هایدگر و‌ اگزیستانسیالیسم

عقلانیت و تأثیر آن بر احساسات عقلانیت یعنی بتوانیم قبل از قضاوت یا واکنش، موضوع را بررسی کنیم، دلیل‌ها را بسنجیم و ببینیم کدام نتیجه منطقی‌تر است. منطق هم به قواعد درست فکر کردن و نتیجه‌گیری مربوط می‌شود. مثلا اگر کسی جواب پیام ما را ندهد، ممکن است فکر کنیم دیگر ما را دوست ندارد و ناراحت شویم؛ اما عقلانیت به ما یادآوری می‌کند که این فقط یک احتمال است و شاید دلیل دیگری وجود داشته باشد. نکته مهم این است که احساسات ما فقط از اتفاقات بیرونی شکل نمی‌گیرند، بلکه برداشت ما از آن اتفاقات نیز بر آنها اثر می‌گذارد. اگر تصور کنیم دیگران درباره ما بد فکر می‌کنند، ممکن است مضطرب شویم؛ اما وقتی شواهد را بررسی می‌کنیم و می‌بینیم دلیل محکمی برای این تصور نداریم، ممکن است اضطرابمان کاهش پیدا کند. بنابراین تغییر در شیوه فکر کردن می‌تواند احساسات ما را نیز تغییر دهد. البته عقلانیت به معنای سرکوب احساسات نیست. احساسات بخشی از تجربه انسانی هستند و می‌توانند درباره نیازها و وضعیت ما اطلاعات مهمی بدهند. ترس ممکن است ما را متوجه خطر کند و خشم ممکن است نشان دهد که احساس کرده‌ایم به ما بی‌احترامی شده است. با این حال، احساس کردن چیزی لزوما به معنای درست بودن برداشت ما از آن نیست. به زبان ساده، احساسات به ما نشان می‌دهند که چه چیزی را تجربه می‌کنیم، اما عقلانیت کمک می‌کند بفهمیم چرا چنین احساسی داریم و آیا برداشت ما از موقعیت درست است یا نه. هدف این نیست که همیشه عقل را جایگزین احساس کنیم، بلکه این است که احساساتمان را بشناسیم و اجازه ندهیم هر احساسی بدون بررسی، رفتار ما را تعیین کند.