STROJ

Вулька Целяханская, Івацэвіцкі раён. Жаночая сарочка з трох полак, аздобленая вышыўкай крыжыкам, кветкавы дэкор не ілюструе лакальныя традыцыі, аднак яго размяшчэнне часткова паўтарае архаічны паласаты арнамент, які можна пабачыць на больш ранніх рэчах. Калекцыя: Сельскі клуб у Вульцы Целяханскай.

Выстава «Панямонскі строй» у музеі гісторыі Гарадніцы. Частка 4 - жаночы строй. Атрыбутаваны як жаночы святочны строй Панямоння. Датычна да прадстаўленага строю і будучых жаночых строяў з выставы трэба ставіцца з разуменнем, што яны зборныя, збольшага пра рэчы адстунічае дакладная інфармацыя, таму яны могуць адносіцца да зусім розных комплексаў.

Бярозаўскі строй . Калекцыя: Грамадскі музей этнаграфіі і сялянскага побыту, вёска Вайцяшын, Бярозаўскі раён.

Выстава «Панямонскі строй» у музеі гісторыі Гарадніцы. Частка 3 - мужчынскі кашулі. Згодна этыкетажу музея, паходзяць з Гарадзенскага павета, 1920-я гг. Вышыўкі да мужчынскай кашулі на 4,5, фота з в. Брузгі, 1910-я гг.

Выстава «Панямонскі строй» у музеі гісторыі Гарадніцы. Частка 2 - мужчынскі строй. Згодна этыкетажу музея, паходзіць з Гарадзенскай губерні. Удакладнім, што губерня дзялілася на 8 паветаў: Гродзенскі, Сакольскі, Ваўкавыскі, Слонімскі, Пружанскі, Брэсцкі, Кобрынскі, Беластоцкі. Галіфэ як частка традыцыйнага строю сталі папулярнымі ў 1920-я гады. Такі прыклад уплыву вайсковага адзення і змены вясковай моды.

Выстава «Панямонскі строй» у музеі гісторыі Гарадніцы. Частка 1 - чапцы. Згодна этыкетажу музея, паходзяць з вёскі Бершты Гарадзенскага павета (цяпер Шчучынскі раён), канец ХІХ ст. Чэпак / чапец / чэпчык - шапачка, якая аблягавае шчыльна галаву, фіксуе прычоску. Звычайна паверх яго павязвалі хустку ці намітку. У першай палове ХХ чапец яшчэ заставаўся як частка вясельнага і пахавальнага касцюма. У кнізе ТМКБ па Панямонню ёсць цікавыя звесткі пра тое, што ў вёсцы Новы Двор Свіслацкага раёна чапец яшчэ да 1970-х гадоў выкарыстоўваўлі як рытуальны галаўны ўбор каравайніцы на вяселлі: «Яшчэ шапка <чапец> была такая чырвоная. Казалі, як выйдзе замуж нявеста, так далжна насіць. Патом насілі каравайніцы» (каравайніца - кабета, адказная за выпяканне і абрадавы падзел вясельнага каравая). На жаль, чапцы пад шклом, то наколькі было магчыма, так і зафіксавалі 🫠

Бярозаўскі строй - дзявочы. Калекцыя: Грамадскі музей этнаграфіі і сялянскага побыту, вёска Вайцяшын, Бярозаўскі раён.

Бярозаўскі строй - дзявочы. Калекцыя: Грамадскі музей этнаграфіі і сялянскага побыту, вёска Вайцяшын, Бярозаўскі раён.

Дамачаўскі гóрсэт 💕 Яскравая частка дамачаўскага строю. Гарсэты вылучаюцца багатым дэкорам: бліскучая мішура, рознакаляровая тасьма, разнастайны бісер, дэкаратыўныя швы, прыгожая баска з пялёсткаў. Часцей сустракаюцца гарсэты цёмных колераў, пашытыя з сукна, аксаміту, атласу. Зашпіліваюцца з дапамогай гузікаў ці шнуроўкі. Вядома, ёсць і больш спакойныя паўсядзённыя варыянты гарсэтаў. 📍Лакальная назва - гóрсэт (в. Ляплёўка). Дамачаўскі строй бытаваў у канцы ХІХ - пачатку ХХ стст. уздоўж р. Буг на поўдні Брэсцкага раёна ў ваколіцах Дамачава, на тэрыторыі Польшчы ў ваколіцах Уладава, былых мястэчак Славатычы і Кодань і ў паўночна-заходнім раёне Валынскай вобласці Украіны. Адпаведна дадзены строй мае розныя назвы ў кожнай з краін. Калекцыя: Брэсцкі мастацкі музей

Фальклорны гурт «Завіца» з вёскі Раздзялавічы Ганцавіцкага раёна 🧡 Гурт заснавалі жыхаркі вёскі ў 1990 годзе, удзельнікі гурта сваякі, адсюль і назва «завіца» – жонка брата. Мясцовы выканальніцкі стыль і старадаўнія песні, якія спевакі чулі яшчэ ў маленстве - тое, што робіць гурт унікальным. 📽️Глядзець і слухаць тут: https://youtu.be/jTpV1VYPRaM 🎞️Запіс быў зроблены ў кастрычніку 2022 года падчас супольнай вандроўкі праектаў «Традыцыйны строй», Палескі Палын разам з Ганцавіцкім домам рамёстваў.

Мастацкі музей прадстаўляе выставачны праект “Гармонія свету неглюбскіх ткачых”, прысвечаны традыцыйнаму ткацтву в. Неглюбка Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці. Неглюбскае ткацтва – унікальная з’ява беларускай народнай культуры, якая захавала архаічныя рысы і складаную сімволіку. Тэкстыль у Неглюбцы – носьбіт унікальнай арнаментальнай сістэмы: адны з самых архаічных і найстаражытных узораў. На выставе прадстаўлены разнастайныя творы мастацкага ткацтва выдатных майстрых, а таксама традыцыйны касцюм в. Неглюбка і разнастайныя аўтэнтычныя рэдкія аксесуары. Экспазіцыю дапаўняе шэраг інструментаў для апрацоўкі льну. 🗓️ урачыстае адкрыццё адбудзецца 7 мая (чацвер), а 17-й гадзіне ў галоўным корпусе (Леніна, 20), сяродкрыжжы 🎟️ па запрашальных білетах, а таксама па ўваходным білеце ў галоўны корпус ⏳ выстава працягнецца па 27 ліпеня ў выставачным корпусе (К. Маркса, 24), трэцім паверсе

Якая плісіроўка! Андарак пашыты ў чатыры полкі, запрасаваны ў дробныя складкі, вельмі прыгожы сакавіты колер палатна з папярочнымі рознакаляровымі палоскамі. 📍Строй з аг. Падлессе (раней в. Вялікае Падлессе) Ляхавіцкага раёна. З прыватнай калекцыі Вольгі Якунінай.

Намітка, якая стала ручніком 🐦‍⬛ Рэч, якую хацелася мець у калекцыі, і вось нечакана яе падарылі 🥰 Першапачаткова гэта была класічная намітка: даматканае палатно каля 3 метраў, канцы ўпрыгожаныя тканай стужкай арнаменту. Цяпер арнамент выглядае бляднейшым на фоне навейшай вышыўкі крыжыкам. Пазней намітку перарабілі ў ручнік, дадаўшы да яе багатую вышыўку і карункі па краях. Прычыны такіх дэфармацый маглі быць розныя, напрыклад, намітка выйшла з ужытку, мо была патрэба ў ручніках і г.д. Падчас адной з экспедыцый мы сустрэлі падобны ручнік, уласніца падцвердзіла, што ручнік быў зроблены з наміткі. 📌 Намітка - жаночы галаўны ўбор ручніковага тыпу. • 1,2,3 фота - ручнік (у аснове - намітка) з в. Малькавічы, Ганцавіцкага раёна, цяпер у нашай калекцыі. • 4 - ручнік (у аснове намітка) з хутара блізу Малькавічаў. Фота палявыя 🚗

Намітка, якая стала ручніком 🐦‍⬛ Рэч, якую хацелася мець у калекцыі, і вось нечакана яе падарылі 🥰 Першапачаткова гэта была класічная намітка: даматканае палатно каля 3 метраў, канцы ўпрыгожаныя тканай стужкай арнаменту. Цяпер арнамент выглядае бляднейшым на фоне навейшай вышыўкі крыжыкам. Пазней намітку перарабілі ў ручнік, дадаўшы да яе багатую вышыўку і карункі па краях. Прычыны такіх дэфармацый маглі быць розныя, напрыклад, намітка выйшла з ужытку, мо была патрэба ў ручніках і г.д. Падчас адной з экспедыцый мы сустрэлі падобны ручнік, уласніца падцвердзіла, што ручнік быў зроблены з наміткі. 📌 Намітка - жаночы галаўны ўбор ручніковага тыпу. • 1,2,3 фота - ручнік (у аснове - намітка) з в. Малькавічы, Ганцавіцкага раёна, цяпер у нашай калекцыі. • 4 - ручнік (у аснове намітка) з хутара блізу Малькавічаў. Фота палявыя 🚗

Гарсэт (кабат) з в. Вязавіца, Калінкавіцкі раён. Пашыты ў 1950-х гг. З баваўняная і ільняной тканіны, аздоблены тасьмой рознага колеру. Машынна-ручны пашыў. Калекцыя: Палац Румянцавых і Паскевічаў у Гомлі. Публікацыя музея цалкам тут.

Вясельны касцюм, вёска Журавец Асіповіцкага раёна Магілёўскай вобласці. Належыў Трыбушэўскай Сцепанідзе Феактыстаўне, 1900 г.н., вяселле адбылося ў 1918 г. Касцюм зроблены з батысту. Касцюм прадстаўлены на выставе «Два стагоддзі моды ў Мастацкім».

З 25 красавіка 2026 г. у Музеі гісторыі Гарадніцы пачне працу часовая экспазіцыя “Народны касцюм Панямоння. Незабыўныя традыцыі” з фондаў музея. У экспазіцыі будуць прадстаўлены комплексы традыцыйнага жаночага і мужчынскага адзення беларускага сялянства кан. ХІХ – пач. ХХ ст., якія выкарыстоўваліся ў штодзённым і святочным ужытку. Гродна, вул. Ажэшкі, 37.

Падлессе, Ляхавіцкі раён. Жаночы святочны строй: - сарочка (аўтэнтычная). даматканая, багата дэкараваная лінейна-паласатым арнаментам. - падвічка (рэканструкцыя). галаўны ўбор. Падвічкі рабілі раздымнымі, у выглядзе шырокай паласы, якую абгортвалі чырвонай тканінай, ззаду замацоўвалі завязкамі ці аплікамі. Першапачаткова падвічку надзвявалі паверх чапца, дадаткова яшчэ маглі павязваць хустку. Пазней падвічкі сталі самастойным галаўным уборам. Іх упрыгожвалі кветкамі і разнастайнай зелянінай. Фартух і прыгажэзны анадарак будзе ў наступнай публікацыі🤩 Строй з прыватнай калекцыі Вольгі Якунінай, у ролі мадэлі цудоўная Вера. Тым часам мы працягваем працу над новай часткай выдання па традыцыйных строях Беларусі, калі раптам вы хацелі б прадставіць свае калекцыі на старонках кнігі - пішыце нам 📚

13 красавіка адбудзецца абрад "Ваджэнне Сулы" Слова «Сула», як кажуць вяскоўцы, – гэта і сам абрад, і ўсе яго ўдзельнікі. Абрад «Ваджэнне Сулы» ўключаны ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь у 2019 годзе. Гэта адметнае праяўленне веснавой абраднасці Ваджэння і пахавання Стралы (ці Сулы), характэрнай для тэрыторыі Гомельшчыны. Праводзяць Сулу для добрага ўраджаю, моцнага здароўя ўсіх мясцовых жыхароў і каб засцерагчыся ад прыроднай стыхіі – маланкі. Сула аб’ядноўвае дзве суседнія вёскі – Гадзічава і Маркавічы. Асноўныя ўдзельнікі – мясцовая моладзь, абрадавыя дзеі выконваюць жанчыны і дзяўчаты, апранутыя ў прыгожыя самаробныя строі. 📍вёскі Гадзічава і Маркавічы, Гомельскага раёна Гомельскай вобласці.