می‌خواهم زنده بمانم

اندوه کسی را نکشت اما ما را از همه چیز تهی ساخت.

_محمود درویش

شبت بخیر، ای فروخورده بغض‌های مدام✨

مقایسه زهرِ بدونِ پادزهره. خودت رو با هیچ‌کس مقایسه نکن.

هوا عطرِ بودنت را به خود گرفته عزیزم. افسوس که خودت نیستی...

[دست‌نویس‌های من، پنج شنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۴]

چطور کسی می‌تواند ناگهان وسط خیابان بایستد و از خود بپرسد: این آیا سرنوشت من است؟

جورجو آگامبن

رفیقم ۴۰۰ نشه یعنی؟

میشه کمی از ۸۰ فاصله بگیریم؟ مثلا ۹۰ شیم

رنج کشیدن، بهانه‌ای برای رنجاندن نیست. برعکس، وقتی خودت طعمِ زخم رو چشیدی، باید بیشتر از هر کسی بدونی یک زخم‌ چطور می‌تونه آدمی رو از درون بشکنه. شاید درست بودن همین باشه؛ اینکه چیزی که روزی تو رو شکست، از دست‌های تو به دیگری نرسه.

دیروز خورشیدِ غرب گرفت؟ اینجا ما فقط دلمون می‌گیره، هر روز و هر روز

خورشیدگرفتگی دیروز رو یادتونه؟ ما نتونستیم ببینیمش، چون خورشید این سمتِ زمین غروب کرده بود. اما ندیدن ما، به معنی اتفاق نیفتادنش بود؟ نه خورشید پشت ماه پنهون شد و بعد بیرون اومد. خیلی وقت‌ها ما آدم‌ها با رنج‌هایی درگیر هستیم که فقط خودمون از وجودشون، دردشون و سایه‌ای که روی زندگیمون انداختن آگاهیم. و چیزی که از دریچه‌ی چشم خودمون داریم می‌بینیم، نمی‌تونه صرف حقیقت باشه‌. پس چه خوبه وقتی مغز پردازشگرمون سریع داره همه چیزو بر اساس دیده‌های خودش تحلیل می‌کنه و می‌چینه، یه استپ بهش بدیم و به خودمون بگیم: من از اون روی داستان اطلاعی ندارم و شاید همه چیز اونطور که من فکر می‌کنم نباشه. تو دنیای هر کدوم از ما، پشت نقاب‌های زیادی که یادگرفتیم به چهره‌ی رنج‌هامون بزنیم، خورشید‌های زیادی هزاران بار پشت ماه پنهون می‌شن و باز بیرون میان.

امروز، روز جهانیِ چپ دست‌هاست. روزمون مبارک.✨🌻

تو ارزششو داری! ارزش بخشیده شدن از طرف خودت. دوست داشته شدن از جانب خودت. دیده شدن از نگاهِ خودت. اولویت بودن برای خودت. حتی اگه بی‌نهایت شکست و ناکامی توی کارنامه‌‌ات داشته باشی. تو، بیشتر از هرکس دیگه‌ای لایق ترینی، برای نگاه و عشقِ خودت.

شبت بخیر، ای کشیده رنج‌های گران به دوش‌.🌻✨