Грэка-католікі Беларусі
Ir al canal en Telegram
606
Suscriptores
+124 horas
-17 días
+430 días
Carga de datos en curso...
Canales Similares
Nube de Etiquetas
Sin datos
¿Algún problema? Por favor, actualice la página o contacte a nuestro gerente de soporte.
Menciones Entrantes y Salientes
---
---
---
---
---
---
Atraer Suscriptores
julio '26
julio '26
+14
en 2 canales
junio '26
+10
en 1 canales
Get PRO
mayo '26
+15
en 1 canales
Get PRO
abril '26
+23
en 2 canales
Get PRO
marzo '26
+14
en 0 canales
Get PRO
febrero '26
+20
en 0 canales
Get PRO
enero '26
+19
en 1 canales
Get PRO
diciembre '25
+33
en 1 canales
Get PRO
noviembre '25
+17
en 1 canales
Get PRO
octubre '25
+16
en 0 canales
Get PRO
septiembre '25
+15
en 0 canales
Get PRO
agosto '25
+15
en 0 canales
Get PRO
julio '25
+19
en 0 canales
Get PRO
junio '25
+18
en 0 canales
Get PRO
mayo '25
+22
en 1 canales
Get PRO
abril '25
+22
en 0 canales
Get PRO
marzo '25
+11
en 0 canales
Get PRO
febrero '25
+17
en 1 canales
Get PRO
enero '25
+16
en 0 canales
Get PRO
diciembre '24
+37
en 3 canales
Get PRO
noviembre '24
+19
en 1 canales
Get PRO
octubre '24
+16
en 0 canales
Get PRO
septiembre '24
+18
en 0 canales
Get PRO
agosto '24
+17
en 0 canales
Get PRO
julio '24
+26
en 0 canales
Get PRO
junio '24
+21
en 0 canales
Get PRO
mayo '24
+20
en 0 canales
Get PRO
abril '24
+31
en 0 canales
Get PRO
marzo '24
+28
en 0 canales
Get PRO
febrero '24
+32
en 0 canales
Get PRO
enero '24
+20
en 0 canales
Get PRO
diciembre '23
+17
en 0 canales
Get PRO
noviembre '23
+21
en 0 canales
Get PRO
octubre '23
+11
en 0 canales
Get PRO
septiembre '23
+16
en 0 canales
Get PRO
agosto '23
+20
en 0 canales
Get PRO
julio '23
+41
en 0 canales
Get PRO
junio '23
+17
en 0 canales
Get PRO
mayo '23
+9
en 0 canales
Get PRO
abril '23
+26
en 0 canales
Get PRO
marzo '23
+31
en 0 canales
Get PRO
febrero '23
+13
en 0 canales
Get PRO
enero '23
+14
en 0 canales
Get PRO
diciembre '22
+17
en 0 canales
Get PRO
noviembre '22
+29
en 0 canales
Get PRO
octubre '22
+7
en 0 canales
Get PRO
septiembre '22
+12
en 0 canales
Get PRO
agosto '22
+9
en 0 canales
Get PRO
julio '22
+8
en 0 canales
Get PRO
junio '22
+3
en 0 canales
Get PRO
mayo '22
+9
en 0 canales
Get PRO
abril '22
+8
en 0 canales
Get PRO
marzo '22
+8
en 0 canales
Get PRO
febrero '22
+5
en 0 canales
Get PRO
enero '22
+10
en 0 canales
Get PRO
diciembre '21
+18
en 0 canales
Get PRO
noviembre '21
+268
en 0 canales
Get PRO
octubre '21
+9
en 0 canales
Get PRO
septiembre '21
+33
en 0 canales
Get PRO
agosto '21
+21
en 0 canales
Get PRO
julio '21
+14
en 0 canales
Get PRO
junio '21
+8
en 0 canales
Get PRO
mayo '21
+249
en 0 canales
| Fecha | Crecimiento de Suscriptores | Menciones | Canales | |
| 27 julio | +1 | |||
| 26 julio | 0 | |||
| 25 julio | 0 | |||
| 24 julio | 0 | |||
| 23 julio | 0 | |||
| 22 julio | 0 | |||
| 21 julio | +1 | |||
| 20 julio | +2 | |||
| 19 julio | 0 | |||
| 18 julio | 0 | |||
| 17 julio | 0 | |||
| 16 julio | 0 | |||
| 15 julio | 0 | |||
| 14 julio | 0 | |||
| 13 julio | 0 | |||
| 12 julio | +1 | |||
| 11 julio | +2 | |||
| 10 julio | +1 | |||
| 09 julio | 0 | |||
| 08 julio | +1 | |||
| 07 julio | +1 | |||
| 06 julio | 0 | |||
| 05 julio | +1 | |||
| 04 julio | +2 | |||
| 03 julio | +1 | |||
| 02 julio | 0 | |||
| 01 julio | 0 |
Publicaciones del Canal
| 2 | https://library.by/portalus/modules/religion/readme.php?subaction=showfull&id=1785062932&archive=&start_from=&ucat=& | 151 |
| 3 | 🌿 Эпізод 30, 2026. ІСУС ПРЫХОДЗІЦЬ ПАСЬЛЯ ШТОРМУ: ЯК ПАЗНАЦЬ ХРЫСТА Ў ВЫПРАБАВАНЬНЯХ
Што рабіць, калі хвалі жыцьцёвых праблем накрываюць з галавой, а сумневы паралізуюць кожны крок? У гэтым эпізодзе разьбіраем Евангельскае чытаньне ад Мацьвея (Мц 14.22-34) пра хаджэньне па вадзе і Пятра, які пачаў тануць.
Разам з айцом Янам Майсейчыкам шукаем адказы на важныя духоўныя пытаньні:
🔸 Чаму Ісус зьяўляецца менавіта тады, калі выпрабаваньні дасягаюць піку?
🔸 Як розьніць голас Хрыста ад уласных страхаў падчас умоўнага «шторму»?
🔸 Дзе ўзяць моц не сумнявацца, калі абставіны супраць нас?
Гэта разважаньне — пра рэальны досьвед сустрэчы з Жывым Богам у хвіліны найбольшай уразьлівасьці.
https://www.carkva.be/podcast/episode-2026-30/ | 162 |
| 4 |  Вялікая Вячэрня ў 9-ю нядзелю пасьля Сьвятой Тройцы, 26 ліпеня
https://www.cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/205-ton-8.html | 166 |
| 5 | https://www.vaticannews.va/be/papa/news/2026-07/leo-xiv-summer-holidays-deepen-faith-serve-others.html | 205 |
| 6 | 🎙 У новым выпуску праграмы “Хрысціянства і беларуская літаратура” айцец Андрэй Крот працягвае размову пра нарысы Міхася Лынькова, напісаныя пасля падарожжа ў ЗША для ўдзелу ў працы беларускай дэлегацыі пры ААН.
🇺🇳 У “Асамблейных замалёўках” савецкі пісьменнік абураецца набожнасцю некаторых заходніх палітыкаў – амерыканскага прэзідэнта Гары Трумана, выдуманага англійскага лорда Слопінга і безыменнага амерыканскага сенатара.
🌍 Апошні падтрымлівае каланіяльную сістэму і выступае з прамовай супраць прадстаўніка афрыканскага племені, якое англічане збіраюцца пазбавіць бацькаўшчыны. У сваім выступе палітык спасылаецца на патрэбу бараніць хрысціянскую цывілізацыю і хрысціянскую дзяржаву – Англію. | 302 |
| 7 | ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ, ГАРОДНЯ
вул. Гараднічанская 32а
РАСКЛАД НАБАЖЭНСТВАЎ
на 20 ліпеня – 9 жніўня
26 ліпеня, нядзеля
18.00 – абедніца
2 жніўня, нядзеля
18.00 – абедніца
9 жніўня, нядзеля
10.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага | 268 |
| 8 | 20 ліпеня - свята прарока Ільі
Святы прарок Ілья займае выключнае месца ў гісторыі збаўлення як адзін з найвялікшых прарокаў Старога Запавету. Яго імя, якое азначае «Госпад — мой Бог», дакладна адлюстроўвае сутнасць яго місіі: быць непахісным сведкам адзінага і праўдзівага Бога ў часы, калі народ Ізраіля схіляўся да ідалапаклонства.
Жыццё Ільі — гэта шлях глыбокай веры, выпрабаванняў і блізкасці да Бога. Ён з’яўляецца ў Святым Пісанні раптоўна, як чалавек, які цалкам адданы Божай волі. Яго служэнне было адзначана як вялікімі цудамі, так і момантамі глыбокага духоўнага ачышчэння.
Падчас страшнага голаду ў Ізраілі Ілья праявіў міласэрнасць і веру, дапамагаючы ўдаве з Сарэпты. Праз яго малітву Бог памножыў муку і алей у яе доме, а пазней праз яго малітву быў уваскрэшаны яе сын (1 Вал. 17). Гэтыя падзеі паказваюць, што прарок не толькі абвяшчаў Божы суд, але і быў інструментам Божай ласкі.
Кульмінацыяй яго змагання за веру стала падзея на гары Кармель, дзе Ілья кінуў выклік прарокам Баала. У адказ на яго малітву агонь з неба спаліў ахвяру, даказваючы, што Госпад ёсць адзіны Бог. Пасля гэтага, уцякаючы ад пераследу, Ілья дасягнуў гары Харыб, дзе сустрэў Бога не ў буры, не ў землятрусе і не ў агні, а ў «ціхім ветрыку» (ці «шэпце цішыні»), што стала ўрокам для ўсіх вернікаў аб тым, як шукаць Божую прысутнасць (1 Вал. 19).
Роля Ільі выходзіць за межы яго зямнога жыцця. У Новым Запавеце ён з’яўляецца як сведка Хрыста падчас Яго Перамянення на гары разам з Майсеем, паказваючы, што Ісус ёсць спаўненне ўсяго Закону і Прарокаў (ККЦ 2583).
Асаблівае значэнне мае сувязь Ільі з Янам Хрысціцелем. Анёл, прадказваючы нараджэнне Яна, казаў, што ён пойдзе перад Госпадам «у духу і сіле Ільі» (Лк. 1, 17). Царкоўная традыцыя, абапіраючыся на вучэнне старажытных багасловаў і Айцоў Царквы, такіх як Арыген і Тамаш Аквінскі, падкрэслівае, што гаворка ідзе не пра перасяленне душ (рэінкарнацыю), што з’яўляецца чужым хрысціянству вучэннем, а пра пераемнасць прарочага служэння, рэўнасці і сілы духу. Ян Хрысціцель, як і Ілья, быў пакліканы падрыхтаваць шлях для прыйсця Месіі, заклікаючы народ да навяртання.
Святы Ілья з’яўляецца ўзорам малітвы для кожнага хрысціяніна. Яго жыццё паказвае, што сапраўдная малітва — гэта не толькі моманты ўзвышэння, але і час выпрабаванняў, сухасці і барацьбы. Ён вучыць нас быць «людзьмі Божымі», якія не ідуць на кампрамісы з грахом і заўсёды шукаюць Божага аблічча.
Святы прарок Ілья застаецца для нас прыкладам непахіснай веры. Ён нагадвае, што нават у самыя цяжкія часы, калі здаецца, што праўда пераможана, Бог застаецца верным і працягвае дзейнічаць праз тых, хто адважваецца стаяць перад Яго абліччам і выконваць Яго слова. | 233 |
| 9 | Сёння Царква адзначае Нядзелю святых Айцоў першых шасці сусветных сабораў - дзень, прысвечаны ўшанаванню тых святых айцоў, якія сваімі рашэннямі сфармулявалі асноўныя дагматы хрысціянскай веры і абаранілі Царкву ад ерасяў.
Першыя шэсць Сусветных сабораў з'яўляюцца фундаментальнымі падзеямі ў гісторыі Царквы, якія вызначылі асноўныя хрысталагічныя і трынітарныя праўды веры. Яны праходзілі ў перыяд з IV па VII стагоддзе і былі скліканы для абароны праўдзівага вучэння ад памылковых поглядаў.
Першы Сусветны сабор (Нікея I, 325 г.) асудзіў арыянства, якое адмаўляла Боскасць Сына Божага, і сфармуляваў Нікейскі Сімвал веры, які абвяшчае, што Сын «адзінасутны» Айцу.
Другі Сусветны сабор (Канстанцінопаль I, 381 г.) пацвердзіў і пашырыў Нікейскі Сімвал веры (Нікеа-Канстанцінопальскі Сімвал веры), асудзіўшы македаніянства (адмаўленне Боскасці Святога Духа) і апалінарыянства.
Трэці Сусветны сабор (Эфес, 431 г.) асудзіў нестарыянства і абвясціў Дзеву Марыю Багародзіцай, пацвярджаючы, што ў Хрысце існуе адна Асоба.
Чацвёрты Сусветны сабор (Халкідон, 451 г.) вызначыў вучэнне аб дзвюх прыродах Хрыста (Боскай і чалавечай) у адной Асобе, асудзіўшы монафізіцтва.
Пяты Сусветны сабор (Канстанцінопаль II, 553 г.) пацвердзіў аўтарытэт чатырох папярэдніх Сусветных сабораў і рашуча падтрымаў Халкідонскі дагмат аб тым, што Ісус Хрыстос валодае дзвюма прыродамі (Боскай і чалавечай), якія злучаныя ў адной Асобе.
Шосты Сусветны сабор (Канстанцінопаль III, 680–681 гг.) асудзіў монафеліцтва (вучэнне аб тым, што ў Хрысце толькі адна воля) і пацвердзіў, што ў Хрысце існуюць дзве прыродныя волі (Боская і чалавечая), якія дзейнічаюць у гармоніі.
Ты бясконца слаўны, Хрысце Божа наш, бо Ты ўстанавіў айцоў нашых светачамі на зямлі, і праз іх прывёў нас да веры праўдзівай. Усеміласцівы Госпадзе, слава Табе. | 270 |
| 10 | Эпізод 29, 2026. ЦУД ПАМНАЖЭНЬНЯ ХЛЯБОЎ: МАЛА Ў РУКАХ ЧАЛАВЕКА, МНОГА Ў РУКАХ БОГА
🌿 Новы эпізод «Малітоўнага перапынку» у нядзелю, 19 ліпеня 2026 г. прысьвечаны нядзельнаму чытаньню Евангельля паводле Мацьвея (Мц 14.14-22). Разглядаем ня проста гістарычны факт накармленьня пяці тысячаў чалавек, а «цуд унутры цуду».
🔸 Цуд памнажэньня хлябоў уражвае, але галоўны цуд — гэта трансфармацыя чалавечых сэрцаў. Ісус ня дзейнічае ў адзіночку: Яму патрэбны давер і чыннасьць вучняў («Вы дайце ім есьці»).
Разам з грэка-каталіцкім сьвятаром, а. Янам Майсейчыкам, разважаем, чаму Ісус патрабуе ад нас дзеяньня, а ня простага чаканьня. Як нам прыняць шлях, які Хрыстос акрэсьліў для сваіх пасьлядоўнікаў: карміць людзей, падтрымліваць іх еднасьць і служыць справе жыцьця ды супольнасьці?
Слухайце, каб убачыць Сьвятло і вярнуць духоўны зрок у сучасным сьвеце.
https://www.carkva.be/podcast/episode-2026-29/ | 248 |
| 11 | 18 ліпеня 1613 г. памёр Іпацій Пацей - адна з найбольш значных постацяў у гісторыі Уніяцкай Царквы, мітрапаліт Кіеўскі, Галіцкі і ўсяе Русі, адзін з галоўных ініцыятараў і абаронцаў Берасцейскай уніі 1596 года, якая аднавіла адзінства Кіеўскай мітраполіі з Рымскім Апостальскім Пасадам.
Іпацій Пацей (свецкае імя — Адам) нарадзіўся ў 1541 годзе ў шляхецкай сям’і. Ён атрымаў выдатную адукацыю, якая дазволіла яму займаць высокія дзяржаўныя пасады, у тым ліку пасаду берасцейскага кашталяна. Пасля смерці жонкі ён прыняў манаства і прысвяціў сябе служэнню Царкве. У 1593 годзе ён стаў біскупам Уладзімірскім і Берасцейскім.
Пацей быў адным з галоўных ініцыятараў аднаўлення адзінства Кіеўскай мітраполіі з Рымскім Апостальскім Пасадам. Ён глыбока разумеў неабходнасць рэформаў у Праваслаўнай Царкве таго часу і бачыў у адзінстве з Рымам шлях да духоўнага і культурнага адраджэння. Разам з Кірылам Цярлецкім, біскупам Луцкім, ён узначаліў дэлегацыю да Папы Клімента VIII, што стала важным крокам да падпісання уніі ў 1596 годзе.
Пасля смерці мітрапаліта Міхайла Рагозы ў 1599 годзе Іпацій Пацей стаў мітрапалітам Кіеўскім. Яго служэнне было напоўнена нястомнай працай па ўмацаванні уніі. Ён быў выдатным тэолагам і публіцыстам, які сваімі творамі абараняў унію ад шматлікіх нападак. Папа Пій XII у сваёй энцыкліцы Orientales Omnes Ecclesias падкрэсліваў, што менавіта дзякуючы намаганням Іпація Пацея і Язэпа Вельяміна Руцкага, яго наступніка на пасадзе мітрапаліта, унія здолела выстаяць у першыя, найбольш складаныя гады, калі яна сутыкнулася з моцным супрацівам і паклёпамі.
Іпацій Пацей памёр у 1613 годзе. Яго дзейнасць заклала падмурак для развіцця Уніяцкай Царквы, якая стала важным фактарам рэлігійнага і культурнага жыцця на беларускіх і ўкраінскіх землях. Ён застаўся ў гісторыі як прыклад іерарха, які, нягледзячы на цяжкасці і пераслед, заставаўся верным сваім перакананням і працаваў дзеля адзінства хрысціян. | 234 |
| 12 | Вялікая Вячэрня ў 8-ю нядзелю пасьля Сьвятой Тройцы, Айцоў першых шасьці Сусьветных сабораў, 19 ліпеня
https://www.cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/204-vyachernya-ton-7.html | 267 |
| 13 | Блаславёны Павел Пётр Гойдзіч (1888–1960) — грэка-каталіцкі біскуп Прэшаўскі, мучанік за веру і вернасць Паўсюднай Царкве. Яго жыццё — гэта сведчанне непахіснай вернасці ў часы жорсткіх ганенняў на вернікаў у Чэхаславакіі.
Павел Гойдзіч нарадзіўся 17 ліпеня 1888 года ў Руске-Пекляны (Славакія) у сям’і грэка-каталіцкага святара. Пасля заканчэння тэалагічных студый у 1911 годзе быў пасвячаны ў святары. У 1922 годзе ён уступіў у Ордэн базыльянаў святога Язафата, прыняўшы імя Павел.
У 1926 годзе быў прызначаны Апостальскім адміністратарам Прэшаўскай епархіі, а ў 1927 годзе стаў біскупам. Яго біскупскім дэвізам сталі словы: «Бог ёсць любоў, будзем любіць Яго!» Ён быў вядомы сваёй дабрачыннасцю, клопатам пра бедных, сірот і пакутуючых, за што людзі называлі яго «чалавекам з залатым сэрцам».
Пасля Другой сусветнай вайны камуністычны рэжым у Чэхаславакіі пачаў сістэматычнае знішчэнне Грэка-Каталіцкай Царквы, імкнучыся прымусіць вернікаў перайсці ў праваслаўе і разарваць сувязь з Рымам. Біскуп Павел Гойдзіч катэгарычна адмовіўся здрадзіць сваёй вернасці Папе і Царкве, нягледзячы на пагрозы і ціск.
У 1950 годзе камуністычныя ўлады ліквідавалі Грэка-Каталіцкую Царкву, а ў студзені 1951 года біскуп быў арыштаваны і асуджаны на пажыццёвае зняволенне. У турме ён падвяргаўся жорсткім катаванням і здзекам, але заставаўся непахісным у веры, таемна цэлебраваў Эўхарыстыю і маліўся. Яму прапаноўвалі свабоду, калі б ён адрокся ад каталіцтва і перайшоў у праваслаўе, але ён непахісна трымаўся.
Біскуп Павел Гойдзіч памёр 17 ліпеня 1960 года ў турэмным шпіталі ў Леапольдаве, у дзень свайго нараджэння, пасля шматгадовых пакут.
4 лістапада 2001 года Папа Ян Павел II абвясціў біскупа Паўла Гойдзіча блаславёным. Яго памяць адзначаецца 17 ліпеня. Ён застаецца для нас прыкладам мужнасці, вернасці Хрысту і любові да Царквы, нават у самыя цяжкія часы ганенняў. | 234 |
| 14 | 16 ліпеня 1054 года фармальна пачалася Вялікая схізма 1054 года, якая прывяла да канчатковага разрыву паміж Рыма-Каталіцкай Царквой і праваслаўнымі цэрквамі. Важна разумець, што гэты раскол не быў раптоўным выбухам, а стаў вынікам доўгага працэсу адчужэння, які назапашваўся стагоддзямі.
Раскол стаў вынікам назапашаных культурных, палітычных і царкоўных рознагалоссяў. Усход і Захад развіваліся вакол розных цэнтраў, выкарыстоўвалі розныя абрады і мовы (грэчаскую на Усходзе і лацінскую на Захадзе), што паступова прыводзіла да страты ўзаемаразумення. Узвышэнне Канстанцінопаля як «Новага Рыма» і імкненне патрыярхаў Канстанцінопаля да незалежнасці ад Рыма стваралі напружанасць.
У 1053 годзе патрыярх Канстанцінопальскі Міхаіл Керуларый, які належаў да антылацінскай партыі, пачаў адкрыты наступ на лацінскія звычаі. Ён загадаў закрыць лацінскія цэрквы ў Канстанцінопалі і выступіў з рэзкімі абвінавачваннямі супраць Рыма.
Папа Леў IX, імкнучыся да міру, накіраваў у Канстанцінопаль легатаў на чале з кардыналам Гумбертам. Аднак перамовы зайшлі ў тупік з-за непрымірымай пазіцыі Керуларыя. 16 ліпеня 1054 года кардынал Гумберт паклаў на алтар сабора Святой Сафіі булу аб адлучэнні патрыярха Міхаіла Керуларыя і яго прыхільнікаў. У адказ Керуларый склікаў сінод, які адлучыў папскіх легатаў.
Важна адзначыць, што ў той час гэта не ўспрымалася як канчатковы разрыў паміж усімі хрысціянамі Усходу і Захаду. Гэта быў канфлікт паміж канкрэтнымі асобамі і іх прыхільнікамі. Аднак з цягам часу гэтыя падзеі прывялі да глыбокага і працяглага падзелу.
Толькі ў 1965 годзе Папа Павел VI і Патрыярх Афінагор I узаемна адмянілі анафемы 1054 года, што стала важным крокам да прымірэння, хоць гэта не азначала аўтаматычнага аднаўлення поўнага эўхарыстычнага супрычасця. | 246 |
| 15 | 15 ліпеня Царква ўшаноўвае памяць святога Уладзіміра Вялікага (каля 956–1015) — гэта ключавая постаць у гісторыі ўсходніх славян, вялікі князь кіеўскі, які прывёў свой народ да хрысціянства. У грэка-каталіцкай традыцыі ён шануецца як «роўнаапостальны», бо ягоная дзейнасць па распаўсюджванні веры была параўнальная з місіяй саміх апосталаў.
Уладзімір быў унукам святой княгіні Вольгі і сынам князя Святаслава. У пачатку свайго кіравання ён быў паганцам, вядомым сваёй жорсткасцю і неўтаймаванымі жаданнямі. Ён узводзіў свяцілішчы паганскім багам, такім як Пярун, Дажбог і іншым, і вёў ваяўнічы лад жыцця.
Аднак у 988 (або 989) годзе адбыўся пераломны момант у ягоным жыцці. Пасля вывучэння розных рэлігій і ваеннага паходу на Херсанес (Корсунь), Уладзімір прыняў хрысціянства. Гэты крок быў звязаны з жаданнем ажаніцца з Ганнай, сястрой візантыйскага імператара Васіля II, але таксама стаў вынікам асабістага духоўнага пошуку. Пасля хрышчэння ён кардынальна змяніў сваё жыццё: адмовіўся ад паганскіх жонак, стаў міласэрным і пачаў актыўна распаўсюджваць веру сярод свайго народа.
Вярнуўшыся ў Кіеў, Уладзімір загадаў знішчыць паганскія ідалы, у тым ліку галоўнага бога Перуна, якога скінулі ў Днепр. Масавае хрышчэнне жыхароў Кіева ў Дняпры стала сімвалам духоўнага адраджэння народа. Князь не абмежаваўся толькі гэтым: ён будаваў храмы (напрыклад, Дзесяцінную царкву), засноўваў школы і ўводзіў царкоўныя суды, спрыяючы культурнаму і сацыяльнаму развіццю дзяржавы.
Важна адзначыць, што хрышчэнне Русі адбылося ў той час, калі Царква Хрыстова яшчэ была непадзеленай. Як адзначаў Папа Ян Павел II, князь Уладзімір «перабываў да канца ў адзінстве каталіцкай Царквы, клапатліва падтрымліваючы сяброўскія адносіны з Апостальскай Сталіцай».
Святы Уладзімір памёр у 1015 годзе. Гістарычныя крыніцы сведчаць, што ўжо ў сярэдзіне XI стагоддзя ён ушаноўваўся як святы. У той час працэс прызнання святасці быў звязаны з усталяваннем літургічнага шанавання, напісаннем жыццяпісаў і ўключэннем імя ў царкоўны каляндар, а не з папскім ці патрыяршым дэкрэтам у сучасным разуменні. | 261 |
| 16 | Эпізоды малітоўнага Успаміну Мучанікаў - ПОЛАЦК 2026 (12.07.2026) | 335 |
| 17 |  Sin texto... | 368 |
| 18 |  Sin texto... | 380 |
| 19 |  Sin texto... | 319 |
| 20 |  Sin texto... | 354 |
