ذهن‌ نوشته‌های من☁️

الان یکی از بچه‌ها گفت یادم افتاد. بچه بودم خیلی از جراحی خوشم می‌اومد و دلم می‌خواست جراح شم! البته که هیچ تصوری از جراحی به اون شکل نداشتم. یه عروسک بینوا داشتم، هی شکم این بدبخت رو باز می‌کردم، یه چیزهایی می‌ذاشتم توش، دوباره می‌دوختم:)) یه ظهر، داشتم همین عملیات رو انجام می‌دادم، سوزن از دستم رها شد و گمش کردم. یهو نمی‌دونم چی تو مغزم گذشت، پا شدم از روی تخت جفت‌پا پریدم پایین که برم دنبال سوزنه. گشتم و گشتم فقط نصف سوزن رو پیدا کردم. نصف دیگه‌ش رو هرچی گشتم پیدا نکردم. ناامید شدم و رفتم کنار بابام از غصه خوابیدم. چشمتون روز بد نبینه، بیدار که شدم، از شدت درد پا فقط جیغ می‌زدم و گریه می‌کردم. بردنم بیمارستان و کاشف به عمل اومد سوزنه عمودی فرو رفته بوده تو قالی، اون لحظه‌ای که جفت پا پریدم پایین، نصف شده بود و نصفش رفته بود تو پام. اما در لحظه هیچی نفهمیدم و بعد که رفته بود بالا و به استخون مچ پام گیر کرده بود دردش شروع شده بود. هیچی دیگه رفتم اتاق عمل و بیهوشی و جراحی و دیگه همونجا اینقدر ترسیدم که از دنیای جراحی خداحافظی کردم😂