es
Feedback
دغدغه ایران

دغدغه ایران

Ir al canal en Telegram

این تنها رسانه ویژه انتشار نوشته‌های محمد فاضلی در تلگرام است. هیچ کانال دیگری برای نشر نوشته‌هایم ندارم.

Mostrar más

📈 Análisis del canal de Telegram دغدغه ایران

El canal دغدغه ایران (@fazeli_mohammad) en el segmento lingüístico de Farsi es un actor destacado. Actualmente la comunidad reúne a 56 311 suscriptores, ocupando la posición 1 076 en la categoría Política y el puesto 6 004 en la región Irán.

📊 Métricas de audiencia y dinámica

Desde su creación el невідомо, el proyecto ha mostrado un crecimiento acelerado, reuniendo a 56 311 suscriptores.

Según los últimos datos del 28 septiembre, 2026, el canal mantiene una actividad estable. En los últimos 30 días la variación de miembros fue de -178, y en las últimas 24 horas de -30, conservando un alto alcance.

  • Estado de verificación: No verificado
  • Tasa de interacción (ER): El promedio de interacción de la audiencia es 15.65%. Durante las primeras 24 horas tras publicar, el contenido suele obtener 5.76% de reacciones respecto al total de suscriptores.
  • Alcance de las publicaciones: Cada publicación recibe en promedio 8 813 visualizaciones. En el primer día suele acumular 3 246 visualizaciones.
  • Reacciones e interacción: La audiencia responde de forma activa: el promedio de reacciones por publicación es 124.
  • Intereses temáticos: El contenido se centra en temas clave como فاضلی, نظام, اقتصادی, اصلاح, کس.

📝 Descripción y política de contenido

El autor describe el recurso como un espacio para expresar opiniones subjetivas:
“این تنها رسانه ویژه انتشار نوشته‌های محمد فاضلی در تلگرام است. هیچ کانال دیگری برای نشر نوشته‌هایم ندارم.”

Gracias a la alta frecuencia de actualizaciones (últimos datos recibidos el 29 septiembre, 2026), el canal mantiene la vigencia y un amplio alcance. La analítica demuestra que la audiencia interactúa activamente con el contenido, lo que lo convierte en un punto de referencia dentro de la categoría Política.

56 311
Suscriptores
-3024 horas
-1007 días
-17830 días
Atraer Suscriptores
sep '26
septiembre '26
+64
en 3 canales
agosto '26
+327
en 14 canales
Get PRO
julio '26
+125
en 11 canales
Get PRO
junio '26
+100
en 8 canales
Get PRO
mayo '26
+104
en 9 canales
Get PRO
abril '26
+116
en 16 canales
Get PRO
marzo '26
+58
en 3 canales
Get PRO
febrero '26
+572
en 51 canales
Get PRO
enero '26
+1 253
en 80 canales
Get PRO
diciembre '25
+204
en 46 canales
Get PRO
noviembre '25
+100
en 49 canales
Get PRO
octubre '25
+98
en 23 canales
Get PRO
septiembre '25
+95
en 28 canales
Get PRO
agosto '25
+139
en 30 canales
Get PRO
julio '25
+1 322
en 102 canales
Get PRO
junio '25
+442
en 72 canales
Get PRO
mayo '25
+83
en 37 canales
Get PRO
abril '25
+151
en 48 canales
Get PRO
marzo '25
+672
en 100 canales
Get PRO
febrero '25
+359
en 47 canales
Get PRO
enero '25
+651
en 44 canales
Get PRO
diciembre '24
+1 875
en 83 canales
Get PRO
noviembre '24
+562
en 42 canales
Get PRO
octubre '24
+675
en 46 canales
Get PRO
septiembre '24
+752
en 71 canales
Get PRO
agosto '24
+757
en 95 canales
Get PRO
julio '24
+2 884
en 192 canales
Get PRO
junio '24
+11 226
en 229 canales
Get PRO
mayo '24
+354
en 36 canales
Get PRO
abril '24
+455
en 36 canales
Get PRO
marzo '24
+1 571
en 108 canales
Get PRO
febrero '24
+977
en 59 canales
Get PRO
enero '24
+762
en 44 canales
Get PRO
diciembre '23
+825
en 65 canales
Get PRO
noviembre '23
+752
en 50 canales
Get PRO
octubre '23
+213
en 17 canales
Get PRO
septiembre '23
+303
en 0 canales
Get PRO
agosto '23
+260
en 0 canales
Get PRO
julio '23
+736
en 0 canales
Get PRO
junio '23
+228
en 0 canales
Get PRO
mayo '23
+427
en 0 canales
Get PRO
abril '23
+1 510
en 0 canales
Get PRO
marzo '23
+341
en 0 canales
Get PRO
febrero '23
+279
en 0 canales
Get PRO
enero '23
+651
en 0 canales
Get PRO
diciembre '22
+1 016
en 0 canales
Get PRO
noviembre '22
+2 043
en 0 canales
Get PRO
octubre '22
+1 769
en 0 canales
Get PRO
septiembre '22
+1 371
en 0 canales
Get PRO
agosto '22
+190
en 0 canales
Get PRO
julio '22
+218
en 0 canales
Get PRO
junio '22
+247
en 0 canales
Get PRO
mayo '22
+393
en 0 canales
Get PRO
abril '22
+291
en 0 canales
Get PRO
marzo '22
+412
en 0 canales
Get PRO
febrero '22
+666
en 0 canales
Get PRO
enero '22
+4 478
en 0 canales
Get PRO
diciembre '21
+90
en 0 canales
Get PRO
noviembre '21
+230
en 0 canales
Get PRO
octubre '21
+149
en 0 canales
Get PRO
septiembre '21
+170
en 0 canales
Get PRO
agosto '21
+447
en 0 canales
Get PRO
julio '21
+769
en 0 canales
Get PRO
junio '21
+492
en 0 canales
Get PRO
mayo '21
+288
en 0 canales
Get PRO
abril '21
+228
en 0 canales
Get PRO
marzo '21
+418
en 0 canales
Get PRO
febrero '21
+313
en 0 canales
Get PRO
enero '21
+342
en 0 canales
Get PRO
diciembre '20
+33 480
en 0 canales
Fecha
Crecimiento de Suscriptores
Menciones
Canales
29 septiembre+1
28 septiembre0
27 septiembre+3
26 septiembre+2
25 septiembre0
24 septiembre+2
23 septiembre+2
22 septiembre+1
21 septiembre+1
20 septiembre+2
19 septiembre+3
18 septiembre+3
17 septiembre0
16 septiembre+7
15 septiembre+2
14 septiembre+1
13 septiembre0
12 septiembre+3
11 septiembre+3
10 septiembre+2
09 septiembre+4
08 septiembre+5
07 septiembre+7
06 septiembre0
05 septiembre+5
04 septiembre+1
03 septiembre0
02 septiembre+4
01 septiembre0
Publicaciones del Canal
تحریم‌ها چگونه کار می‌کند؟ آیا تحریم یک کشور صرفا یک ابزار اقتصادی است که خرید و فروش کالا را محدود می‌کند؟ آیا آمریکا در این
تحریم‌ها چگونه کار می‌کند؟ آیا تحریم یک کشور صرفا یک ابزار اقتصادی است که خرید و فروش کالا را محدود می‌کند؟ آیا آمریکا در این سال‌ها با تحریم ایران توانست به خواسته‌های خود دست یابد؟ تحریم‌ها در چند دهه اخیر چگونه آرایش نیروهای سیاسی را تغییر دادند؟ دیدن ویدیو https://youtu.be/qmADkPiPaW4 در این قسمت به سراغ کتاب «تحریم‌ها چگونه کار می‌کند» می‌رویم که با مطالعه جامعه ایران به عنوان کشوری که دهه‌ها تحت #تحریم بوده، نشان ‌می‌دهد تحریم فراتر از حوزه اقتصادی قدم گذاشته و حتی تا سطح زندگی روزمره و روان انسان‌ها نفوذ کرده و آن‌ها را تحت تاثیر قرار داده است. تحریم‌های بلندمدت با تضعیف نهادهای مدنی و کنش جمعی همواره ما را از مسیر دموکراسی و توسعه دور کرده است. کتاب را نشر روزنه منتشر کرده است. #نرگس_باجغلی #ولی_نصر #علی_واعظ  #جواد_صالحی_اصفهانی #نشر_روزنه @dirancast_official

2
درباره دو گفت‌وگو در ایران‌تاک رسانه ایران‌تاک دو گفت‌وگوی #محمد_فاضلی با #نوید_کلهرودی و #مصطفی_نوذری منتشر کرد که واکنش‌هایی برانگیخت؛ و از جمله نوشتار محمدرضا محمدی به بهانه این دو گفت‌وگو به ویژگی‌هایی مهم از جامعه ایران می‌پردازد. جامعه ایران: اختلاف نظر یا اختلال رابطه‌ای https://qudsonline.ir/xcVVL گفت‌وگو با نوید کلهرودی https://youtu.be/uTgpuFA6Iq8 گفت‌وگو با مصطفی نوذری https://youtu.be/SlojnJh7YZo @Irantalk_sn
3 424
3
امنیت از فراسوی مرزها ضرورت محور مقاومت برای ایران هادی معصومی‌زارع محقق مطالعات خاورمیانه در این اپیزود مهمان ایران‌تاک است
امنیت از فراسوی مرزها ضرورت محور مقاومت برای ایران هادی معصومی‌زارع محقق مطالعات خاورمیانه در این اپیزود مهمان ایران‌تاک است تا درباره حضور منطقه‌ای ایران و محور مقاومت گفت‌وگو کند. معصومی‌زارع تبارشناسی حضور منطقه‌ای ایران را تا دوره مادها پیش می‌برد و نشان می‌دهد پیوندهای منطقه‌ای یکی از عواملی اصلی‌ای بود که امنیت سرزمین ایران را به صورت تاریخی حفظ کرد. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/1Bk_7Tcq0rY او همچنین معتقد است در چند صد سال اخیر به دلیل خاص‌بودگی فرهنگی و مذهبی و زبانی ایران نسبت به کشورهای همسایه، ایران دچار نوعی تنهایی استراتژیک شده است که ضرورت پیوندهای منطقه‌ای را دوچندان می‌کند. بنابراین از نظر معصومی‌زارع هر شکل از حکومتی که در سرزمین ایران مستقر باشد باید امنیت را پیش از هرچیز از فراسوی مرزها پی بگیرد. #محور_مقاومت #هادی_معصومی_زارع @Irantalk_sn
4 581
4
انقلاب خوب است یا اصلاح؟ کدام امکان‌پذیر است؟ دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/LbqNo2jJNss #انقلاب #اصلاح @Irantalk_sn
انقلاب خوب است یا اصلاح؟ کدام امکان‌پذیر است؟ دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/LbqNo2jJNss #انقلاب #اصلاح @Irantalk_sn
7 250
5
اسلایدهای گفت‌وگوی دکتر مسعود نیلی با ایران‌تاک گفت‌وگویی با دکتر #مسعود_نیلی با عنوان «صنعتی‌شدن ایران: خیلی دور خیلی سخت» در رسانه ایران‌تاک منتشر شد. آن گفتوگو حاوی اسلایدهایی بود که در این جا منتشر می کنیم. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/sIpPKMNfrRY @Irantalk_sn
7 910
6
خدایا، ما را از آن وطن‌دوستی که تنها در روزهای پیروزی به کار می‌آید، دور کن. به ما بیاموز که ایران را نه هنگامی که مطابق میل ماست، که درست در همان لحظه‌ای دوست بداریم که از آن خشمگینیم، از حاکمانش شکایت داریم، و آینده‌اش را تاریک می‌بینیم. خدایا، ما را از وسوسه آن نجات‌بخشانی حفظ کن که نخست باید سرزمین را به آتش بکشند تا فردای موعود خود را بر خاکستر آن بنا کنند. ما را از آنان قرار مده که برای رسیدن به آزادی، استقلال را قربانی می‌کنند؛ برای رسیدن به قدرت، مردم را؛ و برای اثبات درستی خویش، ایران را. چه آسان است در دوردست ایستادن و برای مردمی که باید هزینه بدهند، نسخه شجاعت نوشتن. چه آسان است جنگ خواستن وقتی فرزند دیگری باید در آن بمیرد. چه آسان است ویرانی را «گذار» نامیدن وقتی خانه‌ای که فرو می‌ریزد، خانه ما نیست. خدایا، ما را از اعتیاد به نفرت نجات بده؛ از آن نفرتی که دیگر حقیقت نمی‌خواهد، راه‌حل نمی‌خواهد، و حتی پیروزی هم نمی‌خواهد؛ فقط می‌خواهد دیگری نابود شود، حتی اگر در این میان، وطن نیز زخمی شود. به ما آن بلوغ را بده که ، میان مخالفت و انتقام فرق بگذاریم، میان اعتراض و ویرانگری، میان امید و توهم، و میان نجات یک ملت و تصاحب آینده آن. خدایا، نگذار روزی چنان تشنه قدرت شویم که دست هر بیگانه‌ای را که وعده فردا می‌دهد بفشاریم. نگذار سیاست خارجی را از تدبیر برای منافع ایران به ابزار نزاع جناح‌ها تبدیل کنیم؛ امروز به نام این گروه و فردا به نام آن گروه، اما همیشه به هزینه کشوری که باید فراتر از همه ما باقی بماند. نگذار امنیت ملی را بر میز منفعت شخصی بگذاریم؛ برای قراردادی، برای ثروتی، برای موقعیتی، برای سهمی از قدرت، یا برای تضمین آینده خود، از آینده مردمی هزینه کنیم که هیچ سهمی از معامله ما نداشته‌اند نگذار چنان از امروز بیزار شویم که هر فردایی را، فقط چون متفاوت است، رهایی تصور کنیم. نگذار نام مردم را بر زبان بیاوریم اما در خلوت، تنها به جایگاه خود پس از طوفان بیندیشیم. اگر سخن می‌گوییم، برای سهمی در فردای قدرت نباشد. اگر مخالفت می‌کنیم، برای معامله با فاتحان احتمالی نباشد. اگر ایستاده‌ایم، نه در صف این اردوگاه و آن اردوگاه، که کنار مردمی باشد که همیشه نخستین قربانی بازی قدرت‌اند. خدایا، به ما یاد بده گاهی میهن‌دوستی نه فریاد است، نه پرچم، نه شعار، بلکه توان گفتن یک «نه» است: نه به استبداد، نه به تجزیه، نه به جنگ، نه به وابستگی، نه به انتقام، و نه به آینده‌ای که برای ساختنش باید امروز ایران را ویران کرد.
7 033
7
تغییر تدریجی یا انقلاب: اهمیت احزاب در جامعه ایران محمدرضا جلایی‌پور دانش‌آموخته جامعه‌شناسی و رئیس شورای مرکزی و رئیس اندیشک
تغییر تدریجی یا انقلاب: اهمیت احزاب در جامعه ایران محمدرضا جلایی‌پور دانش‌آموخته جامعه‌شناسی و رئیس شورای مرکزی و رئیس اندیشکده حزب عهد ایران در این گفتگو بر ضرورت تغییر تدریجی حکومت بر پایه سه اصل عدالت، همبستگی و دموکراسی تاکید دارد. او بر پایه نظریات جدید اجتماعی و تجربه کشورهای خاورمیانه و مناسبات جهانی معتقد است برای رسیدن به آرمان‌های جامعه و توسعه نیاز به تغییرات نهادی است، امری که در تغییر انقلابی رخ نمی‌دهد. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/LbqNo2jJNss جلایی‌پور استدلال می‌کند اصلاح‌طلبان، علی‌رغم دست‌آوردهایشان در این سال‌ها، همواره خود را در ضدیت با بخشی از جامعه تعریف می‌کردند که امکان شکلی از همبستگی را ناممکن کرده است. توجه: این مصاحبه پیش از ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ و قبل از جنگ آمریکا علیه ایران و در تاریخ ۱۵ دی ماه سال ۱۴۰۴ ضبط شده است. #احزاب #عهد_ایران #توسعه_سیاسی #عدالت #همبستگی #دموکراسی @Irantalk_sn
5 514
8
تغییر تدریجی یا انقلاب: اهمیت احزاب در جامعه ایران محمدرضا جلایی‌پور دانش‌آموخته جامعه‌شناسی از دانشگاه آکسفورد و رئیس شورای
تغییر تدریجی یا انقلاب: اهمیت احزاب در جامعه ایران محمدرضا جلایی‌پور دانش‌آموخته جامعه‌شناسی از دانشگاه آکسفورد و رئیس شورای مرکزی و رئیس اندیشکده حزب عهد ایران در این گفتگو بر ضرورت تغییر تدریجی حکومت بر پایه سه اصل عدالت، همبستگی و دموکراسی تاکید دارد. او بر پایه نظریات جدید اجتماعی و تجربه کشورهای خاورمیانه و مناسبات جهانی معتقد است برای رسیدن به آرمان‌های جامعه و توسعه نیاز به تغییرات نهادی است، امری که در تغییر انقلابی رخ نمی‌دهد. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/LbqNo2jJNss جلایی‌پور استدلال می‌کند اصلاح‌طلبان، علی‌رغم دست‌آوردهایشان در این سال‌ها، همواره خود را در ضدیت با بخشی از جامعه تعریف می‌کردند که امکان شکلی از همبستگی را ناممکن کرده است. توجه: این مصاحبه پیش از ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ و قبل از جنگ آمریکا علیه ایران و در تاریخ ۱۵ دی ماه سال ۱۴۰۴ ضبط شده است. #احزاب #عهد_ایران #توسعه_سیاسی #عدالت #همبستگی #دموکراسی @Irantalk_sn
944
9
گفت‌وگویی بود درباره تاب‌آوری ایران و برخی مشخصاتی که این تاب‌آوری و هم‌زمان زندگی دشوار جامعه ایرانی با انبوه بیکاری، فقر و
گفت‌وگویی بود درباره تاب‌آوری ایران و برخی مشخصاتی که این تاب‌آوری و هم‌زمان زندگی دشوار جامعه ایرانی با انبوه بیکاری، فقر و مسائل اجتماعی را ممکن می‌کند. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/Ac4D1d2mwEQ @Irantalk_sn
7 581
10
زیستن در تنگنای جنگ: چرایی تاب‌آوری ایران در این قسمت #علیرضا_عبدالله‌زاده، دانش‌آموخته سیاست‌گذاری عمومی دانشگاه هاروارد، در
زیستن در تنگنای جنگ: چرایی تاب‌آوری ایران در این قسمت #علیرضا_عبدالله‌زاده، دانش‌آموخته سیاست‌گذاری عمومی دانشگاه هاروارد، در جایگاه مجری می‌نشیند و با #محمد_فاضلی گفت‌وگو می‌کند. عبدالله‌زاده بر مبنای تجربه زیسته‌اش در کشورهای متعدد، با نگاهی مقایسه‌ای، تمایز رفتاری جامعه ایرانی را نسبت به دیگر کشورها به پرسش می‌کشد. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/Ac4D1d2mwEQ محمد فاضلی از چگونگی و چرایی تاب‌آوری جامعه ایران در وضعیت جنگی و تنگنای اقتصادی، می‌گوید. از نظر او علی‌رغم کثرت در جامعه، ایران دوره مدرن تا این لحظه توانسته سطحی از همبستگی را در خود نگه دارد که زیستن را ممکن کرده است. عبدالله‌زاده و فاضلی در نهایت از ضرورت گفت‌وگو و تحولات بسیار در نظام حکمرانی برای ساختن آینده بهتر ایران دفاع می‌کنند. #تاب_آوری #همبستگی_اجتماعی #ایران_مدرن @Irantalk_sn
9 134
11
مسعود نیلی در این گفت‌وگو بخشی از تاریخ سیاسی و سیاستی بحران در اقتصاد و ناکامی در صنعتی‌شدن ایران را شرح می‌کند. دیدن گفت‌وگ
مسعود نیلی در این گفت‌وگو بخشی از تاریخ سیاسی و سیاستی بحران در اقتصاد و ناکامی در صنعتی‌شدن ایران را شرح می‌کند. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/sIpPKMNfrRY شما کسی را می‌شناسید که از مصوبات مجلس هفتم برای تثبیت قیمت‌ها دفاع کند؟ @irantalk_sn
11 377
12
صنعتی‌شدن ایران: خیلی دور خیلی سخت داستان ناکامی در صنعتی‌شدن مسعود نیلی در اوایل دهه هشتاد شمسی استراتژی توسعه صنعتی ایران ر
صنعتی‌شدن ایران: خیلی دور خیلی سخت داستان ناکامی در صنعتی‌شدن مسعود نیلی در اوایل دهه هشتاد شمسی استراتژی توسعه صنعتی ایران را نوشت ولی معتقد است حکمرانی آن زمان ظرفیت تصویب و اجرای آن‌را نداشت. او و همکارانش دو دهه بعد دوباره روندهای صنعت ایران را بررسی کرده و چالش‌های صنعتی‌شدن ایران را برشمرده‌اند. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/sIpPKMNfrRY مسعود نیلی در این گفت‌وگو به تفصیل نشان می‌دهد صنعتی‌شدن چیست، اثرات اجتماعی آن کدام است، صنعتی‌نشدن چه عواقبی برای جامعه ایران داشته، و ساقط شد صنعت ایران از میانه دهه هشتاد شمسی تحت تأثیر چه سازوکارهایی در سیاست داخلی و تحریم‌ها بوده است. ایشان در نهایت از طریق مقایسه وضعیت ایران با چهار دسته کشورهای مختلف، اثرات حکمرانی اقتصادی بر صنعتی‌شدن را تحلیل می‌کند. بخش مهمی از این گفت‌وگو ناظر بر تحولاتی است که در عرصه جهانی و مناقشات ژئوپلتیک و ژئواکونومیک رخ داده و تکاپوی کشورهای جهان برای جایابی در نظام اقتصاد جهانی و بهره بردن از آن‌را باعث شده است. #مسعود_نیلی #اقتصاد_ایران #صنعتی_شدن #حکمرانی_اقتصادی #رانت_نامولد @Irantalk_sn
10 891
13
این گفت‌وگو و گفته‌های #مصطفی_نوذری برای بسیاری از ایرانیان، ناشنیده و خلاف جریان رسانه‌های غالب است. صرف‌نظر از ارزیابی درست
این گفت‌وگو و گفته‌های #مصطفی_نوذری برای بسیاری از ایرانیان، ناشنیده و خلاف جریان رسانه‌های غالب است. صرف‌نظر از ارزیابی درستی و نادرستی مدعای او، به مسائل مهمی اشاره می‌کند. مسائلی که تأثیری حیاتی بر ایران دارند. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/SlojnJh7YZo @Irantalk_sn
8 530
14
فراتر از برد و باخت؛ پکن از جنگ ایران چه می‌خواهد؟ نویسنده: ژائو لونگ منبع: مؤسسه بروکینگز تاریخ انتشار: ۲۰ اوت ۲۰۲۶ ترجمه و تلخیص: @IranAnalyses ژائو لونگ می‌نویسد پرسش رایج درباره برنده یا بازنده‌شدن چین در جنگ ایران، برداشت دقیقی از محاسبات پکن ارائه نمی‌دهد. چین بیش از تغییر موازنه نفوذ، نگران پیامدهای جنگ برای منافع اقتصادی، محیط راهبردی و آزادی عمل خود است. به همین دلیل، راهبرد پکن بر پنج محور استوار است: مهار سرایت جنگ، کاهش خطرات، متنوع‌کردن وابستگی‌ها، پرهیز از گرفتارشدن در منازعه و یافتن زمینه‌های همکاری با دیگر قدرت‌ها. چین به‌عنوان بزرگ‌ترین واردکننده نفت خام جهان، به‌شدت در برابر اختلال در تنگه هرمز آسیب‌پذیر است. واردات نفت این کشور در ژوئن ۲۰۲۶ به روزانه ۷.۱۲ میلیون بشکه، پایین‌ترین سطح در نزدیک به یک دهه، کاهش یافت؛ اما ذخایر، تغییر الگوی خرید و واردات بیشتر از روسیه مانع بحران فوری انرژی شد. نگرانی اساسی پکن، پیامدهای طولانی‌تر جنگ مانند بی‌ثباتی قیمت انرژی، افزایش هزینه بیمه، آسیب به زیرساخت‌ها و اختلال در کشتیرانی و زنجیره‌های تأمین جهانی است. بنابراین، خواست چین برای پایان جنگ بیش از هر چیز از نیاز آن به ثبات ناشی می‌شود. پکن برخلاف انتظارات برخی در واشنگتن، نمی‌خواهد تضمین‌کننده امنیت خاورمیانه یا میانجی اصلی جنگ باشد. چین شبکه متحدان، زیرساخت نظامی و ساختار فرماندهی منطقه‌ای آمریکا را ندارد و تمایلی نیز به پذیرفتن چنین مسئولیتی نشان نمی‌دهد. نقش مورد ترجیح آن، کاهش خطر است: حفظ ارتباط با ایران، کشورهای خلیج فارس، پاکستان و قدرت‌های بزرگ، جلوگیری از گسترش جنگ و باز نگه‌داشتن راه دیپلماسی. حمایت وانگ یی از میانجیگری پاکستان میان تهران و واشنگتن نمونه این رویکرد است. جنگ همچنین اهمیت کاهش وابستگی چین به یک کشور، مسیر یا گلوگاه خاص را افزایش داده است. پروژه‌هایی مانند راه‌آهن چین‌ـ‌قرقیزستان‌ـ‌ازبکستان، کریدور ترانس‌خزر، مسیرهای قطب شمال و خط لوله «قدرت سیبری ۲» اکنون علاوه بر ارزش اقتصادی، اهمیت راهبردی پیدا کرده‌اند. بااین‌حال، نزدیکی بیشتر انرژی چین و روسیه به معنای شکل‌گیری یک اتحاد تازه نیست. پکن نمی‌خواهد وابستگی به خلیج فارس را با وابستگی به روسیه جایگزین کند؛ هدف آن کاهش مجموع وابستگی‌ها و افزایش تعداد گزینه‌های جایگزین است. چین همچنین تمایلی ندارد مشارکت راهبردی خود با ایران را به یک اتحاد نظامی تبدیل کند که آن را وارد جنگ با آمریکا سازد. به گفته نویسنده، پکن در جریان جنگ به هیچ‌یک از طرف‌ها سلاح نداده و قصد انجام آن را نیز ندارد. فروش تسلیحات و رزمایش‌های پیش از جنگ عمدتاً برای کمک به حفظ توان دفاعی ایران بود. ادامه جنگ فقط آمریکا را تحت فشار نمی‌گذارد، بلکه هزینه‌های اقتصادی و امنیتی سنگینی نیز به چین تحمیل می‌کند؛ ازاین‌رو، پکن خواهان طولانی‌شدن جنگ برای تضعیف واشنگتن نیست. نویسنده معتقد است میان اهداف چین و آمریکا زمینه‌های مشترکی وجود دارد. چین در پرونده هسته‌ای بر جلوگیری از گسترش سلاح اتمی، حق ایران برای استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای و حل مسئله از طریق مذاکره تأکید می‌کند. در هرمز نیز خواهان آزادی و امنیت کشتیرانی، بازگشایی آبراه از راه سیاسی و رسیدگی به عوامل اقتصادی و امنیتی بحران است. این اهداف با جلوگیری از گسترش هسته‌ای، حفاظت از تجارت جهانی و تثبیت خلیج فارس که واشنگتن اعلام می‌کند، تضاد بنیادینی ندارند. اگر آمریکا واقعاً از تغییر حکومت در ایران صرف‌نظر کرده باشد، در نهایت باید مسیری معتبر برای بقای اقتصادی این کشور فراهم کند. کاهش بخشی از تحریم‌ها برای رسیدن به توافق ضروری خواهد بود و چین نیز احتمالاً در بازسازی ایران و اتصال دوباره آن به بازارهای منطقه‌ای نقش مهمی خواهد داشت. بااین‌حال، اگر واشنگتن به‌دنبال فروپاشی حکومت ایران باشد و حملات نظامی را گسترش دهد، محاسبات و موضع کنونی پکن نیز تغییر خواهد کرد. نتیجه مقاله این است که چین خود را برنده جنگ ایران نمی‌بیند و در پی جایگزینی آمریکا به‌عنوان قدرت امنیتی خاورمیانه نیست. پکن می‌خواهد پیامدهای جنگ را مهار کند، وابستگی‌های خود را کاهش دهد، در رویارویی تهران و واشنگتن گرفتار نشود، مسیرهای دریایی را باز نگه دارد و برای دیپلماسی و بازسازی پس از جنگ آماده باشد. چین از قدرت مهارنشده آمریکا نگران است، اما هم‌زمان می‌داند عقب‌نشینی کامل واشنگتن نیز می‌تواند بی‌ثباتی بیشتری ایجاد کند. بنابراین، خواهان حضور محدودتر و محتاطانه‌تر آمریکا و همکاری عملی دو قدرت برای پایان جنگ و بازگرداندن ثبات منطقه‌ای است.https://www.brookings.edu/articles/beyond-winning-and-losing-what-beijing-wants-from-the-iran-war/
8 736
15
🟢 نقد محمد فاضلی بر پایداری ایرانی! 🟢 📚 @darvishnameh ✍️ عصر یکشنبه - ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ - در بنیاد ایران‌شناسی، محمد فاضلی ۲۸ دقیقه درباره کتاب پایداری ایرانی و محمد درویش سخن گفت؛ نقدی مطابق معمول شنیدنی، شفاف و بدون خط‌خوردگی. از او بسیار سپاسگزارم که همیشه مثل آینه عمل کرده است در حق رفقایش ... و البته کیست که نداند مهم‌ترین رفیقش: ایران است! #محمد_فاضلی #پایداری_ایرانی #محمد_درويش
7 301
16
بنیاد ایران‌شناسی برگزار می‌کند: نشست تخصصی معرفی و نقد کتاب «پایداری ایرانی: محیط زیست به‌مثابه زندگی» ⏰️ یکشنبه ۲۲ شهریور ۱
بنیاد ایران‌شناسی برگزار می‌کند: نشست تخصصی معرفی و نقد کتاب «پایداری ایرانی: محیط زیست به‌مثابه زندگی» ⏰️ یکشنبه ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۴:۳۰ 🏢 بنیاد ایران شناسی، تالار محتشم کاشانی 🎤سخنرانان دکتر قاسم عزیزی، استاد دانشگاه تهران دکتر محمد فاضلی، پژوهشگر و کنشگر اجتماعی دکتر هایده شیرزادی، متخصص و کنشگر محیط زیست محمد درویش، مدیر مجموعه مقالات کتاب و کنشگر محیط زیست 🖋دبیر نشست: دکتر حمیدرضا شیبانی، عضو هیئت علمی بنیاد ایران‌شناسی، توضیحات کتاب: کتاب «پایداری ایرانی: محیط زیست به‌مثابه زندگی» مشتمل بر ۱۶ مقاله از متخصصان و اندیشمندان شاخص در حوزه محیط زیست در سه بخش به کوشش و با پیشگفتاری از محمد درویش به رشته تحریر درآمده است. گفتنی است که خرید و جشن امضای کتاب در حاشیه این نشست برگزار خواهد شد. ✅️این رویداد همزمان به شکل برخط به نشانی www.skyroom.online/ch/iranology/neshast برگزار می‌شود. ✅️بنیاد ایران‌شناسی در این نشست پذیرای عموم علاقه‌مندان خواهد بود. 🚗نشانی: بزرگراه همت، خیابان شیخ بهایی جنوبی، خیابان ایران‌شناسی، بنیاد ایران شناسی #پایداری_ایرانی #چاپ_پنجم #محمد_درويش
7 816
17
به وقت ایران این گفت‌وگو با #مصطفی_نوذری محتوایی دارد، و جهت‌گیری خاصی که در کمتر رسانه‌ای ارائه می‌شود. دیدن گفت‌وگو https:/
به وقت ایران این گفت‌وگو با #مصطفی_نوذری محتوایی دارد، و جهت‌گیری خاصی که در کمتر رسانه‌ای ارائه می‌شود. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/SlojnJh7YZo از جمله درباره رویکرد به برنامه #به_وقت_ایران می‌گوید. @Irantalk_sn
8 939
18
نسل جوان: از معترض تا حزب‌اللهی این برنامه در تاریخ ۵ شهریور ماه ۱۴۰۵ ضبط شده است. آیا می‌توان گفت نسل زد فقط دارای یک گرایش
نسل جوان: از معترض تا حزب‌اللهی این برنامه در تاریخ ۵ شهریور ماه ۱۴۰۵ ضبط شده است. آیا می‌توان گفت نسل زد فقط دارای یک گرایش سیاسی است؟ یا نسل جوان و نسل زد دارای کثرت و پیچیدگی خاص خود است؟ در این اپیزود مصطفی نوذری با انتقاد از #نوید_کلهرودی، از بازنمایی تک بعدی نسل جوان به عنوان معترضان، فراتر می‌رود و وجه دیگری از این نسل را نشان می‌دهد. دیدن گفت‌وگو https://youtu.be/SlojnJh7YZo مصطفی نوذری که تجربه زیسته متکثر و پیچیده‌ای دارد معتقد است نادیده گرفتن جوان حزب‌اللهی میتواند خونین باشد؛ و از ضرورت نگاه اجتماعی متفاوتی به جامعه ایران حرف می‌زند. #نسل_زد #نسل_جوان #جوان_حزب‌اللهی #مصطفی_نوذری @Irantalk_sn
9 032
19
‏مردمی که شاید از حکومتشان خسته بودند، اما از خود ایران نه. ‏این تفاوت مهم است.چیزی که اینترنشنال تا حد زیادی موفق شد عوضش کند. قبل ترها خیلی‌ها ایران را دوست داشتند و از بخشی از آنچه بر ایران می‌گذشت عصبانی بودند. ‏پیش از عصر اینترنشنال و زالومه و سینا عدوالله و اصحاب آغل می‌شد از حکومت ناراضی بود و دل آدم برای خیابان ولیعصر تنگ شود. ‏می‌شد از سیاست خسته بود و با دیدن کوه‌های البرز بعد از باران حال آدم بهتر شود. ‏می‌شد تصمیم به مهاجرت گرفت و وقتی هواپیما از زمین بلند می‌شد، ناگهان بغض کرد. ‏می‌شد به هزار دلیل از ایران عصبانی بود و باز هم وقتی کسی از بیرون با تحقیر درباره ایران حرف می‌زد، چیزی درون آدم جمع شود. ‏اینها تناقض نبود. ‏زندگی همین بود. ‏من هیچ‌وقت نفهمیدم چرا در روایت‌های بیرونی، ایرانی باید یکی از دو چیز باشد: ‏یا حامی حکومت. ‏یا مشتاق بمباران کشورش برای رهایی از حکومت. ‏در حالی که پیشتر آدم‌هایی که من می‌شناختم جایی میان این دو تصویر زندگی می‌کردند. ‏آنها ممکن بود از حکومت انتقاد کنند، از سانسور خشمگین باشند، از اقتصاد فرسوده شده باشند، آزادی بیشتری بخواهند، آینده بهتری برای بچه‌هایشان بخواهند و در عین حال وقتی اسم حمله نظامی می‌آمد، دلشان فرو بریزد. ‏چون بمب وقتی می‌افتد، نظر سیاسی آدم را نمی‌پرسد. ‏نمی‌پرسد در انتخابات چه رأیی داده‌ای. ‏نمی‌پرسد اصلاً رأی داده‌ای یا نه. ‏نمی‌پرسد با کدام سیاست موافق بوده‌ای. ‏نمی‌پرسد دخترت فردا امتحان دارد. ‏نمی‌پرسد مادرت دیابت دارد. ‏نمی‌پرسد این خانه را چند سال قسط داده‌ای. ‏ما عراق را دیده بودیم. ‏افغانستان را دیده بودیم. ‏لیبی را دیده بودیم. ‏غزه را دیده بودیم. ‏نه اینکه تاریخ همه این کشورها یکی باشد. ‏نیست. ‏اما تصاویرشان در حافظه ما مانده بود. ‏میدان تحریر بغداد. ‏صف‌های فرودگاه کابل. ‏خیابان‌های طرابلس. ‏ساختمان‌های بی‌دیوار غزه. ‏این تصاویر برای یک ایرانی فقط خبر خارجی نبودند. ‏گاهی سؤال بودند: ‏اگر روزی نوبت ما شد چه؟ ‏اگر برق رفت چه؟ ‏اگر اینترنت قطع شد چه؟ ‏اگر بانک‌ها بسته شدند چه؟ ‏اگر فرودگاه تعطیل شد چه؟ ‏اگر مادرمان در شهر دیگری بود چه؟ ‏اگر بچه‌مان در راه مدرسه بود چه؟ ‏ترس واقعی معمولاً شبیه فیلم نیست. ‏موسیقی ندارد. ‏کسی فریاد نمی‌زند. ‏گاهی فقط موبایل را از روی میز برمی‌داری و دوباره خبرها را نگاه می‌کنی. ‏بعد گوشی را می‌گذاری. ‏یک دقیقه بعد دوباره برمی‌داری. ‏گاهی صدایی از بیرون می‌آید و همه برای یک ثانیه ساکت می‌شوند. ‏بعد یکی می‌گوید: «چیزی نبود.» ‏و گفتگو ادامه پیدا می‌کند. ‏گاهی دوستت زنگ می‌زند و می‌پرسد: ‏«حسین، فکر می‌کنی چیزی می‌شه؟» ‏و تو دقیقاً نمی‌دانی. ‏اما می‌گویی: ‏«نه فلانی، چیزی نمی‌شه.» ‏نه چون مطمئنی. ‏چون آدم گاهی تنها کاری که برای دوست می‌تواند بکند همین است که ترس خودش را از صدایش حذف کند. ‏بعد تماس تمام می‌شود. ‏و خودت دوباره خبرها را باز می‌کنی. ‏اینها در تاریخ نوشته نمی‌شوند. ‏در تاریخ می‌نویسند در فلان ساعت حمله آغاز شد. ‏در فلان ساعت پاسخ داده شد. ‏فلان پایگاه هدف قرار گرفت. ‏فلان مقام سخنرانی کرد. ‏فلان بازار سقوط کرد. ‏اما کسی نمی‌نویسد آن شب چند مادر به بچه‌هایشان گفتند «بخواب، چیزی نیست.» ‏چند پدر آرام رفتند روی بالکن تا آسمان را نگاه کنند. ‏چند خانواده تصمیم گرفتند بچه‌ها همان شب در اتاقی دورتر از پنجره بخوابند. ‏چند نفر بطری آب را پر کردند و کنار یخچال گذاشتند. ‏چند نفر ماشین را از پارکینگ بیرون آوردند که اگر لازم شد سریع‌تر حرکت کنند. ‏چند نفر به عزیزشان پیام دادند «رسیدی خبر بده.» ‏آن جمله ساده: «رسیدی خبر بده.» ‏شاید تمام معنای زندگی ما در همین چند کلمه بود. ‏یعنی من نمی‌توانم جهان را کنترل کنم. اما می‌خواهم بدانم تو سالم رسیده‌ای. ‏شما که سال‌ها بعد این روزها را می‌خوانید، نتیجه را می‌دانید. ‏ما نمی‌دانستیم. ‏شما صفحه بعد را دارید. ‏ما نداشتیم. ‏برای همین اگر روزی درباره این سال‌ها فیلمی ساختید، خواهش می‌کنم آن را با تصویر ماهواره‌ای شروع نکنید. ‏با یک صبح معمولی در ایران شروع کنید.
10 239
20
‏برای شما که شاید سال‌ها بعد این روزها را بخوانید، ‏نمی‌دانم ایرانِ ما در کتاب‌های شما چگونه تعریف خواهد شد. ‏شاید چند صفحه باشد درباره موشک‌ها، تحریم‌ها، تأسیسات، مذاکرات، تهدیدها، حکومت، مخالفان حکومت، قدرت‌های منطقه و قدرت‌های بزرگ. ‏شاید روی نقشه‌ای نشانمان بدهند؛ تکه‌ای رنگ میان خلیج فارس و دریای خزر، با چند فلش قرمز و آبی که از این طرف به آن طرف کشیده شده‌اند. ‏اما من می‌خواهم پیش از آنکه ایران برای شما تبدیل به نقشه شود، چیزی را بدانید: ‏ما اینجا زندگی می‌کردیم. ‏صبح‌ها بوی نان سنگک در بعضی کوچه‌ها می‌پیچید. کسی با دمپایی تا نانوایی می‌رفت و با دو نان داغ برمی‌گشت، یکی را همان سر کوچه تا می‌کرد تا نسوزاندش. ‏راننده اسنپ هنوز از گرانی بنزین و قیمت دلار حرف می‌زد. مسافر عقب ماشین جوابش را می‌داد. ‏مادرها در گروه خانوادگی می‌پرسیدند: «همه خوبین؟» ‏بعد همان مادر، پنج دقیقه بعد عکس گلدان شمعدانی‌اش را می‌فرستاد. ‏کسی وسط جلسه اداره یواشکی قیمت ارز را نگاه می‌کرد. ‏کسی در صف داروخانه نسخه مادرش را در دست داشت. ‏کسی دنبال کفش مدرسه بچه‌اش بود. ‏کسی جلوی میوه‌فروشی هندوانه‌ای را بلند می‌کرد، وزنش را حدس می‌زد و دوباره سر جایش می‌گذاشت چون گران بود. ‏کسی در مترو خوابش برده بود. ‏کسی برای اولین قرارش نیم ساعت زودتر رسیده بود و وانمود می‌کرد منتظر کسی نیست. ‏کسی از پشت فرمان برای ماشین جلویی بوق می‌زد و همان چند دقیقه بعد، وقتی پیرمردی می‌خواست از خیابان رد شود، می‌ایستاد. ‏کسی عصر جمعه دلش گرفته بود. ‏کسی برای شام سبزی خوردن می‌شست. ‏کسی کنار سینک آشپزخانه ظرف‌ها را می‌شست و از اتاق دیگر صدای اخبار می‌آمد. ‏زندگی ما همین بود. ‏همین چیزهای کوچک. ‏همین چیزهایی که از ارتفاع سی هزار پا دیده نمی‌شوند. ‏وقتی کشورت تبدیل به «پرونده» می‌شود، کم‌کم یاد می‌گیری میان خبرهای بزرگ، دنبال سرنوشت همین چیزهای کوچک بگردی. ‏یک نفر هزاران کیلومتر دورتر می‌گوید: ‏«ما ایران را به عصر حجر برمی‌گردانیم.» ‏برای او یک جمله است. ‏برای یک خانواده ایرانی ممکن است یعنی اینکه مادر بپرسد: «بنزین بزنیم؟» ‏پدر بگوید: «آره، بد نیست باک پر باشه.» ‏کسی دو بسته آب بیشتر بخرد. ‏کسی داروی فشار خون پدرش را برای یک ماه اضافه تهیه کند. ‏کسی پاسپورت‌ها را از کشوی پایین کمد بیرون بیاورد و تاریخ اعتبارشان را نگاه کند. ‏کسی به خواهرش در شهر دیگری زنگ بزند و خیلی عادی بپرسد: «شماها خوبین؟» ‏و هر دو وانمود کنند منظور خاصی ندارند. ‏برای من ایران همین فاصله میان «همه گزینه‌ها روی میز است» و آن دستی است که شب، بی‌دلیل، مدارک خانواده را در یک پوشه می‌گذارد. ‏همین فاصله میان ژئوپلیتیک و کشوی کمد. ‏می‌گویند حمله «دقیق» است. ‏اما زندگی دقیق نیست. ‏زندگی در ایران یعنی پیرزنی که صبح زود برای گرفتن نوبت آزمایشگاه آمده. ‏یعنی پدر و مادری که عصر در پارک روی نیمکت نشسته‌اند و بچه‌شان با دوچرخه دورشان می‌چرخد. ‏یعنی بوی برنجی که دم کشیده. ‏یعنی چایی که بیش از حد روی سماور مانده و پررنگ شده. ‏یعنی صدای قاشق در استکان. ‏یعنی تخمه شکستن جلوی تلویزیون. ‏یعنی کسی که کنترل را برمی‌دارد و میان خبر و فوتبال مردد می‌ماند. ‏یعنی دختری که جلوی آینه موهایش را مرتب می‌کند و از مادرش می‌پرسد این پیراهن بهتر است یا آن یکی. ‏یعنی پسری که برای سربازی‌اش دنبال پارتی می‌گردد. ‏یعنی دانشجویی که باید پایان‌نامه‌اش را تحویل بدهد و در همان حال هر نیم ساعت خبرها را تازه می‌کند. ‏یعنی معلمی که فردا صبح باید سر کلاس حاضر شود، حتی اگر شب تا سه صبح بیدار بوده. ‏یعنی پرستاری که شیفت شب دارد و در خانه به بچه‌اش می‌گوید: «مامان صبح برمی‌گرده.» ‏یعنی مغازه‌داری که صبح کرکره را بالا می‌دهد، حتی اگر شب قبل صدای انفجار شنیده باشد. ‏یعنی مردی که جلوی مغازه همسایه می‌ایستد و جمله همیشگی را می‌گوید: «چه خبر؟» ‏و جواب می‌شنود: «سلامتی.» ‏همان «سلامتی» ایرانی که گاهی یعنی هیچ چیز خوب نیست، ولی هنوز ایستاده‌ایم. ‏ما درباره حکومت خودمان هم حرف می‌زدیم. ‏در اسنپ. ‏سر میز شام. ‏در مهمانی. ‏در گروه واتساپ خانواده. ‏گاهی با احتیاط. ‏گاهی با خشم. ‏گاهی با شوخی. ‏یکی می‌گفت همه‌چیز تقصیر اینهاست: آخوندها. ‏یکی جواب می‌داد دنیا هم ول‌کن ما نیست. ‏یکی بحث را عوض می‌کرد و می‌گفت: «بابا ولش کن، غذا سرد شد.» ‏زندگی سیاسی در ایران همیشه فقط سخنرانی و تظاهرات و بیانیه نبود. ‏گاهی سیاست همین بود که قیمت روغن را با ماه قبل مقایسه کنی. ‏همین که بفهمی دارویی که همیشه بوده، این بار نیست. ‏همین که حساب کنی شهریه مدرسه را چطور بدهی که تازه مجازی است. ‏همین که دوستت بگوید برای مهاجرت وقت سفارت گرفته. ‏همین که یکی بگوید می‌روم و دیگری جواب بدهد: «من نمی‌تونم پدر و مادرم رو تنها بذارم.» ‏ایران پر از همین تصمیم‌های نیمه‌تمام بود.
8 393