منطق متعلق به احساسات

واقعاً آوارگی و بیچارگی.

باورم نمی‌شه از شدن خوابالودگی تا دم بیهوشی می‌رم، بعد یهو خواب از سرم می‌پره بلند می‌شم می‌شینم.

هوف :)) اومدم بنویسم خیلی خوشحالم دیدم دیروز داشتم التماس زمین و زمان می‌کردم فقط بمیرم. ای آدمیزاد. راستش هیچ دلیل خوشحالی ندارم جز اون، وقتی بهم عشق می‌ورزه، وقتی بهش عشق می‌ورزم، و وقتی به این ردوبدل‌های‌ عاشقانه فکر‌ می‌کنم حس خوب می‌گیرم فقط، تنها منبع حس خوب این روزهام.

حفاری با جین.

تمنا می‌کنم به سرعت به انبوه تولید و صادرات برسه.

یه شرکت ژاپنی برای مقابله با گرما، یخچال انسانی ساخته که در چند دقیقه کل بدن رو خنک می‌کنه. @RegaPlus

۰۵/۰۵/۰۵

خب پیام‌هایی که بیانی از مرگ داشته رو پاک کنیم و لینک بدیم سروین برگرده خخ.

کل هفته رو برنامه‌ریزی کردم، اینجوری که مثلاً امروز از ۷ صبح بیرون بودم تا ۸ شب. و می‌دونید چی جالبه؟ اینکه هر روزی از هفته که می‌گذره من دارم به لیست کارهایی که باید انجام بدم هی کار اضافه می‌کنم.

خاک بر سرشم.

کاش امشب تو خواب همه‌چی تموم شه. اینطوری قلب هیچ‌کس رو نمی‌شکنم بابت اینکه آگاهانه انتخاب کردم غم از دست دادنم رو بهشون تحمیل کنم. مرگ طبیعی، تصویر یک رویا.

مگه می‌شه دست به طلا بزنی خاک شه دختر؟ :)) چرا اینطوری تو؟

حالا یکی از بهترین آدمای زندگیم رو دارم غرق می‌کنم.

یادم میاد که همیشه می‌گفتم من به خاطر تحت کنترل نبودن افسردگیم نباید وارد رابطه بشم، که یه آدم رو درگیر این شرایط خودم نکنم.

آگاه بودن به این چیزا هیچ حس خوبی بهم نمی‌ده. بیشتر باعث می‌شه خودم رو فقط ث فقط لایق نیستی بدونم.

نمی‌دونم.

دانشگاهم، دوستام، حمایت و روشنفکر بودن خانواده‌م مثلاً.

چیزای بهتر بیشتری حتی تو زندگیمه.

لبه‌ی قبر نشستم منتظرم قلبم از حرکت بایسته و پرت شم توش.

و من با وجود این چیزا تو زندگیم کجام؟