It's me, Ela~

کاش میشد کنارش راه بروم بی‌آن‌که عجله‌ای برای رسیدن داشته باشیم. و در خیابان‌های خیس بعد باران برای چیزهای بی‌اهمیت بخندیم انگار دنیا جای ترسناکی نیست. کاش میشد موهایش را از روی پیشانی‌اش کنار بزنم و وقتی خسته است فقط بگویم «من هستم» بی‌آن‌که لازم باشد هیچ‌کدام‌مان قوی‌تر از چیزی که هستیم به نظر برسیم. کاش میشد یک شب معمولی را با او زندگی کنم آنقدر معمولی که بعدها دلم برایش تنگ شود. با من گوش دهید و شب‌بخیر؛