Fou

‏زندگی در ایران سوپ است و من یک چنگال ساده.

عاشق وقتایی ام که اون حرکت آخرو می‌زنن و باعث می‌شن با خیال راحت و بدون عذاب وجدان کنار بزاریشون.

من خیلی صبور بودم، ای کاش تو کاسه صبرم جیش نمیکردی.

نشستی داری کاراتو میکنی، یهو به این فکر میکنی کاش هیچوقت وجود نداشتی، نه اینکه بمیری، کلا از ابتدا وجود نداشتی.

‏روابط انسانی رو انقدر پیچیده کردیم ادم هرکاری میخواد بکنه و هرچیزی میخواد بگه باید ۳ روز فکر کنه.

نمیدونم دارم چیکار میکنم نمیدونم میخوام چیکار کنم و نمیدونم باید چیکار کنم.

‏اگه به اون وایبِ اولیه‌ای که از بعضی آدما گرفتی، اعتماد می‌کردی، الان قلبت شکسته نبود.

باید قبول کنیم که بعضی از آدما وقتی که باهاشون ارتباط نداریم قشنگن، وقتی که باهاشون نون و نمک نخوردیم قشنگن، وقتی که راز هامونو نمیدونن قشنگن، وقتی که ضعف هامونو نمیدونن قشنگن، وقتی تو خلوتمون راه پیدا نکردن قشنگن، خلاصه که بعضی آدما از دور قشنگن، دور نگهشون دارید تا صدمه نبینید.

خسته از تمام چیزهایی که به ظاهر پذیرفته‌ام، اما با هر تلنگری دوباره مثل قبل برایم پررنگ می‌شوند.

تو تاکسیک و جذاب نیستی عزیزم، تو عقده ای و ارزان قیمتی.

تو هرچی شانس نیاورده باشم، تو حس ششم غوغا کردم.

روزی تا خرخره عاشق بودم. تا فرق سرم. منی که حالا حوصله‌ی دوست داشتن خودم را هم ندارم.

اگه یه مدت طولانی از اخلاقام خوشت میومد و یهو یه مدت ازم خوشت نیومد؛ تبریک میگم من دارم مثل خودت باهات رفتار میکنم.

تو واسه حس قشنگی که بهت داشتم زیادی بی لیاقت بودی.

تو حالِ خوشی نداشتی، عزیزم. من بال‌هایت را دیده بودم که بی‌تابِ اوج گرفتن بودند، اما اندوه چنان در جانت ریشه دوانده بود که فرصت پرواز را از تو دریغ می‌کرد.

دیگه کمکی نکردم، دعوتی نکردم، زنگی نزدم، فهمیدم رفیق واقعی من بودم؛ نه اون‌ها.

دیگه کمکی نکردم، دعوتی نکردم، زنگی نزدم، فهمیدم رفیق واقعی من بودم، نه اون‌ها.

‏جوابای کوتاه در برابر پیامای طولانی حقیقتا ذوقمو برای ادامه مکالمه کور می‌کنه.

امیدوارم روزی که نجات پیدا کردی، زندگی چیزهای مورد علاقه‌ات رو ازت نگرفته باشه عزیزم‌.