روزنه

در نهایت به دوستان و آشنایانم در ایران گفتم دیگر با من تماس نگیرند. به آنها هشدار دادم: شما در خطر هستید، همه ارتباط‌ها را قطع کنید. نمی‌خواستم کسی را در معرض خطر قرار دهم. این وضعیت با ماجرای سلمان رشدی شدیدتر شد. فتوای روح‌الله خمینی علیه سلمان رشدی، نویسنده بریتانیایی-هندی، به خاطر کتاب آیات شیطانی در سال ۱۹۸۹ صادر شد. امیرشاهی این حکم را حمله‌ای به آزادی بیان دانست و از نویسندگان و روشنفکران فرانسه خواست با رشدی اعلام همبستگی کنند. *دی سایت: چگونه؟* *امیرشاهی*: با آن فتوا، ملاها آموزه انقلاب اسلامی را به خارج صادر کردند. روشنفکران منتقدی مانند من ناگهان هدف قرار گرفتند، فارغ از ملیت یا محل زندگی‌شان. ماجرای رشدی به یک بحران جهانی تبدیل شد. برای من نیز انگیزه مهمی شد تا علناً سخن بگویم. از من خواسته شد رئیس کمیته سلمان رشدی در فرانسه شوم، اما نپذیرفتم. نمی‌خواستم نقش رهبری داشته باشم؛ به دلایل مختلف. یکی از آنها این بود که فرانسوی‌ها اول باید یاد می‌گرفتند نام «*امیرشاهی*» را چگونه تلفظ کنند. *دی سایت: آینده ایران را چگونه می‌بینید؟* *امیرشاهی*: پیش‌بینی آن غیرممکن است. با این همه اطلاعات متناقض و تبلیغات، چه از داخل ایران و چه از خارج، نمی‌توان چیزی را با قطعیت گفت. اما می‌توانم بگویم که عمیقاً نگرانم. بسیار نگران مردم ایران و همچنین حاکمیت کشورمان هستم. *دی سایت: منظور شما از حاکمیت چیست؟* *امیرشاهی*: نمی‌توانم بپذیرم کسی مانند رضا پهلوی با حمایت قدرت‌های خارجی از راه دور دستور تغییر رژیم بدهد. برای من این بدتر از بزرگ‌ترین توهین است. از نظر شخصی نیز کاملاً مخالف دخالت دولت‌های خارجی در کشورم هستم. این فکر که کشورهای دیگر ــ چه ایالات متحده، چه اسرائیل یا هر بازیگر منطقه‌ای و بین‌المللی دیگر ــ بخواهند به این شکل در امور ایران دخالت کنند، برای من غیرقابل تحمل است. در پایان گفت‌وگو، مهشید امیرشاهی ما را به اتاق کار روشن و پرنور خود می‌برد. دست‌نوشته‌های خاطراتی را نشان می‌دهد که اکنون مشغول نوشتن آنهاست. سپس به آشپزخانه می‌رویم؛ برنج تقریباً آماده است. پرستار کودکی‌اش ــ «دایه» ــ همیشه می‌گفت خانم‌های اشرافی نباید وقتشان را در آشپزخانه بگذرانند. اما امیرشاهی هنگام تحصیل در انگلستان آشپزی را خودش یاد گرفت. وقتی این را تعریف می‌کند، می‌خندد. به نقل از هفته‌نامه دی سایت (Die Zeit)