⌊اِغـمٰـاء⌉

چند روز است که سخت مریض بود. سرفه می‌کرد و بیرون آمدن از تخت برایش دشوار بود. در این بین، گه‌گاهی بغض می‌کرد. اوایل نمی‌دانست چرا، اما به مرور فهمید: آدم در کسالت، بهانه‌گیرتر است. انگار بدنش، بی‌صدا فریاد می‌زند: «مرا ببین، مراقبم باش، یا تنهایم نگذار.» در لحظاتِ ضعف، آدم دل‌نازک‌تر می‌شود و تنهایی‌اش دو برابر. N.j

میدونی کم حافظه تر از ماهی کیه؟ آدمی که بهش خوبی میکنی!

هيچوقت نمی‌تونی توضیح بدی، خداحافظی اجباری با کسی که دوستش داری چقدر تلخ و دردناکه.

من فقط سکوت کردم و فاصله گرفتم. این تنها کاری بود که وقتی کسی آزارم می‌داد، به خوبی انجامش می‌دادم.

هروقت در فريب دادن كسی موفق شدى به اين فكر نكن كه چقدر احمق بوده، به اين فكركن كه چقدر باورت داشته.

تعداد آدم هایی که من واقعاً دوستشان داشته باشم زیاد نیست، تعداد کسانی که نظر خوبی درباره شان دارم از آن هم کمتر است. من هرچه بیشتر دنیا را می شناسم از آن ناراضی تر می شوم. هر روز که می گذرد بیشتر معتقد می شوم آدم ها، شخصیت ناپایداری دارند و نمی شود روی ظواهر، لیاقت یا فهم و شعورشان حساب کرد. _جین‌ آستین

دلخوریِ آدم‌ها از هم، مثلِ لکهٔ خون روی لباسِ سفید می‌ماند؛ تا زمانی که تازه است، قابلِ پاک شدن است اما امان از وقتی که مدت‌ها ماندگار شود. N.j

از این موجودات دو پا می‌ترسم. به این خاطر که عقده‌های درونشان آن‌قدر سنگین‌ است که فقط با فرو کردن خنجر در پشتِ دیگری، سبک می‌شوند. N.j

‏اونی که باید می‌شد، نشد؛ حالا دیگه هرچی شد، شد.

نگاهم با نگاهت آشنا نیست"

غیر از آهنگ گوش دادن دیگر هیچ پناهی نداشت.

بسیاری از روابط عاطفی ما، در حقیقت، رویارویی دو انسان بالغ نیست؛ بلکه تقابل دو "کودک" آسیب‌دیده است که پشت نقاب بزرگسالی پنهان شده‌اند و تمام تلاششان این است که دوباره دردِ طردشدگی و ناامنی را تجربه نکنند.