-جستجو‌گرِ نور”

هر وقت که دست از تلاش برداشتی، به یاد بیار که وجودت چقدر به شدنش احتیاج داره.

انسان در آزاد‌ترین نقطه‌ی ارتباط، واقعی‌ترین شخصیت خودش رو به نمایش می‌گذاره.

آدمیزاد باید یاد بگیره که همین یه بارِ زیستن رو با میل، استعدا، برنامه و اهداف خودش پیش ببره! و این چیز کمی نیست! حداقل تا وقتی که تحت سیطره‌ی مدیا و دیگران باشیم، شدنی نیست. می‌تونم به جرئت بگم سخت‌ترین کاری که هر فرد می‌تونه انجام بده اینه که اجازه نده محیط اکثریت فردیت‌اش رو ازش بگیره. این عدم همراهی انزوا میاره اما می‌ارزه. خیلی خیلی می‌ارزه.

تو مسیر درس‌ خوندن یاد گرفتم که مهم نیست از چه درسی خوشت میاد یا نه. اگر می‌خوای تو اون حرفه پیشرفت کنی باید بخونیش، باید بفهمیش و باید یه راهی برای بهتر شدنت پیدا کنی. این “باید” خیلی مهمه. باعث میشه تحت هر شرایطی خودت رو مسئول و موظف بدونی و به‌جایِ دلیل‌تراشی و کناره‌گیری، دنبال نقاط ضعفت بری و حل‌مسئله‌ انجام بدی.

یه ویدیو دیدم گفت: آدمایی که انجامش میدن یه جمله‌ی جادویی دارن. خسته‌م؟ «به هر حال انجامش میدم». استرس دارم؟ «به هر حال انجامش میدم»، از شکست می‌ترسم؟ «به هر حال انجامش میدم»، کسی حمایتم نمی‌کنه؟ «به هر حال انجامش میدم». میگن از پسش بر نمیام؟ «به هر حال انجامش میدم». و تا نرسی به این سطح، برنده شدن رو نمی‌چشی.

از این نور سردی که این موقع‌ها سر و کلش پیدا میشه، میشه فهمید که پاییزه.

تا وقتی کسی مطابق تصویری که ازش ساختیم رفتار میکنه، فکر میکنیم اون رو میشناسیم. اما وقتی کاری میکنه که “عمیقاً ناامیدمون میکنه”، اون تصویر ترک میخوره و تازه با بخشی از آدم واقعی، خارج از انتظارات خودمون روبه‌رو میشم.

فردا اولین روز جمع‌بندیه. آخرین جمع‌بندی.

سر آمار خوندن جونم در میاد🤲🏻

اگه چیزی مدام بهت الهام می‌شه، حداقل ارزش یک بار جدی گرفتن رو داره.

📚✨

هر لحظه امکان داره اضطراب دست‌وپا‌مو ببنده و با سر بیوفتم تو چاهِ نا‌امیدی!

امروزِ خیلی خیلی خیلی خیلی سخت.

بیشتر از هر چیزی و ورای هر نتیجه‌ای، من از درس‌های این مسیر ممنونم. این درس‌ها باعث تحول من و شخصیتم شدن. حالا خودمو کسی می‌بینم که یک‌سال یا دو‌سال قبل، فکر بودنش رو نمی‌کردم. زنده‌باد هدف. زنده‌باد پیوستگی. زنده‌باد علم.

قبول کردم که برای رسیدن به یک سری اهداف باید خودمو به ورژن دیگه‌ی خودم نزدیک کنم. باور به اینکه زندگی تو رو همینطور که هستی پذیرفته و در قبالِ این‌ شخصیتت بهت همه‌چیز می‌بخشه، یک تصورِ خودخواهانه‌ی بچگانه‌ و بقاء‌گونست که هیچ‌وقت و تحت هیچ‌شرایطی به رشد و بالیدگی آدمیزاد منجر نمیشه.

امروز متوجه شدم که تلاشی که امروز و هر روز می‌کنی، فقط تو رو به یک نقطه نمی‌رسونه؛ بلکه کم‌کم ازت آدمی می‌سازه که برای ادامه‌ی اون مسیر آماده‌ میشه.

📚✨