت ایستاده است.
و مرگ، دستکم در این یک مورد، با همه دقیقاً یکسان رفتار میکند
کارلوس کاستاندا
ما جهان را یکبار در کودکی میبینیم
و بعد از آن همه چیز خاطره ست
لوئیز الیزابت گلیک
🔺️متن چهل و یکم
وقتي مردي برتر درباره تائو مي شنود،
بي درنگ جلوه گاه تائو مي شود.
وقتي مردي متوسط درباره تائو مي شنود،
نيمي از آن را باور مي كند و درباره نيم ديگر ترديد مي كند.
وقتي ديوانه اي درباره تائو مي شنود،
با صداي بلند مي خندد.
اگر اين خنده نبود،
تائويي وجود نداشت.
راهي كه به نور مي انجامد به نظر تاريك مي آيد.
راهي كه به جلو مي رود به نظر مي رسد به عقب باز مي گردد.
راه مستقيم طولاني به نظر مي آيد.
قدرت حقيقي ضعف به نظر مي آيد.
خلوص ناب كدر به نظر مي آيد.
ثبات واقعي تغيير به نظر مي آيد.
وضوح راستين گنگي به نظر مي آيد.
والاترين هنر ساده به نظر مي آيد.
عشق راستين بي تفاوتي به نظر مي آيد.
خرد ناب ، كودكي به نظر مي آيد.
تائو را نمي توان جايي يافت،
با اين وجود همه چيز در آن كامل مي شود و از آن قوت مي يابد.
#تائو
بهترین شیوه ی زندگی آن نیست که نقشه های بزرگ برای فردایت بکشی ، آن است که وقتی آفتاب غروب می کند، لذت یک روز را چشیده باشی ..
👤دونالد بارتلمی
