𝕮𝖔𝖒𝖆 𝖇𝖑𝖚𝖊

گایز، پست‌های دیشب رو حذف کنم یا بمونه؟ دوباره خوره‌ی وسواس افتاده به جونم و می‌خوام پست‌های اضافی رو حذف کنم T^T

از طرف دیگه، برای من هر دفعه که تست دادم، تقریباً همه‌شون بالای ۸۰٪ بودن. معمولا کسایی که درصدهاشون نزدیک به میانه‌ست، زودتر و بیشتر تایپشون تغییر می‌کنه...

نه عزیزم، من INTJ م و به شکل عجیبی چندین ساله تایپم همینه. البته شاید عجیب هم نباشه؛ هیچ تغییری توی لایف‌استایل و روتین زندگیم نبوده که بخواد روی تایپم تأثیر بذاره و تغییرش بده.

ایوان توهم infp ؟؟؟ 😍

یه چیز خیلی جالب برام درباره جنبش نیورمانتیک اینه که ذاتاً یه جنبش کوییر نبود، ولی فضای خیلی کوییر و آندروژینی داشت؛ مخصوصا توی فشن، میکاپ و جندر پلی.به نظرم همین فضای کلاب و آزادی توی سلف اکسپرشن کمک کرد که با فرهنگ کوییر اون دوره خیلی هم پوشانی پیدا کنه.

David Bowie, Steve Strange, Rusty Egan, Boy George, John Galliano, Stephen Jones, Adam Ant, David Sylvian همه‌ی اینا از چهره‌های مشهور این جنبشن که تایپینگ‌هاشون اکثرا INFP یا ENFP

برگام اینو همینجوری از خودم گفتم ولی الان می‌تونم ثابتش کنم 😂😂

حس می‌کنم این جنبش یه لشکر INFP تحویل جامعه داد 😭

در کل گایز، جنبش نیو رمانتیک تو دوران پساپانک شکل گرفت و حتی به نظرم یه جور نقطه‌ی مقابل پانک بود؛ یه عده تصمیم گرفته بودن با جهان بیرون وارد چالش بشن، مثل پانک‌ها، یه عده هم انگار ترجیح دادن دنیای واقعی رو کنار بذارن و توی کلاب‌ها برای خودشون یه دنیای فانتزی بسازن، حقیقتا یه جور فرار از رئالیتی بوده. و واقعا یکی از قشنگ‌ترین کالچرها رو هم ساختن؛ یه دنیای خیلی موزیکال و تئاتریکال، پر از استایل‌های تاریخی، اووِر دِ تاپ، فانتزی...

اگه همرمند‌هایی مثل دیوید بویی و الکساندر مک‌کوئین رو خوب بشناسی و هنرشون رو درک کرده باشی، کاملا متوجه منظورم می‌شی^^

https://t.me/com0blue/5855 Why Do You Think?

برای منی که عاشق اپرا و موزیک‌های سوپرانوم، این ترک واقعا یوفوریکه T^T

فقط کاور آهنگ‌ها رو نگاه کنید؛ قشنگ می‌تونید بفهمید این ساب‌ژانر چه وایبی داره. هم ساختار و فضای Weimar Cabaret رو داره، هم یه حس Vaudeville، و در کنارش اون وایب دارک و مالیخولیایی گاثیک رو هم داره.

های لاولی ^^💙🦋 از Dark Cabaret؟ الان چندتا می‌فرستم

اصلا نمیدونستم همچین ژانریم هستش میتونی اهنگ هم معرفی کنی خیلی خوشم اومد 🫠❤️

نیو رمانتیک یکی از درون‌گرایانه‌ترین کالچرهایی‌ـه که دیدم؛ حتی از نظر نوع واکنشی که نسبت به جهان بیرون داره.

مطمئنم اگه یه تینیجر تو دهه‌ی ۷۰ میلادی بودم و از جنبش بیت قسر درمی‌رفتم، به شکل عجیبی حس می‌کنم انتخابم به جای کالچر هایی مثل پانک، نیو رمانتیک می‌بود.

واقعا کالچرهایی که یه وایب تئاتریکال دارن، یه جور دیگه زیبان. مخصوصا وقتی این تئاتریکال بودن فقط توی لباس نیست و توی موسیقی، فشن، میکاپ و حتی نحوه‌ی ابراز هویت آدما هم دیده می‌شه. انگار کل کالچر یه جور پرفورمنسه و همین باعث می‌شه خیلی بیشتر از یه استایل معمولی توی ذهن بمونه.

Officially fell HARD down the dark cabaret rabbit hole and this whole corner of gothic music/culture