اکنون در دسترس! پژوهش تلگرام ۲۰۲۵ — مهمترین بینشهای سال 
0/0
رفتن به کانال در Telegram
0/0 = undefined A labyrinth of ideas, A diary of curiosities Bot: @contactzero_bot
نمایش بیشتر📈 تحلیل کانال تلگرام 0/0
کانال 0/0 (@error0error) در بخش زبانی عربی بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 10 615 مشترک است و جایگاه 8 688 را در دسته دین و مذهبی و رتبه 7 195 را در منطقه المملكة العربية السعودية دارد.
📊 شاخصهای مخاطب و پویایی
از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 10 615 مشترک جذب کرده است.
بر اساس آخرین دادهها در تاریخ 04 ژوئیه, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر 245 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر 5 بوده و همچنان دسترسی گستردهای حفظ شده است.
- وضعیت تأیید: تأیید نشده
- نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 13.68% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 7.09% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب میکند.
- دسترسی پستها: هر پست به طور میانگین 1 452 بازدید دریافت میکند. در اولین روز معمولاً 752 بازدید جمعآوری میشود.
- واکنشها و تعامل: مخاطبان بهطور فعال حمایت میکنند؛ میانگین واکنش به هر پست 0 است.
- علایق موضوعی: محتوا بر موضوعات کلیدی مانند مُشَاعَرَة, رَجُل, ظِلّ, نِسَاءَة, اِبن تمرکز دارد.
📝 توضیح و سیاست محتوایی
نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاههای شخصی توصیف میکند:
“0/0 = undefined
A labyrinth of ideas,
A diary of curiosities
Bot: @contactzero_bot”
به لطف بهروزرسانیهای پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 05 ژوئیه, 2026)، کانال همواره بهروز و دارای دسترسی بالاست. تحلیلها نشان میدهد مخاطبان بهطور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته دین و مذهبی تبدیل کردهاند.
10 615
مشترکین
+524 ساعت
+527 روز
+24530 روز
آرشیو پست ها
10 615
فإذا أمَرتُكُم بالسَيرِ إليهم في أيّام الصيف، قُلتُم: هذه حَمَارّةُ القَيظ¹، أمهِلنا يُسَبَّخ عنا الحَر. وإذا أمَرتُكُم بالسيرِ إليهم في الشتاء، قُلتُم: هذه صَبَارّةُ القُرِّ²، أمهِلنا يَنسَلِخ عنا البَرد، كُلّ هذا فرارًا مِنَ الحرِّ والقُرّ؛ فإذا كُنتُم مِنَ الحَرِّ والقُرِّ تفرّون فأنتم واللهِ مِنَ السَيفِ أفَرُّ!
¹حَمَارّةُ القَيظ: شِدّةُ الحَر.
²صَبَارَّةُ القُر: شِدّةُ البَرد.
10 615
Repost from مُحمد العيساوي
حَسب نيتشه ومما فَسرتهُ، إنَ التمَسُك بالذات قد يَهدِر المَرء دون إلماح هذهِ الجوانب:
- يجب أن يختبر المَرء نفسهُ، ويَكِفَ عن حُب الإمرة.
- نحنُ شهود و قُضاة ذواتنا، علينا ألا نركن لأي شخص.
- إنَ أحب الأشخاص إلينا قَد يكون سِجننا.
- الوَطن فكرةٌ تُضعِف كيان الذات، لأنَ أعز الأوطان تبحثُ عما هو نقصُ حاجتها.
- العِلم قد يُدمر ذواتَنا، لأنَ تصديقه على دوام يجعل ذواتنا محل إختبار "الطب كمثال وتجاربه".
- إنَ شهوة البُعد والبحث عن الذات في الغُربة خَطِرة.
- الإستقلال يبدأ حينَ نعرف كيف نُميز.
- إنَ الوثوق بالفضائل يُحطمُ الهَدف الذي تريدهُ منا كُلياتنا، أي ذواتنا قد تقع في إغواء الجُزئيات.
10 615
That's where psychology becomes dangerous: precisely because its explanations of our behavior and personality is ingrained with a sense of destiny and fate, that we are the way we are, and do what we do because of some psychological determinism.
10 615
Freud's psychoanalysis is full of mythological symbols and explanations for a reason: what psychoanalysing does is that it creates a "story" or a "myth system" that tries to explain "the deeper meaning" of an individual's life. In other words: it shows the moral of the story of a person's life.
10 615
When psychology tries to interpret the events of an individual's life, what it gives is not a "scientific explanation" but something more akin to literary interpretation. You get a "mythology" of your life; mythologies are not concerned with "accurate description of events" like science does. They are concerned with the moral of the story; of why you are the way you are. When you try to explain your life through psychology then, just like in myths, your story will be full of heroes, evil entities, trauma, victims, and what feels like destiny (people often try to impose a sense of destiny on their behavior through psychology i.e. “I will always feel lonely because I wasn't loved enough”)
10 615
>When the Great Library burned, the first ten thousand years of stories were reduced to ash. But, those stories never really perished. They became a new story. The story of the fire itself. For man's urge to take a thing of beauty and strike the match.
— Westworld
10 615
Repost from L'appel du Vide.
الإِنْسانُ وَالكَلِمَةُ
وَاجْتَمَعَ فِي بَعْضِ الزَّمَانِ مُلُوكُ الأَقالِيمِ مِنَ الصِّينِ وَالهِنْدِ وَفَارِسَ وَالرُّومِ، وَقَالُوا: يَنْبَغِي أَنْ يَتَكَلَّمَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنَّا بِكَلِمَةٍ تُدَوَّنُ عَنْهُ عَلَـى غَابِـرِ الدَّهْرِ. فَقَالَ مَلِكُ الصِّينِ: أَنَا عَلَـى رَدِّ مَا لَمْ أَقُلْ أَقْدَرُ مِنِّي عَلَـى رَدِّ مَا قُلْتُ. وَقَالَ مَلِكُ الهِنْدِ: عَجِبْتُ مِمَّن يَتَكَلَّمُ بِالكَلِمَةِ، إِنْ كَانَتْ لَهُ لَـمْ تَنْفَعْهُ، وَإِنْ كَانَتْ عَلَيْهِ أَوْبَقَتْهُ¹. وَقَالَ مَلِكُ فَـارِسَ: إِذَا تَكَلَّمْتُ بِالكَلِمَةِ مَلَكتْني، وإِذَا لَمْ أَتَكَلّمْ بِهَا مَلكْتُهَا. وَقَالَ مَلِكُ الرُّومِ: مَا نَدِمْتُ عَلَـى مَا لَمْ أَتَكَلّمْ بِهِ قَطُّ، وَلَقَدْ نَدِمْتُ عَلَـى مَا تَكَلَّمْتُ بِهِ كَثِيرًا. وَالسُّكُوتُ عِنْدَ المُلُوكِ أَحْسَـنُ مِـنَ الهَذَرِ² الَّـذِي لَا يُـرْجَعُ مِنْـهُ إِلَـى نَفْـعٍ، وأَفْضَلُ مَا اسْتَظَلَّ بِهِ الإِنْسَانُ لِسَانُهُ.
– كَلِيلَةَ وَدِمْنَةَ
¹أَوْبَقَتْهُ: أهلَكتْه أو أَوْهَنَتْهُ.
²الهَذَرِ: سَقَطُ الكلامِ الَّذِي لا يُعبَأُ به، الكثير الرديء.
10 615
In the summer of 1920 the Red Army attacked Bukhara بخارى, and Russian troops under the command of Mikhail Frunze bombarded the city. As the Young Bukharans launched an uprising in the city, the Red Army, with its airplanes and armored vehicles, moved forward on 2 September, bringing Bukhara’s medieval regime to an end; the library, containing possibly the greatest collection of Moslem manuscripts in the world, went up in flames.
— A Peace To End All Peace
10 615
A low culture has nowhere to go but up, and when it looks for higher types, it doesn’t have to look very far off. An advanced culture, on the other hand, has produced so many higher humans during its ascent that it becomes increasingly difficult for it to overcome and surpass these types. Thus, the rapidity at which a culture in its higher stages ascends is less than that at which a culture at its lower stages does so. A low culture can look forward to much, while a high culture may either revel in what it has already produced or look forward with pessimism toward its own decline. This is a depressing thought for those who, from an elevated perspective, have the vision to see all that a culture has produced and what it is now capable or incapable of producing.
— Laughing at Nothing
