دریچه ای به سمت نور

یکی مهم‌ترین کتاب‌هایی که خوندم ، همین کتاب‌هستش. می‌تونم بگم که دیدم رو نسبت به خیلی از مسائل عوض کرد و باعث شد کمی بهتر به اتفاقات پیش اومده نگاه کنم. بخونید، پشیمون نمی‌شید❤️🧠 📚مغز ایدئولوژیک از لئور زمیگراد با ترجمه خانم معصومه ملکیان از نشر سایلاو

کتاب «مغز ایدئولوژیک» نوشته لیور ازمگراد، یکی از آثار پیشگام در حوزه روان‌شناسی سیاسی و علوم اعصاب است که به بررسی ارتباط عمیق مغز انسان با باورهای ایدئولوژیک می‌پردازد. ازمگراد در این کتاب به تحلیل چگونگی تأثیر ایدئولوژی‌های مختلف، از چپ‌گرایی گرفته تا راست‌گرایی، بر عملکرد و ساختار مغز می‌پردازد. این اثر می‌خواهد نشان دهد که باورهای سیاسی نه تنها تحت تأثیر عوامل فرهنگی و اجتماعی قرار دارند، بلکه ریشه‌های بیولوژیکی و شناختی نیز در شکل‌گیری آنها دخیل هستند. ازمگراد با استفاده از اسکن‌های مغزی (fMRI) به این نتیجه می‌رسد که مغز افراد محافظه‌کار و لیبرال از نظر فیزیکی متفاوت است. به عنوان مثال آمیگدال (مرکز ترس) در افراد محافظه‌کار معمولا بزرگ‌تر و فعال‌تر است که باعث حساسیت بیشتر به تهدیدات و تغییرات ناگهانی می‌شود. در مقابل در افراد لیبرال، قشر قدامی مغز (ACC) فعال‌تر است که با پردازش پیچیدگی‌ها و تحمل ابهام ارتباط دارد. این تفاوت‌ها به وضوح نشان می‌دهند که انتخاب‌های سیاسی ریشه در ساختار مغزی دارند و نه تنها نتیجه تربیت اجتماعی. ازمگراد همچنین به این نکته اشاره می‌کند که ایدئولوژی‌های سیاسی تا حد زیادی تحت تأثیر ژنتیک قرار دارند. او بیان می‌کند که ویژگی‌های شناختی فردی، مانند تمایل به پذیرش یا رد ابهام، به طور قابل توجهی در تعیین گرایش‌های سیاسی افراد نقش دارند. ازمگراد با پژوهش‌های خود نشان داده که حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد از تمایلات سیاسی فرد به ارث می‌رسد. این یافته‌ها نشان می‌دهند که پذیرش یک ایدئولوژی خاص می‌تواند از ویژگی‌های ذاتی و ساختار مغزی افراد ناشی شود. یکی از جذاب‌ترین بخش‌های این کتاب تحلیل مقاومت مغز در برابر اطلاعات مخالف است. ازمگراد توضیح می‌دهد که وقتی افراد با اطلاعاتی مواجه می‌شوند که ایدئولوژی‌های آنها را به چالش می‌کشد، مغز آن را به عنوان یک تهدید فیزیکی شناسایی می‌کند. این واکنش منجر به فعال شدن بخش‌های دفاعی مغز و خاموش شدن بخش‌های منطقی می‌شود. به همین دلیل است که تغییر عقاید سیاسی بسیار دشوار است، زیرا ذهن افراد برای حفظ هویت سیاسی خود به شدت مقاومت می‌کند. در پایان کتاب «مغز ایدئولوژیک» به یک تحلیل جامع و علمی از چگونگی شکل‌گیری باورهای ایدئولوژیک و تأثیر آن بر ساختار مغزی و رفتار انسان‌ها پرداخته و تلاش می‌کند تا نشان دهد که پذیرش ایدئولوژی‌های خاص نه تنها یک تصمیم آگاهانه بلکه نتیجه تعامل پیچیده‌ای از عوامل بیولوژیکی، شناختی و اجتماعی است. این اثر به پژوهشگران علوم اعصاب، روان‌شناسان و علاقه‌مندان به تحلیل رفتار سیاسی کمک می‌کند تا درک بهتری از این پدیده پیچیده پیدا کنند.

معرفی کتاب: 📚کتاب مغز ایدئولوژیک The ideological brain نویسنده: لیور ازمگراد مترجم: معصومه ملکیان انتشارات:سایلاو تعداد صفحه:280 سال انتشار شمسی:1405 سال انتشار میلادی:2025

بهروز رضوی درگذشت بهروز رضوی ـ از صداهای ماندگار کشورمان در اثر بیماری چشم از جهان فروبست.

‍ آغاز زمان ( آفرینش جهان) ویلیام بلیک نقاشیِ «آفرینش جهان» اثر #ویلیام_بلیک نقاش و شاعر انگلیسی است که بر اساس شعری از او به‌نام «اروپا، یک پیشگویی» در سال ۱۷۹۴ میلادی خلق شده است. می‌گویند بلیک این شکل مرموز یک پیرمرد را که خم شده تا جهان را با یک پرگار اندازه بگیرد، در حالت رؤیاگونه‌ای دیده است که هنگام زندگی در منطقه‌ی لامبِت، در بالای پلّکانی به او دست داده است. قطعه‌ای در کتاب مقدّس (امثال سلیمان نبی، باب هشتم، آیات ۲۲ تا ۲۷) آمده است که در آن حکمت به سخن می‌آید و می‌گوید: «خداوند مرا مبدای طریق خود داشت، قبل از اعمال خویش از ازل... قبل از آن‌که کوه‌ها برپا شوند، پیش از تلّها، مولود گردیدم... وقتی‌که او آسمان‌ها را مستحکم ساخت من آن‌جا بودم. و هنگامی که دایره [ یا پرگار ] را بر سطح لُجّه [ یا دریای ژرف ] قرار داد. وقتی که افلاک را بالا استوار کرد. و چشمه‌های لُجّه را استوار گردانید.» بلیک این مکاشفه‌ی جلیل خداوند را که پرگاری به سطح دریای ژرف قرار داده، به تصویر درآورده است. ردّی از شمایلی که #میکل_آنژ از خداوند تصویر کرده است در این تمثالِ آفرینش دیده می‌شود. میکل آنژ از جمله هنرمندان موردِ تحسینِ بلیک بوده است. ولی این شمایل در دست او، صورتی رؤیاگونه و خیالی یافته است. بلیک، در واقع اسطوره‌ی خاصّ خود را شکل داده، و شمایل برآمده از مکاشفه‌ی او بازتابنده‌ی ذات خداوندی [ به‌گونه‌ای که در کتاب مقدّس آمده ] نیست، بل‌که هستی شکل‌گرفته از تخیّل بلیک است که وی آن را یوریزِن می‌نامید. هرچند که بلیک، یوریزن را خالق جهان تصوّر می‌کرد، جهان را چیز خوبی نمی‌پنداشت و بنابراین خالقِ آن را روحی شریر می‌دانست. سرشتِ کابوس‌گونه و غریب مکاشفه‌ی او از همین موضوع مایه می‌گیرد، که پرگار همچون تابش دو شعاع نورانی در ظلمت و شبی طوفانی بازنمود می‌شود. بلیک چنان در مکاشفات خود مستغرق بود که شوقی به تصویر کردن زندگی واقعی نداشت، و یکسره بر چشمِ دل خویش تکیه می‌کرد. طرّاحی‌های وی عیب و ایرادهای مشهودی دارد، ولی نکته‌ی اصلی هنر او چیز دیگری‌ست. او مانند هنرمندان قرون وسطیٰ به بازنمایی دقیق توجّهی نداشت، زیرا معنای هر صورتی از رؤیاهای او چنان همه‌چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌داد که جایی برای دقّت بازنمایی [ یا درست‌بودن طرّاحی ] باقی نمی‌ماند. او نخستین هنرمند بعد از رنسانس بود که چنین آگاهانه علیه معیارهای سنّتی شورید، و نمی‌توان معاصران وی را از شگفت‌زده‌شدن در برابر آثار او در خور ایراد دانست. در قرن گذشته بود که مقام وی به‌عنوان یکی از مهمترین شخصیّت‌های هنری انگلستان مورد قبول همگان واقع شد. منبع مورد استفاده: ارنست_گامبریج تاریخ هنر | ترجمه‌ی علی رامین / نشر نی / صص۴۸۰ و ۴۸۲. Title: Europe a Prophecy  Artist: William Blake Date: 1794 Medium: Relief and white-line etching with color printing and hand coloring Collection: British Museum, London

📚 تاریخ هنر گامبریچ ✍ ارنست گامبریچ 🔍 ترجمه: علی رامین

همیشه فکر می‌کردم که آنچه مرا از پیری متنفر می‌کند چروک صورت، لرزش دست‌ها و، ناتوانی تمام و کمالی‌ست که تمامیتم را زیر سوال می‌بَرد ...! اما حالا نظر دیگری دارم ... آن چیز که در پیری مرا بیشتر آزار می‌دهد این است که، در مقابل انبوه خاطراتت تنها باشی ... ‌ #چارلز_بوکوفسکی

برخیزید : آی زنان مغموم در آشپزخانه ها آی مردان ماسیده بر چرخ دنده و آجر برخیزید : تا رنگین کمان را کودکان به کلاس درس بیاورند آن گاه معلمان از لطافت شبنم و مکتب گل جغرافیا و تاریخ خواهند ساخت برخیزید : آی پسران نوبالغ در انتظار یک جنگ بی حاصل آی دختران پلاسیده در اتاقک های شهوانی برخیزید : تا کودکان نطفه بسته از فقر آدابِ دریا را با حوضِ میدانْ چه، تصور نکنند ... اگر پیوند کوچه و گندم رؤیایشان نیست! پس چرا جهان به آغازی دیگر نمی اندیشد؟ اینک برخیزید که رهایی، نشاط کودکان از لمسِ فریاد است. #برتولت_برشت

- "ممكن است اگر باران بند نیامد، مجبور شوم شب را همین‌جا بمانم. می‌توانم...؟" می توانست؟؟؟ چه باید می‌گفتم؟ همان‌‌طور که موهای سرش را نوازش می‌كردم زیر چشمی مواظب پنجره بودم. نه باران بند آمده بود و نه او رفته بود. و من در دلم دعا می‌کردم که ای کاش مثل "صد سال تنهایی" چهار سال و یازده ماه و دو روز باران بیاید. سوزن‌های گمشده بهمن_فرزانه