Mahourtext

- -با آنان که ناامیدت نموده بوده‌اند چگونه تا کردی؟ +هیچ گذشتم «انگار که هرگز نبوده‌اند..»

روزی تو را می‌بینم و از معجزه دور می‌شوم شاید تمنا می‌کنم تا از نگاهت دور شوم دیگر نمی‌خواهم تو را در قصه‌های هر شبم دیگر تمام شد عشق من در شعرِ بادآورده‌ام گاهی سکوت می‌کنم، من از سخن آزرده‌ام از حرفِ ماندن دور شدم، من در جهان بیگانه‌ام از بغض می‌خوانم تو را، گاهی به دستانت رسم از خواب بیدار می‌شوم، می‌بینم از تو دور شدم شاید شبی باران شوم، بر شیشه‌هایت می‌زنم بی‌آنکه حتی نام تو، از خاطرم بیرون رود گفتم فراموشت کنم، دیدم نمی‌گیرد دلم هرچه از این عشق می‌روم، باز از تو لبریز می‌شوم من خسته‌ام از رفتنت، از آمدن، از انتظار از اینکه هر شب بی‌صدا، با خاطراتت سر کنم شاید که پایان منی، شاید شروع دیگری اما چه فرقی می‌کند، در یاد من عاشق تری #ماهور_زائرميري

در ادعای عاشقان، به عشقِ خود رسیده‌ام ز حرفای بی‌شمار، منم ز عشق بریده‌ام از این زمان، از آن زمان، به دردِ خود رسیده‌ام چه ساده گفتن از نگاه، چه ساده عشق را دیده‌ان تمامشان دروغ بود، به لحظه‌ای دچار شدن نه عمق را دیده‌ان، نه عشق را چشیده‌ان در ادعای عاشقان، منم به خود رسیده‌ام بدون شعر مانده‌ام، بدون یار زیسته‌ام نه دل به کس سپرده‌ام، نه دل ز کس بریده‌ام میان این همه نگاه، به خویشتن رسیده‌ام چه وعده‌ها که داده شد، چه حرف‌ها که گفته شد من از تمام این فریب، به زخمِ خود رسیده‌ام نه عشق را طلب کنم، نه یار را صدا زنم که از صدای عاشقان، به گوشِ خود رسیده‌ام اگرچه زخم خورده‌ام، اگرچه خسته مانده‌ام هنوز درون سینه‌ام، برای خود تپیده‌ام نه قصه‌ای، نه خاطره، نه شوقی از گذشته‌ها فقط منم، فقط خودم، که با خودم زیسته‌ام در ادعای عاشقان، چه ساده گم شدند همه من از میان این همه، به خویشِ خود رسیده‌ام #ماهور_زائرميري

در ادعای عاشقان، به عشقِ خود رسیده‌ام ز حرفای بی‌شمار، منم ز عشق بریده‌ام از این زمان، از آن زمان، به دردِ خود رسیده‌ام چه ساده گفتن از نگاه، چه ساده عشق رو دیده‌ان تمامشان دروغ بود، به لحظه‌ای دچار شدن نه عمق رو دیده‌ان، نه عشق رو چشیده‌ان در ادعای عاشقان، منم به خود رسیده‌ام بدون شعر مانده‌ام، بدون یار زیسته‌ام نه دل به کس سپرده‌ام، نه دل ز کس بریده‌ام میان این همه نگاه، به خویشتن رسیده‌ام چه وعده‌ها که داده شد، چه حرف‌ها که گفته شد من از تمام این فریب، به زخم خود رسیده‌ام نه عشق را طلب کنم، نه یار را صدا زنم که از صدای عاشقان، به گوش خود رسیده‌ام اگرچه زخم خورده‌ام، اگرچه خسته مانده‌ام هنوز درون سینه‌ام، برای خود تپیده‌ام نه قصه‌ای، نه خاطره، نه شوقی از گذشته‌ها فقط منم، فقط خودم، که با خودم زیسته‌ام در ادعای عاشقان، چه ساده گم شدند همه من از میان این همه، به خویش خود رسیده‌ام #ماهور_زائرميري

چگونه خودم را از خاطرت جدا کنم چگونه شعر هایم را از بودنت جدا کنم که هستی ام من را در خودم به پایان میبرد اگر به تو باز نگردم و تو را زندگی نکنم…. #ماهور_زائرميري

ناگهان، جسارتم را بر رها بودن بنا کردم؛ که دیگر نخواهم از آن‌چه به ظاهر در توانم بود، بگذرم. می‌خواهم بنشینم و حتی به گذر کردن، به رسیدن، به پایان دادن و به انجام دادن، بها ندهم… می‌خواهم زندگی برایم همین باشد؛ همین که ببینم و ببینم و ببینم… این‌که تقلا نکنم در مردابی که مرا از خودم دور می‌کند. می‌خواهم بمانم در زمانه‌ای که از بودن، بودن را لذت ببرم. #ماهور_زائرميري

همه رو از دست میدم اما بالاخره اتفاق میوفتم…

اين سقوط آغاز آزاديه بايد بتونم بيخيال اين ريشه شم

هر کس به اندازه‌ای که برای ما ارزش قائل است، باید ذهن و دلمان را اشغال کند؛ نه به اندازه‌ای که ما دوستش داریم!

من از این لحظه میترسم از این تنهایی مفرد كه اغوشم مرا از من ز تنهايي بترساند

زندگی وقتی عوض ميشه که به‌جای تکرار چیزی که بلدی، جرئت کنی چیزی روکه نمیدوني امتحان کنی