-جستجو‌گرِ نور”

از همون اول خیلی تلاش کردین که ما رو با کمترین حسِ هویت نسبت به ایران و تاریخ‌مون بار بیارین و به‌جاش عرب‌پرست باشیم، اما با تمام هزینه‌‌هایی که کردین، ما تهش بازم برگشتیم به خودمون. به هویت و ملیت‌مون. هرچیزی در آخر به اصل و کنهِ ذات خودش برمی‌گرده.

گاهی وقت‌ها مشکل از طرف مقابل نیست؛ مشکل از از اینه که انتظار داشتی تو رو به کسی تبدیل کنه، که خودت هنوز جرأت ساختنش رو نداری.

سخت‌ترین کار دنیا، «عمل کردن در عینِ ناامیدی» است. یعنی پذیرفتن اینکه شاید فردا روز بهتری نباشد، اما من امروز وظیفه‌ام را به عنوان یک انسانِ بیدار انجام خواهم داد. این یعنی بلوغ، و این یعنی سختیِ واقعی. قهرمان واقعی، «مأیوسِ فعال» است. -colbina

قدم‌به‌قدم جلو برو و دردِ امروز رو با ترسِ فرداهای نیامده قاطی نکن. تا وقتی چیزی قطعی نشده، احتمالات نباید آرامشت رو گروگان بگیرن.

بیاید کنجی‌درهیاهوی‌زمان رو ۲۲۰۰ کنیم.

بعضی تجربه‌ها میانبر ندارن؛ باید زندگی‌شون کنی تا یادشون بگیری!!

خداوند کپی کاران را دوست ندارد!

آدمیزاد مجبوره بین خودش و تمامِ اون چیزایی که تجربه کرده، یه خطِ فاصله بذاره؛ نه برای اینکه فراموش کنه چی بوده و چی شده، برای اینکه بتونه دووم بیاره و ادامه بده.

آدمیزاد مجبوره بین خودش و تمامِ اون چیزایی که تجربه کرده، یه خطِ فاصله بذاره؛ نه برای اینکه فراموش کنه چی بوده و چی شده، برای اینکه بتونه دووم بیاره و ادامه

هیچوقت به تماشایِ از راه دور، اکتفا نکردم. من اهل مشاهده‌های نزدیک بودم. اهل جزئیات. اهل معناهای پنهانی. اهل مفاهیم عمیق. اهل سرزمین ناشناخته‌ها.

بچهاااااا بیاید عسلی‌مو 3کا کنیم🥹💞✨

فکر می‌کنم نهایتاً همه‌مون فقط داریم دیوانه‌وار به زندگی کردن ادامه‌ می‌دیم. با خاطره‌ی چیزهایی که از دست دادیم، با ترس‌هایی که توی سکوت با خودمون حمل می‌کنیم، با بخش‌هایی از خودمون که کسی نمی‌تونه ببینه. نمی‌دونم عزیزم؛ شاید قرار نیست همیشه همه چیز رو بفهمیم، شاید قرار نیست برای تمام دردها و رفتن‌ها جواب پیدا کنیم. شاید فقط قراره تا جایی که می‌تونیم زندگی کنیم؛ با تمام چیزهایی که شکستنمون، با تمام چیزهایی که نگهمون داشتن.

😭😭😭 بازه کههههه

‎ https://t.me/lilslight/10898 همه ری‌اکشنا بسته‌س آخه :(((

احساس می‌کنم یطوری شده که بهم ری‌اکت نمیدین!

عزیزم باورکن که این‌ها همش گوشه‌ای از توانایی و قابلیتِ تو، تو این دنیایِ بی‌رحمه. فکر کن اگر این‌جا نبودی و روان‌ات تحت آرامشِ کامل بود چه خلاقیتی از خودت نشون می‌دادی!