معتمدآریا

فقط منتظر اینم از هر عن و گوهی یه رومنس بکشم بیرون. خفه شو دیگه. هی عشق عشق عشق. عشق تا حالا آب و نون شده برا تو؟ که انقدر گه می‌خوری؟ همون ممد باش و نباش خواهشا.

کاش ممد بودم و نبودم که خیلی چیزهارو ببینم و بشنوم و تجربه کنم.

قبول هم نمی‌کند. انگار که من احمقم. البته که هستم. انقدر احمقم که اگر بخواهد، برای او احمق هم می‌شوم. اصلا احمقِ تمام وقتِ او می‌شوم.

یه کلافگی خاصی‌ دارم. کلافه‌ی "از دیشب تا حالا مدل حرف زدنش فرق کرده" ام.

آدم‌ها خیلی خسته کننده‌تر از چیزین که فکر می‌کنن و در شرایط فعلی، تقصیر خودشون هم‌ نیست‌.

امروز هیچ خشمی ندارم. در غم مطلقم.

خب من که مطمئنم وقتی من دیگه نباشم و دیگه نخوامت و دیگه سودای عشقت به سر نداشته باشم و دیگه جونم به جونت بسته نباشه، تو قطع به یقین خیلی یهویی عاشقم می‌شی پسر جون؛ خب همونو همین الان انجامش بده دیگه. همین حالا که زنده‌ام یه حرکتی بزن تا قلبم تجزیه نشده بخاطرت.

کله صبحی یادم اومد من بهت اعتماد کرده بودم.

‏نیازمند اون یه نفرم که بهش بگم "من نمیدونم، خودت یه جوری آرومم کن. من که جز دستای تو راه فراری ندارم." ندارم پسر جون. از تو راه برگشت هم ندارم.

خسته شدم، خوب بود می‌توانستم کاسه سر خودم را باز بکنم و همه این توده نرم خاکستری پیچ‌پیچ کله خودم را درآورده بیندازم دور، بیندازم جلو سگ!

-صادق هدایت

واقعا هیچ کدوم از این رنج‌ها در شأن خانومی به زیبایی من نیست.

و سلام بر‌ کسانی که خوشیِ ما، آزارشان می‌دهد.

شب‌ها بی‌دفاع‌ترم. انقدر آزارم نده.

اَحِبَني بشَکلٍ لا یُبقي اَيُ اُمنیَةٍ اُخري بقَلبي. (جوری مرا دوست بدار؛ که آرزوی دیگری در دلم باقی نَمانَد.)

-نزار قبانی