Грэка-католікі Беларусі

🎧 У гэтым эпізодзе мы разважаем над адным з самых вядомых фрагмэнтаў Сьвятога Евангельля паводле Лукі (Лк 5.1-11) — цудоўнай лоўляй рыбы. Апосталы на чале з Пятром стаміліся пасьля бясьплённай начной працы, але на заклік Ісуса Хрыста зноў закідваюць сеці. Гэты нелагічны з чалавечага пункту гледжаньня крок даверу зьмяняе ўсё. Часта ў нашым штодзённым жыцьці мы сутыкаемся з стомай і расчараваньнем, калі нашыя ўласныя намаганьні не прыносяць плёну. Хрыстос прапануе нам не здавацца, а адплысьці на глыбіню, дазволіўшы Яму кіраваць нашымі справамі і рашэньнямі. У падкасьце абмяркоўваем, як пачуць Божы голас сярод штодзённай рутыны і чаму нашая згода на Божую волю робіць цуды нават тады, калі мы ўжо гатовыя апусьціць рукі. Галоўныя тэзісы эпізоду: Чаму Ісус прыходзіць менавіта ў момант нашай стомленасьці і паразы? Што на практыцы значыць «адплысьці на глыбіню» ў сучасных рэаліях. Як асабісты давер Пятра («паводле слова Твайго») стаў пачаткам ягонага вялікага пакліканьня. Практычныя крокі: як убачыць Хрыста ў сваім чаўне. Камэнтар дае грэка-каталіцкі сьвятар, а. Ян Майсейчык. Песьня: Андрусь Такінданг “Рыбы ў моры” https://www.carkva.be/podcast/episode-2026-39/

🌿 Папа Рымскі Леў XIV у Парыжы, на сустрэчы з моладдзю 25 верасьня 2026 году: «Разьвіцьцё братэрскіх сувязяў з тымі, хто не падзяляе нашай веры, дапамагае будаваць грамадзтва, а таксама можа стаць практыкаваньнем у веры і любові, бо немагчыма сьведчыць пра Хрыста, не любячы тых, каму абвяшчаем Яго». Рымскі Архірэй падкрэсьліў, што «хрысьціянскае пасланьне не перашкаджае братэрскаму суіснаваньню, а наадварот – падтрымлівае яго, бо запрашае кожнага ў свабодзе выслухаць пасланьне міру і збаўленьня». https://www.vaticannews.va/be/papa/news/2026-09/pope-testimony-to-christ-begins-with-love-for-the-human-person.html

ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ, ГАРОДНЯ вул. Гараднічанская 32а РАСКЛАД НАБАЖЭНСТВАЎ на 28 верасня – 4 кастрычніка 1 кастрычніка, чацвер Покрыва Найсвяцейшай Багародзіцы 18.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага 2 кастрычніка, пятніца 18.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага 4 кастрычніка, нядзеля 10.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага - Ружанец

Вялікая Вячэрня ў 18-ю нядзелю пасьля Сьвятой Тройцы, 27 верасьня https://www.cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/211-viacernia-ton1.html

Леў XIV моладзі: выбіраць дабро і без насілля змагацца за веру Падчас малітоўнага чування ў Сен-Дэні Леў XIV заклікаў моладзь выбіраць дабро, без насілля змагацца за веру і заставацца сведкамі Хрыста ў сучасным свеце. Аляксандр Амяльчэня - Vatican News 25 верасня 2026 года на Stade de France у Сен-Дэні Папа Леў XIV правёў малітоўнае чуванне з моладдзю (прысутных 80 тысяч) і прапанаваў сваю медытацыю. Разважаючы над словамі святога Паўла да Цімафея, Папа заклікаў маладых людзей жыць як "людзі Божыя" і шукаць сапраўдную свабоду ў жывых адносінах з Хрыстом. Ён нагадаў словы Езуса: “Пазнаеце праўду, і праўда вызваліць вас” (Ян 8, 32), а таксама: “Я – дарога, і праўда, і жыццё” (Ян 14, 6). Папа вылучыў тры дзеясловы, якімі апостал Павел паказвае шлях хрысціянскага жыцця: "пазбягаць", "імкнуцца" і "змагацца". Паводле Льва XIV, трэба адкідаць ганарыстасць, марнасць, насілле і прагнасць, а замест гэтага імкнуцца да справядлівасці, пабожнасці, веры, любові, цярплівасці і лагоднасці. Ён нагадаў французскай моладзі пра благаслаўлёнага Марсэля Кало, маладога французскага скаўта і рабочага, які ў змроку канцэнтрацыйнага лагера не пераставаў імкнуцца да дабра, захоўваючы ўнутраную свабоду. Гаворачы пра "змаганне", Леў XIV падкрэсліў, што размова ідзе не пра барацьбу супраць іншых людзей, а пра вернасць Евангеллю. “Наша адзіная зброя – гэта любоў, якая дорыць сябе”, - патлумачыў ён. У сваёй медытацыі Святы Айцец папярэдзіў пра сілы, якія імкнуцца падзяляць людзей і народы, часам абяцаючы шчасце, але ў выніку пазбаўляючы яго, і заклікаў моладзь быць майстрамі міру. Папа таксама папрасіў святых аб заступніцтве і асабліва згадаў святую Тэрэзу ад Дзіцятка Езуса, заклікаючы вучыцца ў яе "малога шляху" штодзённай любові. У завяршэнне Леў XIV звярнуў увагу на рэліквіі тунікі і крыжа Хрыста, якія знаходзіліся на чуванні. Туніка нагадвае пра тое, чаго Хрыстус быў пазбаўлены, а крыж – пра тое, што Ён прыняў дзеля збаўлення людзей; разам яны становяцца знакамі Яго мукі і надзеі. Папа заклікаў маладых людзей расці ў святасці і змяняць грамадства да лепшага, становячыся "светлымі сведкамі гэтага Евангелля" – Добрай Навіны, якой з'яўляецца сам Хрыстус, Збаўца чалавека.

 Пра смерць і жыццё. Флп 1, 20с–24. 27а Словы апостала Паўла з Паслання да Філіпянаў, якія чытаем у Дваццаць пятую звычайную нядзелю, выклікаюць здзіўленне. Пра жыццё і смерць апостал разважае, як пра нешта, The post Пра смерць і жыццё. Флп 1, 20с–24. 27а first appeared on ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ У ГРОДНЕ. https://facimskaja.by/galounaya/pra-smercz-i-zhyczczyo-flp-1-20s-24-27a.html

 25 верасня 1965 года ў Гільдэсгайме (Ніжняя Саксонія, Германія) памёр Міхась Маскалік (1903–1965) — грэка-каталіцкі святар, доктар філалогіі, рэлігійны, культурны і грамадскі дзеяч беларускай эміграцыі ў Заходняй Германіі. Паходзіў з Гарадзеі (цяпер гарадскі пасёлак Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці). Вучыўся ў Віленскім універсітэце імя Стэфана Баторыя. У 1932 годзе з’ехаў у Берлін, дзе спачатку вучыўся ў Вышэйшай тэхнічнай школе ў Шарлотэнбургу. Атрымаўшы стыпендыю ад мітрапаліта Андрэя Шаптыцкага, у 1934 годзе пераехаў у Мюнхен, дзе вывучаў філасофію і тэалогію ў калегіуме св. Андрэя. Скончыў яго ў 1938 годзе. У 1933 годзе заснаваў «Саюз беларускіх студэнтаў у Германіі». 17 ліпеня 1938 года быў пасвячаны ў святары. У 1941–1943 гадах працягваў філасофскія студыі ў Мюнхенскім універсітэце. У гады вайны апякаў беларускіх і ўкраінскіх ваеннапалонных польскай арміі ў Баварыі. У ліпені 1943 года быў арыштаваны і некалькі месяцаў правёў у канцлагеры Заксенхаўзен; вызвалены ў красавіку 1944 года дзякуючы намаганням Папскай місіі. Кароткі час працаваў пры Візітатуры ў Берліне, пазней праводзіў душпастырскую дзейнасць у Гільдэсгайме. Пасля вайны пасяліўся ў Госляры. Быў ініцыятарам і кіраўніком Беларускай харытатыўнай службы, якая дапамагала беларускім і ўкраінскім бежанцам. Працягваў душпастырскую дзейнасць у парафіях Радэрборна, Оснабрука і Гільдэсгайма. Выкладаў у беларускай гімназіі. У 1947–1952 гадах узначальваў Беларускі камітэт перасяленцаў. У 1959 годзе ў Мюнхенскім універсітэце абараніў доктарскую дысертацыю па беларускай літаратуры «Янка Купала — пясняр беларускага народа» (Janka Kupala. Der Sänger des weissruthenischen Volkstums). Праца выйшла асобнай манаграфіяй нямецкай мовай у Мюнхене ў 1961 годзе. Міхась Маскалік належыў да пакалення беларускіх грэка-каталіцкіх святароў і дзеячаў, якія ў міжваенны перыяд і ў часы эміграцыі працавалі над захаваннем беларускай рэлігійнай і культурнай ідэнтычнасці. Яго душпастырская, арганізацыйная і навуковая дзейнасць у Германіі спрыяла падтрымцы беларускай дыяспары і папулярызацыі беларускай літаратуры ў еўрапейскім акадэмічным асяроддзі. Асноўныя звесткі пра яго жыццё і працу змешчаны ў даведніках «Беларускія рэлігійныя дзеячы XX ст.», энцыклапедыі гісторыі Беларусі, працах Леаніда Маракова, а таксама ў эміграцыйных выданнях («Źnič», «Божым шляхам»). На здымку ён з беларускімі вернікамі ў Віндышбэргэрдорфе (канец 1940-х гг.).

 23 верасня з'яўляецца яшчэ адным святам у гонар прарока, Прадвесніка і Хрысціцеля Гасподняга Яна. У гэты дзень адзначаюць яго цудоўнае Зачацце. Свята мае чыста біблейскае паходжанне, і Евангелле паводле Лукі на сваім пачатку апісвае гэтую падзею, а літургічныя тэксты 23 верасня пэўным чынам яе інтэрпрэтуюць, робячы адмысловыя акцэнты. Юдэйскі народ на зломе Старога і Новага Запаветаў чакае абяцанага прарокамі Месію. Увесь народ на чале са святарамі моліцца пра гэта, а кожная жанчына марыць стаць маці Божага Памазаніка. Таму і перажывалі такія вялікія пакуты святар Захарыя ды ягоная жонка Альжбета з мястэчка Эйн-Карэм, бо ўжо шмат гадоў запар не маглі мець дзяцей. Захарыя згодна з парадкам святарскіх чэргаў, устаноўленых царом Давідам з дапамогай Садока (пар. 1 Пар. 24, 3), служыў у Ерусалімскім Храме. Ён належаў да чаргі Авіі (Лк. 1, 5), якая была восьмай па парадку (1 Пар. 24, 10). Акрамя прынясення ў ахвяру жывёл, кадзіла і святла, яму належала маліцца за народ, найбольшым чаканнем якога быў Месія. І вось падчас адной са службаў «выпаў на яго жэраб увайсці ў свяцілішча Гасподняе і пакадзіць» (Лк. 1, 9). У гэты момант з'явіўся яму арханёл Габрыэль і кажа: «Не бойся, Захарыя, бо выслухана просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, а ты назавеш яго імем Ян. Будзе табе радасць і весялосць, і шмат хто ўзрадуецца нараджэнню ягонаму. Бо ён будзе вялікі ў вачах Госпада, не будзе піць ні віна, ні сіцэры і напоўніцца Духам Святым яшчэ ва ўлонні сваёй маці. Многіх з сыноў Ізраіля наверне да іхняга Госпада Бога. І сам пойдзе перад Ім у духу і моцы Іллі, каб вярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, і непаслухмяных — да разважлівасці справядлівых, каб падрыхтаваць Госпаду народ дасканалы» (Лк. 1, 13–17). «Пасля тых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная» (Лк. 1, 24), — гэта цэнтральная падзея, якую апяваюць богаслужбовыя тэксты 23 верасня. У іх менавіта зачацце, а не нараджэнне пачынае адлік быцця чалавечай асобы: «Сёння з бясплоднага ўлоння прарос плод малітвы — Ян Прадвеснік».

nasz tytu: Сучасныя мучанікі і....

🎧 Сёньня, у Нядзелю пасьля Крыжаўзвышэньня, Царква прапануе нам зьвярнуцца да Евангельля паводле Марка (Мк 8:34–9:1). Перад намі паўстае выбар, які кожны чалавек робіць штодня: вечнае ці часовае? Здаецца, што посьпех, матэрыяльны дабрабыт і прызнаньне вырашаюць усё. Але Хрыстос зьвяртае нашу ўвагу на сапраўдны кошт нашых дасягненьняў і амбіцыяў. У гэтым эпізодзе мы разважаем пра тое, чаму заклік «узяць свой крыж» — гэта не пра пакуты дзеля пакутаў, а пра сьвядомае вызваленьне ад ілюзіяў, якія прапануе нам гэты сьвет. Мы разглядаем словы «якая карысьць чалавеку…» праз прызму сучасных рэаліяў, дзе так лёгка заключыць самую стратную ўгоду — і згубіць уласную душу ў пагоні за зямнымі выгодамі. 🔸 Галоўныя тэзісы эпізоду: Што насамрэч азначае «ўзяць свой крыж» і ісьці за Хрыстом у XXI стагоддзі? Ілюзія посьпеху: чаму ўвесь сьвет — занадта малая цана за тваю душу? Як захаваць духоўны баланс і не пайсьці на кампраміс з сваім сумленьнем? Практычныя парады: як вызначаць сапраўдныя прыярытэты ў штодзённым жыцьці хрысьціяніна? https://www.carkva.be/podcast/episod-2026-38/

ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ, ГАРОДНЯ вул. Гараднічанская 32а РАСКЛАД НАБАЖЭНСТВАЎ на 21-27 верасня панядзелак-пятніца 18.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага 23 верасня, серада Зачацце св. Яна Прадвесніка 18.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага 27 верасня, нядзеля 10.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага

Вялікая Вячэрня ў 17-ю нядзелю пасьля Сьвятой Тройцы, пасьля Крыжаўзвышэньня, 20 верасьня https://www.cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/205-ton-8.html

🇻🇦 Падчас сустрэчы ўсходніх каталіцкіх ярархаў у Венгрыі 18 верасьня 2026 году кардынал Клаўдыё Гуджэроцьці заклікаў да супольнага сьведчаньня веры і салідарнасьці з тымі, хто пакутуе ад войнаў. Ватыканскі ярарх адзначыў, што Еўропа сёньня сутыкаецца з секулярызацыяй і індывідуалізмам, але адначасова ў ёй расьце імкненьне моладзі спазнаць Хрыста. 🌿 Зьвяртаючыся да ярархаў з Усходніх Цэркваў, кардынал Гуджэроцьці заклікаў зрабіць літургічнае жыцьцё крыніцай глыбокіх разважаньняў і духоўнага супакаеньня. На яго думку, выключнае багацьце вобразаў і паэтычнасьць набажэнстваў ва ўсходніх абрадах здольныя прамаўляць да сэрцаў сучасных людзей нашмат мацней за тэалагічныя трактаты. Маладыя шукальнікі Бога, якія ня маюць рэлігійнай падрыхтоўкі, могуць знайсьці ў літургічных тэкстах хуткі адказ на свае духоўныя патрэбы. Гуджэроцьці да ўсходніх ярархаў: еднасьць, літургія, выклікі вайны - Vatican News https://www.vaticannews.va/be/vatykan/news/2026-09/gugerotti-address-eastern-catholic-bishops-hungary.html

Сярод усіх старажытных рукапісаў, што былі вядомыя на беларускіх землях, найпрыгажэйшым, найцікавейшым і найбольш дасканалым у мастацкім сэнсе можна лічыць Лаўрышаўскае Евангелле. На яго старонках мы бачым унікальныя выявы, якія моцна адрозніваюцца ад усіх мастацкіх вобразаў у тагачасных кнігах іншых краін. Навукоўцы здаўна цікавяцца мастацкімі асаблівасцямі гэтага рукапісу, аднак асэнсаваць і зразумець яго надзвычай складана ці амаль немагчыма. Прапануем вам на ўласныя вочы ўбачыць мастацтва нашых продкаў. https://youtu.be/ZuMBsVv-ZHA?si=_rAiCQSqaK3CxG6H