"HILOL" ijodiy to‘garagi

​​БУНЧА ТЕРГАЙСИЗ МЕНИ, СУД ЗАЛИМИ БУ ДУНЁ, Битта шоирдан шунча қўрқадими бу дунё. Қачон, қайда, не учун, қай гуноҳга ботганман, Қайси бузуқ аёлнинг эшигида ётганман. Кимни сўкдим, ким билан муштлашганман ярим тун, Шуларнинг тафсилоти асқатарми сиз учун. Нега кўзим бақрайган, нафрат кимга нисбатан, Қадаҳни синдирган пайт кўнглим нима истаган. Ишга кеч боришлардан нима эди муддао, Ҳамкасбларим ҳам бундан бехабарми мутлақо, Кармонимни йўқотиб, наҳот бўлмадим ўсал, Ҳаётим чиркин, лекин, нечун шеърларим гўзал. Ота бўлиб боламга кўрсатдим не каромат, Адибман деб, ҳар куни қилаяпман маломат. Тўртта шеър ёзар-ёзмас кибр эмишман роса, Қанча дўстдан айрилдим қила олмай муроса. Тағин қилган эмишман ёлғиз ичишни одат, Ота-онам беш маҳал қилганида ибодат. Мен ҳам ўғил-қизларни эрта бир кун уйлайман, Наҳотки болалардан қайтишидан қўрқмайман. Булар ўн йилдан кўпроқ чўзилган тергов иши, Эга, кесимга тўла ҳаётимнинг равиши. Ичимдан хўрлик келар, йиғи тўлар бўғзимга, Ҳаёт йўлим оқ-қора кўринади кўзимга. Дўстлар, қани адолат, шунча кам яшадимми, Қўрқдимми, ҳайиқдимми, ўзимни аядимми. Шуми хотирангизда муҳрланган суратим, Эй, сен бунча камгап бўлиб туғилгансан улфатим. Қавму қариндошларим – ҳаммангиздан хафаман, Энди қай юз билан мен яшадим деб айтаман. Бунчалар жўн, бир текис умрдан ор қиляпман, Мўмин-қобил эканим мана энди биляпман. Ёдингиздан чиқибди чунон саргузаштларим, Оғзим қуриб, сув излаб сарсон бўлган даштларим. Тоғу тошлар қўйнида кўрсатган ҳунарларим Ҳақидаги кулгили ҳикоянгиз кутардим. Тортиниб турибсизми, бормайдими тилингиз Ёки жиноятимда бор эдими қўлингиз. Айтганча, бу оғзига талқон солган Шарқ ахир, Аёллари мазлуму эркаклари тошбағир. Бу терговни кузатиб, ичим тўлар ҳасратга, «Бобурнома» шу учун керак бўлган ҳазратга. Эшикка бўлдим маҳтал, шунча камми танишим, Ахир эшик санашда адо бўлган калишим. Бир гувоҳни кутяпман, қани, нечун келмайди, Менимча, унга энди эри рухсат бермайди. Бунча тергайсиз мени, бунча қоним ичасиз, Бир қошиқ қолганида кечирасиз, кечасиз. Бас, етар, жаллод чорланг, ҳукм қилинг, тикланг дор, Менда олий жазога арзийдиган ҳаёт бор! Мозоримни тепкиланг, жасадимни қилинг хор, Менда олий нафратга арзийдиган сабаб бор! Китобларимни ёқинг, ўчиринг хитобимни, Худо билса бўлдида чеккан изтиробимни. Сиз ёлғон сўзлагайсиз, сиз очиқ айтмагайсиз, Сиз ҳукм қилмагайсиз, сиз фақат тергагайсиз. Ҳар куни ўтмас пичоқ билан сўйгайсиз мени, Билмадим, қачон буткул сўйиб бўлгайсиз мени. Бек АЛИ 2025 йил. Май.