"HILOL" ijodiy to‘garagi

Ҳозирги ёшлар Қари толга суяб, Ирғай асони, Оқсоқол сўрига аста ёнбошлар. Хаёлдан ўтказар қори дунёни: «Эх ҳозирги ёшлар, ҳозирги ёшлар.» У аср тенгдоши, Бутун умр энди. Кеча кўрган тушдай кўзи олдида. Йигирма ёшида амирни енгди, Водийга сув очди ўттиз олтида. Ёшлигини эслар, Уф тортар секин. Салгина чимрилар оқ тушган кошлар. «Биз хам ёш бўлганмиз бир маҳал, Лекин Бошкачароқ чиқди ҳозирга ёшлар.» У колхоз тиклади, Янги юрт қурди. Босмачига қарши от сурди ўктам. Жангу жадалларнинг барини кўрди, Кўрди очликни хам , Юпунликни хам. «Бизга хаёл эди Туш эди фақат. Тўкин дастурхону, лаззатли ошлар, Бахти боқий бўлсин, Аммо бу жаннат, Қадрин билармикин ҳозирги ёшлар?!» Кўз олдидан ўтар қирқ биринчи йил. Масков бусағаси, Аччик қахратон. Агар қулатмаса дайди ўқ сабил, Берлиндан кайтарди, бўлиб қахрамон. Эслар, хар ён олов, Ўт ичра дунё. Мажруҳ гавдалар-у, узилган бошлар… «Юрт тинч бўлсин, Бир гап бўлса мабодо. Бардош берамикин, Хозирги ёшлар?» Уй-жой қилиб берди мана Турғунга, Турмушга чиқарди Назирасини. Букун эса ўйлар дорилфунунга, Киролмасадан қолган набирасини. Домласига ўзи борсинми секин. Орденларни тақиб, Оқилни бошлаб. Ким билади дейсиз, бўштоброкмикин, Эркатойрокмикин, ҳозирги ёшлар? Яна дер: «Бўш қолсак тунлар бўлиб жаъм, «Чордарвеш» ўқирдик қуршаб танчани. Булар танимайди Хувайдони хам, Эрта-ю кеч ўйлар кино, танцани.» Ақли кирармикин буларнинг бир кун, Ким билади, качон кубла бошлар? Оғир кунлар кўрмади, Балки шунинг-чун Енгилрок ўсдими ҳозирги ёшлар. Тохирни халитдан тинч куймас қизлар, Ярим тунда қайтар уйга ҳамиша. Унча бўлмасак хам илмда бизлар, Аммо кучли эди одоб, андиша. Бировнинг қизига сал қараб қуйсак, Бизлар аталардик шўх-у, бебошлар. Баъзи киноларми бузмоқда андак, Капалак мижозрок, ҳозирги ёшлар… Тунғич ўғли у кун қизалок кўрган, Номини Шарлотта қўйибди ажаб. Ўртанчаси тоғда юргани-юрган, Баъзан уч ойда бир келмайди йўклаб. Наҳотки отасидан бўлса азизрок. Қайсидир тоғдаги , қандайдир тошлар. Бизнинг борди-келди одатдан йирок, Бемехррок ўсди ҳозирги ёшлар. Кийимлар-чи… Кизик буларнинг диди. Ола-чипор кўйлак, Нимаси кўркам?! Рост айтсам унчалик ёқмаган эди, Оталарги бизнинг чарм камзул ҳам. Байналмилал айтиб, байроқ кўтариб, Кўчага чиққанда, ўктам сафдошлар. Кексалар деганди йўлдан қайтариб, Нега шўҳлик қиларлар ҳозирги ёшлар? Энди буларга ҳам харқалай оғир, Замон шитоби тез, парвози тикка. Кеча тили чиққан Наргиза ўқир, Биринчи синфда математика. Бизлар ҳафтиякдан бошлаган эдик, Булар икс билан игрекдан бошлар. Дуруст, зехни ўткир, қадами тетик, Ўзимизга тортди, ҳозирги ёшлар. Гинаси ноўрин, Қарилик қурсин. Бекор юрмагандир тоғларда Ўктам, Мана, керак бўлса Рустамни қўрсин. Боласидан аъло жиян бўлса ҳам. Ўзи қотмагина, ниҳолдай хипча. Нари борса ўттиз, ўттиз бир ёшлар. Фан доктори бўлди, Масковда кеча. Бало чиқиб қолди, ҳозирги ёшлар. Бахти бутун бўлсин, Толеи бекам. Шуларнинг борлиги менинг иқболим. Чол кўз ёшин артар, Шу пайт менинг ҳам, Келажак циларга учди хаёлим. Замонлар келадир, Яна ажойиб. Балки пайдо бўлар сунъий қуёшлар. У пайтлар, ким билсин, Қариб-қартайиб, Мункиллаб қолармиз ҳозирги ёшлар. Шунда келажакнинг боғлари аро, Биз, яъни кексалар суҳбат қурганча. Сўзлармиз: «Қарши деб, аталган саҳро, Бизнинг кўлимизда булган эди боғ. Эсингдами Газли, Зил-зилаларчи? Қайта шаҳар қурган қардош-қурдошлар. Биз Янги эрадан бўлгандик жарчи, Нима ҳам кўрибди ҳозирги ёшлар! Қара, Оқ кўйлакка галстук тақиб. Агрегат ёнида туришар булар. Биз ишладик қўлни мойларга тиқиб, Энди роҳатини кўришар булар. Фанда инкилобни биз қилдик илк бор, Илк бор парвоз қилган бизнинг йўлдошлар. Кўкни обод қилдик, Ерни ҳам гулзор. Эх, ҳозирги ёшлар, хозирги ёшлар!!!»