የዕለቱ መና

እግዚአብሔር አብ ሆይ እናመስግንሃለን ቅዱስ አባት ሆይ እንደ ፈቃድህ ባንኖርም ፣ ፍቅርህን አላጎደልክብንም፣ ጠላቶችህ ሆነን ወደድከን አንተው ተበድለህ በልጅህ በኩል ታረቅከን፣ ለምትወደው አንድያ ልጅህ እንኳ ሳትራራ ስለሁላችን ይሞት ዘንድ አሳልፈህ ሰጠኸው። እኛ ልጆቻችንን ማንም ቀና ብሎ እንዲያያቸው እንዲገላምጣቸው አንፈቅድም፣ አሁን እንደውም ጎረቤቶቻችን እንኳ ሲልኳቸው ቅር እንሰኛለን። አንተ ግን ለእኛ ብለህ ልጅህ እንዲሰደብ፣ እንዲገረፍ ፣ ምራቅ እንዲተፉበት፣ በዘንግ እንዲመታ፣ ሥቃይን የሚያበዛ የእሾህ አክሊል በራሱ ላይ እንዲኖር ለሞት እንዲበቃ አደረከው። ይህንን ፍቅር እንዴት መግለፅ ይቻላል? ታላቁ የእምነት አባት አብርሃም በእርጅና ዘመኑ ያገኘውን ልጅን መስዋዕት አድርጎ ለማቅረብ ሲሄድ ምንም እንኳ እግዚአብሔር ከሞት ያስነሳልኛል ብሎ ቢያምንም፣ ልጅን ለመሰዋት ማቅረብ ግን ለአብርሃም ቀላል አልነበረም። የሰውን ሞት የማይፈቅደው እግዚአብሔር ግን በይስሐቅ ፈንታ በግ በመስጠት ይስሐቅን ከሞት፣ አብርሃም ከልቡናው ጭንቀት አዳነው። እግዚአብሔር አብም ምንም እንኳ ልጅ ከሞት የሚነሳ መሆኑን ቢያውቅም ልጅን ለመከራ አሳልፎ ሲሰጠው ፈቃድ የመስጠት ያህል ቀላል አልነበረም። በውስጣቸው ያለ የአባትና የልጅ የፍቅር ትስስር የልጅ መከራ እንዲሰማው ያደርገዋል። እናቱ ድንግል ማርያም መከራውን ባየች ጊዜ በልብሽ ሰይፍ ያልፋል እንደተባለ፣ ልቧ በመከራ ይጨነቅ እንደነበር ሰማያዊ አባቱም የልጅ ጭንቀትና ስቃይ ይሰማዋል። ነገር ግን እግዚአብሔር ለእኛ ካለው ፍቅር የተነሣ ልጅን ለመድኃኒት እንዲህን ለሞት አሳልፎ ሰጠው ሐዋርያው “ኃጢአተኞች ሳለን ክርስቶስ ስለ እኛ ሞቶአልና እግዚአብሔር ለእኛ ያለውን የራሱን ፍቅር ያስረዳል” ሮሜ 5:8 ሲል ፍቅሩን እንድገነዘበው ይጋብዘናል። አባት ሆይ ልጅህ ስለ መተላለፋችን ቈሰለ፥ ስለ በደላችንም ደቀቀ፤ የደኅንነታችንም ተግሣጽ በእርሱ ላይ ነበረ፥ በእርሱም ቍስል እኛ ተፈወስን። ኢሳ53:5 በልጅህ ሥቃይ ኃጢአታችንን ክብደት አየን። ያፈሰሰው ደም ኃጢአታችንን ሁሉ አጠበ፣ ከእንግዲህ ወዲያ ደሙን አልፎ ሊከሰን የሚችል ደፋር ኃጢአት የለም፣ ሥጋውና ደሙን ለዘላለም የኃጢአት ይቅርታን እናገኝበት ዘንድ በቤተክርስቲያን ተክለሃልና። በሞቱ ከሰይጣን አገዛዝ አርነት አወጣን የተመረጠ ትውልድ፥ የንጉሥ ካህናት፥ ቅዱስ ሕዝብ፥ ለርስቱ የተለየ ወገን አደረገን። 1ዼጥ 2:9 ቅዱስ አባት ሆይ ስለ ታላቅ ፍቅርህና ስለ በጎህ ሥጦታህ ሁሉ እናመሰግንሃለን። 🙏🙏🙏 “ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ድል መንሣትን ለሚሰጠን ለእግዚአብሔር ምስጋና ይሁን።” 1ቆሮ 15:57