📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Инсоннинг юксак савияси ва олижаноблигининг белгиларидан бири — бировнинг ишларига ортиқча қизиқиб, суриштириб юрмаслигидир. Бир аъробий шундай дейди: Мени бир чўри қиз тарбиялаб қўйди. У бошида усти ёпиқ бир сават кўтариб кетаётган экан. Мен ундан: — Саватда нима бор? — деб сўрадим. У эса: — Нима учун унинг устини ёпиб қўйганмиз, деб ўйлайсиз? — деди. @usanboyeva

Инсоннинг юксак савияси ва олижаноблигининг белгиларидан бири — бировнинг ишларига ортиқча қизиқиб, суриштириб юрмаслигидир. Бир аъробий шундай дейди: Мени бир чўри қиз тарбиялаб қўйди. У бошида усти ёпиқ бир сават кўтариб кетаётган экан. Мен ундан: — Саватда нима бор? — деб сўрадим. У эса: — Нима учун унинг устини ёпиб қўйганмиз, деб ўйлайсиз? — деди. @usanboyeva

Дуодасиз доим эрта кеч, Ғубори йўқ гулимсиз Она. Қиёсингиз топилмайди ҳеч, Энг чиройли гулимсиз Она. Яқинларга ҳам юборинг! @usanboyeva

​​ШАФФОФ ОЛМА МУРАББО Тайёрлаб кўринг! Яқинларга юбориб қўямиз. @usanboyeva

🇺🇿 O‘ZBEK JONLI OBUNACHILAR — ATIGI 99 000 SO‘M! 🔥

–40% CHEGIRMA

160,000 so‘m ❌ → 99,000 so'm ✅

⚠️ Chegirma 5-sentyabrgacha amal qiladi.

🎁 Bundan tashqari, O‘zbekiston xizmatlarining boshqa turlariga ham 50% GACHA CHEGIRMA mavjud!

✅ O‘zbekistonda eng arzon narx va sifatli xizmat @chatseenuzbot,da mavjud.

🕌Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳу ва баракатуҳ . 🌹ЧОРШАНБА ТОНГИ МУБОРАК!🌹 💙Эрта тонгда дунёнинг жамики яхши нарсалариданда аълороқ неъматга ҳамда Аллоҳнинг ҳимоясига эришишлик бахтига муяссар бўлган азизлар! 💙Тонгда қилинган зикр кунингизга файз бағишласин. ✨Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи... Аллоҳ ибодатингизни даргоҳида қабул қилсин. 📿Субҳаналлоҳ... 📿Алҳамдулиллаҳ... 📿Лаа илаҳа иллаллоҳ... 📿Аллоҳу Акбар... Яқинларга Улашинг.. 🌸 Каналимизга обуна бўлинг👇💖

OYIGA 100$ DAN 1000$ GACHA DAROMAD TOPMOQCHI BO'LSEZ TEEEZ KIRING👇👇👇👇👇 https://t.me/+AZFGritiMbEyYjgy https://t.me/+AZFGritiMbEyYjgy

ОИЛАВИЙ БАХТНИНГ СИРИ Турмуш қурганимдан бери онам биринчи марта уйимга келаётганди. Бироз аввал рўзғор анжомларини жойлаштириш учунгина келганди. Аммо буниси бошқа- онам бизникига меҳмонга келаётганди. Уйни яхшилаб тозалаб, тансиқ таомлар тайёрладим. Тушликка бир соат қолганида эшик қўнғироғи чалинди ва онам келди. “Уй ҳадяси” деб қўлимга халта тутқазди. Халтани очиб кўрсам, очилган ва ишлатилган тозалаш воситаси. Онамдан: - Сизнинг ётоқхонангиздаги ойна олдида турган тозалаш воситасими бу?- дея сўрадим.- Уйда тозалаш воситалари кўп эди, аммо буни ҳам ишлатаман. Раҳмат. - Буни албатта фойдаланишинг учун олиб келдим,- деди онам.- Аммо уй тозалашда эмас... - Вой, унда нима учун ишлатаман буни? - Ўтмишни тозалаш учун ишлатасан!- деди онам. Ҳеч нарсага тушунмадим. Бувим ва бобом кўп жанжаллашишар экан. Бобом бувимга “ўтмишга тозалаш кукуни сеп” дер экан. Аммо бувим ҳеч бундай қилмас, жанжаллари борган сари авж олар экан. Бувимнинг ғиди-бидиси бобомни ҳаддан ортиқ ҳолдан тойдирган экан. - Хўп, нега ўтмишга аёллар тозалаш кукуни сепар эканлару, эркаклар сепмайди?- дедим онамга. - Чунки эркаклар унутувчандирлар,- деди онам.- Гап ковлаштириб юрмайдилар. Аёллар эса ҳиссиётга берилувчан бўладилар. Ўзларини ранжитган бирор гап ё ҳолатни осонликча унутмайдилар. Эсларига тушганда озорланадилар ва атрофидагиларга ҳам озор етказадилар. Бувим ҳам хатосини тушунгани аммо уни тузатишга кечиккани учун онамга турмушининг илк кунлари янги оила зиёратига келганида насиҳат сифатида ҳозир менинг қўлимда турган ва ҳайратимга сабаб бўлаётган тозалаш воситасини совғага олиб келган экан. - Биз учун тайёрлаганинг янги қуруқ фасол ва паловни иштаҳа билан едик, қорнимиз тўйди. Аммо эски овқатни олдимизга қўйганингда хушнудлик билан емаган, тўймасимиздан қўзғалган бўлардик. Турмуш ҳам шундай бир нарса, болажоним. Ўтмишдаги гап-сўзларни иситилган овқатдек олиб келаверсанг, бир неча марта иситганингдан кейин таъми бузилади, кўнгил тортмас ҳолга келади. Ортда қолган гап-сўз, тортишувларга тозалаш воситаси сепиб юборсанг, унутилади, унутасан ва турмушингиз ҳамиша тансиқ ва иштаҳа очар таомдек ширин бўлиб қолаверади. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

Нози, зўр гаплар бор. Писмиқ кенайинг ҳам, кесак қуда холанг ҳам бугун эшитадигани эшитди. Зўр гаплар бўлди. Сен билан гапимиз бир жойдан чиқди, келсанг, ҳаммасини бир бошдан этиб бераман. Алло, Нозима, нима гап, йиғлаяпсанми, она қизим? Ҳа, хавотир олманг, энди кўп ва бемалол гаплашаверамиз. Мен уйдаман, доим ёнингизда бўламан. Нималар деяпсан, аҳмоқ қиз?! -Куёвингиз талоғимни берди.. -A ?! -Кўнгли менда эмас экан… – Нима? Қайнонанг индамадими? – Ўзлари қўшилиб хайдадилар. Машина чақириб юкларимни ҳам йўлакка қўйиб кетишди… Бир ойлик келиннинг одобсизлиги, уйдан-уйга гап чақиши, оддий рўзғор ишларига уқуви йўқлиги, бунинг устига гап қайтариб, аразлаб юришига, ҳар ҳафта онамникига бораман деб хархаша қилишига чидолмаган “ўзига тўқ қудалар” – келиннинг ҳам, унинг сепидан ҳам, онаси қилган сарполарнинг ҳам баҳридан ўтишди. Қилинган ҳамма нарсани қизга қўшиб қайтариб беришди. Келинга ёпилажак эшик қиз учун очиқ қолди…

Албатта, қабул қиламиз, қилдирамиз. Гап шу: қизингиз туғруқхонадан чиқишига болага керакли анжомлар, сарполар, тоғораларни бекаму кўст қилиб олиб келинг. Мени яна уялтирсангиз қизингизнинг ўқиганига ҳам, пазандалигига ҳам, иккита туққанига ҳам, керак бўлса ўғлимни гапига қараб ҳам ўтирмайман. Ё ўзингиз уни туғруқхонадан олиб чиқинг, ё қизингизга “жавоб” бераман, у сизни шифохонадан олиб чиқади… Алоқа узилди. Собирахон хўнг-хўнг йиғлади. Шифокорни чақириб уйга жавоб беришини, шифохонада қололмаслигини, муолажаларни уйда давом эттиражагини айтди-ю, яна йиғидан ўзини тия олмади. Раҳбархон “баттар бўл!” дея йўл бошига чиқиб олди ва машина тўхтатиб, Сирғалидаги туғруқхона томон йўл олди. Айтиладиган гапларини рўйхат қилиб, санчиқли сўзларини миясидан ўтказиб олди. Негаки, келини шу пайтгача гап қайтарган, кўзига тик боққан эмас. “Ёмонсан” деса ўзини ёмон билган, “бефаросат” деса индамай кетаверган. Шунинг учун гапларнинг яна ҳам қаттиғини тахт қилиб олди. Хона эшиги очилди. Ичкарида фариштадек оппоқ йўргакда қизалоқ пишиллаб ухлар, онаси тузук-қуруқ овқат емагани учун очлик аччиғига чидолмай туғруқхонадан бериладиган бўтқани базўр, иштаҳаси келмай **** турган эди. Эшикни шиддат билан очилиши уни тикка қилиб юборди: – Сен роҳат олиб овқат еявер, ҳижолат бўлма! – Ассалому алайкум, ойижон, яхши … -Саломингни онанг тўлдиролмаган сандиғингга солиб қўй! Мени ойижон деб эритолмайсан. Тинчликми, ойижон? Уйдагилар саломатми, адажон… Адажон дема, тилинг узулгур. “Адажон”, “ойижон”, “Исмоил укажон” деб ҳаммани авраб олдинг. Ўғлимку, сенинг хизматкорингга айланиб бўлди. Бошига чиқиб, бошлиқлик қилишга ким сенга ҳуқуқ берди? Гапларингизни тушунмаяпман… Ирода дабдурустдан бунақа оҳанг, бунақа кесатиқлар сиёқини тушунмай довдиради. Иккиюзламачи, сохтакор! Онанг ўтган сафар бешик қилишда кимлигини кўрсатиб қўйди. Энди бу сафар орқасини беркитиш учун ўғлимни ишга солибсанда?! Ўғлингизга нима қилдим? – кўзларига ёш олди. Иброҳимга синглингни тўйидан анча тортилиб қолдик. Укангни шартнома пулига ёрдамлаш, орттирганинг бўлса, дадангга бер десам… -Раҳбархон юзини ёпиб “йиғлай” бошлади, – мени укамдан, синглимдан бошқа қиладиган ишим йўқми, қизимни туғруқхонадан дабдабали қилиб олиб чиқаман. Қайнонамга чўп ҳам олдирмайман. Хотинимни шу сафар ортиқча гапга қолдирмайман, деяпти. Мен кимман ўзи, ўғил туғиб, гапим малол, ўзим ортиқча бўлдимми? Кун чиқса-хотингга! Сизни дабдабалик қилиб олиб чиқсину-у, укаси мусофирчиликда шарманда бўлиб юрсинми, ўқишдан хайдалсинми??? Онангиз қиз туғиб, уни аччиға чидолмас экан, бешик қилишни эплолмас экан, нима қиларди қиз туғиб, ундан кўра… Бўлди, етади… Ирода “дод” деб юборди. Шовқиндан тинчгина ухлаб ётган қизалоқ безовталаниб, “биғиллай” бошлади. Менга қара, ўтган сафар ўғил туғдинг деб, индамадим. Чилла сақласин деб кўп ишларни қизимга қилдирдим. Қўлингни совуқ сувга урдирмадим. Энди бунақаси кетмайди. Онанг бешикни жой-жойига қўяди, айтганимдай қилади. Сен эса, чиққан кунинг бешикни эртасигаёқ ҳамма ишни қўлингга оласан. Соат 5 да ҳаммаёқ супурилган, сувлар сепилаган бўлсин. Нонушта 6 га тахт турсин. Кирни машинада ювишни тушингда кўрасан энди. Ўғлим топганини ташмалаб олдингга тўкадиган кунлар ўтди. Борини ейсан, йўқ бўлса тирсагингни тишлайсан. Қизим келганда етти букилиб, кетгунча хизматида турасан. Болангни ўзим қарайман. Эмизишга бераман, қолган пайт мени тарбиямни олади. Зиқна, бефаросат, калтафаҳм бўлмаслиги керак набирам. Онангникига ҳар икки ойда борасан. Рухсат бермасам, бормай қўяверасан. Агар шартларимга кўнсанг, эшигим очиқ. Ёқмаса, онангни дарвозасини кўрсатиб юбораман. Сирғалига Қўйлиқ унча узоқ эмас!!! “Меҳрибон буви” ўз мақсадига етди. Бир ўқ билан икки нишонни урди. Айтиладиган гаплар қолиб кетмади. Ўзича енгил торгандай, боплаб зарба бергандай бўлди. нафси ором олди. Бориб бироз дам олишини режалаштириб борар эди. Қўл телефони жиринглади, қизи экан: