Endi mavjud! Telegram Tadqiqoti 2025 — yilning asosiy insaytlari 
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Kanalga Telegram’da o‘tish
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
Ko'proq ko'rsatish📈 Telegram kanali 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 analitikasi
📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) O'zbek til segmentidagi kanali faol ishtirokchi. Hozirda hamjamiyat 20 691 obunachidan iborat bo'lib, Din & Maʼnaviyat toifasida 3 824-o'rinni va O'zbekiston mintaqasida 3 881-o'rinni egallagan.
📊 Auditoriya ko‘rsatkichlari va dinamika
невідомо sanasidan buyon loyiha tez o‘sib, 20 691 obunachiga ega bo‘ldi.
05 Iyul, 2026 dagi oxirgi ma’lumotlarga ko‘ra kanal barqaror faollikka ega. Oxirgi 30 kunda obunachilar soni -817 ga, so‘nggi 24 soatda esa -39 ga o‘zgardi va umumiy qamrov yuqori darajada qolmoqda.
- Tasdiqlash holati: Tasdiqlanmagan
- Jalb etish (ER): Auditoriya o‘rtacha 12.15% darajada jalb etiladi. Nashrdan keyingi dastlabki 24 soatda kontent odatda umumiy obunachilar sonining 8.17% ini tashkil etuvchi reaksiyalarni to‘playdi.
- Post qamrovi: Har bir post o‘rtacha 2 519 marta ko‘riladi; birinchi sutkada odatda 1 694 ta ko‘rish yig‘iladi.
- Reaksiyalar va o‘zaro ta’sir: Auditoriya faol: har bir postga o‘rtacha 21 ta reaksiya keladi.
📝 Tavsif va kontent siyosati
Muallif resursni shaxsiy fikrni ifoda etish maydoni sifatida ta’riflaydi:
“Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...
Hamkorlik va reklama uchun 👇👇
@Bronzam
.
.
.
.
.
.”
Yuqori yangilanish chastotasi (oxirgi ma’lumot 06 Iyul, 2026 da olingan) sababli kanal doimo dolzarb va katta qamrovli bo‘lib qoladi. Analitika auditoriya kontent bilan faol hamkorlik qilishini, uni Din & Maʼnaviyat toifasidagi muhim ta’sir nuqtasiga aylantirishini ko‘rsatadi.
20 691
Obunachilar
-3924 soatlar
-2047 kunlar
-81730 kunlar
Postlar arxiv
20 691
БЕМЕҲРЛИК ҚУРБОНИ.
Малик бобо Розия хола билан қирқ йил аҳил яшади. Уч ўғилни тарбиялаб, вояга етказдилар. Кутилмаганда Розия хола бетоб бўлиб қолди. Орадан кўп ўтмай у бандаликни бажо келтирди. Энди Малик бобо ўғилларига суянадиган бўлиб қолди. Пайти келди. Лекин уччала ўғли ҳам отасига яхши эътибор бермади. Келинлар ҳам навбатма-навбат овқат ва уст-бошига қарашса-да, уларнинг ҳеч бири Малик бобонинг кўнглидаги қайғу билан дардлашмас эди.Унга меҳр, ширин сўз беришмас эди.
Бобо ўзини ўзи эплай олар, унча-мунча иш ундан қочиб қутилмас эди. Шунинг учун ҳам у кундузлари уй ишлари билан овунарди. Чойхонага чиқай деса, бирор тенги йўқлигидан оёғи тортмасди. Чол кеч бўлишини, ўғиллари ишдан келишини интизорлик билан кутарди. Лекин ўғиллар ишдан келгач, ўз уйларига кириб кетишар, отаси билан суҳбатлашиб ўтиришмасди. Бобо ёлғизланиб, тушкун аҳволга тушиб қолди.
Қишнинг охирги кунлари бобо вафот этди. У ҳали бардам, бақувват эди. Қария очликдан, ночорликдан эмас, меҳрга зорликдан бу дунёни эрта тарк этди. Фарзандларининг, келинларининг лоқайдлиги, бемеҳрлиги отахонни йиқитди. Аммо фарзандлари буни сезишдимикан? Оталарига меҳр беролмаганликларидан афсус чекишармикан? Бу дунё чархпалак, кун келиб уларнинг ҳам фарзандлари шундай йўл тутишса, ҳазм қила олишармикан?
20 691
Машҳурлар Ханумкани танлашди, сизчи?
Ханумка ўзини севган аёллар канали!
Сиз ҳам қўшилиб олинг👇👇👇
https://t.me/+AgQvU2KPc5tkNTky
https://t.me/+AgQvU2KPc5tkNTky
20 691
— Зебо, нега Ойбек билан муносабатларингиз бузилибкетди? Олий ўқув юртида ҳамманинг ҳаваси келарди сизларга… Аниқроғи, йигитларнинг кўпчилиги дўстимга ҳавас қиларди. Сиздек қиз билан гаплашишнинг ўзи бир афсона эди биз учун, аммо Ойбек кўнглингизни ҳам забт этишга эришган эди. Аслида, орамиздаги қизларга суяги йўқ йигитларнинг олди эди, лекин сиз Ойбекнинг ҳаётига кириб келгач, у ўзгара бошлаганди. Нима бўлди-ю, ораларингга оламушук оралади. Ойбек яна эски ҳаётига қайтди…
Кўнглида йиллар давомида кўпчиб ётган гапларини бошқа ичида сақлаб туролмаган Зебо:
— У тирикми?! — деб юборди.
— Бу нима деганингиз? Нима, сизга кимдир уни ўлди, деб айтганмиди?
Совуқдан музлаб қолган Зебонинг юзини иссиқ кўз ёшлари юва бошлади:
— Биз охирги марта кўришганимизда у менга тузалмас дардга йўлиққанини, турмуш қуриши мумкин эмаслигини ва бу бизнинг охирги учрашувимиз бўлишини айтганди. Қанча ҳаракат қилмай, уни бошқа кўрмадим.
— Эҳ, Зебо, Зебо! Сиз шу гапларга ишонганмидингиз? Биз унинг бу гапларини эшитавериб-эшитавериб ўрганиб кетганмиз. Хушторлари билан хайрлашгунча ишлатарди бунақа жумлаларни… Номард, сизга шунақа қилади, деб сира ўйламагандим! — деди асабийлашганидан қўлларини мушт қилиб туккан Миркомил.
Зебонинг эти увишди. Совуқдан эмас, совуқ хабардан увишди. Алданганини биринчи марта ҳис қилди:
— Соддалигим қурсин, мени излама, қўнғироқ ҳам қилма, деса, чиппа-чин ишонибман. Бир марта ҳам рақамини териб кўрмабман. Фақат унинг дардига шифо тилашдан тилим бир дақиқа бўлсин тинмабди. Сизни кўрганим бирам яхши бўлдики, Миркомил. Қалбимни кемириб ётган дардларим аригандек бўлди. Унинг саломат юрганини эшитишнинг ўзи бир бахт. Майли, мен билан бирга бўлмасин, алдаган бўлсин, ташлаб кетган бўлсин, лекин бу ёруғ оламда унинг борлиги, у билан битта заминда яшаётганлигим, бир ҳаводан нафас олаётганим етади мен учун. Энди сўрасам бўлар… Яхши юрибдими, ишлари қалай, оилали, бола-чақали бўлгандир?!
— Тавба, бунақа қизни биринчи кўришим. Ундан нафратланиш ўрнига хурсанд бўлаётганингизни кўриб ҳайрон қоляпман. Ўқишни тамомлагач, ситилган мунчоқдек ҳаммамиз ҳар тарафга сочилиб кетдик. Бир-икки оғайни қўнғироқлашиб турамиз. Ойбек эса бемаза қилиқларидан кейин, айниқса, сиз билан алоқани узгач, бизнинг даврага қўшилолмайдиган бўлиб қолди. Кўчаларда саёқ юрадиган одат чиқарди. Шу-шу уни кўрмадим, — ҳафсаласизгина гапини якунлади Миркомил.
Вазиятдан қандай чиқишни билмай турган қизнинг бахтига автобуси келиб қолди. Зебо сир бой бермай йигитга қўл силкиб қўйди. Қалби каби ўриндиқлари бўм-бўш автобусда ўзи кетиб боряпти-ю, хаёллари бекатда қолиб кетгандек бўлди. Нега Ойбекнинг қаердалигини сўраб билмади? Жилла қурса, телефон рақамини ҳам олмади?! Ҳасратда ёнаётган Зебонинг жавобсиз саволлари тугамас эди.
Яқинда тиббиёт академиясини тамомлаган синглисини ишга жойлаштириш масаласида Республика ОИТС марказига борган Зебо касалхона ҳовлисида Ойбекни кўраман, деб сира ўйламаган эди. Уни кўриши ҳамоноқ бир лаҳза бўлса ҳам талабалик йилларига қайтиб қолгандек, ҳеч нарса бўлмагандек, Ойбек ўтирган ўриндиқ томонга бир қадам ташлади. Лекин Ойбекнинг пушаймондан эгилган бошини баттар эггиси келмади. Зебонинг кўнглидаги жавобсиз саволлар яна кўпайди: «Бу ерга нега келдийкин? Кимнидир кўрганими ёки даволангани?..»
20 691
Мен нима қилдим???-Қиз ғазабга минган эрини нимага бундай қилаётганини чунмай қалтирар экан йигитнинг муштланган қўллари бу кеча шунчаки қизнинг малтак ейиши билан тугамаслигини англатиш қийин эмасди...
-17 секунд...Сен манабу сонларингни 17секунд номахрам эркаклар нигоҳи остига отдинг...
-Мен...-Йигит қизнинг лабларога кўрсаткич бармоғини босди ва аста қулоғига қадар эгилиб:
-17 секунд фақат мен кўришга ҳақли бўлган сонларни бошқанинг нигохи остига отганинг учун жавоб берасан...
20 691
Муҳаббати дардга айланган ошиқ
Бу мактубни ёзиш ёки ёзмаслик ҳақида узоқ ўйладим ва охири ёзишга қарор қилдим. Ахир кўпчиликнинг дуосида гап кўп, дейди доно халқимиз. Шу мақсадда бу хатни сизларга юборяпман. Гарчи мени алдаган ва муҳаббатимни рад этган бўлса-да, шу инсонга дуоларимиз ёрдам берса…
Барглари кузнинг қуёшидан қип-қизил тусга кирган каштан дарахти тагида новчагина йигит билан боши хиёл эгилган бир қиз турибди.
Уятдан қимтинибгина турган Зебонинг юраги алланечук нохуш ҳодиса бўлишини олдиндан пайқагандек безовта уриб турарди.
— Бу охирги учрашувимиз, менга бошқа қўнғироқ қилма, ишхонамга ҳам излаб борма. Мен билан бахтли бўлолмайсан. Тузалмас дардга чалиниб қолдим… Ўзим билан бирга сени ҳам соғлом ҳаётдан мосуво қилишни истамайман, — деди қулт этиб ютинган Ойбек.
— Бу нима деганингиз, Ойбек ака?! Кўнглингизни қолдирадиган ҳеч бир иш қилмагандим-ку. Нима дард эканки, менинг ҳам соғлигимга раҳна соладиган… Ҳозирда давоси топилмаган касалликнинг ўзи қолмаяпти. Шифокорларнинг зўрига кўринсангиз, ҳаммаси яхши бўлиб кетар… — гапининг давомини ичига ютди қиз бечора.
— Бу дарднинг давоси бўлганда, сен билан хайрлашмаган бўлардим. Ҳали дунёнинг ҳеч қайси шифокори бу касалликка шифо топган эмас. Қанча умрим қолганини ҳам билмайман, ўн йил, балки, беш йил… Қийнама мени, бошқа ҳеч нарса дема!..
Зебонинг томоғига нимадир тиқилгандек бўлди. У келажагини фақат Ойбек билан тасаввур қиларди. Йигитларнинг энг хушрўйи ҳам, энг ақллиси ҳам у бўлса керак, деб ўйларди. Йигитнинг совуқ хабари Зебонинг орзуларини қора қузғунга итқитгандек бўлди.
— Йўқ, бунақа бўлиши мумкин эмас. Ойбек ака, инсон ҳаётга бир марта келади. Мен ҳаётимни сизга бағишлашга онт ичганман. Қаерда бўлсангиз, нима дард билан оғрисангиз ҳам сиз билан бирга бўлишни истайман. Мени аро йўлда қолдирманг. Зорланиб гапираётган қизнинг гапларини эшитишни ҳам истамаган Ойбек терс бурилиб, тез-тез юриб кетди. Шиддат билан одамлаб бораётган йигит ич-ичидан тўлқинланиб кетди ва ўзига-ўзи деди:
— Ойбек бўлиш ҳамма йигитга ҳам эмас, манаман деган қизни бир қарашда маҳлиё қиламан, деб қанчаси билан баҳс бойлашганман. Ҳали ҳеч қачон енгилмаганман! Сенинг ҳам рўйхатимга тушиб қолганингдан афсусдаман, Зебо. Яхши қизсан-у, лекин соддасан-да… Уйланиш учун сендан ҳам яхшироқ қизни топаман ҳали.
Мунгли кўзлари билан ишонганини кузатиб қолган қиз эса энди ундан яхшироқ инсонни учрата олмасам керак, деб ўйларди.
Алам билан қолган қиз армонларини тўкиб-солиш учун анҳор бўйига келди. Офтоб тушиб турган кунгайда ўтириб, қўлига кундалигини олди. Фарахбахш хотиралар битилган йўл-йўл дафтарнинг варақларини юлиб, бирма-бир сувга оқиза бошлади. Гўёки ичидаги дарди ҳам қоғозларга қўшилиб, сувга ғарқ бўладигандек…
Кейинроқ ҳар куни Ойбек билан учрашадиган жойида соатлаб ўтирадиган одат чиқарди. Дамба-дам телефонига қараб қўярди, мабодо қўнғироқ қилиб, эшитмай қолган бўлмай деб. Афсуски, у на қўнғироқ қилди, на каштан тагига келди. Кунлар ойларни, ойлар йилларни қувлашдан, Зебо эса Ойбекни кутишдан эринмади. Остонани бузиб юбораёзган совчиларнинг ҳеч бирига розилик бермаётган қиз муҳаббати қалб қаърига кўмилди.
Кунларнинг бирида автобус бекатида қунишибгина турган жиккак бир йигит Зебодан соат сўради. Гап отганлигини ҳам, чиндан соат сўраганини ҳам англамаган қиз ҳалиги йигитдан бироз нарига бориб турди.
— Чўчиманг, Зебохон, мени танимадингиз, шекилли, — деди бекатдаги йигит.
— Танимадим… Лекин сиз мени қаердан танийсиз?
— Сизни Ойбек билан кўрганман. Мен унинг дўсти Миркомилман. Эсласангиз, анҳорда бирга музқаймоқхўрлик қилгандик…
— Ҳа, энди танидим.
Зебо ундан Ойбек ҳақида сўрагиси келди, лекин ўзини тийди, номусини яна топтагиси келмади. Бошидаги тивит рўмолини қаттиқ танғиб боғлар экан, ўзини худди ҳеч нарса бўлмагандек тутишга уринди. Бармоқларини тинмай қисирлатиб турган Миркомил тасодифан гап бошлаб қолди:
Давоми 10 :30 да
20 691
ҚАРИ ҚИЗ.
Қиз ошхонани йиғиштираётган янгасининг жилмайибгина айтган сўзларига қошини чимирди. Қиз бола эртага бировга келин бўлади. Идиш-товоқларни тоза ювиш, уйга гап ташимаслик, идишларда қолган қолдиқ овқатларни албатта махсус идишга ташлаш керак. Бу майда-чуйда бўлиб кўриниши мумкин. Лекин айнан майда нарсалар бахтли бўлишга ҳалал беради, деди янгаси қизни берилиб тинглаётган хаёл қилиб.
Қиз эса бу пайтда кечқурун акаси билан янгасини қандай қилиб уриштириб қўйишни ўйлаётганди. Ҳали сенми менга ақл ўргатадиган? Кўрсатиб қўяман, деб ғижинди ич-ичидан. Ўзи уни келганидан ёқтирмади. Ундан бор-йўғи бир ёш каттаю, ҳамма ишни эплайди.
Қиз янги келинчакнинг хонасига кириб унинг телефонидан йигитига қўнғироқ қилди. Ярим тунда қўнғироқ қилиб, келинчакнинг севгилисиман, дейишини тайинлади.
Бўлмаса, сиздан воз кечаман деб қўрқитди. Йигит ҳам бойвачча қиздан қуруқ қолгиси келмади. Ахир озмунча қарзи борми бу қиздан?
Тунда бу хонадонда қиёмат қўпгандек бўлди. Эртаси куни кўзи кўкарган келинчак ота уйига йўл олди...
Орадан кўп йил ўтган бўлса-да, қариқиз бу воқеани унутолгани йўқ.
Янгасига қилган виждонсизлиги учун Аллоҳ уни жазоладими ёки бошқа сабабми, ҳар ҳолда турмушга чиқа олмай, қариқиз бўлиб қолиб кетди...
Бировни бахтсиз қилди, ўзи ҳам бахт юзини кўрмади!
20 691
«Олтиндан қиммат сӯзлар!!
Ҳаётимда улкан муваффақиятларга эришган одамнинг ишларини кузатсам, албатта, у ота-онасига яхшилик қилган бўлиб чиқади. Ота-онага яхшилик қилиш муваффақият калитидир.
Ғам-андуҳсиз одам йўқ. Лекин «Бу шунчаки дунё» деб табассум қиладиган одам топилади.
Сиқилган пайтингизда йиғламанг, балки саждага йиқилинг.
Энг яхши дўст дунё сенга кулиб боққанда ҳасад қилмайди, дунё сендан юз ўгирса, сени ташлаб кетмайди.
Виқор ва ҳайбатли бўлишнинг сабаби камгапликдир.
Солиҳлардан бири айтади: «Фарзандингга Қуръонни ўргат. Қуръон унга барча нарсани ўргатади».
Ким онасига яхшилик қилишдан маҳрум бўлса, барча яхшиликлардан мосуво бўлибди!
20 691
❗️Эрталаб албатта нонушта қилинг
Уйғонганингиздан кейин 2 соат ичида нонушта қилмаслик тўйиш ва очлик гормонларини чалкаштириб юборишга олиб келади.
Йўқотилган энергияни қоплаш учун танангизни кун давомида аввалгидан кўра очроқ қилади.
Оқибатда, нонушта қилмаслик килограмм ортиши билан боғлиқ бўлади.
20 691
🌤 ХАЙРЛИ ТОНГ!
❄️ Ассалому алайкум!
Сешанба тонги муборак бўлсин...
Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият тарк этмасин!
20 691
***
✨🌙✨🌙✨🌙✨🌙✨🌙
Баъзи инсонлар қилган гуноҳларимизга каффоратдир.
Баъзи инсонлар эса қилган савобларимизга мукофотдир.🌟
Хайрли тун ! ✨🌙
Тунингиз тинч ва осуда ўтсин !
Ширин тушлар кўринг !
Тонгги дийдор довур Аллоҳга омонатсиз!⭐️
20 691
#Ҳикоялар
Шукр қилган...
Бир синфдошим бор эди. Отаси “катта жой”да ишлар, бадавлат яшашар эди. Маҳаллада биринчи бўлиб телевизор олишган эди. Синфдошим яхши ўқирди. Еттинчи синфни битирган куни мотоциклли бўлди. Мактабни олтин медал билан тугатди.
Йиллар ўтди. Бир куни кўришиб қолдик.
– Ишлар қалай? – десам, зарда билан қўл силтади:
– Расво! Домлам ўлгудек мараз! Номзодлик ишимни чўзиб ётибди.
Йиллар ўтди. Тағин кўришдик.
– Ишлар қалай?
– Расво! Ўғлим кўп ичади. Кеча яп-янги машинанинг пачағини чиқариб келди!
Йиллар ўтди. Яна кўришдик.
– Ишлар қалай?
– Расво! Қизимнинг турмуши нотинч. Қайнонаси ёмон. Судлашмоқчиман.
Йиллар ўтди. Синфдошим бетоб деб эшитдим. Шифохонага борсам, ранги бир ҳолатда ётибди.
– Соғлиқ қалай?
– Расво! Қанд касали деган палакат адойи-тамом қилди. Ўлиб-ўлмайман, тузалиб-тузалмайман!
Тавба, деб гапирай-ку, фаришталар омин деган эканми, узоққа бормади, бечора… Яна бир синфдошим бор эди. Отаси урушдан яримжон бўлиб қайтган, тўкилиб кетай деб турган кулбада туришарди. Яхши ўқирди. Лекин медалга “илинмади”.
Йиллар ўтди. Бир куни кўришиб қолдик.
– Ишлар қалай?
– Худога шукр, яхши!
Мебел фабрикасида ишлаяпман. Кундузи дурадгорлик қиламан. Кечаси уч кунда бир қоровулман. Яқинда велосипед олдим.
Йиллар ўтди. Тағин кўришдик.
– Ишлар қалай?
– Худога шукр, яхши! Ўғлим ўқишни битириб, чет элга ишга кетди.
Йиллар ўтди. Яна кўришдик.
– Ишлар қалай?
– Худога шукр, яхши! Қизим фарзанд кўрди. Неварамга бешик олишга кетяпман!
Йиллар ўтди. Синфдошим бетоб деб эшитдим. Худди ўша, бошқа синфдошим ётган шифохонада экан. Ранги бир ҳолатда.
– Соғлиқ қалай?
– Худога шукр, яхши! Буйрак жиндай шамоллабди. Берган дардига шукр!
Яқинда уни тағин кўрдим.
– Ишлар қалай?
– Худога шукр, яхши! Тўнғич неварамнинг бўйи чўзилиб қолди. Худо хоҳласа, беш-олти йилда невара куёв кўраман. Тўйга келасан-а?!
Ўткир Ҳошимов
“Ярим аср дафтари” китобидан.
20 691
РЕАЛ ВОҚЕАЛАРГА АСОСЛАНГАН
Бугун тўйимни белгилашди.
Ҳамма қизлардек осмонда учишим керак эди. Аммо кўнглим жуда нотинч.
Опам атрофимда гирдикапалак.
- Йигит бирам чиройли экан, бахтинг кулибди сингилжон.
Опам негадир жуда мехрибон бўлиб қолган. Шубҳалана бошладим. Ярим тунда уйқум қочганида, опамни ўрнида йўқлигини сезиб қолардим.
Бир кун тунда ортидан кузатиб чиқдим. Орқа эшикдан ташқарига чиқди. Қоронғуда ким биландир гаплаша кетди. Овоз жуда таниш. Улар қучоқлашиб туришарди.
Қизиқиш устунлик қилиб олдинга юриб йигитни кўрдим.
Дахшат... Чунки бу йигит...
Давоми 👇👇👇
20 691
(Бўлган воқеа)
Келин бўлганида новдадек нозик қиз эди. Онаси қизини узатаётиб тайинлади:
— Болам, борган жойингда тошдек қот. Қайнона —қайнотангни, қайинбўйнингни хизматини оғринмай қил. Бу дунё қайтар дунё, қилган яхшиликларинг бир кун албатта ўзингга қайтади.
У пайтлар интернет ривожланмаган эди. Ҳар хил тармоқлар, сайтлар ёш келинларга вазифаларини ажратиб бермаган эди. Ёшлар катталарнинг чизган чизиғидан чиқмас , ёши улуғларнинг ҳар бирининг сўзи сўз, қонун эди.
Келинчак учун ота-онасининг гапи қонун бўлди. Янги рўзғорни кулидан кириб косовидан чиқди. У хўроздан аввал уйғонди, уйқуга ётар вақти эса ҳаммадан охирида кўзи чалинарди. Шундаям рўзғорни ками тўлмади. Йиллар давомида эса эшитгани "Тарбия берган ота-онангга раҳмат" деган мақтов бўлди.
Бўлди.
Шундан бошқа ҳеч нарса! На ортиқча кўнгли тусаган бир луқма еди, на битта кўйлак кўп кийди. Йиллар ва узлуксиз меҳнат эса соғлиғини эговлаб жонини яримта қилди.
Замон алишди.
Қайнона —қайнота ўтиб кетди. Навбат ўзига келди. Энди ўзи қайнона бўлди. Ҳилвиллаган яримта жони билан ёлғиз келинини аяди. Бахтига келин бўлмиш бўш қолса касал бўлади. Ҳали бош оғриқ, ҳали бел оғриқ. Боши қоронғи бўлгач тўққиз ой уй овқатини емайман деб ётиб олди. Қайнона шунга ҳам шукр қилиб бирда эрига, бирда ўғлига тўққиз ой тантиқ келини учун кўчадан овқат ташиттирди. Набирали бўлгач эса навбат бўтқа ва тагликка алишди. Келаси йил келин яна бошиқоронғи бўлди. Бари яна бошидан бошланди...
Шу тариқа йиллар ўтди. Энди қайнона кучдан, ишдан қолди. Ўнта бармоғида етмишта ҳунари бўлсада, на буюртмага кўрпа-кўрпача қавий олди, на тоғора-тоғора сархил таомларни пишириб эгаларини кўнглини ола олди. Кунлардан бирида тонг сахарда иссиқ чой ичгиси келиб ошхонада тийғаниб кетди. Қалтис йиқилган экан шу сабаб билан ётиб қолди. Эр ишда, ўғил ишда, набиралар ёш, турган гапки куни келинга қолди. Ўша қайнонаси ва шу келиннинг ўзига қилинган яхшиликлари қайтиши керак бўлган аёлга.
Аммо...
Бироқ...
Афсускиии...
Келини у ётиб қолганининг учинчи куни "Озроқ атала пишириб беринг"деган сўровига чирсиллаб жавоб қайтарди:
— Мен сизга эмас, ўғлингизга турмушга чиққанман, — деди у лаби лабига тегмай,— сизга хизмат қилиш мажбуриятимга кирмайди. Қачон вақтим бўлиб нимадир пиширсам шунга кўнасиз бу ёғига.
Қайнонага шу гап етарли бўлди. Келинидан бошқа ҳеч қачон бирон нарса илтимос қилмади, илтифот кутмади. Келин эса қўшни хонада телевизор овозини баланд қўйиб, билганини қилар, кечга томон уйга қайтган қайнотаси ва эрига" ойижонни қорнилари тўқ" деб кўнгилларини ҳотиржам қиларди.
Орадан кўп ўтмай қайнона оламдан ўтди. Жанозага йиғилганлар "Шўрлик эллик бешга ҳам кирмаган экан" деб бир-бирларига бош чайқашарди. Шунингдек улар марҳуманинг охирги истаги "Мени сўнгги манзилга кузатиш учун покланишимга келинимни ёнимга қўйманглар, бу унинг мажбурияти эмас" деган сўзларидан бехабар қолгандилар.
Кўпинча "Кетган ортига қайтмайди" деган сўзларни эшитамиз. Дунё-чи? Баъзан унинг "Қайтар дунё" эканлигига шубҳа қилиб қоламан. Ёки оқибатни охиригача кутмаган бесабрмиканман-а? Сиз-чи? Сиз бунга нима дейсиз?
Хазонрезги
20 691
Инсон тиши
Инсон танасидаги энг қаттиқ тўқима — тиш эмали. У суякдан ҳам қаттиқ, лекин бир марта емирилса, ўз-ўзидан тикланмайди.
Тиш ўлик эмас. Унинг ичида нерв ва қон томирлари бор. Шунинг учун совуқни ҳам, оғриқни ҳам дарҳол сезамиз.
Ҳар бир инсоннинг тиш тузилиши ўзига хос. Худди бармоқ изларига ўхшайди.
Шу боис суд тиббиётида тиш орқали шахс аниқланади.
Тишлар инсон ҳаёти ҳақида “гапиради”: нима егани, қандай шароитда ўсгани, ҳатто болаликда очлик бўлган-бўлмаганини ҳам кўрсатади.
Соғлом тиш — фақат чиройли табассум эмас. Тўғри чайнаш мия фаолиятини қувватлайди, кайфият ва диққатга ҳам таъсир қилади.
Қисқа қилиб айтганда: тишлар бу — буюк Қудратга далолат қиладиган мўжиза!
Тишларни эҳтиёт қилинг...
20 691
"Вақтингиз бўлганда, хотинингизнинг эски суратларига қаранг.
Сизнинг "Дада" сўзини эшитишингиз учун у ўзининг гўзаллигини, турмуш тарзини, уйқусини - ҳамма нарсани қурбон қилди. Шунинг учун ҳеч қачон хотинингизга: "Сен мен учун нима қилдинг?" деб айтманг. Чунки хотинингиз қилган қурбонликларни ҳеч қачон қайтариб бўлмайди, ҳатто миллионлаб долларлар билан хам.""
20 691
#ДИҚҚАТТОПИШМОҚ 🤯
Эрда бор нарса хотинга берилмайди,
Хотинда бор нарса эрга берилмайди.
Хотинлар ундан хар куни фойдаланади
Eркаклар эса бир хафтада бир.
САВОЛ: бу нима 😱
Бу топишмоқни 98% одам тополмаяпти экан. Жавобини ўқиб ақлдан озаёздим. Сиз нима деб ўйлайсиз бу нарса нима 😨
ЖАВОБИ... 🥵👇
20 691
« Икки ҳовли. »
Икки хил ҳовли. Бир- бирига ёнма-ён, бир девор қўшни. Бирининг уйи кўкка бўй чўзган, икки қаватли, иккинчи қаватдаги ойнадан бутун маҳалла кафтдек кўриниб турарди. Иккинчиси жуда оддий, хатто лой сувоқ.
Иккисида икки хил хаёт.
Бирида бой-бадавлат савдогар, ўша худуднинг обрўли кишиси бўлиб унинг бир қиз ва бир уғли бор, иккиси ҳам эрка ва бебош.
Иккинчиси ўрта ҳол, устачилик билан шуғилланадиган хунарманд киши бўлиб, унинг икки ўғли ва бир қизи бор, ўғилларини ёнига олиб устачилик билан тирикчилик қилади.
Кунларнинг бирида устанинг уйида шовқин эшитилди. Бой ўрнидан туриб иккинчи қаватдан қўшнисининг кафтдек кўриниб турадиган ховлисига назар ташлади. Уста иккинчи ўғлини ўзбошимчалик қилиб, рўзғорига яраб турган велосипедини мингани ва натижада велосипеднинг ғилдиракларига шикаст етгани учун қаттиқ койиб турганини кўрди. Бой бу холатни кўриб, мийиғида кулди. "Болани ҳам шундай тергайдими?" деб, ичида танқид ҳам қилди. Қўшнисига эшитиладиган даражада, атайдан овозини баландлатиб, аёлини ёнига чорлаб эркатой ўғлининг туғилган кунига янги машина совға қилишини айтиб мақтаниб ҳам қўйди...
Маҳаллада иккиси ҳам бирдек азиз. Маҳалладагилар бирини бойлиги учун ҳурмат қилишса, иккинчисини художуйлиги, меҳр оқибатилилиги ва камтарлиги учун хурмат қиларди.
Бирининг уйида икки келин қайнота ва қайнонатасини хизматини килиб, уларнинг бошларида гирдикапалак бўлишса, иккинчисининг уйида икки нафар хизматкор, бир эркак ва бир аёл хизмат қиларди.
Тақдир тақозоси билан вақти соати етиб, икки қўшни оила бошлиқлари бир хафтада бирин-кетин бу дунёни тарк этди.
Хонадонлари хар хил, яшаш тарзи хар хил бўлгани билан жанозаларига бир хил одам йиғилди.Бириникига казо казолар бўлса, иккинчисинига Жумъа намозига йиғиладиган жамики мўмин мусулмонлар келишди. Жаноза кунги бўладиган холатлардан одамлар хайрон қолишди.
Бирини уйида азиз ва мўътабар отасидан айрилгани сабаб, йиғлаб куйиб, дод фарёд уриб, фарзандлар ўртасида навбатма-навбат қурьон тиловат қилинган бўлса, иккинчисининг уйида маййит бир чеккада қолиб, ака-сингил хатто келин ўртасида мерос талашувлар бўлиб ўтди.
Орадан кўп вақт ўтмади. Бой хонадоннинг эркатой ўғли, ёшлигида бир ишнинг этагидан муқим тутмаганлиги сабаб, оғир холатга тушиб қолди ва хашаматли уйини сотиб оддийроқ уй сотиб олишни режа қилди.
Харидор оддий қўшнининг, меҳнаткаш ва бир-бирларига меҳрибон бўлган икки уғли бўлди.
© Иқбол Юсуф
20 691
БАДАЛ ҳикоя давоми
Қайинсингиллари узатилиб ўз оилалари билан андармон бўлиб кетишди. Қайнилари ҳам шундай, рўзғорлари бўлак бўлгандан сўнг ҳаммаси "ўзидан тинди" .
Олим ака билан Насима опа ҳам ўғил уйлантиришди , қизларини чиқаришди. Мана энди қўш тўтидек чуғур - чуғур қилиб бирга қолишди.
Насима опа кунда "Нима ейсан , нима ичасан , онаси ? Манави кўйлак сенга ярашади ёки фалон жойга бориб бир айлантириб келай сени" кунига юз айланиб ўргиладиган эрига қараб онасининг сўзлари ёдига тушади: "Вақти келиб шу эр бутунлай сенга қолади..."
Ҳаа...
Эри ўзига қолди. Энди егани олдида , емагани ортида. Нимага қўлини узатса етгулик. Бироқ... Ана шу эрга эгалик қилиш бадали жонининг яримта бўлиб қолиши эвазига бўлгани ачинарли эди...
П.С. "Инсон кексалик учун ҳам жонини озроқ бўлса-да асраши керакмикан ?!" дейман-да... Иложи бормикан ...
Хазонрезги
20 691
БАДАЛ (ҳикоя)
Насима опа бугун кеч уйғонди. Соатга қараса саккиз ярим бўлибди. Бироқ ҳавонинг авзойи тунд бўлгани учун ҳали тонг отмаганга ўхшарди.
"Бомдоддан сўнг кўзим илиниб қолибди,- ўйлади у ,- дадаси қаерда эканлар ? Нонушта ҳам кечга қолиб кетди"
Шу пайт эшик очилиб остонада эри кўринди:
- Уйғондингми , онаси ? Бўл юз- қўлингни чайиб кел . Нонушта тайёр . Бир қуймоқ пиширдим , бир қуймоқ пиширдим. Бир бор есанг, "Яна борми?" деб сўрайсан. Сут ҳам қайнатганман. Дўконга сен яхши кўрадиган ширмой нон келган экан. Ундан ҳам иккита сотиб олдим. Бўлақол.
Насима опа юз- қўлини чаяр экан , ошхонадаги тақур- туқур овозини эшитиб хаёли келинига кетди.
"Озода келиним ҳам уйида қолиб кетди. Қудаларим бир йўла икки тўй қилишганига келиним ҳам болалари билан бир ярим хафтадан буён изига қайта олмай қолди, бўлмаса тўй ўтганигаям уч кун бўлди. Ҳай майли , қиз дегани шундай кунда ота- онасининг корига ярамаса қачон ярайди ?"
Насима опа бир тишлам қуймоқ еди-ю , кўнгли беҳузур бўлиб кетди. Мақтов эшитиш умидида унинг оғзига тикилиб турган Олим аканинг юзига ҳавотир оралади:
- Ҳа онаси ? Яна ўт қопинг безовта қиляптими ?
Насима опа тер босган юзини рўмолчаси билан артар экан жавоб қайтаришга мажоли келмай , тасдиқ маъносида бош силкиди.
- Ўзи туни билан "юрагим"лаб ҳали у ёққа , ҳали бу ёққа ташлаб ухлагандек бўлмадинг. Манави чойдан ич. Озгина енгил тортасан .
Чой Насима опанинг кўнглини баттар беҳузур қилиб юборди. У ўрнидан туриб ҳовлига чиқишга аранг улгурди. Ўша сал аввал еган бир парча егуликни қайт қилиб ташлагунча аёлнинг бўлари бўлди.
Насима опа тепасида човгумда илиқ сув билан сочиқ ушлаб турган эрига қараб кўнгли бузилди. Томоғига тиқилиб келган йиғини базўр ичига ютди. У юз- қўлини яна қайта чайган бўлди-ю ,ичкари- ўрнига бориб чўзилди.
Насима опа ёстиққа бош қўяр экан хомуш хўрсинди :
"Меҳрибон эрга эга бўлишнинг бадали шунчалар қимматми ?"
Барча таниш- билиш, қариндошларнинг таъкидлашларича Олим меҳрибон қарибди. Ҳа буни Насима опанинг ўзи ҳам яхши билади. Эрининг ҳозирги феъли билан аввалгисининг орасида ер билан осмонча фарқ бор. Эҳ у келин бўлиб тушган даврлари ... Ўша кезлар Олим аканинг Насимага кўрсатмаган "ҳунари" қолмаганди. Сал гапга ловуллаб кетадиган Олим ака (у пайтлар навқирон йигит Олим эди) ҳали отасининг , ҳали онасининг , ҳали бошқа бировнинг ярим оғиз гапи билан "Айб кимда?" деб ўйлаб ўтирмасдан Насимага ташланиб қоларди. Қайнонаси баъзан келинини атай ўғлига чақтириб урдирса , баъзан шунчаки айтган бир оғиз гапи жанжалга сабаб бўлганини ўзиям билмай қоларди . Насима эса барчасини ичига ютишга , жоҳил эрга кўниб яшашга мажбур эди. Бояқиш эрини ташлаб уйига бутунлай қайтиб борса уни кутиб олишга ҳеч кимнинг "кўзи учиб" турмаганлигини яхши биларди.
Ортидан бирин- сирин етиб турган уч синглисига номус эди опа- Насима.
Катта рўзғорда ўз фарзандларининг оғзига хиллаб тансиқ егулик тута олмайдиган қўли калта икки ака учун "ортиқча оғиз, ортиқча даҳмаза" эди - Насима .
Кундан кунга қариб - қартайиб кучдан қолаётган ота- онаси учун ҳаловат эди - Насима.
Она - онада ! Қизи турмушида қийналаётганини , бироқ "чурқ" этиб уйга бир оғиз гап ташиб келмаётганини яхши биларди онаизор. Билгани билан қўлидан қизини юпатишдан бошқа иш келмас эди мушфиқанинг.
- Қизим сабр ... Сабр қил болажоним ,- дерди у ҳар сафар ,- кун келиб шу эрингни эгаси ўзинг бўласан. Ҳаёт ҳар доим бир хил бўлмайди. Ҳар машаққатнинг роҳати бор.
Онаси билиб айтган экан ...
Ўша кун келди. Йиллар ўтиб келди. Бир вақтлар давраларни тўлдириб "Яхшиям шу келинимнинг сочлари қалиндан қалин , бўлмаса ўғлим ҳар сафар қўлларига шу сочларни бураб олиб урганда аллақачон кал бўлиб қоларди" дея изоҳ бериб керилиб ўтирадиган қайнона ҳам , "Эркак киши аёлига тилини бердими , тамом, жиловини ҳам бергани ўша!" дея таъкидлайдиган қайнота ҳам оламдан ўтиб кетишди.
Давоми 15:30 да
