⌊اِغـمٰـاء⌉

حرفی، حدیثی، چیزی... https://t.me/paym_nashenasBot?start=olx9KBykQtfiTp5

شاید گریه نکنم اما شکستم. شاید چیزی نگم اما حس میکنم. شاید نشون ندم اما برام مهمه.

به راهم ادامه دادم و نگذاشتم اشکم جاری شود بدنم را مجبور کردم بی حس شود، چون اگر بی حس نمی‌شدم، همه چیز را حس می‌کردم و اگر همه چیز را حس می‌کردم، متلاشی می‌شدم.

این قضیه‌ی "اگه می‌خواست، انجام می‌داد" خیلی ناراحت کننده‌ست واقعا.

‏باز هم بخشیدمت اما اینبار صورتت زیبا و شوخی‌هات بامزه نیست. ایگنور کردنت کار راحتیه و پیام‌هات لبخندی رو روی لب‌هام نمیاره. بخشیدمت اما دیگه هیچی مثل قبل نیست.

کارِ سنگین و طولانی، اجازهٔ وجودِ هر حسی را از آدم می‌رباید. حتی وقتی دستت زخم می‌شود، یا می‌سوزد، یا وقتی غمگین هستی همهٔ این‌ها را باید در کسری از ثانیه پشتِ سر بگذاری. تبدیل به آدمِ زمختی می‌شوی که لا‌به‌لای کارهایش، گاهی خودش را هم گم می‌کند. و هنوز نمی‌دانم این خوب است یا بد. N.j

هیچوقت هیچکس بهم نگفت تو خیالت راحت باشه من خودم حلش میکنم همیشه خودم دهنم سرویس شد و حلش کردم

در پشتِ نقابِ بزرگسالی، همهٔ ما کودکی حساس داریم. این یعنی آن‌قدر بزرگ شده‌ای که وقتی حینِ کار، کسی اشتباهی دستت را با سیخِ داغ می‌سوزاند، لبخند بزنی و بگویی: «چیزی نیست.» اما هنگامی که به خانه می‌رسی و تنهای تنها می‌شوی بغضت می‌ترکد. N.j

اونی‌که میگه عشق وجود نداره، یه زمانی از همتون عاشق‌ تر بوده.

متاسفانه حق با ا‌ونایی بود که جلوشون ازت دفاع میکردم.