Bade To 🌱

از فکر تو شب‌ها خوابم نمی‌برد نمی‌توانم این فکر را از سرم بیرون کنم از فکر تو شب‌ها خوابم نمی‌برد نمی‌توانم این فکر را از سرم بیرون کنم چه کنم که نمی‌توانم به تو برسم جدایی، جدایی، امان از جدایی چه جداییِ سختی که هر دردی را با خود می‌آورد جدایی، جدایی، امان از جدایی چه جداییِ تلخی که از هر دردی سخت‌تر مدت‌هاست شب‌ها از دوری تو سیاه و تاریک‌اند نمی‌دانم در این شب‌ها به کجا رسیده‌ام شب‌های سیاهِ دوری‌ام، دلگیر و تلخ‌اند

قفسِ دل، از مروارید و دانه‌های اشک شده زبانم از آه و فریاد پُر است، بشنو لیلا، لیلا دلم دریایی بی‌کران با آب‌هایی عمیق شده امیدم به توست بمان لیلا، لیلا امیدم به توست بمان لیلا، لیلا ای آن‌که ابروانت چون نقش و نگار است و گیسوانت سیاه این‌گونه سنگ بر سینه‌ام نزن، لیلا، لیلا می‌گویی بیا نزد من، اما چگونه بیایم؟ کوه‌ها راه نمی‌دهند برف گرفته، لیلا، لیلا راه‌هایم بسته شده‌اند زمستان است، لیلا، لیلا امیدم به توست بمان لیلا، لیلا امیدم به توست بمان لیلا، لیلا

مخصوصا آهنگی که برای چوکور خونده بودن 🤌❤️‍🔥

آرزو می‌کنم تو هم روزی عاشق یکی از آدم‌های بی‌رحم شوی و مثل من، یک عمر در عشقش بسوزی. گوشه‌ای تنها و در حالی پریشان و درمانده، مثل من هر شب بی‌خواب بمانی. گوشه‌ای تنها و در حالی پریشان و درمانده، مثل من هر شب بی‌خواب بمانی. ببین مثل من یعنی چه دردت را درون خودت حمل کنی، بی‌آنکه کسی از رنجت باخبر باشد. ببین مثل من یعنی چه زندگی کنی، در حالی که کسی نباشد اشک‌های جاری از چشمانت را پاک کند. این هم نفرین من برای تو باشد؛ عاشق یکی از آدم‌های بی‌رحم شوی، درست مثل من. این هم نفرین من برای تو باشد؛ عاشق یکی از آدم‌های بی‌رحم شوی، درست مثل من. گوشه‌ای تنها و در حالی پریشان و درمانده، مثل من هر شب بی‌خواب بمانی... گوشه‌ای تنها و در حالی پریشان و درمانده، مثل من هر شب بی‌خواب بمانی.

وقتی سپیده زد، به راه افتادم نه گذشته‌ای برایم مانده، نه فردایی چه در پاییزهای زندگی‌ام، چه در بهارهایم زخمِ بازِ من هنوز خون می‌دهد نمک روی زخمم بپاش، من باز هم به راه ادامه می‌دهم سرم را به مشت گره‌کرده‌ام سپردم از رنج و دردِ چنین عشقی دیگر در تو و برای تو جا نشدم ترجیع‌بند نمی‌میرم، نمی‌توانم بمیرم با گلوله‌ی درد تو صدایم نکن، نمی‌توانم به دام زردت برگردم شاید افتاده باشم، اما هنوز بال‌هایم را دارم این آخرین ترانه برای توست؛ بگذار حسابی به مذاقت تلخ بیاید. وقتی کارد به استخوانم رسید وقتی شب، آتش را در آغوش گرفته بود هر بار که دنبال خودم گشتم خودم را پیدا نکردم، اما... اشک‌ها را بشمار، وقتی گریه می‌کنی وقتی دیگران جای مرا گرفته‌اند وقتی دلتنگ می‌شوی و حتی نمی‌توانی دو کلمه با من حرف بزنی...

من چه جوری ازت دست بکشم چ جوری برم ؟ گفتی برو ؛ مگه دوتسم نداشتی بگو چه جوری اینکارو کنم اون قلبم که بی صدا ازت جدا شد یهو شکست 💔🥀 سایه ها من رو دربر گرفتن و نا امیدی شروع شد بهار و دوباره توی چشم های تو پیدا میکنم یه قدم بیای کافیه فردا رو فراموش میکنم سکوتم هنوز صحبت میکنه و هنوز باهمیم دلشکستگی ها تموم بشه ... و با تمام وجود عاشقی کنیم ✨️ تنها موندم توی اون شبی که بی تو گذشت دیگه حتی نور ماه هم گریه میکنه انگار توی وجودم حتی اگه ذره ای امید توی دستم داشته باشم ...