ع‌ج؛

ولی اگر گذرتون به باغ کتاب خورد، کتاب‌های قیمت‌قدیم فوق‌العاده‌ای داره. مثلا چاپ جدید این کتاب‌ها روی هم حدود سه‌تومنه. ولی جفت‌شون به اندازه‌ی یه‌جلدشم نشد.

آقا ما از اون‌سر دنیا پاشدیم کوبیدیم اومدیم این‌سر دنیا بعد دیدیم اصلا این هفته نیست. هفته‌ی بعده. عقل مرد.

دشمن هم هستید، دشمنی هم می‌کنید، دشمن قابل اعتنایی باشید. حقیر و پست و بی‌مایه نباشید. خوک‌صفت نباشید که از دشمنی‌ باهاتون چیزی جز لجن و کثافت نصیب آدم نشه. یکی دیگه توییت زده بود «خانوم علیدوستی من نمی‌گم شما فاحشه‌اید، ولی فاحشه‌ها هم این‌طوری نمی‌رن سر نعش پدرشون». اگر چه که تفاوتی در میزان عقل و درک و منطق با پهلوی‌چی‌ها ندارید، در مرام و مسلک هم. فحاش و بددهنید و هیچ شرمی از چیزی که به زبون میارید، ندارید. ولی لااقل به چیزی معتقدید که اون «چیز»، چهارچوبی تعریف می‌کنه که اجازه نمی‌ده حیوان‌وار هر رفتاری که دوست داشته باشی، انجام بدی. به آدم داغ‌دیده سر سلامتی می‌دن.

بح. هوا ر ر.

یه‌بار یادم بندازید درباره‌ی این‌که چطوری آلبوم سیزده می‌تونست به تموم‌شدن کریر چاوشی منتهی بشه، ولی این ریسک رو به‌جون خرید و با وجود آلبوم موفق پرچم سفید، همون ژانر رو ادامه نداد و یه ژانر جدید به موسیقی پاپ اضافه کرد، صحبت کنم.

آقای ع‌ج؛ توی این بیست‌وچند سال عمر چه‌کار کردی؟ «با که حریف بوده‌ای؟ بوسه ز که ربوده‌ای؟ زلف‌ که را گشوده‌ای؟». هیچ؟ هیچِ هیچِ هیچ؟ متاسفم.

2:35 من‌م همین‌طور آقای چاوشی. من‌م همین‌طور.

الان توی کانال سرچ کردم و دیدم این‌و تا الان نذاشتم. واقعا این وضعیت زشته. مستحجنه.

خیلی جالبه که توی حساس‌ترین برهه‌ی این سال‌ها، سکان یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌های سیاسی دست کسیه که رکورد شرکت در انتخابات رو داره و توی همه‌ی دوره‌هایی که شرکت کرده، از چهارم فراتر نیومده. آدمی که انقدر ساده‌لوحه که توی کمپین انتخاباتیش، برای این‌که خودش رو جوون نشون بده، به شکل مفتضحانه‌ای بوتاکس کرده بود و فکر می‌کرد با پخش‌کردن ویدئوی گرم‌کردن و فوتسال‌بازی‌کردن، می‌تونه رأی جوون‌ها رو بخره. آدمی که برای رأی‌آوردن، فارغ از ارائه‌ی برنامه، متوسل به رأی‌های قومیتی شده بود و می‌خواست با آویزان‌شدن از مهدی‌باکری و جمله‌ی «یاشاسین آذربایجان» رأی بخره؛ که البته همونم درست نگفت. آدمی‌ که «صاحب جمله‌ی عملیات کربلای چهار، عملیات فریب بود»ـه. و البته آدمی که از حماقت‌هاش توی جنگ هشت‌ساله داستان‌ها گفته می‌شه. این، وضعیت‌مونه.

پسر سی‌ساله با نکروز سر مفصل ران اومده، ازش می‌پرسم چرا؟ می‌گه کورتون. دارو برای چاقی خوردم توش کورتون بوده. و تازه این بنده‌خدا خوش‌شانس بوده. یک مورد دیگه یادمه که به‌خاطر همین موضوع آسیب کبدی دیده بود و وضعیتش به مراتب وخیم‌تر بود. نکنید. نخورید. هر کوفتی رو که تحت عنوان داروی گیاهی بهتون می‌دن و معلوم نیست توش چیه استفاده نکنید.

«رسول حرف‌زدن با من برای مؤمن اندوهم تو سرپناه‌ترین غاری امام گوش‌ به‌ من دادن برای رازنگه‌داری تو سربه‌مهر‌ترین چاهی». -حسین صفا.

«تو سرپناهِ حیاطی تو سرپناهِ حیاتی «مَضَی‌الزَّمانُ و قَلبی یَقولُ اِنَکَ آتی»». -علیرضا قاسمیان‌خمسه.

حرف بزنیم. https://t.me/HarfChatBot?start=506effe4e6d9

حرمت‌نگه‌داشتن مهمه. حرمت دوستی رو نگه‌داشتن مهمه. حرمت «دوستت‌دارم»ها و ابراز علاقه‌های گذشته. حرمت خنده‌های توی صمیمیت. و از همه مهم‌تر، حرمت نون‌ونمک و هم‌سفره‌شدن‌ها رو. اگر حرمت شکست، تو حرمت نگه دار. اگر باز هم شکست، باز هم نگه دار. اگر کارد به استخونت رسید، باز هم چشمت رو ببند و حرمت نگه دار. ولی اگر باز پا روی این چیزها گذاشت، یه‌جوری شلنگ رو بگیر روش که بفهمه زبون برای جبران داشتی، ولی صرفا حرمت نگه می‌داشتی.

اینو خیلی وقت پیش برای جایی نوشتم که نرسید و نشد و این داستان‌ها. ولی می‌تونه این‌جا باشه.

«خانه به آدم‌هایش است که خانه می‌شود».

تا کنارشی و صحبت می‌کنه و می‌خنده و می‌بینیش همه چی خوبه ها، ولی وقتی می‌ره تویی و بار مشکلات و غبار لحظه‌ها و سیل فکروخیالات. اصلا وقتی دور می‌شه چنین می‌شه:

شد هوش ز سر، صبر ز دل، قوّتم از پا تا دور شدی کاش بدانی که چه‌ها شد

#تاثیر_تبریزی @DastKhoun

-تعداد ستاره‌ها دستمه. هر شب قبل از خواب، ستاره‌ها رو می‌شمارم تا خوابم ببره. وقتایی که تو خوابی، دوتا ستاره کم میاد.