Грэка-католікі Беларусі
Открыть в Telegram
607
Подписчики
Нет данных24 часа
+37 дней
-330 день
Загрузка данных...
Похожие каналы
Облако тегов
Нет данных
Возникли проблемы? Пожалуйста, обновите страницу или обратитесь к нашему support-менеджеру .
Входящие и исходящие упоминания
---
---
---
---
---
---
Привлечение подписчиков
июль '26
июль '26
+9
в 0 каналах
июнь '26
+10
в 1 каналах
Get PRO
май '26
+15
в 1 каналах
Get PRO
апрель '26
+23
в 2 каналах
Get PRO
март '26
+14
в 0 каналах
Get PRO
февраль '26
+20
в 0 каналах
Get PRO
январь '26
+19
в 1 каналах
Get PRO
декабрь '25
+33
в 1 каналах
Get PRO
ноябрь '25
+17
в 1 каналах
Get PRO
октябрь '25
+16
в 0 каналах
Get PRO
сентябрь '25
+15
в 0 каналах
Get PRO
август '25
+15
в 0 каналах
Get PRO
июль '25
+19
в 0 каналах
Get PRO
июнь '25
+18
в 0 каналах
Get PRO
май '25
+22
в 1 каналах
Get PRO
апрель '25
+22
в 0 каналах
Get PRO
март '25
+11
в 0 каналах
Get PRO
февраль '25
+17
в 1 каналах
Get PRO
январь '25
+16
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '24
+37
в 3 каналах
Get PRO
ноябрь '24
+19
в 1 каналах
Get PRO
октябрь '24
+16
в 0 каналах
Get PRO
сентябрь '24
+18
в 0 каналах
Get PRO
август '24
+17
в 0 каналах
Get PRO
июль '24
+26
в 0 каналах
Get PRO
июнь '24
+21
в 0 каналах
Get PRO
май '24
+20
в 0 каналах
Get PRO
апрель '24
+31
в 0 каналах
Get PRO
март '24
+28
в 0 каналах
Get PRO
февраль '24
+32
в 0 каналах
Get PRO
январь '24
+20
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '23
+17
в 0 каналах
Get PRO
ноябрь '23
+21
в 0 каналах
Get PRO
октябрь '23
+11
в 0 каналах
Get PRO
сентябрь '23
+16
в 0 каналах
Get PRO
август '23
+20
в 0 каналах
Get PRO
июль '23
+41
в 0 каналах
Get PRO
июнь '23
+17
в 0 каналах
Get PRO
май '23
+9
в 0 каналах
Get PRO
апрель '23
+26
в 0 каналах
Get PRO
март '23
+31
в 0 каналах
Get PRO
февраль '23
+13
в 0 каналах
Get PRO
январь '23
+14
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '22
+17
в 0 каналах
Get PRO
ноябрь '22
+29
в 0 каналах
Get PRO
октябрь '22
+7
в 0 каналах
Get PRO
сентябрь '22
+12
в 0 каналах
Get PRO
август '22
+9
в 0 каналах
Get PRO
июль '22
+8
в 0 каналах
Get PRO
июнь '22
+3
в 0 каналах
Get PRO
май '22
+9
в 0 каналах
Get PRO
апрель '22
+8
в 0 каналах
Get PRO
март '22
+8
в 0 каналах
Get PRO
февраль '22
+5
в 0 каналах
Get PRO
январь '22
+10
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '21
+18
в 0 каналах
Get PRO
ноябрь '21
+268
в 0 каналах
Get PRO
октябрь '21
+9
в 0 каналах
Get PRO
сентябрь '21
+33
в 0 каналах
Get PRO
август '21
+21
в 0 каналах
Get PRO
июль '21
+14
в 0 каналах
Get PRO
июнь '21
+8
в 0 каналах
Get PRO
май '21
+249
в 0 каналах
| Дата | Привлечение подписчиков | Упоминания | Каналы | |
| 11 июля | +2 | |||
| 10 июля | +1 | |||
| 09 июля | 0 | |||
| 08 июля | +1 | |||
| 07 июля | +1 | |||
| 06 июля | 0 | |||
| 05 июля | +1 | |||
| 04 июля | +2 | |||
| 03 июля | +1 | |||
| 02 июля | 0 | |||
| 01 июля | 0 |
Посты канала
ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ, ГАРОДНЯ
вул. Гараднічанская 32а
РАСКЛАД НАБАЖЭНСТВАЎ
на 13-19 ліпеня
17 ліпеня, пятніца
18.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага
19 ліпеня, нядзеля
Айцоў першых шасці Сусветных сабораў
10.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага
| 2 |  Вялікая Вячэрня ў 7-ю нядзелю пасьля Сьвятой Тройцы, 12 ліпеня
https://www.cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/202-viacernia-ton6.html | 135 |
| 3 | 11 ліпеня 1705 года ў гісторыі Беларусі і Уніяцкай Царквы застаўся як адзін з самых трагічных і крывавых эпізодаў. У Полацкім Сафійскім саборы маскоўскі цар Пётр I і яго салдаты забілі пяцёх манахаў-базыльянаў. Гэтая падзея стала адлюстраваннем рэлігійнай нецярпімасці і напружаных адносін паміж Масквой і ўніяцкім светам Рэчы Паспалітай.
У 1700 годзе пачалася Вялікая Паўночная вайна. Пётр I, саюзнік караля Аўгуста II, у 1705 годзе вёў свае войскі праз беларускія землі. У Віцебску цар ужо выявіў рэзка антыўніяцкія настроі: загадаў знішчаць іконы блаславёнага Язафата Кунцэвіча і пагражаў спаліць яго мошчы, якія захоўваліся ў Полацку. Манахі загадзя перанеслі іх у бяспечнае месца.
Напрыканцы чэрвеня 1705 года маскоўскія войскі падышлі да Полацка. 11 ліпеня (па старым стылі — 30 чэрвеня) цар, ужо моцна падпіты, разам са сваёй світай увайшоў у Сафійскі сабор падчас вячэрняй малітвы. Ён падышоў да алтара блаславёнага Язафата і запытаў у ераманаха Тэафана Кальбячынскага, чыя гэта ікона. Манах растлумачыў, што гэта ікона мучаніка, забітага ў Віцебску. Пётр запытаў, хто дазволіў шанаваць яго як святага. «Папа», — адказаў манах. «Значыць, ты ўніят?» — «Так».
Пасля гэтага цар ударыў манаха палкай, даў аплявуху, спусціў на яго свайго англійскага сабаку і пракалоў шабляй. Гэта стала пачаткам разні. Разам з айцом Тэафанам Кальбячынскім загінулі айцы Канстанцін Заячкоўскі, Якуб Кнышэвіч і Якуб Кізікоўскі. Па розных крыніцах, іх катавалі, секлі шаблямі, вешалі, цела спальвалі або кідалі ў Дзвіну. Яшчэ некалькі манахаў (да сямі) былі цяжка параненыя і кінутыя ў турму.
У Рэчы Паспалітай і сярод уніятаў вестка пра разню хутка разышлася і выклікала шок і абурэнне. Кіеўскі ўніяцкі мітрапаліт Леў Шлюбіч-Заленскі 18 жніўня 1705 года даслаў падрабязную справаздачу ў Кангрэгацыю прапаганды веры ў Рым. Падзея ўзмацніла антымаскоўскія настроі і паказала небяспеку расійскага ўмяшання ў рэлігійныя справы. У Вільні базыльяне ўцякалі пры набліжэнні цара, а сам Пётр, пачуўшы згадку пра Полацк ад віленскага біскупа, ледзь не ўчыніў новы канфлікт.
Полацкая трагедыя стала пачаткам новых ганенняў на ўніятаў з боку Расіі. Яна ўзмацніла супрацьстаянне паміж праваслаўем (пад кантролем Масквы) і уніяй. У Беларусі гэтыя манахі шануюцца як мучанікі за веру, хоць афіцыйная кананізацыя яшчэ не адбылася. Штогод грэка-католікі Беларусі ладзяць урачыстыя ўшанаванні ў Полацку.
Сёння гэтая падзея застаецца важнай часткай гістарычнай памяці грэка-католікаў, нагадваючы пра цану веры і незалежнасці ў часы імперскага ціску. Яна папярэджвае і пра сучасныя выклікі рэлігійнай свабоды ў рэгіёне.
Падрабязней: https://www.cssr.by/slova/publikatsyi/278-polacki-pakut.html | 149 |
| 4 |  Кніга Ігната Ходзькі, у гонар якога названая вуліца ў Вілейцы. "Баруны".
(пер. з польскай мовы і камент. Леанід Лаўрэш. Издательские решения, 2025. 90 с.).
Чытаць:
https://pawet.net/files/boruny_ch.pdf | 174 |
| 5 | КАТАЛІЦКІЯ ЦЭРКВЫ ў ІРАКУ: Халдэйская Каталіцкая Царква (Патрыярхат Багдаду), Сірыйская Каталіцкая Царква (заходне-сірыйскага абраду), Армянская Каталіцкая Царква, Грэка-мельхіцкая Царква (візантыйскага абраду), парафіі лацінскага абраду. =Большасць католікаў у Іраку належаць да Халдэйскай Каталіцкай Царквы, якая прытрымліваецца халдэйскага абраду (усходне-сірыйскай традыцыі). Вернікі гэтага абраду складаюць прыблізна 80% хрысціянскага насельніцтва краіны. Іх першаіерархам з'яўляецца Халдэйскі патрыярх Багдаду - Павел ІІІ (Нона ). Гэтая супольнасць выкарыстоўвае варыянт арамейскай мовы — мовы, на якой гістарычна размаўляў Ісус, — у якасці літургічнай мовы. Акрамя халдзейскай большасці, у краіне існуюць каталіцкія меншасці, якія належаць да іншых абрадаў. | 194 |
| 6 | https://www.vaticannews.va/be/papa/news/2026-07/pope-leo-xiv-video-message-ankawa-youth-meeting-iraq.html | 192 |
| 7 | https://catholic.by/3/news/vatican/19271-sakratar-apostalskaj-nuntsyyatury-u-minsku-kshyshtaf-seroka-pryznachany-na-novuyu-pasadu-u-vatykane | 211 |
| 8 | інуўшы Унію і перайшоўшы ў лацінскае каталіцтва, зрабілі вялікую шкоду народу, бо тым самым адарваліся ад уласных каранёў, паланізаваліся і пакінулі беларускіх сялян без нацыянальнай эліты.
Для яе падтрымка Уніяцкай Царквы было свайго роду гістарычным пакаяннем. Яна адчувала асабістую адказнасць за памылкі мінулых пакаленняў магнатаў і шляхты і імкнулася сваімі багаццямі вярнуць беларусам іх «родную Царкву». Менавіта таму яна аддавала на розныя ўніяцкія праекты каласальныя сумы, жадаючы выправіць вялікую гістарычную несправядлівасць.
Магдалена Радзівіл была вымушана пакінуць Беларусь у 1918 годзе з надыходам бальшавікоў. Яна страціла ўсё сваё багацце, але да канца дзён у эміграцыі (памерла ў 1945 годзе ў Швейцарыі) заставалася вернай сваім ідэалам. У 2018 годзе яе прах быў перапахаваны ў касцёле Святога Роха ў Мінску — на радзіме, як яна і марыла. | 216 |
| 9 | Сёння, 8 ліпеня, спаўняецца 165 гадоў з дня нараджэння Марыі Магдалены Радзівіл (1861–1945), ураджонай Завішы — адной з самых яркіх і шчодрых мецэнатак беларускага нацыянальна-культурнага Адраджэння пачатку XX стагоддзя. Княгіня, якая паходзіла са старажытнага беларускага шляхецкага роду, не толькі фінансава падтрымлівала беларускія выданні, школы і дзеячоў, але і актыўна спрыяла духоўнаму адраджэнню, у тым ліку праз ідэю вяртання да ўніяцкай (грэка-каталіцкай) традыцыі як да «народнай веры» беларусаў.
Магдалена нарадзілася 8 ліпеня 1861 года ў Варшаве ў сям’і графа Яна Казіміра Завішы — вядомага гісторыка, археолага і даследчыка беларускай даўніны. Сям’я мела карані на Міншчыне, у маёнтку Кухцічы (цяпер Узденскі раён). Бацька перадаў дачцэ глыбокую любоў да беларускай зямлі, яе гісторыі і культуры. Магдалена выхоўвалася ў каталіцкай традыцыі, але з дзяцінства была блізкая да беларускага сялянскага асяроддзя.
У 1906 годзе яна выйшла замуж за князя Мікалая Радзівіла (1879–1914), які таксама ідэнтыфікаваў сябе з Беларуссю. Шлюб выклікаў скандал у польскіх арыстакратычных колах: розніца ва ўзросце (Магдалена была старэйшая на 19 гадоў), «масквафільства» мужа і іх адкрытая падтрымка беларускага руху не дазволілі ім застацца ў польскім свеце. Пара пераехала ў маёнтак Кухцічы, які стаў сапраўдным цэнтрам беларускага жыцця.
Магдалена Радзівіл была галоўным спонсарам выдавецтва «Загляне сонца і ў наша аконца». Менавіта на яе грошы былі выдадзены знакавыя кнігі беларускага адраджэння, сярод якіх — знакаміты «Вянок» Максіма Багдановіча, першыя кнігі Якуба Коласа і Канстанцыі Буйло. Падтрымлівала каталіцкую газету «Biełarus». Княгіня адкрывала і ўтрымлівала беларускія школы для сялянскіх дзяцей у сваіх маёнтках, плаціла стыпендыі беларускім студэнтам, якія вучыліся ў Пецярбургу і Еўропе. Падчас Першай сусветнай вайны арганізоўвала шпіталі, прытулкі для сірот, таварыства для дапамогі сем’ям салдат. Яна лічыла сябе беларускай і патрабавала, каб з ёй размаўлялі па-беларуску.
Асобнае месца ў жыцці княгіні займала рэлігійная справа. Глыбока веруючая каталічка, яна з вялікай павагай ставілася да ўсходняй традыцыі і лічыла Унію (Грэка-Каталіцкую Царкву) найбольш адпаведнай духоўнай формай для беларускага народа — «народнай верай», якая аб’ядноўвае Усход і Захад. Яе дзейнасць была скіравана на тое, каб беларусы-католікі захоўвалі нацыянальную свядомасць і не паддаваліся паланізацыі. Княгіня бачыла ва Уніяцкай Царкве ідэальны інстытут для духоўнага і нацыянальнага выратавання беларусаў як ад русіфікацыі праз праваслаўе, так і ад паланізацыі праз каталіцтва лацінскага абраду.
Шляхта і польскія колы часта з пагардай называлі яе «хлопаманкай» і «шалёнай княгіняй», бо не маглі зразумець, чаму жанчына яе статусу абараняе мову і культуру «мужыкоў».
У сваіх лістах і ўспамінах яна наўпрост вінаваціла старую арыстакратыю (у тым ліку і прадстаўнікоў родаў, з якімі была звязана сама) у тым, што яны здрадзілі Уніі дзеля палітычных прывілеяў. Яна пісала, што яе продкі, пак | 201 |
| 10 | Ці могуць грэка-католікі рэгулярна ўдзельнічаць у рыма-каталіцкай Імшы замест удзелу ў службах сваёй Царквы?
Грэка-католікі маюць права ўдзельнічаць у літургічным жыцці любой каталіцкай Царквы свайго права (sui iuris), у тым ліку і Рыма-Каталіцкай Царквы. Удзел у рыма-каталіцкай Імшы з’яўляецца сапраўдным і выконвае нядзельны абавязак верніка. Аднак, згодна з царкоўным правам і духоўнай традыцыяй, існуюць важныя нюансы адносна рэгулярнага наведвання богаслужэнняў іншага абраду.
Згодна з Кодэксам канонаў Усходніх Цэркваў (ККУЦ), свецкія вернікі маюць права актыўна ўдзельнічаць у літургічных святкаваннях любой Царквы свайго права (Кан. 403). Гэта азначае, што няма кананічнай забароны на наведванне рыма-каталіцкай Імшы.
Тым не менш, Царква падкрэслівае абавязак вернікаў захоўваць і развіваць сваю ўласную традыцыю. У ККУЦ адзначаецца, што вернікі павінны імкнуцца да разумення і шанавання свайго ўласнага абраду і абавязаны захоўваць яго ўсюды, калі закон не прадугледжвае іншага (Кан. 40). Другі Ватыканскі Сабор у дэкрэце Orientalium Ecclesiarum таксама падкрэслівае, што "ўсе ўсходнія хрысціяне павінны ведаць і будуць цвёрда перакананыя, што заўсёды могуць і павінны захоўваць свае законныя літургічныя абрады i дысцыплінарныя нормы" (Orientalium Ecclesiarum, 6).
Такім чынам, падыход да гэтага пытання наступны:
Рэгулярная замена богаслужэнняў у сваёй Царкве на богаслужэнні іншага абраду без сур’ёзнай прычыны (напрыклад, адсутнасць доступу да ўласнага храма) не вітаецца. Гэта звязана з тым, што ўсходняя літургічная спадчына з’яўляецца неад’емнай часткай духоўнай ідэнтычнасці грэка-католіка. Пастаяннае наведванне іншага абраду можа прывесці да паступовай страты сувязі са сваёй традыцыяй і супольнасцю.
Калі ў пэўнай мясцовасці няма грэка-каталіцкай парафіі або калі вернік знаходзіцца ў сітуацыі, дзе наведванне ўласнай Царквы немагчыма, ён можа і павінен наведваць рыма-каталіцкую Імшу, каб выканаць свой нядзельны абавязак і атрымаць духоўнае падмацаванне праз Эўхарыстыю.
Калі вы маеце магчымасць наведваць сваю Царкву, рэкамендуецца аддаваць перавагу ёй, каб падтрымліваць сваю супольнасць і захоўваць багацце ўсходняй духоўнай спадчыны, якую Царква заклікае шанаваць і развіваць. | 249 |
| 11 | У Ватыкане апублікавалі “Тэматычны шлях” сустрэчы Льва XIV са зьверхнікамі Ўсходніх Каталіцкіх Цэркваў і старшынямі біскупскіх канферэнцый з усяго сьвету, запланаванай на 7–14 кастрычніка 2026 году.
Нагодай для шырокага абмеркаваньня стала дзесяцігоддзе Апостальскай адгартацыі "Amoris laetitia".
Ініцыятыва Сьвятога Айца скіравана на глыбокае душпастырскае распазнаньне. Мэта сустрэчы ў тым, каб "прасачыць ва ўзаемным слуханьні сінадальны шлях крокаў, якія неабходна зрабіць для абвяшчэньня Евангельля сем'ям сёньня, у сьвятле “Amoris laetitia” і з улікам таго, што рэалізуецца ў мясцовых Цэрквах", так гэта сфармулявалявана ў сумеснай заяве дыкастэрый.
https://www.vaticannews.va/be/vatykan/news/2026-07/vatican-pope-leo-meeting-bishops-families-october-2026.html | 272 |
| 12 | ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ, ГАРОДНЯ
вул. Гараднічанская 32а
РАСКЛАД НАБАЖЭНСТВАЎ
на 6-12 ліпеня
панядзелак-аўторак
18.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага
чацвер-пятніца
18.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага
12 ліпеня, нядзеля
10.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага | 230 |
| 13 | https://catholic.by/3/news/belarus/19267-bogu-khvala-maryi-daver-kastsjolu-vernasts-galounaya-svyataya-imsha-udzen-u-budslave-i-prysvyachenne-kastsjola-u-belarusi-najdarazhejshaj-kryvi-khrysta | 288 |
| 14 |  🔔 У нядзелю, 12 ліпеня, у Празе ў царкве сьвятых Кузьмы і Дзям’яна адбудзецца беларускае набажэнства. Літургію адслужыць беларускі грэка-каталіцкі (уніяцкі) сьвятар айцец Андрэй Буйніч. Пачатак літургіі а 10-й гадзіне раніцы. Будзе магчымасьць для споведзі.
➡️ Адрас царквы сьвятых Кузьмы і Дзям’яна – Vyšehradská 49, Praha 2. Уваход з вуліцы Na Slovanech. | 264 |
| 15 | 5 ліпеня 1439 года ў саборы Санта-Марыя-дэль-Ф’ёрэ ў Фларэнцыі была падпісана Ферара-Фларэнційская унія — важная, але ў выніку няўдалая спроба аб’яднаць Рымска-Каталіцкую і Праваслаўную (Усходнюю) Цэрквы пасля Вялікай схізмы 1054 года.
Унія была аформлена ў выглядзе папскай булы "Laetentur Caeli" («Няхай радуюцца нябёсы»). Дакумент быў напісаны на лаціне і грэчаскай мове. Свае подпісы паставілі Папа Яўген IV, імператар Ян VIII Палеалог, а таксама большасць усходніх архірэяў (уключаючы Кіеўскага мітрапаліта Ісідара, які актыўна падтрымліваў унію). Канстанцінопальскі патрыярх Іосіф II памёр за некалькі тыдняў да афіцыйнага падпісання, але пакінуў запіску, у якой цалкам адабраў уніяцкія дамоўленасці.
Галоўны вынік уніі быў такі: «Адзінства ў веры (пад уладай Папы) пры захаванні розных абрадаў». Менавіта гэта стала мадэллю для будучых уніяцкіх цэркваў (грэка-католікаў), якія існуюць і сёння.
У Вялікім Княстве Літоўскім галоўным пашыральнікам уніі стаў мітрапаліт Кіеўскі і ўсяе Русі Ісідар (грэк па паходжанні), які падпісаў унію ў Фларэнцыі і атрымаў тытул кардынала і легата Папы для Польшчы, Літвы і Лівоніі. Калі мітрапаліт Ісідар вярнуўся з Фларэнцыі ў ВКЛ (ён наведаў Полацк, Смаленск, Вільню і Кіеў), малады вялікі князь Казімір Ягелончык сустрэў яго прыхільна. Казімір дазволіў Ісідару абвясціць уніяцкую булу ў праваслаўных храмах і прызнаў яго правы як папскага легата.
У 1440–1441 гадах Ісідар актыўна наведваў землі ВКЛ і Польшчы, разаслаў славянскі пераклад пастановаў сабора і сваё «Акружное пасланне», цэлебраваў сумесныя набажэнствы па грэцкім абрадзе ў касцёлах, у Вільні і іншых гарадах абвяшчаў аб’яднанне Цэркваў.
У той час у Масковіі, якая таксама належала да Кіеўскай мітраполіі, унію сустрэлі катэгарычным і жорсткім бунтам, а мітрапаліта Ісідара арыштавалі. Масква цалкам адхіліла унію, самавольна паставіла свайго мітрапаліта Ёну і пайшла па шляху аўтакефаліі.
Ідэі Фларэнцыйскай уніі ўплывалі на культурнае жыццё ВКЛ (у тым ліку на Скарыну), спрыялі будаўніцтву храмаў і падрыхтавалі глебу для пазнейшай Берасцейскай уніі 1596 года.
Падрабязней: https://www.cssr.by/naviny/277-flarenc-unia.html | 226 |
| 16 | 🎧 Эпізод 27, 2026. ДАР, БОЛЬШЫ ЗА ЗДАРОЎЕ (Мц 9.1-8)
🌿 Чаму Хрыстос ставіць духоўнае вызваленьне вышэй за фізічнае здароўе?
🔸 5 ліпеня 2026 г., у 6-ю нядзелю пасьля Тройцы, разважаем над Евангельлем паводле Мацьвея (Мц 9.1-8) разам з грэка-каталіцкім сьвятаром а. Янам Майсейчыкам.
Гэта ня проста цуд аздараўленьня спараліжаванага, а радыкальны заклік Хрыста зірнуць на першапрычыну нашых унутраных тупікоў. Разважаем, чаму Ісус спачатку даруе грахі, як вера супольнасьці здольная падняць на ногі і чаму Таемства Споведзі — гэта прастора сапраўднай свабоды, а ня проста фармальнасьць.
https://www.carkva.be/podcast/episode-2026-27/ | 269 |
| 17 | Вялікая Вячэрня ў 6-ю нядзелю пасьля Сьвятой Тройцы і пачэснага Апанаса Афонскага, 5 ліпеня
https://www.cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/196-viacernia-ton5.html | 275 |
| 18 |  У другой палове ліпеня пройдзе пілігрымка да месца смерці Мар’яны Бярнацкай https://grodnensis.by/anonsy/14289-u-drugoj-palove-lipena-projdze-piligrymka-da-mesca-smerci-marany-barnackaj.html | 265 |
| 19 | 3 ліпеня спаўняецца 86 гадоў з дня нараджэння Роберта Язэпа Тамушанскага (1940–1996) — выдатнага беларускага рэлігійнага і грамадска-культурнага дзеяча, каталіцкага святара візантыйскага абраду, філолага і публіцыста.
Нарадзіўся Роберт Язэп у Порт-Чэстэры (штат Нью-Ёрк, ЗША) у сям’і з беларускімі, нямецкімі і французскімі каранямі. Унук беларускага селяніна-ўніята з Аўгустоўшчыны, ён з юнацтва імкнуўся пазнаць свае карані і стаў свядомым беларусам і грэка-каталіком. Па сканчэнні школы ў 1958 годзе ён уступіў у ордэн базыльянаў, атрымаў адукацыю ў Атаўскім і Лонданскім універсітэтах, абараніў доктарскую дысертацыю па нямецкіх запазычаннях у беларускай мове.
У 1966 годзе біскуп Чэслаў Сіповіч рукапалажыў яго на святара. Айцец Тамушанскі актыўна працаваў у беларускай каталіцкай місіі ў Лондане, быў намеснікам дырэктара Беларускай школы імя св. Кірылы Тураўскага і Беларускай бібліятэкі імя Францішка Скарыны. З 1977 года і да канца жыцця ён узначальваў Беларускую рэдакцыю Ватыканскага радыё ў Рыме, дзе вёў перадачы на рэлігійныя, гістарычныя і культурныя тэмы, падтрымліваючы духоўную сувязь беларусаў з Радзімай.
Як навуковец ён даследаваў славянскую філалогію, арабістыку, гісторыю Царквы і беларуска-габрэйскія літаратурныя сувязі. Аўтар шэрагу кніг і артыкулаў, у тым ліку пра гісторыю Царквы і візантыйскую літургію. Яго жыццё было прысвечана служэнню Богу, беларускай культуры і хрысціянскаму адраджэнню.
Памёр Роберт Язэп Тамушанскі 10 снежня 1996 года ў Рыме. Яго спадчына застаецца важным прыкладам вернасці беларускай ідэі ў эміграцыі і ўкладу ў захаванне ідэнтычнасці праз веру і культуру.
На фота: Эдвард Уолш, а. Роберт Тамушанскі, біскуп Чэслаў Сіповіч, Віктар Тур - у часе пілігрымкі ў Рым | 247 |
| 20 | 2 ліпеня 1927 года з блаславення Папы Пія XI адбылася ўрачыстая каранацыя іконы Маці Божай Вастрабрамскай — адной з найбольш шанаваных хрысціянскіх святыняў Беларусі і Літвы. Яна знаходзіцца ў капліцы Вострай Брамы ў Вільні і ўяўляе сабой унікальны абраз Маці Божай без Дзіцяці на руках, што робіць яе рэдкім прыкладам у марыйнай іканаграфіі. Падчас цырымоніі ікона атрымала тытул Маці Міласэрнасці.
Каранацыя іконы з’яўляецца знакам прызнання Марыі як Уладаркі Неба і Зямлі, а таксама Яе асаблівага заступніцтва перад Богам. Гэта акт публічнага ўшанавання, які сведчыць пра глыбокую веру і любоў народа да Багародзіцы.
З іншага боку, каранацыя — гэта пацвярджэнне таго, што ікона стала «крыніцай суцяшэння і супакою» для многіх пакаленняў у часы выпрабаванняў, войнаў і цяжкасцей. Гэта месца, дзе людзі на працягу стагоддзяў атрымлівалі шматлікія духоўныя і цялесныя ласкі, што пацвярджаецца шматлікімі сведчаннямі.
Ікона шануецца хрысціянамі розных канфесій — рыма-католікамі, праваслаўнымі і грэка-католікамі, — што падкрэслівае яе ролю ў яднанні хрысціянаў. | 245 |
