𝕮𝖔𝖒𝖆 𝖇𝖑𝖚𝖊

Welcome y’all back to 2009

ج.ا چی پیش خودش فکر کرده که ۳ گیگ رو می‌گه ۵۰ ت؟! این حجم از وقاحت فقط از این حکومت برمیاد😂

به این نتیجه رسیدم که لایف‌استایل درون‌گرایانه‌‌م فقط تو زندان می‌تونه محقق بشه؛ تو سلولم بشینم و فقط کتاب بخونم، بدون دغدغه‌ی مسئولیت‌ها و هزار تا باید و نباید زندگی، بدون نگرانی بابت تأمین نیازهای اولیه و مادی، و مهم‌تر از همه، بدون اینکه مجبور باشم مدام با آدم‌ها ارتباط برقرار کنم.

مثلا دیدین بعضی فیتیش‌ها تو جامعه چقدر تابو‌ن یا به‌شدت محکوم می‌شن، ولی هم‌زمان کنجکاوی و توجه زیادی هم نسبت بهشون وجود داره؟ انگار جامعه میل رو از یه طرف سرکوب می‌کنه و از طرف دیگه، نمی‌تونه دست از توجه کردن بهش برداره.

می‌دونم برداشتم شاید ساده‌انگارانه باشه و حتی با عقیده‌ی فوکو جور درنیاد، ولی به‌نظرم تو جوامع مدرن، میل اغلب پشت نقاب اخلاق پنهان می‌شه؛ یه جور زاهدنمایی که سعی می‌کنه چیزی رو انکار کنه که اتفاقا حضور پررنگی توی بطن جامعه داره

بعد توی کتاب‌فروشی یکی از کتاب‌های فوکو رو برداشتم و جمله‌ی اولش این بود:😭 گویا از دیرباز به نظام ویکتوریایی تن داده‌ایم و حتی امروز نیز از آن تبعیت می‌کنیم. زاهدنمایی شاهانه‌ای بر تارکِ سکسوالیته‌ی تودار، صامت و ریاکار ما خودنمایی می‌کند.

یه چیزی که همیشه برام توی جامعه عجیب بوده، واکنش آدم‌ها به مسائل مربوط به سکسوالیته‌ست؛ این‌که چرا جامعه‌ای که خودش رو مثلا متمدن، اخلاق‌مدار و خویشتن‌دار می‌دونه، تا این اندازه درگیر سکسوالیته‌ست، حتی وقتی وانمود می‌کنه که ترجیح می‌ده درباره‌ش سکوت کنه😔

و خودمم یه کتاب جدید گرفتم که اتفاقا درباره‌ی یکی از اون موضوعاتیه که همیشه برام توی جامعه عجیب بوده...

گایز، چند تا پست معرفی کتاب براتون آماده کردم، ولی چون می‌خوام یه سری پست مرتبط باهاشون هم بذارم که بیشترشون اقتباس‌های سینمایی‌ان، فعلاً توی چنل نذاشتمشون. هم هنوز وقت نکردم درباره‌ی اون اقتباس‌ها بنویسم، هم دلم می‌خواد این معرفی‌ها رو در کنار هم و یه‌جور مرتبط باشن😭😂

کتاب جدید نخوندی؟ خیلی وقت دیگه چیزی معرفی نمی‌کنی🤔

nah this ain’t it😂 جدی می‌گم، من اصلا آدم مناسبی برای دوستی نیستم ^^ تا وقتی خودتون پیام ندید، من پیام نمی‌دم، نمی‌تونم پا به پاتون چت کنم، بیرون رفتن هم که کلا بماند 😭🤣 نه ماهه می‌خوام سار رو ببینم، هنوز موفق نشدم🤣

ایوان ولی من خیلی دوست دارم باهات دوست بشم😿

ولی واقعا معاشرت کردن انرژی روانی زیادی میخواد. همیشه به آدمایی که به‌راحتی ارتباط برقرار می‌کنن، حرف‌هاشون رو بیان می‌کنن و دوروبرشون پر از دوست و اشناست حسودیم می‌شه. برای من حتی حفظ یه دوستی ساده هم مسئولیتیه که مطمئن نیستم از پسش بربیام. صرف برقراری ارتباط یه چیزه و توانایی حفظ کردنش یه چیز دیگه؛ بخاطر همین ترجیح می‌دم کلا وارد معاشرت نشم...

گیف‌ها و استیکرهامو ازم بگیرن، کلا معاشرتم تو مجازی هم به صفر می‌رسه. واقعا نمی‌تونم اون چیزایی که تو ذهنمه رو تو جواب به طرف مقابلم بگم. انگار ذهنم هم پره، هم خالی؛ کلی حرف برای گفتن دارم، ولی آخرش خسته میشم فقط یه گیف می‌فرستم.