🌿حس و حال خوب 🌿

جنگ نگرشی ذهنی ست و همه اعمالی که از چنین دیدگاهی انجـام می شود، موجب دشمن تراشی یا تقویت دشمن یا شر فرضی می گردد. چنین نگرشی در صورت پیروزی در جنگ نیز دشمن و شـری جدید، همسان یا گاهی بدتر از دشمن شکست خورده نخستین می آفریند. یک وابستگی ژرف میان حالت آگاهی شما و واقعیت بیرونی وجود دارد. هنگامی که در چنگال یک نگرش ذهنی مانند «جنگ» باشید، دریافت شما به شدت تبعیض آمیز و نیز تحریف می شود. به سخنی دیگر، شما فقط آنچه را می خواهید ببینید، می بینید و سپس از آن برداشت نادرست می کنید. می توانید تصور نمایید که از چنین نظـام توهمی چه رویدادی پدید می آید. به جای آن که در باره این موضـوع حـدس بزنید، به تماشای اخبار امشب تلویزیون بنشینید. «من درون» را شناسایی کنید، دیوانگی ذهـن بشـر و کژرفتاری جمعی را بنگرید. هنگامی که ماهیت «من درون» را بشناسید، دیگر آن را با هویت دیگری اشتباه نمی گیرید. زمانی که ماهیت راستین «من درون» را بفهمید، راحت تر می توانید نسبت به آن غیر واکنشی برخورد کنید و دیگر آن را به خود نخواهید گرفت. دیگر هیچ شکایت، سرزنش، تهمت و ناحق خواندنی وجـود نخواهد داشـت. آنگاه هیچ کسی در اشتباه نیست. این تنهـا «مـن درون» انسان هاست که اشتباه را می آفریند؛ فقط همین! همدلی هنگامی پدیدار می شود که شما همه رنج ها را برخاسته از همان بیماری ذهنی تشخیص دهید که در برخی آدم ها حادتر از دیگران نمود می یابد. در این حالت، شـما بـه شـدت ایـن داستان نمایشی که بخشی از روابط «من درون» است، نمی افزایید. چه عاملی این داستان را تشدید می کند؟ واکنش! «من درون» از واکنش کامیاب می شود. اکهارت تله جهانی نو ص 72 و 73