حرة

خیلی با خودم کلنجار می‌رفتم، اما اگر می‌خواستم یک‌قدم، حتی یک‌قدم از آن‌چه همیشه می‌خواستم کوتاه بیایم، دیگر خودم نبودم.

همیشه خدا جای شکرش رو باقی می‌گذاره. مثلا فرهنگیانی‌هام می‌تونن وضعیت هفته‌ای چندجا مصاحبه‌ رفتن برا شغل من رو ببینن و بعد بگن باز خداروشکر نمی‌خوام دنبال کار بگردم.

باز خداروشکر فرهنگیانی نبودم.🙏🏻

با دانشگاه الزهرا. مخصوصا دانشکده علوم‌تربیتی و روان‌شناسیش.

شما چه خبر؟ https://t.me/HarfChatBot?start=6f4dbd7ff7a9

۵ درصد سلامت روان دارم و این رو هم اول مهر می‌رم ارشد ثبت‌نام می‌کنم.

محیط فقط زنانه اصلا محیط خوبی برای تحصیل و کار و... نیست. این رو از کسی بشنوید که تفکیک بودن یا نبودن دانشگاه و محیط کار اصلا براش موضوعیت نداره.

امروز یکی از استادهامون وقتی شنید ۳نفر از ورودی‌های ما دانشگاه تهران قبول شدن گفت سطح دانشگاه تهران تنزل پیدا کرده که از الزهرا گرفته. ممنون استاد. ما که مهمون یکی دو روز بودیم ولی ببخشید سطح دانشگاه به استادهاشه.

ساجده اون‌روز تو استوریش نوشته بود روز اولی که اومدم الزهرا کتاب شعر فاضل رو می‌خوندم و الان موقع فارغ‌التحصیلی روی نیمکت‌ها نشستم و دارم کتابِ خاطرات یک آدم‌کش رو می‌خونم و این دقیقا کاریه که الزهرا با هر دانشجویی که دیوان شعر به دست میاد دانشگاه موقع خروجی می‌کنه.

الزهرا دقیقا شبیه یه دبیرستان دخترونه تو یک اشل بزرگ‌تره. فقط شما می‌تونید مقعنه نپوشید صبح‌تاصبح‌.

نیاز دارم یا دو کیلو تخمه بخرم یا بیست‌کیلو سبزی بعد بشینم مفصل دراماهای الزهرا رو تعریف کنم و رفتار اساتیدمون رو مو به مو توضیح بدم‌(ما فقط چندتا استاد مدعو خیلی خوب داشتیم).

بله در واقع؛ ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی تو بمان و دگران وای به حال دگران

ترک کردن کانال‌ها و گروه‌های دانشگاه الزهرا شور و شوق و شعف و ذوق رو باهم داره؛ باشد که دیگر هیچ‌گاه گذرم به تو نیافتد. باشد که تو بمانی و ماجراها و آدم‌هایت‌.

قبل جنگ تو محوطه علومج نشسته بودم و به یکی از بچه‌ها می‌گفتم من چیز زیادی نمی‌دونم ولی چیزی که ازش مطمئنم اینه که دوسال آینده ارشد نمی‌خونم و نمی‌خوام بخونم. بعد الان تنها چیزی که ازش مطمئنم اینه که دوسال آینده درحال ارشد خوندنم.🗿

کاش می‌شد برا کلاس‌ها بریم تهران و برا ناهار علامه ولی گفتن نمی‌شه.

همین الان از دانشگاه علامه انصراف دادم و این میز رو از دست دادم.

هر‌ وقت میرزا قاسمی درست می‌کنم انقدر فلفل قلمی سبز تند در آن می‌ریزم که دست‌هایم موقع خرد کردن فلفل‌ها، تا مدت‌ها طعم تندی دارد. امروز درحالی که داشتم برا جلسه ساعت پنج‌عصر آماده می‌شدم که بادمجون‌ها و گوجه‌ها را دودی می‌کردم برای شام. بعد هم همه‌اش به خودم می‌گفتم «زن با یک دستش گهواره را تکان می‌دهد با یک دستش دنیا را» درواقع، به جای تکان‌دادن گهواره، بادمجان‌ها را می‌چرخاندم و حواسم بود جزغاله نشوند. من، فکر می‌کردم اگر خیلی اتفاقات در زندگی‌ام نیافتند، چقدر حسرت می‌خورم بابتِ نشدنشان. فکر می‌کردم یک گردالی قلمبه از نشدن‌ها گیر می‌کند توی گلویم و نمی‌توانم اصلا یک کلمه حرف بزنم. فکر می‌کردم دنیا، به من خیلی چیزها بدهکار است. فکر می‌کردم و به جد انتظار داشتم از آن؛ اما وقتی دست از آن حسرت‌ها کشیدم، فهمیدم زندگی می‌تواند بدون خیلی چیزها پیش برود و البته خوب هم پیش برود. بعضی وقت‌ها می‌گویم به درک که نشدنی‌ها نشده‌اند اما بعد سقلمه می‌زنم به خودم که خیربودن‌های زندگی به درک نیستند‌ها. فعلا با جهان درصلحم دقیقا از همان‌ وقتی که فهمیدم زندگی هیچ‌چیزی به من بدهکار نیست. یکی از روزهای شهریورماه/۱۴۰۵.

از همان وقتی که عباس‌میرزا در مواجهه با دستاوردهای نظامی و تکنیکی غرب با حیرت پرسید که مگر خورشید بر غرب و شرق به یکسان نمی‌تابد، تاریخ ما همواره به‌نحوی به نسبت شرق و غرب گره خورده است. داریوش شایگان در کتاب «آسیا در برابر غرب» همین نسبت را واکاوی می‌کند. در نظر او تفکر تمدن‌های شرقی و آسیایی از اساس متفاوت با سیر تفکر تمدن غرب است. شایگان ابتدا تاثیر نیهلیسیم اندیشه غربی بر تقدیر تاریخی تمدن‌های آسیایی را بررسی می‌کند و سپس از موقعیت تمدن‌های شرقی در برابر سیر اندیشه غربی سخن می‌گوید. در این هشتی‌کتاب قرار است «آسیا در برابر غرب» را با تسهیلگری محمدرضا ایمانی، کارشناسی ارشد اندیشهٔ سیاسی از دانشگاه علامه طباطبایی، با هم مطالعه کنیم و درباره مسائل اساسی و دغدغه‌هایی که داریم با هم به گفتگو بنشینیم. اگر به فلسفه و علوم اجتماعی علاقه دارید یا زمانی ذهنتان درگیر تفاوت‌های تمدن‌های شرق و غرب شده است، در این هشتی‌ها منتظرتون هستیم. 🗓 از همین هفته، چهارشنبه‌ها ساعت ۱۷ 🎙 میزبان هشتی: محمدرضا ایمانی برای ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر به آیدی هشتی پیام دهید: @ihashti_admin