شوكران؛ جام عدم

عاشق "‌خودمدیریتی‌" هستم. نه فقط به خاطر آنارشیسم و کم کردن قدرت دولت که از شرهای اصلی زمانه‌ی ماعه بلکه اگر بخوایم قدرت جامعه رو بیشتر کنیم فارغ از هر سیستم سیاسی، باید خودمدیریتی رو یاد بگیریم و اجرا کنیم. اولین قدم هم تقویت مسئولیت پذیری در هر فرده. به قول معروف: حقیقت بر فرد وارد میشود نه بر توده. آنارشیسم چپ معتقد به مسئولیت همگانی و در قبال دیگرانه، آنارشیسم راست معتقد به مسئولیت در قبال "خود" و افرادی که باهاش قرارداد بسته. به اطرافم نگاه که میکنم معمولا: اون رفیقمون که ننه بابای کارمند داره محتاطه و از تغییر میترسه. رفیق بازاریمون تا وقتی خودش از زیر دست باباش بیرون نیاد و کار خودشو راه نندازه نفس راحت نمیتونه بکشه. پسرهامون یا وابسته به خانواده یا دولت شدن. دخترهامون وابسته به همین پسر ها یا خانواده شدن.(زن خیلی وقته از اکثر شغل ها حذف شده و انگار هیشکی نمیخواد مسئولیت درآمد و بدن و فکر خودش در اختیار خود اون زن باشه) بیاید امید به نسل های قبلمون نداشته باشیم و مسئولیت پذیری رو توی خودمون تقویت کنیم. حتی در چیز های ساده مثل مسئولیت حرفی که زدم قولی که دادم، نفرتی که دارم، عشقی که دارم و... چرا کلمه ی "خودمدیریتی" رو توی کانالای کورد زبان و بلوچ زیاد میبینیم؟ مثلا فعالین بومی محیط زیست کردستان یا مسلحین بلوچ که دزد هارو دستگیر میکنن. چون دارن این فرهنگ رو جا میندازن که وابستگی به دولت باید کم بشه. فکر کن پدری کل عمرش وابسته به دولت بوده و نتیجه اش شده 40 سال اخیر ایران، حالا نتیجه ی تفکرات بچه اش که وابسته به پدریه که وابسته به دولته و دولایه وابستگی داره چی بشه؟ اگر اشتباه نکنم بین 8 تا 10 میلیون نون خور مستقیم دولت داریم. مشابه روس ها و وابستگی شدیدشون به دولت. اولین قدم حذف سرطان جمهوری اسلامیه دومین قدم آزاد کردن اقتصاد و فرهنگ وابستگی به دولته. از الان باید خودمون رو تربیت کنیم. @Obnoxiusmind