የዲጂታል ወንጌል ስርጭት።

ቀን አስራ አምስት ----(5) ዕብራውያን 7 ⁸ በዚህስ የሚሞቱ ሰዎች አሥራትን ያስወጣሉ፥ በዚያ ግን የሚያስወጣ በሕይወት እንዲኖር የተመሰከረለት እርሱ ነው። ⁹ ይህንም ለማለት ሲፈቀድ፥ አሥራትን የሚያስወጣ ሌዊ እንኳ በአብርሃም እጅ አሥራትን ሰጥቶአል፤ ¹⁰ መልከ ጼዴቅ በተገናኘው ጊዜ ገና በአባቱ ወገብ ነበረና። ¹¹ እንግዲህ ህዝቡ በሌዊ ክህነት የተመሠረተን ሕግ ተቀብለዋልና በዚያ ክህነት ፍጹምነት የተገኘ ቢሆን፥ እንደ አሮን ሹመት የማይቈጠር፥ እንደ መልከ ጼዴቅ ሹመት ግን የሆነ ሌላ ካህን ሊነሳ ወደፊት ስለ ምን ያስፈልጋል? ¹² ክህነቱ ሲለወጥ፥ ሕጉ ደግሞ ሊለወጥ የግድ ነውና። ¹³ ይህ ነገር የተነገረለት እርሱ በሌላ ወገን ተካፍሎአልና፥ ከዚያም መሠዊያውን ያገለገለ ማንም የለም፤ ¹⁴ ጌታችን ከይሁዳ ነገድ እንደወጣ የተገለጠ ነውና፥ ስለዚህም ነገድ ሙሴ ምንም እንኳ ስለ ክህነት አልተናገረም። ¹⁵-¹⁶ በማያልፍም ሕይወት ኃይል እንጂ በሥጋ ትእዛዝ ሕግ ሳይሆን ሌላ ካህን በመልከ ጼዴቅ ምሳሌ ቢነሳ፥ ይህ እጅግ አብልጦ የሚገለጥ ነው። ¹⁷ አንተ እንደ መልከ ጼዴቅ ሹመት ለዘላለም ካህን ነህ ብሎ ይመሰክራልና። የዕብራውያን መልእክት የቃል ንባብ ከመጀመሪያ እሰከ መጨረሻ ምዕራፍ በሁለት ወር

ይህ ክፍል (ዕብራውያን 7፥4-7) ጸሐፊው መልከ ጼዴቅ ከሌዋውያን ክህነት እንደሚበልጥ ለማሳየት የሚያቀርበው ማስረጃ ነው። ቁጥር 4 "የአባቶች አለቃ አብርሃም... አስራት የሰጠው ይህ ሰው እንዴት ትልቅ እንደ ነበረ ተመልከቱ።" አብርሃም የእስራኤል አባት ነው። እርሱ ለመልከ ጼዴቅ ከምርኮው አስራት ሰጠ (ዘፍጥረት 14፥20)። በመጽሐፍ ቅዱስ አስራት መስጠት የበላይነትን ማክበር ያመለክታል። ስለዚህ መልከ ጼዴቅ ከአብርሃም የሚበልጥ መሆኑን ያሳያል። ቁጥር 5 የሌዊ ልጆች ካህናት ነበሩ። በሙሴ ሕግ መሠረት ከእስራኤል አስራት ይቀበሉ ነበር። እነርሱና ሕዝቡ ሁሉ የአብርሃም ዘር ናቸው። ቁጥር 6 መልከ ጼዴቅ ከሌዊ ወገን አልነበረም። ነገር ግን ከአብርሃም አስራት ተቀበለ። እንዲሁም አብርሃምን ባረከ። ቁጥር 7 "ትንሹም በታላቁ እንዲባረክ ክርክር የሌለበት ነገር ነው።" ይህ ማለት፦ በመጽሐፍ ቅዱስ መርህ በረከት የሚሰጠው የሚበልጥ ሰው ነው። በረከት የሚቀበለው ደግሞ ከእርሱ ያነሰ ነው። ስለዚህ መልከ ጼዴቅ አብርሃምን ስለባረከው ከአብርሃም የሚበልጥ መሆኑን ጸሐፊው ያስረዳል። ዋናው መልእክት ጸሐፊው እዚህ ላይ የሚያስተምረው፦ አብርሃም ለመልከ ጼዴቅ አስራት ሰጠ። መልከ ጼዴቅ አብርሃምን ባረከ። ስለዚህ መልከ ጼዴቅ ከአብርሃም ይበልጣል። ሌዋውያን ከአብርሃም ዘር ስለሆኑ፣ የመልከ ጼዴቅ ክህነት ከሌዋውያን ክህነት ይበልጣል። ስለዚህ ኢየሱስ በመልከ ጼዴቅ ሥርዓት የሆነ ሊቀ ካህን በመሆኑ ክህነቱ ከሌዋውያን ክህነት የላቀ ነው።

ቀን አስራ አምሰት ዕብራውያን 7 ⁴ የአባቶች አለቃ አብርሃም ከዘረፋው የሚሻለውን አስራት የሰጠው ይህ ሰው እንዴት ትልቅ እንደ ነበረ እስኪ ተመልከቱ። ⁵ ከሌዊ ልጆችም ክህነትን የሚቀበሉት ከህዝቡ ማለት ከወንድሞቻቸው፥ እነርሱ ምንም ከአብርሃም ወገብ ቢወጡ፥ ከእነርሱ አሥራትን በሕግ እንዲያስወጡ ትእዛዝ አላቸው፤ ⁶ ትውልዱ ከእነርሱ የማይቈጠረው ግን ከአብርሃም አሥራትን አውጥቶአል፥ የተስፋ ቃል የነበረውንም ባርኮአል። ⁷ ትንሹም በታላቁ እንዲባረክ ክርክር የሌለበት ነገር ነው።

የሕይወት ምስክርነት መጀመሪያ የከበረ ሰላምታዬን እያቀረብኩ እኔ ወንድማችሁ መከተ ደባይ በአንድ በገጠር ከተማ ውስጥ ተወልጄ ያደኩ ሲሆን እድሜዬ ለትምህርት ሲደርስ በአንድ አካባቢያችን ላይ በሚገኝ ትምህርት ቤት ትምህርቴን የጀመርኩ ሲሆን በትምህርቴ ጎበዝ የምባል አይነት ተማሪ ነበርኩ ከአንድ እስከ ሦስተኛ ደረጃም  እወጣ ነበር  ።በእምነቴም  በጣም  ጥሩ የምባል ኦርቶዶክስ ነበርኩ ።አንድ ቀን ለምን መጽሐፍ  ቅዱስ አላነብም  የሚል የእግዚአብሔር ቃል ጥማት ያዘኝ ከዛም  ቤታችን የነበረ አንድ ትልቅ መጽሐፍ ቅዱስ ማለትም 81 መጽሐፍ ቅዱስ ነበር እናም እሱን ለማንበብ በዛው እለት እቅድ አወጣሁ። መፅሐፉ ወንድሜ የኦርቶዶክስ አስተማሪ ነበርንና የእርሱ መፅሐፍ ቅዱስ ነበር። ጥሩ አንባቢ ስለነበርኩ   የማቴዎስ ወንጌል  የማርቆስ ወንጌልን የሉቃስ ወንጌል  የዮሐንስ ወንጌል  ማለትም አራቱን ወንጌላት በወራት ውስጥ ጨረስኩ ። በሰዓቱ የአስረኛ ክፍል ተማሪ ነበርኩ በጊዜው ፈተና  ስላለብኝ ትኩረቴን ወደ ፈተናው ብቻ አደረኩ እናም የመጽሐፍ ቅዱስ ንባቤን ለጊዜው ማቆም ነበረብኝ በፈተናዬም እግዚአብሔር እረዳኝ ጥሩ ውጤት አምጥቼ አለፍኩ ።አስራአንደኛ  ክፍል ስገባ ትምህርት ላይ ብቻ ትኩረት ማደረግ አለብኝ ብዬ ስላሰብኩ 11ኛ እና 12ኛ ክፍልን በጥሩ ሁኔታ ተማረኩ። የአስራ ሁለተኛ ክፍል ፈተና ወስጄ  ውጤት እሰኪመጣ አዲስ አበባ  ስራ ጀመርኩ  እና የመጀመሪያ ደሞዜ 1500 ነበር  ። ደሞዝ እንደ ወሰዱኩ 81 መጽሐፍ ቅዱስ ገዛው  የሚገርመው ነገር  እረጅም ሰዓት የማንበው መጽሐፍ ቅዱስ ነበር  በዚህ መልክ እያለሁ  የ12ኛ ክፍል ፈተና መጣ ከዛም   የክርስቲያኖች(የጴንጤዎች )ሃገር ዲላ  ዮኒቨርስቲ ገባው ።  ተወልጄ ያደኩበት  አከባቢ ጥቅት ጴንጤዎች ብቻ ነበሩና  ሰው ምን ሆኖ ነው ኦርቶዶክስን ጥሎ ጴንጤ የሚሆነው እያልኩ እገረም ነበር። አሁን ይበልጥ መጽሐፍ ቅዱስን ማንበብ ጀምርኩ ከዛም ጴንጤዎች ምን ብለው ነው የሚያምኑት የሚል ጥያቄ መጠየቅ ጀመርኩ ለአንዳንድ ጥያቄዎችም መልስ ለመሰጠት መዘጋጀት ጀመርኩ  አንዳንድ ነገሮች ላይ ትክክል ናቸው ማለትም ጀመርኩ ምክንያቱም መጽሐፍ ቅዱስ ላይ ትክክል ሆነው ስላገኘው ነበር ። አሁን በቃ ከሁለቱም ወገን ሳልሆን መጽሐፍን ቅዱስ  ማጥናት አለብኝ በማለት ወሰንኩ። ይህ ጴንጤ ለመሆን አንድ ምዕራፍ  የሄድኩበት ውሳኔ ነበር ።  ከዚያችም ቀን ጀምሮ መንፈስ ቅዱስ እያንዳንዱን ቃል  አስተማረኝ።   በዚህ መልክ እያለሁ ዘወትር እሁድ ጠዋት አንዳንዶች መጽሐፍ ቅዱስ ይዘው ሌሎች ደግሞ ነጠላ ለብሰው ወደ ቤተክርስቲያን ሲሄዱ እኔ ግን ቤተክርስቲያን ከሄድኩ ወራቶች መቆጠር ጀምረው ነበር። አንድ ቀን ማለዳ ላይ ዛሬ ጴንጤዎች ጋር እስኪ ልሂድ ብዬ አሰብኩ እናም ሄድኩ በእለቱ ቃል ሲሰበክ እኔ ዝም ብዬ አልቅስ ነበር በዛችም እለት ጌታ ክርስቶስ ኢየሱስን የግል አዳኜ አድርጌ ተቀበልኩ  ። በጣም ሰላም ይሰማኝ ጀመር ውስጤን ደስ ይለው ጀመር ያለሁበት ዮኒቨርስቲ አከባቢ ወዳለው ቤተክርስቲያን በመሄድም የደህንነት ትምህርት ጀመርኩ። ወራቶች ከተማረኩ በኃላ በአብ በወልድ በመንፈስ ቅዱስ አንድ አምልክ ስም ተጠመኩ ። በዚያው አመት የደቀ መዝሙር ትምህርት ተምሬ ጨረስኩ ። በዚህ ሁኔታ እያለው ትምህርት ተዘግቶ ቤተሰብ ጋር  ሄዱኩ ጌታን እንደተቀበልኩ ሰምተው ስለነበር በጣም አዘኑ  ፣ተቆጡኝ፣ አስመከሩኝ እኔ ግን እምቢ አልኩ። የክረምት ወር አልቆ ወደ ግቢ ተመለስኩ የተማሪዎች ህብረት ገባው የአንድ ቡድን መሪ እንድሆንም ሃላፊነት ሰጡኝ ። ከዚያ ጊዜ ጀምሮ የክርስትና ሕይወቴን ከጌታ ጋር አንድ ሁለት በማለት ጀመርኩ ።  እግዘብሔር አገልጋይ ነህ ይለኝ ነበርና  ወንጌል መመስከር ጀመርኩ ። ሰዎች ጌታን እየተቀበሉ ንሰሐ ይገቡ ነበር። በዚህ ሁኔታ የዮኒቨርስቲ ቆይታ አልቆ  ወደ ቤተሰብ ተመለስኩ  ከዛም ቤተሰብ  ለእነሱ አዲስ እምነት ስለ ነበር  ከእነሱ ጋር  መኖር እንደማልችል ነገሩኝ እናም ሻሸመኔ ከተማ አንድ የማውቀው  አገልጋይ ስለነበር አንድ  አመት ከ6ወር ከእርሱ ጋር አገለገልኩ  የተለያየ  ቦታም ለወንጌል ስርጭት እሄድ ነበር። ከእለታት አንድ ቀን የመጀመሪያ ጊዜ በአንድ ቦታ 30 ሰዎች ጌታን  በእኔ ተቀበሉ  በጣም ደስ አለኝ ደግሞ ይበልጥ የትውልድ መዳን ረሃብ ገባብኝ  ከዛም  ከሻሸመኔ  እንድወጣ ጌታ ተናገረኝ  ምንም ገንዘብ እጄ ላይ ስላሌኝ ለ40ቀን ጾም እና ጸሎት ገባው ከዛም ጾም እና ጸሎት እንደጨረኩ  8ሺ ብር ሰው ሰጠኝ  እሷን ይዠ አዲስ አበባ ገባው  ቤተኪራይ 4ሺ ተከራያው እያንዳንዱ ቀን ወንጌል ስርጭት በግል እወጣ ነበር ሰዎችም ጌታን ይቀበሉ ነበር ። ብዙ  የምግብ ማጣት ነበር   ብዙ ችግር ነበር  ግን ደስ የሚለው እግዚአብሔር ከእኔ ጋር  ነው ። አዲስ አበባ ለ3 ወር  ምንም ቤተክርስቲያን አልሄድም ነበር  ወንጌል ግን እመሰክራለሁ።   አንድ እሁድ   ቤተክርስቲያን ለመሄድ  ተነሳው  ከዛም  ቤተክርስቲያን ገባው ጥሩ የእግዚአብሔር መንፈስ ያለበት ቤተክርስቲያን ነበር እና ደስ አለኝ አባል ብቻ ሳልሆነ አካል ሆኜ ማገልገል ጀመርኩ ።  አሁን ከ2 አመት በላይ በዚያ ቆይቻለው በየቀኑ ወንጌል ስርጭት አወጣለሁ ። እስከዛሬ ባጠቃላይ በወንጌል የሄድኩባችው ቦታዎች እነዚህ ናቸው ፦ (1)ክብር መንግስት (አዶላ) (2)ሙርሲ(ቦዲ) (3) ቦሮና(borona (4)ዲሊ ሁለተኛ ጊዜ (5) ሻሸመኔ ሁለተኛ ጊዜ (6)አርሲ ውስጥ( 3) የተለያየ ቦታ *በዚህ ትንሽ እድሜ በእግዚአብሔር ጸጋ ወደ 500 ሰው  ጌታን  ተቀብሏል ።200 ሰው በንስሐ ተመልሷል አሁን 200 ሰው በላይ  ተሰፋ ተሰጥቷል 200,000 ሰዎች የጌታን የመዳን  ወንጌል ሰምተዋል። መቼም የማልቆጭበት እድሜ የወጣትነት እድሜዬ ነው  የእግዚአብሔር ምህረት እንዴት ድንቅ  ነው  እግዚአብሔር ሆይ አመሰግናለሁ  መንፈስ ቅዱስ  እወድሃለሁ የኢየሱስ አሁንም ይበልጥ ስራብኝ። እኔ የእግዚአብሔር ጸጋ ውጤት ነኝ ። ✍✍✍✍ አገልጋይ መከተ ደባይ ❤😍😘like

ዕብራውያን 7፥1–3 የመልከ ጼዴቅን ማንነት በመጠቀም ኢየሱስ ክርስቶስ የሚያገለግለው ክህነት ከሌዋውያን ክህነት እንደሚበልጥ ለማሳየት የተጻፈ ክፍል ነው። 1. ቁጥር 1 "የሳሌም ንጉሥና የልዑል እግዚአብሔር ካህን..." ይህ ከኦሪት ዘፍጥረት 14፥18–20 የተወሰደ ነው። መልከ ጼዴቅ፦ የሳሌም (በኋላ የኢየሩሳሌም) ንጉሥ ነበር። በተመሳሳይ ጊዜ የልዑል እግዚአብሔር ካህን ነበር። አብርሃምን ባረከው፣ አብርሃምም ከምርኮው አሥራት ሰጠው። 2. ቁጥር 2 "የጽድቅ ንጉሥ... የሰላም ንጉሥ..." "መልከ ጼዴቅ" የሚለው ስም ትርጉሙ "የጽድቅ ንጉሥ" ማለት ነው። "ሳሌም" ማለት "ሰላም" ስለሆነ፣ እርሱ "የሰላም ንጉሥ" ተብሎ ይጠራል። ይህም የኢየሱስን ባሕርይ ያሳያል፤ እርሱ የጽድቅና የሰላም ንጉሥ ነው። 3. ቁጥር 3 "አባትና እናት የሉትም..." ይህ ማለት መልከ ጼዴቅ ከሰማይ ወረደ ወይም እግዚአብሔር ነው ማለት አይደለም። የጸሐፊው አሳብ ይህ ነው፦ በዘፍጥረት ስለ መልከ ጼዴቅ አባት፣ እናት፣ ትውልድ፣ ልደት ወይም ሞት ምንም አልተጻፈም። የሌዋውያን ካህናት ግን ክህነታቸው በዘር ሐረግ ይመሰረት ነበር። መልከ ጼዴቅ ደግሞ በተጻፈው መዝገብ የዘር ሐረግ ስላልተጠቀሰ፣ የዘላለማዊ ክህነትን የሚያመለክት ምሳሌ (type) ሆኖ ቀርቧል። ስለዚህ "በእግዚአብሔር ልጅ ተመስሎ" የሚለው ቃል ጠቃሚ ነው። ጽሑፉ መልከ ጼዴቅ የእግዚአብሔር ልጅ ነው አይልም፤ በእግዚአብሔር ልጅ ተመስሎ ይላል። ማለትም ክህነቱ የክርስቶስን ዘላለማዊ ክህነት የሚያመለክት ጥላ ወይም ምሳሌ ነው። ዋና ትምህርት መልከ ጼዴቅ ከአብርሃም የሚበልጥ ክብር አለው፣ ምክንያቱም አብርሃምን ባርኮታል። ክህነቱ በዘር ሐረግ አልተመሠረተም። እርሱ የኢየሱስ ክርስቶስን ዘላለማዊ ክህነት የሚያመለክት ምሳሌ ነው

የቀን አስራ አምስት ዕብራውያን 7 ¹ የሳሌም ንጉሥና የልዑል እግዚአብሔር ካህን የሆነ ይህ መልከ ጼዴቅ አብርሃም ነገሥታትን ገድሎ ሲመለስ ከእርሱ ጋር ተገናኝቶ ባረከው፤ ² ለእርሱም ደግሞ አብርሃም ከሁሉ አስራትን አካፈለው። የስሙም ትርጓሜ በመጀመሪያ የጽድቅ ንጉሥ ነው፥ ኋላም ደግሞ የሳሌም ንጉሥ ማለት የሰላም ንጉሥ ነው። ³ አባትና እናት የትውልድም ቍጥር የሉትም፥ ለዘመኑም ጥንት ለህይወቱም ፍጻሜ የለውም፥ ዳሩ ግን በእግዚአብሔር ልጅ ተመስሎ ለዘላለም ካህን ሆኖ ይኖራል። የዕብራውያን መልእክት የቃል ንባብ ከመጀመሪያ እሰከ መጨረሻ ምዕራፍ በሁለት ወር

ዕብራውያን 6፥4-6 በአዲስ ኪዳን ውስጥ ከሚያስቸግሩ ክፍሎች አንዱ ነው። ጸሐፊው እውነተኛ አማኞች በእምነታቸው እንዲጸኑ በከባድ ማስጠንቀቂያ እያስተማረ ነው። ቁጥር 5 "መልካሙንም የእግዚአብሔርን ቃልና ሊመጣ ያለውን የዓለም ኃይል የቀመሱትን" ይህ የሚያመለክተው፦ የእግዚአብሔርን ቃል የሰሙና የተለማመዱ፣ የመንፈስ ቅዱስን ሥራ የተመለከቱ፣ የመንግሥቱን ኃይል የቀመሱ ሰዎች መሆናቸውን ነው። ቁጥር 6 "በኋላም የካዱትን እንደገና ለንስሐ እነርሱን ማደስ የማይቻል ነው።" እዚህ "የካዱ" የሚለው ማለት በሙሉ እና በግልጽ ሁኔታ ክርስቶስን መተውና መካድ ነው፤ በድካም ወይም በአንድ ኃጢአት መውደቅ አይደለም። "ለራሳቸው የእግዚአብሔርን ልጅ ይሰቅሉታልና" የሚለውም በድርጊታቸው ክርስቶስን እንደገና ውድቅ እንዳደረጉት እና እንደማይቀበሉት በግልጽ ማሳየታቸውን ያመለክታል። ይህ ማለት ኃጢአት የሠራ ክርስቲያን ይቅርታ አያገኝም ማለት ነው? አይደለም። መጽሐፍ ቅዱስ ንስሐ ለሚገቡ ሰዎች ይቅርታ እንዳለ ያስተምራል። ለምሳሌ፦ 1 ዮሐንስ 1፥9 – "ኃጢአታችንን ብንናዘዝ ታማኝና ጻድቅ ነው..." ጴጥሮስ ጌታን ካደ በኋላ ንስሐ ገብቶ ተመለሰ (ማቴዎስ 26፥69-75፤ ዮሐንስ 21፥15-19)። ስለዚህ ዕብራውያን 6፥4-6 የሚናገረው ስለ ጊዜያዊ መውደቅ ሳይሆን፣ እውነቱን አውቆ ክርስቶስን በጽኑ ፈቃድ መተውና መካድ ላይ ያለ ሰው ነው።

ቀን አስራ አራት ዕብራውያን 6 ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ¹¹-¹² በእምነትና በትዕግሥትም የተስፋውን ቃል የሚወርሱትን እንድትመስሉ እንጂ ዳተኞች እንዳትሆኑ፥ ተስፋ እስኪሞላ ድረስ እያንዳንዳችሁ ያን ትጋት እስከ መጨረሻ እንድታሳዩ እንመኛለን። ¹³-¹⁴ እግዚአብሔርም ለአብርሃም ተስፋ በሰጠው ጊዜ፦ በእውነት እየባረክሁ እባርክሃለሁ እያበዛሁም አበዛሃለሁ ብሎ፥ ከእርሱ በሚበልጥ በማንም ሊምል ስላልቻለ፥ በራሱ ማለ፤ ¹⁵ እንዲሁም እርሱ ከታገሰ በኋላ ተስፋውን አገኘ። ¹⁶ ሰዎች ከእነርሱ በሚበልጠው ይምላሉና፥ ለማስረዳትም የሆነው መሐላ የሙግት ሁሉ ፍጻሜ ይሆናል፤ ¹⁷-¹⁸ ስለዚህም እግዚአብሔር፥ የተስፋውን ቃል ለሚወርሱ ፈቃዱ እንደ ማይለወጥ አብልጦ ሊያሳያቸው ስለ ፈቀደ፥ እግዚአብሔር ሊዋሽ በማይቻል በሁለት በማይለወጥ ነገር፥ በፊታችን ያለውን ተስፋ ለመያዝ ለሸሸን ለእኛ ብርቱ መጽናናት ይሆንልን ዘንድ፥ በመሓላ በመካከል ገባ፤ ¹⁹ ይህም ተስፋ እንደ ነፍስ መልሕቅ አለን እርሱም እርግጥና ጽኑ የሆነ ወደ መጋረጃውም ውስጥ የገባ ነው፤ ²⁰ በዚያም ኢየሱስ እንደ መልከ ጼዴቅ ሹመት ለዘላለም ሊቀ ካህናት የሆነው፥ ስለ እኛ ቀዳሚ ሆኖ ገባ። የዕብራውያን መልእክት የቃል ንባብ ከመጀመሪያ እሰከ መጨረሻ ምዕራፍ በሁለት ወር

ቀን አስራ ሦስት ዕብራውያን 6 ⁴ አንድ ጊዜ ብርሃን የበራላቸውን ሰማያዊውንም ስጦታ የቀመሱትን ከመንፈስ ቅዱስም ተካፋዮች ሆነው የነበሩትን ⁵ መልካሙንም የእግዚአብሔርን ቃልና ሊመጣ ያለውን የዓለም ኃይል የቀመሱትን ⁶ በኋላም የካዱትን እንደገና ለንስሐ እነርሱን ማደስ የማይቻል ነው፤ ለራሳቸው የእግዚአብሔርን ልጅ ይሰቅሉታልና ያዋርዱትማልና። ⁷ ብዙ ጊዜ በእርስዋ ላይ የሚወርደውን ዝናብ የምትጠጣ መሬት፥ ለሚያርሱአትም ደግሞ የምትጠቅምን አትክልት የምታበቅል፥ ከእግዚአብሔር በረከትን ታገኛለችና፤ ⁸ እሾህና ኵርንችትን ግን ብታወጣ፥ የተጣለች ናት ለመረገምም ትቀርባለች፥ መጨረሻዋም መቃጠል ነው። ⁹ ስለ እናንተ ግን፥ ወዳጆች ሆይ፥ ምንም እንኳ እንዲሁ ብንናገር፥ አብልጦ የሚሻለውና ለመዳን የሚሆነው እንዲሆንላችሁ ተረድተናል። ¹⁰ እግዚአብሔር፥ ቅዱሳንን ስላገለገላችሁ እስከ አሁንም ስለምታገለግሉአቸው፥ ያደረጋችሁትን ሥራ ለስሙም ያሳያችሁትን ፍቅር ይረሳ ዘንድ ዓመፀኛ አይደለምና። የዕብራውያን መልእክት የቃል ንባብ ከመጀመሪያ እሰከ መጨረሻ ምዕራፍ በሁለት ወ

ቀን አስራ ሁለት ---(12) ዕብራውያን 6 ¹-² ስለዚህ የክርስቶስን ነገር መጀመሪያ የሚናገረውን ቃል ትተን ወደ ፍጻሜ እንሂድ፤ መሠረትን ደግመን አንመሥርት፥ እርሱም ከሞተ ሥራ ንስሐና በእግዚአብሔር እምነት፥ ስለ ጥምቀቶችና እጆችንም ስለ መጫን ስለ ሙታንም ትንሣኤ ስለ ዘላለም ፍርድም ትምህርት ነው። ³ እግዚአብሔርም ቢፈቅድ ይህን እናደርጋለን። የዕብራውያን መልእክት የቃል ንባብ ከመጀመሪያ እሰከ መጨረሻ ምዕራፍ በሁለት ወር

ዕብራውያን እነማን ናቸው? "ዕብራዊ" የሚለው ቃል በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በዋነኝነት የአብርሃምን ዘር የሚያመለክት ስም ነው። በኋላም እስራኤላውያንን በአጠቃላይ ለመጥራት ጥቅም ላይ ውሏል። "ዕብራዊ" የሚለው ስም ከየት መጣ? ሁለት ዋና ማብራሪያዎች አሉ፦ ከዔቤር (Eber) የተገኘ መሆኑ። ዔቤር በሴም ዘር የነበረ የአብርሃም ቅድመ አያት ነበር (ዘፍጥረት 10፥21-25፤ 11፥14-26)። "ማዶ የመጣ" ወይም "ወንዝን የተሻገረ" ከሚለው የዕብራይስጥ ቃል (ʿivri) የመጣ መሆኑ፤ ይህም አብርሃም ከኤፍራጥስ ወንዝ ማዶ መጥቶ በከነዓን መኖሩን ሊያመለክት ይችላል። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ አብርሃም "ዕብራዊ" ተብሎ ለመጀመሪያ ጊዜ ተጠርቷል (ዘፍጥረት 14፥13)። ዮሴፍም ራሱን "ዕብራዊ" ብሎ ገልጿል (ዘፍጥረት 40፥15)። ሙሴ ዘመንም እስራኤላውያን "ዕብራውያን" ተብለው ይጠሩ ነበር (ዘፀአት 3፥18)። ዕብራውያን፣ እስራኤላውያን እና አይሁድ ልዩነታቸው ዕብራውያን – የአብርሃም ዘር የሚጠራበት ጥንታዊ ስም። እስራኤላውያን – የያዕቆብ (እስራኤል) 12 ልጆች ዘሮች። አይሁድ – በመጀመሪያ ከይሁዳ ነገድ የሆኑትን የሚያመለክት ስም ነበር፤ በኋላ ግን የእስራኤልን ሕዝብ በአጠቃላይ ለመጥራት ተጠቀሙበት። የዕብራውያን መልእክት ለምን "ዕብራውያን" ተባለ? የዕብራውያን መልእክት የተጻፈው ከአይሁድ ወገን ለሆኑ በኢየሱስ ክርስቶስ ያመኑ ክርስቲያኖች ነው። ዓላማውም ኢየሱስ ከመላእክት፣ ከሙሴ፣ ከአሮን ክህነትና ከብሉይ ኪዳን መሥዋዕቶች ሁሉ የላቀ መሆኑን ማሳየት እና አማኞች በእምነት እንዲጸኑ ማበረታታት ነው።

"ሊቀ ካህን" ማለት ከሌሎች ካህናት በላይ የሚቆም ዋና ካህን (High Priest) ማለት ነው። በአዲስ ኪዳን ዋናው እና ዘላለማዊው ሊቀ ካህን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። የዕብራውያን መጽሐፍ ይህን በግልጽ ያስተምራል፦ ዕብራውያን 4፥14 – «ታላቅ ሊቀ ካህን ያለን ስለሆነ፥ እርሱም ሰማያትን ያለፈው የእግዚአብሔር ልጅ ኢየሱስ ነው።» ዕብራውያን 5፥5–10 – ክርስቶስ በእግዚአብሔር የተሾመ ሊቀ ካህን መሆኑን ያሳያል፣ እንደ መልከጼዴቅ ሥርዓት እንጂ እንደ አሮን ሥርዓት አይደለም። ዕብራውያን 7፥24–25 – እርሱ ለዘላለም ስለሚኖር ክህነቱ አያልፍም፤ በእርሱ ወደ እግዚአብሔር የሚቀርቡትንም ፈጽሞ ሊያድናቸው ይችላል። ዕብራውያን 9፥11–12 – ክርስቶስ በገዛ ደሙ አንድ ጊዜ ለዘላለም ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ገብቶ ዘላለማዊ ቤዛነትን አገኘ። የኢየሱስ ሊቀ ካህንነት ልዩነት በሰው አይደለም፣ በእግዚአብሔር ተሾመ። ኃጢአት የለበትም። ለራሱ መሥዋዕት ማቅረብ አያስፈልገውም። ራሱን አንድ ጊዜ ለዘላለም መሥዋዕት አድርጎ አቀረበ። ክህነቱ ዘላለማዊ ነው።

ሊቀ ካህን ማለት በብሉይ ኪዳን በእስራኤል ሕዝብ መካከል ከካህናት ሁሉ በላይ ያለ ከፍተኛ የክህነት ሹም ነው። ዋና ኃላፊነቱ ሕዝቡን በእግዚአብሔር ፊት መወከል እና የመሥዋዕት አገልግሎትን መምራት ነበር። የሊቀ ካህኑ ተግባር በመቅደስ የሚደረገውን አምልኮ መምራት። ለሕዝቡ በእግዚአብሔር ፊት መማለድ። በዓመት አንድ ጊዜ ብቻ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ገብቶ ለራሱና ለሕዝቡ ኃጢአት የማስተሰረያ መሥዋዕት ማቅረብ (ዘሌዋውያን 16)። የእግዚአብሔርን ሕግ ማስተማር። የመጀመሪያው ሊቀ ካህን የመጀመሪያው ሊቀ ካህን አሮን ነበር፣ የሙሴ ወንድም (ዘጸአት 28)። ከእርሱም በኋላ ይህ ክህነት በዘሩ ተላልፎ ቀጠለ። በአዲስ ኪዳን የዕብራውያን መጽሐፍ ኢየሱስ ክርስቶስን ታላቁ ሊቀ ካህን ብሎ ያቀርባል። ከሌሎች ሊቃነ ካህናት በተለየ፣ ኃጢአት የሌለበት ነው። ለራሱ መሥዋዕት ማቅረብ አላስፈለገውም። ራሱን አንድ ጊዜ ለዘላለም መሥዋዕት አድርጎ አቀረበ። ዛሬም በእግዚአብሔር ቀኝ ሆኖ ለምእመናን ይማልዳል (ዕብራውያን 4:14–16፣ 7:23–28፣ 9:11–12)።

የዕብራውያን ምዕራፍ 5 ማብራሪያ ዋና ሐሳብ፦ ይህ ምዕራፍ ኢየሱስ ክርስቶስ እንዴት ታላቁ ሊቀ ካህን እንደሆነ፣ እንዲሁም አማኞች በመንፈሳዊ እድገት እንዲያድጉ የሚሰጠውን ማስጠንቀቂያ ያቀርባል። 1. የሊቀ ካህን ሥራ (ዕብ. 5፥1–4) ደራሲው በመጀመሪያ የሊቀ ካህንን ሚና ያብራራል። ሊቀ ካህኑ ከሰዎች መካከል ይመረጣል። ሰዎችን በእግዚአብሔር ፊት ይወክላል። ስለ ኃጢአት መሥዋዕት ያቀርባል። እርሱም ራሱ ደካማ ስለሆነ ለሌሎች ርኅራኄ ያሳያል። ይህን ሥልጣን ራሱ አይወስድም፤ በእግዚአብሔር ጥሪ ይቀበላል። 2. ክርስቶስ የተሾመ ሊቀ ካህን ነው (ዕብ. 5፥5–10) ኢየሱስም ራሱን ሊቀ ካህን አላደረገም፤ እግዚአብሔር ሾመው። ደራሲው ሁለት የብሉይ ኪዳን ጥቅሶችን ይጠቅሳል፦ መዝሙር 2፥7 – «አንተ ልጄ ነህ።» መዝሙር 110፥4 – «አንተ ለዘላለም እንደ መልከጼዴቅ ሥርዓት ካህን ነህ።» ይህ የሚያሳየው የኢየሱስ ክህነት ከአሮን ክህነት የተለየና የላቀ መሆኑን ነው። 3. ኢየሱስ በመከራ ታዛዥነትን አሳየ (ዕብ. 5፥7–10) ኢየሱስ በምድር ሳለ በጸሎትና በእንባ ወደ አብ ጸለየ። መከራን ተቀብሎ ፈቃዱን በፍጹም ታዛዥነት ፈጸመ። "ታዛዥነትን ተማረ" (ቁጥር 8) የሚለው ኢየሱስ ከዚህ በፊት የማይታዘዝ ነበር ማለት አይደለም፤ በሰውነቱ ውስጥ መከራን በመቀበል ፍጹም ታዛዥነትን በተግባር አሳየ ማለት ነው። 4. የመንፈሳዊ ብስለት ማስጠንቀቂያ (ዕብ. 5፥11–14) ደራሲው አንባቢዎቹን ይገሥጻል። በዚህ ጊዜ አስተማሪዎች መሆን ሲገባቸው አሁንም መሠረታዊ ትምህርት ያስፈልጋቸዋል። ወተት የሚፈልጉ ሕፃናት እንጂ ጠንካራ ምግብ የሚበሉ አልሆኑም። ጠንካራ ምግብ የመንፈሳዊ ብስለት ምልክት ነው። የበሰሉ አማኞች መልካምና ክፉን በመለየት የሰለጠኑ ናቸው። የምዕራፍ 5 ቁልፍ ትምህርቶች ኢየሱስ በእግዚአብሔር የተሾመ ታላቅ ሊቀ ካህን ነው። ክርስቶስ በመከራ ውስጥ ፍጹም ታዛዥነትን አሳይቷል። አማኞች በመንፈሳዊ ሕይወታቸው ማደግ ይገባቸዋል፤ ሁልጊዜ በመሠረታዊ ትምህርት ብቻ መቆየት አይገባም። የበሰለ እምነት በቃሉ ልምምድና በመታዘዝ ይገነባል።

ቀን አስራ አንድ ዕብራውያን 5 ⁵ እንዲሁ ክርስቶስ ደግሞ ሊቀ ካህናት ሊሆን ራሱን አላከበረም ነገር ግን፦ አንተ ልጄ ነህ እኔ ዛሬ ወልጄሃለሁ ያለው እርሱ ነው፤ ⁶ እንደዚህም በሌላ ስፍራ ደግሞ፦ አንተ እንደ መልከ ጼዴቅ ሹመት ለዘላለም ካህን ነህ ይላል። ⁷ እርሱም በስጋው ወራት ከሞት ሊያድነው ወደሚችል ከብርቱ ጩኸትና ከእንባ ጋር ጸሎትንና ምልጃን አቀረበ፥ እግዚአብሔርንም ስለ መፍራቱ ተሰማለት፤ ⁸ ምንም ልጅ ቢሆን፥ ከተቀበለው መከራ መታዘዝን ተማረ፤ ⁹-¹⁰ ከተፈጸመም በኋላ በእግዚአብሔር እንደ መልከ ጼዴቅ ሹመት ሊቀ ካህናት ተብሎ ስለ ተጠራ፥ ለሚታዘዙለት ሁሉ የዘላለም መዳን ምክንያት ሆነላቸው። ¹¹ ስለ እርሱም የምንናገረው ብዙ ነገር አለን፥ ጆሮቻችሁም ስለ ፈዘዙ በቃል ልንተረጕመው ጭንቅ ነው። ¹² ከጊዜው የተነሳ አስተማሪዎች ልትሆኑ ሲገባችሁ፥ አንድ ሰው ስለ እግዚአብሔር ቃላት መጀመሪያ ያለውን የሕፃንነትን ትምህርት እንዲያስተምራችሁ እንደ ገና ያስፈልጋችኋልና፤ የሚያስፈልጋችሁም ወተት ነው እንጂ ጠንካራ ምግብ አይደለም። ¹³ ወተት የሚጋት ሁሉ ሕፃን ስለ ሆነ የጽድቅን ቃል አያውቅምና፤ ¹⁴ ጠንካራ ምግብ ግን መልካሙንና ክፉውን ለመለየት በስራቸው የለመደ ልቡና ላላቸው ለፍጹማን ሰዎች ነው። የዕብራውያን መልእክት የቃል ንባብ ከመጀመሪያ እሰከ መጨረሻ ምዕራፍ በሁለት ወር

ቀን አስር ዕብራውያን 5 ¹ ሊቀ ካህናት ሁሉ ስለ ኃጢአት መባንና መስዋዕትን ሊያቀርብ ከሰው ተመርጦ ለእግዚአብሔር በሆነው ነገር ሁሉ ስለ ሰው ይሾማልና፤ ² እርሱ ራሱም ደግሞ ድካምን ስለሚለብስ፥ ላልተማሩትና ለሚስቱት ሊራራላቸው ይችላል፤ ³ በዚህም ምክንያት ስለ ሕዝብ እንደሚያቀርብ እንዲሁ ስለ ራሱ ደግሞ መስዋዕትን ስለ ኃጢአት ሊያቀርብ ይገባዋል። ⁴ እንደ አሮንም በእግዚአብሔር ከተጠራ በቀር ማንም ክብሩን ለራሱ የሚወስድ የለም። የዕብራውያን መልእክት የቃል ንባብ ከመጀመሪያ እሰከ መጨረሻ ምዕራፍ በሁለት ወር