uk
Feedback
📚 Ibratli Hikoyalar 📚

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Відкрити в Telegram

Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .

Показати більше

📈 Аналітичний огляд Telegram-каналу 📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Канал 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) у мовному сегменті Узбецька є активним учасником. На даний момент спільнота об'єднує 20 746 підписників, посідаючи 3 817 місце в категорії Релігія і духовність та 3 872 місце у регіоні Узбекистан.

📊 Показники аудиторії та динаміка

З моменту свого створення невідомо, проект продемонстрував стрімке зростання, зібравши аудиторію у 20 746 підписників.

За останніми даними від 04 липня, 2026, канал демонструє стабільну активність. Хоча за останні 30 днів спостерігається зміна кількості учасників на -559, а за останні 24 години на -25, загальне охоплення залишається високим.

  • Статус верифікації: Не верифікований
  • Рівень залученості (ER): Середній показник залученості аудиторії становить 12.30%. Протягом перших 24 годин після публікації контент зазвичай збирає 8.18% реакцій від загальної кількості підписників.
  • Охоплення публікацій: В середньому кожен допис отримує 2 554 переглядів. Протягом першої доби публікація в середньому набирає 1 698 переглядів.
  • Реакції та взаємодія: Аудиторія активно підтримує контент: середня кількість реакцій на один пост – 21.

📝 Опис та контентна політика

Автор описує ресурс як майданчик для висловлення суб'єктивної думки:
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .

Завдяки високій частоті оновлень (останні дані отримано 05 липня, 2026), канал підтримує актуальність та високий рівень охоплення публікацій. Аналітика показує, що аудиторія активно взаємодіє з контентом, що робить його важливою точкою впливу в категорії Релігія і духовність.

20 746
Підписники
-2524 години
-2017 днів
-55930 день
Архів дописів
Нимага энамнинг қалбига қулоқ солмадим? Нима учун шундай аёлга вақтида меҳркўрсатмадим? Дуосини олмадим? Нега? Нега? Нега?..» Карим киссавур бир неча дақиқа ичида буткул бошқа одамга айлангандек эди. Шу кунгача қилиб юрган номақбул ишларидан қаттиқ афсус чека бошлаганди. Қўйиб беришса, хонага чопа кириб онасининг оёқлари остида тиз чўкишни, ҳўнграб-ҳўнграб йиғлашни, дод деб волидасидан узр сўрашни хоҳлаётганди. Лекин ундай қилмади. Кийимлари, ўзидан таралаётган ёқимсиз ҳидлар билан она кўзига кўринишни маъқул топмади. Аста-аста дала йўл бўйлаб ўз уйи томон кетиб бораркан, эртага янги кийимларини кийиб, бозордан майда-чуйда харид қилиб, онасидан албатта хабар олишни, астойдил кечирим сўрашни, дуо олишни кўнглига тугди. Олимжон ҲАЙИТ

— Ўша Карим балога йўлиқмаса розимасман дебди. Ана, Лутфиниса опа гап топиб келди. Ундай болам йўқ деганмиш. Роса қарғаниб, сўзланганмиш!.. — Шунақами? — деди Карим муштларини тугиб. — Аниқ қарғабдими? — Вой, Лутфиниса опага зарилми ёлғон гапириб? Ё энангизни билмайсизми? — Ўлдираман уни! — хириллаб атрофга аланглаганча нимадир қидиришга тушди Карим. — Мана шу қўлларимминан бўғизлайман! — Вой, бу нима деганингиз? — Хурсаной чопа келиб эрининг елкасидан тутди. — Энди бир камим қамоқхонага “пердачка” ташишмиди? Кўрган куним етмайдими? Ўлдирмайсиз! Қўлингизни қонга булғаганингизга арзимайди у хотин. — Унда нима қилай? Индамай қарғиш эшитиб ўтираверайми? — Уйига боринг-да, сигирининг биттасини индамай етаклаб чиқинг! Ҳақингиз бор сизниям! Анави қора мўнди эридан бўлган болалари ҳар куни сут-қатиқ ичади-ю, сиз ичмайсизми? Сиз ердан чиққан қўзиқоринмисиз? Боринг, ҳақингизни талаб қилинг, Карим ака!.. Хурсанойнинг бу гапидан сўнг Карим сал шаштидан тушган каби бўшашди. — Тўғри айтасан, хотин, — деди у ерга чирт этиб тупуриб. — Ўлдириб барака топмайман барибир. Ҳа, сигирини етаклаб келаман. Қани, кўрай-чи, бу сафар ҳам мелисага чопармикан. Агар-чи, мелисага югурса, ишон, сенинг маслаҳатинггаям қулоқ солиб ўтирмайман. Ўлдираман ундай энани!.. — Тўғри айтдингиз, — деди Хурсаной жонланиб. — Агар шундай қилса, менам миқ этмайман. Билганингизни қилинг! Уйига ўт қўясизми, балога йўлиқтирасизми, ўзингиз биласиз. Боринг, Карим ака, вақт кетмасин! Сигирни, ўзингизнинг ҳақингизни ажратиб олинг! Қарғанганларига пушаймон есин у шум кампир!.. Жума бўлгани сабабми, ўгай отаси ҳовлида кўринмади. Карим киссавурлик одати зўр келиб жуда эҳтиёткорлик билан онаси яшайдиган ҳовлига кирди. Жўрахон опа ҳам негадир кўрина қолмади. Карим барибир ҳушёрликни қўлдан бермаслик илинжида айвонга ўтди-да, очиқ дераза орқали ичкари уйга ўғринча кўз ташлади. Хонада Жўрахон опа ҳовлига терс ўгирилганча жойнамоз устида ўтирар, Яратганга нола қиларди. — Худойим, ўзинг гувоҳсан, — дерди у йиғи аралаш. — Тўнғичим Каримжонни ўзингдан тилаб-тилаб олгандим. Нима қилайки, тақдир экан, отасиминан ажрашдим. Аммо боламни атайин, ёмонлик кўрсин деб ташлаб кетмаганман, худойим! Бегона эркакнинг кўзига мўлтирамасин, кўнгли ўксимасин деган ниятда тоғасига қолдиргандим. Агар шу хатойим бўлса, мени жазолайвер! Боламни фалокатлардан, касофатлардан асрасанг бас! Неки бало бўлса, ўзимни кўндаланг қилавер!.. Уни, суюкли ўғлимни ҳеч қачон мелисага бермаганман. Ёмонларнинг бўлар-бўлмас ғийбатига учиб мендан юз ўгирди болам. Ахир, паҳлавондай ўғлимга ёмонликни раво кўрармидим? Яратган эгам, боламга инсоф бер, мартабасини улуғ қил, ишларига ривож бер! Болагинамни бир умр қўлини юпқа қилиб қўйма, худойим! Уям катта-катта ишларда ишласа, топгани баракали бўлса дейман! Агар шу фарзандимга яхшилик ато этмасанг, менинг жонимни ол, мени дўзахларга дўмбира қил! Жонимдан тўйиб кетдим, ахир! Фарзандимнинг бир марта эна дейишига зорман! Қайноқ меҳримни берсам, болам-болам қилсам дейман! Қўша-қўша неваралар кўрсам, Каримжоним яйраб-яшнаб юрса, киссаси пулга тўла бўлса, егани олдида, емагани ортида қолса дейман! Жон худойим, нолаларимни ўзинг ижобат қил! Мен… Гуноҳкор бандангни ўзинг кечир! Каримжонимнинг умрини узоқ қил!.. Бу нолалар ҳақиқатан дардли ва аянчли эди. Ҳатто умрида шафқат, диёнат нелигини билмай яшаган Карим киссавур ҳам онанинг фарёдини эшитиб донг қотди. Кайфи тарқаган каби ҳушёр тортди. Оёқ-қўллари ўзига бўйсунмай, на кетишни, на тураверишни билди. Юрагининг аллақаерида номаълум тафт пайдо бўлиб аъзойи баданини куйдираверди. Бу оловнинг жазаваси вужудини ўз исканжасига олди-ю, кўзларига ёш қўндирди. Тош қалбига илиқлик ато этди. Хаёлларини чалкаштириб, хўрсинишга, ҳаяжонланишга, тўлғонишга ундади. «Мени… Алдашибди, — кўнглидан ўтказди Карим ўта сергаклик билан ортга тисланаркан. — Энамдан совитишмоқчи бўлишибди. Хотиним… Уям алдабди. Энам мени яхши кўраркан. Менга ёмонлик тиламаскан. Мени мелисага бермаганакан. Мен… Адашибман, аҳмоқлик, мунофиқлик қилибман. Ахир… Нега мараз одамларнинг, товуқмия хотинимнинг гапларига қулоқ тутдим?

Эр аёли олдига кирса йиғлаётган экан. Йиғи сабабини сўраганида, аёли: - Рўмолсиз турганимда дарахт устидаги қуш кўриб қолди.
Эр аёли олдига кирса йиғлаётган экан. Йиғи сабабини сўраганида, аёли: - Рўмолсиз турганимда дарахт устидаги қуш кўриб қолди. Бу Аллоҳга нисбатан гуноҳ содир қилиш, - деди. - Эри хотинидаги иффатдан ва Аллоҳдан қўрқишидан шод бўлди ва эртасига болта олиб келиб, дарахтни кесиб ташлади. Бир ҳафтадан кейин уйига ишдан барвақт қайтса, аёли бегона эркак қучоғида ётган эди. У ғазаб ва хайрат ила "Қуш рўмолсиз кўриб қолди Аллохдан қўрқдим" деган эдинг, бу нимаси деди. Шунда аёли шундай деди:

КАРИМ КИССАВУР… (Воқеа реал ҳаётдан олинган) Бугун Карим киссавурнинг тарвузи қўлтиғидан тушди. Эрта тонгданоқ иши юришмади. Келишиб олишганми, бекатда биронта ҳам тиқилинч автобус топа олмади. Таваккал бир хўппа семиз аёлнинг сумкасига қўл чўзганди, бобиллаб берди. Сал қурса, мелисага кўндаланг бўлаёзди. Карим киссавур тушдан кейин шалвираганча ортга қайтди. Қовоғидан қор ёғиб, учраганни тепиб, муштлаб, сўкиб ташлагиси келаверди. Аммо бу киссавурларга хос одат эмас. Киссавурнинг бармоқлари узун бўлгани билан муштлашувдан нарироқ юради. Мелисабозликка тоби йўқ. Қолаверса, ўзидан зўрроғи чиқса, таёқ еб қолишдан чўчийди. Шуларни ўйлаган кўйи Карим киссавур шаҳардан чиқаверишдаги кўримсизгина қаҳвахонага кирди. Азалдан одати шу. Шоҳона ошхона, ресторанлардан нарироқ юришга интилади. Ортиқча пул тўласа, кейинроқ беҳуда сарфлаган пулларни ўйлаб таъби тирриқ бўлишини билади. — Мениям бошқалардан камим йўқ-ку, — ўзича эшитилар-эшитилмас сўзланиб бир четдаги стол қаршисига чўкди Карим. — Худойим, биласан, ҳар куни ўзингдан сўрайман! Биров пулини олдириб мени қарғасаям, барибир ўзингга илтижо қиламан. Қарғиши ўзига уришини сўраб ёлвораман. Кўриб турибсан, неча уч кундан бери ишим юришмайди? Ахир, мендаям рўзғор, хотин бор! У киссавурлигимни билмасаям, мардикорчилик қилади деб ўйласаям, хотиним. Уйга нимадир олиб келади, қўлимга пул тутқазади, янги кўйлак ёки тақинчоқ олиб беради деб умид қилади. Сен марҳаматингни дариғ тутаверсанг, қандай хотинимни хурсанд қиламан? Э, ҳаётларигаям, рўзғорларигаям тупурдим! Бугун… Майли, бугун ичаман, кайф-сафо қиламан. Эртага, бўлмаса индинга ризқимни берарсан, Худо? Ризқ бераман деб яратгансан-ку биз киссавурларниям!.. Оқ-у қизил оғу аралаш жигарига ургач, Карим киссавур одатдагидек қачонлардир мурғак гўдаклигида уни бировларга ташлаб, бошқага эрга тегиб кетган онаси Жўрахон опанинг гўрига ғишт қалашга тушди. — Сенам энамидинг? — деди у кимсасиз тор кўчалардан бири ўртасида қаддини ғоз тутган ҳолда чайқалиб тураркан. — Кўчаларда сарсон қилдинг мени. Ўша ҳароми эрингга тегиб кетаётганингда, сен кетган машина ортидан дод деб йиғлаганча қолавердим. Бир марта ортга ўгирилиб, менинг кўнглимни сўрашга ярамадинг. Буям майли, оч қолган пайтларимда уйингга бетимни сидириб ташлаб бўлсаям бордим. Ўша каталакдай ҳовлингда ризқим боракан, озми-кўпми териб едим. Нима қилай? Мениям сенда ҳақим бориди. Бир даста пулни кўрпанг қатидан олганим учун мелисага чопибсан. Қўшниларинг айтишган. «Карим, энанг нуқул сени қарғайди, ёмонлайди» дейишган. Мелисага чопганингниям ўша қўшниларинг айтишган. Мана, кўрдингми, бугун учинчи кун, сира ишим юришмаяпти. Насибамни тополмай аламимни ичкиликдан оляпман. Қарғишларинг уряпти мени, уряпти!.. Кўнглинг ҳайитдагидай бўлар мени шу аҳволда кўрсанг? Албатта, мен ким бўпман?!. Ўша баттол эрингдан уч болани орттиргансан. Шулар мендан кўра ортиқроқ, азизроқ сенга. Лекин билиб қўй, тағин бир марта қарғаганингни қулоқма-қулоқ эшитиб қолсам, тамом, тўнимни тескари кияман! Билгинки, ўшанда жондан тўйган чиқаман. Сени… Ўлдираман, эна, ўлдираман! Мана шу қўлларимминан ўлдираман! Менгаям сендай энанинг кераги йўқ, билдингми, йў-ўқ!?. Карим кириб келганда, хотини Хурсаной тандир қаршисида хомуш турган кўйи қўлидаги косов билан тандирдаги кулни ҳиссиз ковлаштирарди. Эрини кўрди-ю, баттар қовоғи уйилди. — Ҳа, тағин нима бўлди? — сўради кайфи янада таранглашиб Карим. — Ўзи бўларим бўлиб турибди. Ким арпангни хом ўриб қўйди яна? — Ишингиз бугунам юришмадими? — Хурсаной асабий лаб тишлаб саволга савол билан жавоб қайтарди. — Ичиб олганингизга қараганда, иш тополмагансиз-а бугунам? — Ҳа, тополмадим, — бошини қуйи солди Карим. — Эртага топилиб қолар. — Сиз бировларнинг лойини ташиб, картошкасини чопиб, эски уйини бузиб юраверинг. Энангиз… — Энам? Қайси энам? — Битта энангиз бориди шекилли? — деди Хурсаной қўл силтаб. — Ўша энажонингиз, сизни бир вақтлар мелисага берган энангиз бугунам қарғабди сизни. Сиз… Ўғримишсиз, киссавурмишсиз… — Ўчир чакагингни! — бақирди Карим титраб. — Ким айтди сенга, ким? Энам нега қарғабди? Нима деб қарғабди? Давоми 10:30 да

Бир неча марта бориб келгач, ишнинг хадисини олдим. Лекин хали куп ишла-рда гур эдим. Бир неча йилдан буён ти-жорат билан шугулланадиган Мухаббат деган аёл билан танишиб колдим. У хорижга борганимизда менга йул-йурик курсатар, кутарасига арзон мол соти-ладиган жойларни биларди. Мухаббат билан опа-укадек булиб кетдик. У гох-гохида зазил аралаш "Эсизгина, уйлан-ган экансизда, сизни узим куёв килар-дим. Кузмунчокдай кизим бор, бир-бирингизга узукка куз куйгандек мос-сизлар", дерди. Илгари молларни ало-хида харид килсам, энди Мухаббат би-лан шерикчиликда савдо кила бошла-дик. Моллар хам тугридан-тугри унинг ховлисига тушириларди. Уйига борга-нимда кизига бир-икки марта кузим тушганди. Дуркунгина, чиройли киз экан. Мухаббат опа мени тез-тез уйига мех-монга чакирарди, муваффакиятлари-мизни бирга нишонлардик. Ичгач, Му-хаббат огзига келган гапни кайтармас-ди. Маст булиб колгач, "Элдоржон, мен-га куёв булсангиз, мана шу уй-жойлар, куш-куш машиналару, топган-тутганим сизники" дерди. Бир неча марта кизи билан бизинкида хам мехмон булди. Менга айтган гапларини онамга хам билса хазил, билмаса чин кабилида ай-тарди. Онам хам Мухаббатнинг гапла-рига махлиё булиб колди. Айникса, у кимматбахо совгалар борганида тин-май мактар, "худонинг узи сенга шу аёлни учратди. Кищи хам кухликкина, бирам мулойим...Канийди шу киз кели-ним булганида...Борган жойини обод килади бу киз, анави шумоёкка ухша-ганлар кадам босган жой кулфатга ту-лади", дерди. Одамга хадеб бир гап ук-тирилаверса, бора-бора уша гапга ишо-наркан. Негадир кейинги пайтда Муха-ббатнинг кизи Лайлони узимга тегишли деб уйладиган булиб колдим. Хотиним Замира хакида онам айтган "шумоёк" деган суз хам тугридек туйиларди. Иккинчи боламиз тугма оёк нуксони билан тугилгач, бу гапга бутунлай ишо- ниб колдим. "Уругингда чулокми, май-мокми утган, ушаларнинг касри болага урган" деб хотинимга ушкирардим. Врач "бу касаллик дисплазия деб ата-лади. Хозирги кунда хар уч чакалокдан бири шу нуксон билан тугиляпти. Бу касалликни даволаш кийин эмас. Бир неча ой боланинг оёгига шина богланса, курмагандай булиб кетади", деса зам уз билганимдан колмасдим. "Онам рост айтган экан, чиндан хам шумоёк экан-сан, деб хотинимни айбладим. "Одам-лар гулдай кизини бериб мени куёв ки-лишни орзу килади" деб юзига айтдим. Бора-бора унга кул кутарадиган бул- дим. Замира хаммасига чидади. Аммо Мухаббат опанинг кизи Лайлога никох укитиб уйланганимни эшитиб са-брининг сунгги толаси хам узилиб кет-ди. Уйдан узининг ва болаларнинг кий-имларини олиб, чикиб кетди. Энди Лай-ло билан ошкора яшай бошладик. Онам янги келинининг кош-кузию, бойлигига махлиё. Лекин уйимизга келганига икки хафта булмай Лайлонинг киликлари бошланди. Бир караса "хоналар бунча тор, юрагим сикилиб кетди" деса, икки-нчи куни "онангизга айтиб куйинг, мен бу уйда чури эмасман" деб хархаша ки-лади. Бир ой утар-утмас "мен бу уйда яшай олмайман, узимнинг уйимга кета-ман. Яхши курсангиз, мен билан бирга кетасиз" деб туриб олди..

Шу шумоёк келди-ю..." деб пичирлаш-ганини эшитиб колдим. Юрагимга ким-дир бир булак муз солиб куйгандек булди. "Ёлгон, хамма гапларинг ёлгон! Дадамнинг касали огир эди, шунинг учун хам мени уйлантиришга шошилиш-ди", деб бакиргим келар, аммо хеч нар-са килолмасдим. Бир вактнинг узида якин инсонингдан айрилиш ва якин бир инсонинг билан топишиш галати булар-кан. Туй хаяжонлари совимай туриб отамдан айрилганим каттик таъсир килди. Эртаси куни чиксам, онам остонада йиглаб утирибди. "Дадангнинг улишини кутиб ётган экансан-да. Шом тушмай хотинчанг билан уйингга кириб кетдинг. Шундок дадангдан айрилиб утирибми-зу, уйин-кулги кандай сигди кунглинг-га?"деб увос солди. "Ойижон, сиз хона-нгизга кириб кетганингиздан кейин кирдим уйга. Келинингиз хаммаёкни саранжомлаб, кейин кирди", деганимни биламан, онам боп овозича уввос солиб юборди: - Келинингиз дема! Шу шумоёк келдию, даданг улди! "Чупонни таёгидан, келин-ни оёгидан" деган гап бор. Бу шумоёк хонадонимизга кулфат олиб келди. Онамнинг гапи тугар-тугамас ерга ту-шиб синган идиш-товок овози эшитил-ди. Келин булиб тушганидан буён бири-нчи марта онамнинг дуосини олиш учун нонушта тайёрлаб олиб келаётган За-мира бу гапни эшитиб, кулидагиларни тушириб юборган, узи эса бир суз айто-лмай калт-калт титрарди. - Бутун элу юрт бунинг шумоёклигини гапиряпти! - баттар авжига чикди онам. Отанг хали яшаши керак эди. Лекин шу касофат еди бошини! Куёвлигимнинг илк кунлари ана шун-дай кунгил хиралик билан бошланди. Онам, амммаларим, гийбатчи куни-кушнилар гох очикчасига, гох яширинча шурлик Замирани шумоёкликда айбла-шарди. Уларга отам касаллиги сабаб уз ажали билан вафот этганини айтиш бе-фойда эди. Хаммаси уша лаънати гапга ёпишиб олган. Ерни сув, одамни гап бузади" деган гап канчалик тугрилигига ушанда амин булдим. Тагин хам Замира сабр-токат-ли экан, хаммасини ичига ютиб, чидади Лекин ичи кора гийбатчилар тинч ути-ришармиди? Онамга "келинингиз шумо-ёк" деб шипширганлар хотинимнинг ота-онасига "кайнонаси кизингизга кун бермаяпти, шумоёк деб куз очиргани куймайди" дейишибди. Кайнота-кайно- нам хали чилласи чикмаган кизини олиб кетмокчи булишди. Ахир, беайб кизининг хурланишига кайси ота-она караб тура олади? Лекин Замира улар билан кетмади.. - Дадажон, аяжон, шунча йил мени тар-биялаб, улгайтирдингиз. Шу пайтгача бир сузингизни икки килганим йук, чун- ки сизларнинг ихтиёрингизда эдим. Мендан розилик хам сурамай шу йигит-га берамиз, дединглар, каршилик кил-мадим. Энди эса сизлар билан кетол-майман. Чунки мени узатган кунингиз-дан бошлаб ихтиёрим куёвингизга ут-ган. Агар куёвингиз кет, деса хозирок кетаман. Дадажон, хозир гуруримизни уйлаб, мени опкетсангиз, кариндошлар бир-бири билан юз курмас булиб кета-ди. Бир мен туфайли кариндошлар бу-линишиб кетмасин. Кайнонамни хам айбламанглар, кайнотамдан жудо бул-ганига чидай олмаяпти, - деди ота-она-сига. Ноилож колган кайнона-кайнотам биз- га насихат килиб, кетишди. Аммо урта-даги совукчилик кутарилмади. Онамни нг назарида Замира шумкадам булиб колаверди. Ётиб еганга тог хам чидамас, деганла-ри рост. Онам бир умр уй бекаси булган, мен эса бирор ишнинг бошини тутмаган ман. Бора-бора дадамдан колган мол-давлат хам тугади. Тирикчилик кийин ута бошлади. Онам шунга хам хотиним-нинг айбдор килди. "Шу шумоёк келди-ю, рузгордан барака кутарилди". Шу тарика кунлар ойларни, ойлар йил ларни кувиб утаверди. Бу орада фарза-ндли булдик. Мен оилани таъминлаш учун бир-икки марта тижорат билан шугулландим. Лекин хеч игим барори-дан келмасди. Кийналаётганимни кур-ган Замира ёнимга кирди. Эмизлик бо-ласини онасига бериб, узи шахарма-ша- хар мол ташиди, олиб келган молларни кишнинг кахратони, ёзнинг жазирама-сига карамай бозорда сотди. Аста-се-кин рузгоримизга барака кира бошлади Мумайгина пул туплангач, кулимга бе-риб, "Энди бу ишларни узингиз давом эттиринг"деди. Бу пайтда хотиним ик-кинчи фарзандимизга хомиладор эди, врачлар узини асраш кераклигини ай-тишипти... Энди мен хотиним туплаган пулларни олиб, чет элга катнай бошладим.

- Ха, шошилинч ишим бор, деди ноилож. Кейин яна кушиб куйди: - Хотиним би-лан углимнинг ёнига шошяпман. - Шундай денг...- хайдовчининг кувнок овози бирдан узгарди. Анча вактгача хеч нарса демади. - Оиласининг багрига шошадиган одам-ларга хавасим келади, - деди бир оз-дан кейин узига-узи гапиргандай, чукур хурсиниб. - Мен эса хеч каерда шошма-йман, мени хам хеч ким кутмайди. Узи-му, мана шу машинадан булак хеч ки-мим йук. Уйим хам, кузатиб, кутадига- ним хам мана шу машина. - Оилангиз? ..- Зохид гапининг давоми-ни айтолмай чайналди. Хайдовчининг кунглига озор етказиб куйишдан чучи-ди. Дарди зардоб булиб тулиб турган эканми, сурамаса хам хайдовчи узи гап бошлади: - Бир пайтлар мен хам сиз каби оилада, бола-чакали эдим. Ота-онамнинг ёлгиз угли булганим учун талтайиб усдим. Нима десам хаммаси мухайё буларди. Чунтагим тула пул, истаган нарсамга кулим етади. Мактабни битирган йилим тусатдан отам касал булиб колди. Врачлар саратон деб ташхис куйишди. Узоги билан олти ой яшайди, дейишди. Онам "кузи очиклигида биттаю битта углининг туйини курсин" деб мени уйла-нтириш пайига тушиб колдилар. "Куз унгимизда усиб-улгайган, оиласини хам яхши биламиз" деб узок кариндошлар-дан бирининг кизини топишди. Ёшлик килибми ёки тенгдошларим орасида биринчи узим уйланяпман деган хавойи гурур баланд келдими, киз билан номи- гагина учрашувга чикдиму, туйга рози-лик бердим. Асъасаю дабдаба билан туй бошланди. Онам нукул "даданг ке-линининг кулидан бир пиёла чой ичса, беармон кетарди" дерди. Аммо банда-сининг эмас, яратганнинг хохиши булар экан. Туй кечаси мен ёнимдаги ёримга туй-май караб утирган пайт кариндошлар орасида саросима бошланди. Секин куз ташладим. Туйхонанинг бир бурчагида аравачада утирган муштдеккина булиб колган отам хам, гох мехмонларни ку-тиб, гох отамнинг холидан хабарлаша-ётган онам хам куринмасди. Уларни су-раганимда "даданг толикиб колибди-лар, ойинг уйга олиб кетди" деди аммам кизарган кузини яшириб. Кейин жушиб даврани бошкараётган туй бош-ловчисининг ёнига бориб, кулогига ни-мадир деб шипшиди. Бошловчиниг хам ранги бир узгардию, туйни тезгина ни-хоялаб куя колди. Маза килиб раксга тушаётган тенгдошларим туйнинг бун-ча эрта тугаганидан норози, мен эса нихоят келинчак билан ёлгиз колишим-ни уйлаб ич-ичимдан кувонаман. Лекин биз утирган машина чимилдик тортил-ган уйга эмас, касалхона томон шувил-лаб учди. Кейин билсам, отамнинг ах-воли огирлашиб колибди. Келинчак би-лан кирганимизда хириллаб нафас оларди. Бизнинг кирганимизни билиб юмук кузларини базур очди. Нигохи би-лан "берирок келинглар" дегандек имо килди. Териси суякка ёпишиб кетган титрок куллари билан аввал менинг, ке-йин келининг пешонасидан упди. "Уг...лимни...сизга...топширяпман. У...ни ас-ранг...Ёл...гизланиб кол...масин" деди зурга. Келин булиб кайнотасига бир пи-ёла чой узата олмаган хотиним юм-юм йиглайди. "Дадажон, бизни куркитманг. Сиз яшашингиз керак. Хизматингизни килиб, дуоингизни олай деб келдим хо-надонингизга. Илтимос, мен учун яна озгина яшанг" дейди. Унинг илтижола-рини эшитиб йиглаган хам йиглади, йи-гламаган хам. "Келиним уйга олиб бориб куйиб, узи-нг кайтиб кел, - деди онам. - Дадангни-нг сунгги нафасида ёнида бул". Лекин бу отам билан энг сунгги куришишим экан. Биз касалхонадан чикишимиз би-лан жони узилибди. Туйхона азахонага айланди. Кечагина "туй куллук булсин!" деб келган кариндошлар энди хамдар-длик билдиришарди. Келин салом айти-лиши керак булган уйни аёлларнинг дод-фарёди тутди. Онамнинг "вой, турам-ов!"лагани, аммаларимнинг "вой акам-а!"деган фарёдлари орасида ахён ахёнда нозиккина бир овоз "Нега бизни ташлаб кетдингиз, дадажон?! Бахтими-зни куриб юрсангиз булмасмиди?"деб фарёд урарди. Бу кечагина минг бир орзу-умид билан кийган оппок келин-лик либосини аза либосига алмаштир-ган хотинимнинг овози эди. Азага кет-ганлар хаммаси хам хамдардлик бил-дириш учун келмаслигига ушанда бири-нчи бор дуч келдим. Давра олиб, йигла-ётган аёллар ёнидан утиб кетаётиб, бе-хосдан уч-туртта аёлнинг "Янги келин хуп артист экан-ку. Аслида шунинг шу-моёклигидан кетиб колди Сафар ака. Духтирлар хали яшайди, дейишган экан

.

🔥КУНДОШЛИ УЙ 🔥 📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥КУНДОШЛИ УЙ 🔥 📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Эрта уйғонганга барака бисёр. Ризқи рўзга мўл бу кўҳна диёр. Совуган юракни қиздирмоқ учун. Дастурхонда сизга нонушта тайёр. Ассаламу алайкум! Хайрли тонг! Аллоҳ таоло бугунги кунингизни тинчлик офиятда, яхши кайфиятда, савобли амаллар билан тўла бўлиб ўтишини сизга насиб қилсин!

🌨 Ассалому Алайкум! ДУШАНБА тонги муборак бўлсин 🌬 🌲 Қалбингиз иймонга 🌨 Уйингиз қувончга ❄️ Юзингиз нурга 🌧 Кунингиз ха
🌨 Ассалому Алайкум! ДУШАНБА тонги муборак бўлсин 🌬 🌲 Қалбингиз иймонга 🌨 Уйингиз қувончга ❄️ Юзингиз нурга 🌧 Кунингиз хайрли ва солиҳ амалларга тўла бўлсин. ☝️ Янги кунни ҳадя қилган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!

—Нима қиляпсан? —Кутяпман —Нимани? —Баҳорни😇 —Қачон келади? —Яқинда☺️ —Ёнингда қолайми? —Ихтиёринг....🥰

Ахмоқлигим бошимни еди. Эрим бегона одамга эшикни очмаслигимни айтганди. Бир куни қайнонам қўшни уйига чиққанда эшик қаттиқ т
Ахмоқлигим бошимни еди. Эрим бегона одамга эшикни очмаслигимни айтганди. Бир куни қайнонам қўшни уйига чиққанда эшик қаттиқ тақиллади. Ҳаёл билан ким эканини сўрамай эшикни очдим. Қаршимдаги жиноятчилар каби юзи шрамларга тўлган эркак хирс билан термуларди. Ичкарига қочиб кирдим аммо улар ортимдан етиб келди тезда. — Қўрққанинг яхши қизалоқ, - титраб кетдим қаршимга келган одамдан. Хонага яна бир эркак кириб, қаршимдаги четга ўтди. Уларни имо ишораларидан тушунмай турар эканман, ортимдаги одам мени ўзига тортди. Унга қарамоқчи бўлганимда у икки одам менга... ДАВОМИ ДАХШАТ 😱

Ким у? дедим дадаллик билан, аммо овозим калтираб чикди. Кузим корон-гиликка урганмай туриб кимдир каттик кучоклаб олди, кучл
Ким у? дедим дадаллик билан, аммо овозим калтираб чикди. Кузим корон-гиликка урганмай туриб кимдир каттик кучоклаб олди, кучли куллардан чикиб кетишга кучим етмасди. "Азиза, нега бунча куйдирасиз мени? Сизни биринчи куришдаёк севиб колганман. Мана, ни-хоят висолингизга эришадиган кун кел-ди. Бу кунни канчалик кутганимни бил-сангиз эди! - хансираб гапираётган аб-лах Восит эди. Унинг кулидан чикишга хар канча уринмай, баттар ёпишарди. На ялиниб-ёлворишим, на эрим келса айтиб бераман деган пуписаларим унга кор киларди. Аблах билан курашиб хол-дан тоя бошладим. Яна бир дакикадан сунг номимга иснод тамгаси босилиши мумкин. Куз олдим коронгилашиб кет-ди. Бу тамгани кутариб юргандан кура улим афзал! Шу фикр хаёлимдан кет-масди. Кутилмаганда...бирдан хамма ёк ёришиб кетди. Дастлаб нима булга-нини тушунолмадим.....

,, yacs

КАРВОНДАГИ ЙЎЛОВЧИ Йўловчилари жуда кўп бўлган карвон юриб борарди. Лекин, об - ҳаво ёмонлашиб, ёмғирлар қуйилиб, момоқалдироқ, чақмоқлар чақа бошлади. Чақмоқ карвонга яқинлашар, сўнг бошқа томонга кўчар, йўловчиларнинг атрофида тинмай айланар, уларни қуршаб олар эди. Бироз юриб бўлганларидан сўнг, йўлбошчи карвонни бир дарахтдан эллик қадам узоқликдаги масофада тўхтатди. Ва: - Карвонда ўлими ёзилган шахс бор. У сабаб бошқалар ҳам ҳалок бўлиши мумкин. Мен ҳар бирингизни бориб, ана у дарахтнинг танасини ушлашини, сўнг қайтишини хоҳлайман. Тақдирида шу чақмоқ сабаб ўлиши ёзилган инсон бўлса, уни чақмоқ уради. Ва у ўлади. Бошқалар ўлимдан қутилиб қоладилар! - деди. Биринчи йўловчи юрак ютиб бориб дарахтни ушлади. Унга ҳеч нарса етмади. Тирик қолганидан хурсанд бўлиб кетди. Бошқалар ҳам бирин - кетин дарахтни ушлашди. Охирги мусофир қолганда, ҳамма унга ўзгача кўз билан, кимдир раҳм - шавқат, кимдир уни карвон сафидан тезроқ чиқиб, дарахт сари одимлашини, тезроқ ўлишини, шу сабаб бу шумқадамдан қутилишни ўйлаб қарарди. У аста, қўрқув ила карвондан ажралиб, дарахтга яқинлашди. Унинг танасини ушлаши билан чақмоқнинг қаттиқ, даҳшатли овозини эшитди. Карвонга ўгирилиб қаради. Карвон бир лаҳзада йўқ бўлган эди. ✨✨✨Кун ҳикмати✨✨✨ Ҳа, чақмоқ бир зарба билан карвоннинг барча йўловчиларини ҳалок қилди. Ўша охирги мусофир сабаб ҳарчанд унинг атрофида айланмасин, бошқаларга талофат етказмаганди. Ибн Аббос айтадилар: «Агар осмон ер юзини ёпиб қўйса ҳам, Аллоҳ тақводорларга ундан чиқишлари учун, эшик очиб қўяди». «Модомики улар истиғфор айтар эканлар, Аллоҳ уларни азобламас» (Анфол: 33 #оят). Агар одамларнинг ўзлари ораларидаги солиҳларнинг бошига етмасалар, уларнинг шарофати билан бутун бир оила, қишлоқ, шаҳар, юрт омонда қолиши мумкин! Аллоҳ бизни тақдирлари яхшилликка ўзгартирилган, ишлари доим ўнгланган, дунё ва охиратнинг яхшиликлари берилганлардан қилсин! © Умму Абдуллоҳ тар) 📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Биттагина Синглим бор мени Сингилларингизга юбориб қўйинг!

Шу кунларда бир қариндошимиз ҳаж сафаридан қайтади. Ҳамма ҳожи отани кўргани кетганида, мен ўз «дунём»га кетаман. Режаларимга халал берадиган бирор кор-ҳол бўлиб қолмаса бўлгани!» Шифтга қараб ётган беморимнинг аҳволига жуда ачиндим. Қоғознинг униқиб кетганига қараганда, у бу сатрларни дуч келган жойда ёзган. Ёзгану, якунламаган. Моҳиранинг касалхонамизга келганига бир ҳафтадан ошди. Назиржоннинг ҳеч қаёққа кетмай палата эшиги тагида туришини кўриб, аёлини нақадар яхши кўришини билдим. Моҳира ҳеч ким билан гаплашишни истамаяпти. Фақат руҳшуноснинг берган саволларигагина узуқ-юлуқ жавоб беряпти. У яна оиласига қайтиши учун Назиржон барча шифокорларни оёққа турғазди. Қўлимдаги ярим чала хатни ўқиб, гап нима ҳақида кетаётганини бироз англагандек бўлдиму, воқеа нима билан тугаганига қизиқиб қолдим. Беморга муолажаларни қилгач, секин палатадан чиқдим. Назиржондан Моҳиранинг қандай қилиб руҳий тушкунликка тушиб қолиш сабабини сўрадим. Кўзлари уйқусизликдан киртайган, куёв бўлганига ҳали уч ой ҳам бўлмаган Назиржон истар-истамай гапирди. — Эҳ, опа, ўзим ҳам ҳеч нарсага тушунмай қолдим. Моҳира билан аҳду паймон қилганимизда бинойидек оқила қиз эди. Бироқ тўйимизга яқин ундаги ғалати ҳолатлардан ҳайрон қолардим. Шунчалик тез юрардики, югуриб ҳам етолмасдим. Ҳозиргина ёнимда турган қиз сония ўтмай мендан бир неча метр узоқда турган бўларди. Ўзига айтсам, дилини ранжитиб қўяман, деб ўйлардим. Буларнинг барчасини яхшиликка йўйганман. Соғлиғига ҳеч шубҳа қилмаганман. Келин бўлиб тушгандан кейин ҳеч қанча вақт ўтмай, рўзғорнинг ҳамма ишини ўз бўйнига олди. Онам ҳам, отам ҳам ундан жуда миннатдор бўлишган. Шунчалик чаққон эдики, уйғонмасимиздан аввал ҳамма ёқни чиннидек тозалаб, нонушта учун иссиқ нон ҳам ёпиб улгурарди. Одам боласи эканлигига шубҳа ҳам қилиб қолардим, қачон уйғондию, шунча ишни қачон қила қолди деб. Бора-бора бунга кўникдик. Менинг кўп вақтим ишда ўтади. Эрталаб яхши кузатади, кечда кулиб кутиб олади. Онамдан сўрасам, келинидан ниҳоятда мамнунлигини айтади. Лекин отам Моҳирага нисбатан эҳтиёт бўлиб муомалада бўлади. Авайлаб гапиради. Иложи бўлса, ҳовлидаги юмушларни онам қилишини истайди. «Ҳамма ишни келинга юкламасдан сиз ҳам бундоқ оёқнинг чигалини ёзиб туринг, хоним», деб шаъма қилиб қўяди. Бир куни отам мени ёнига чақириб: «Ўғлим, гапларимдан бирдан ҳовлиқма! Келиннинг соғлиғидан ташвишдаман. Кузатиб турсам, ҳаракатлари кўз илғамас даражада тез. Худди юраги ёнган одамдек ўзини у ёқдан-бу ёққа уради. Айниқса, жийдазор тарафга серқатнов бўлиб қолгани кўнглимни хижил қиляпти», деди. Отамнинг гапларидан сўнг мен ҳам эътибор бера бошладим, ҳақиқатан ҳам, бўш бўлди дегунча ҳовли тўрига қараб чопади. Қачон чақирсам, ўша тарафдан югуриб келади. Бу ерда бир гап борлигини билгач, отам икковимиз жийдазорни обдан кўздан кечирдик. Дарахтлар зич ва эгри ўсганлиги учун отам қатордан икки-учта жийдани кестириб ташлаганди. Ўша очиқ жойда арқон ва тўрт тахлам оқ сурп турган экан. Мендан совуқ тер чиқиб кетди. Отам дарров ўзини қўлга олиб, «Ҳеч нарсага тегма. Менда режа бор», деди. Шу пайт палата эшиги очилиб, Моҳира кўринди: — Назир ака, мен айтаман қолганини. Уйдагилар ҳаждан келган қариндошимизни зиёрат қилиш учун кетишди. Мен бошим оғриётганини баҳона қилиб уйда қолдим. Дарвозани қулфладиму, жийдазорга қараб югурдим. Кўзимга ҳеч нарса кўринмасди. Дарахтзорга кириб борар эканман, ниманингдир хириллаган овозини эшитдим. Негадир атрофда парилар ҳам, шаршаралар ҳам йўқ эди. Тепада чала сўйилган қўй арқонга осилиб турарди. Оқ сурпга томаётган қонни кўриб қўрқиб кетдим-да, жон ҳайбатда ортимга тисарилдим. Назир ака билан дадам ниманидир интиқиб кутаётган одамдек жонсарак турарди. Ўзимни эримнинг қучоғига отдим. Бу гапларни эшитган одам «Бўлмаган гап», дейиши аниқ. Майли, шунақа бўла қолсин. Лекин ҳаётимни сақлаб қолган отажонимга минг раҳмат айтаман. Улар имом билан учрашиб, дардим эскичадан эканини, бундан фориғ бўлиш учун нима амал қилиш лозимлигини аниқламаганида, мен ўша парилар билан арғимчоқ учиб юрган бўлардим нариги дунёда… Энди уйга қайтайлик, Назир ака!

‼️ПСИХОЛОГИК ТЕСТ Биринчи кўрган ҳайвонингиз энг яхши ҳислатингизни айтиб бераркан👀☄️ 😳98% тўғри чиқди менда СИНАБ КУРИНГ 👉👉

Ҳикоя: Ўлимга чорлаган парилар... «Эртага тўйим бўляпти. Негадир келин бўлиб тушадиган хонадоним тушимга қўрқинчли зиндондек бўлиб киряпти. Ўша уй ҳақида ўйласам, юрагимни ваҳима босади, аммо қандайдир сирли. Тезроқ бориб кўрсам дейман… Назир акам жуда яхши йигит. Бахт қуши менинг бошимга қўнганидан маҳалламизнинг қизлари ҳасратда. Эртага кўрасиз, ҳаммаси ял-ял ёниб, йигитларни ёндириб маликалардек ясаниб келади тўйга. Қанча ўзимни чалғитишга уринмайин, барибир, қоронғи зиндон тубига тушиб кетаётганга ўхшайман. Онамга айтсам, «Ота уйни тарк этаётган барча қизларда кечадиган ҳис бу, болам. Ойдай келин бўлиб, ой бахтингни топсанг, ҳаммаси унут бўлади. Қолаверса, Мирзачўлга кетмаяпсан-ку, қўшни маҳаллага тушяпсан. Ўзингдан тингин-да, ишқилиб», дейди бамайлихотир. Эртага саҳар туришим керак. Келиннинг иши сира битмас экан-да. Бир кунлик тўй учун шунча дабдабанинг нима кераги бор?! Харажатларнинг адоғи кўринмайди. Отам бечора камимни тўлдираман, деб саратоннинг бийдай тиғида кетмонни кесакка уряпти. Уряптики, ҳар гурсиллаганда бошимга оғриқ киряпти, жонимга наштар санчяпти бу овоз. Ўткинчи бу ҳаётда нега шунча куйиб-пишар экан-а, бу одамзод. Бас, кўнгилдан қора ўйларни қувиб, ухлашим керак. Сўфи азон айтмасдан келин дугоналар ҳам келиб олса керак, худди уларни чорлаб чақиргандай биров… Осмон тўла юлдузлар… Нам тупроқнинг иси келиб турган супада осмонга қараб ётибман. Ана юлдуз учди. Кимнингдир жони узилди. Яна учди! Шунча одамнинг сўнгги кунига гувоҳ бўлгандан кўра ёнбош ётганим яхши. Ҳовлимиз тўла одам. Эртанги тўйга тайёргарлик уч кун олдин бошланган. Ана амакиларим қўй сўйишяпти. Нима ҳам бўлдию, кўзим сўйилган қўйдан тирқираб оқаётган қонга тушди. Қондан ўлгудай қўрқаман. Ҳозир ҳам жоним ҳалқумимга тиқилиб, қандайдир қора қуюн устимдан босгандек бўлди. Гапирай десам, овозим чиқмайди. Нималар бўляпти менга? Нимадан қўрқяпман ўзи?! Ахир Назир ака билан яхши кўришиб турмуш қураётган бўлсам! Тезроқ тўй ўтсаю, ўша уйдаги сирли жойни бориб кўрсам, балки ваҳимам бироз тарқармиди. Тўрт соатлик тўй ўтдию кетди. Ёт уйда ёлғиз қолдим. Ҳамма қариндошларим такрор-такрор бахт тилаб, яна кўришгунча хўшлашиб кетишди. Назар аканинг энди бир умр ёнимдалигини ўйласам, ич-ичимдан энтикаман, лекин ҳовлидаги ўша сирли жойни топмасам бўлмайди… Секин-секин янги рўзғорга кўника бошладим. Оиламдагиларнинг ҳаммаси билан тезда чиқишиб кетдим. Қайнонам ҳам, қайнотам ҳам мени ўз қизларидек бағрига олишди. Кунлар ҳафталарни қувлаб ўтаверди. Мен эса уйда ёлғиз қолишни яхши кўраман. Ёлғиз қолганимда ҳовли тўридаги жийдазорга бораман. У ер дунёдаги энг тинч, энг ҳузурбахш макон. Борсам, дарахтлар қаергадир ғойиб бўлиб, ўрнида шаршаралар пайдо бўлади. Атрофимда сунбул сочли ҳур қизлар арғимчоқ учишади. Сув бўйидаги кайвонилар қизларнинг сочини ўришади. Ҳаммаёқ ям-яшил, сув шунчалик тиниқки, остидаги ҳамма нарса кўриниб туради. Қани энди бу жойдан сира кетмасам?.. Бу жойга келганимда қизлардан сўрайман: «Уйга қайтишни истамайман, бутун умр шу ерда қолсам дейман». «Бутун умр биз билан қолишни истасанг, яшаб турган дунёнгни тарк этишинг керак. Кутсанг, кечикасан! Чунки биз бу ерда вақтинчалик меҳмонмиз. Аниқроғи, сени кутяпмиз. Ҳаммаси ўз қўлингда, ирода ҳақида унут!» деди бир париваш. Ана шу воқеадан бери на ҳушимда, на тушимда тинчлик бор. Бир оёғим жийдазорда бўлиб қолди. Эрталаб тургач қиладиган биринчи ишим — парилардан хабар олиш. Ҳатто нон ёпгунча ҳам тандирга ўтин солгач, бир бориб келаман, нонни илдириб, яна бориб келаман. Қандай қилиб бўлса ҳам улар билан кетишим керак. Мавриди бўлиши билан кетаман! Наҳотки шунчалик ўзгариб кетдим, онамнинг офтобда қорайган синиқ чеҳраси, отамнинг меҳнатда қаварган қўллари ҳам тутиб қололмаяптими мени? Бу ҳақда Назир акамга айтсаммикин? Йўқ, яхшиси, ҳеч кимга билдирмасдан кетаман. Умр инсонга бир марта берилади, шунда ҳам аллақанақа қоидаларга бўйсуниб яшаш шарт эмас. Ҳар галгидек уйда ҳеч ким бўлмаслигини пойлай бошладим. Соат сайин ичим ёнарди. Париларнинг кетиб қолишидан чўчирдим. Уйдагиларга билдирмасдан жийдазорга керакли буюмларни олиб бориб қўйдим… Давоми 10:30да