هفتهنامه تجارتفردا
کانال رسمی هفته نامه تجارت فردا صاحب امتیاز: شرکت دنیای اقتصاد تابان مدیر مسئول: علیرضا بختیاری سردبیر: محمد طاهری سایت: Www.Tejaratefarda.com
Mostrar más📈 Análisis del canal de Telegram هفتهنامه تجارتفردا
El canal هفتهنامه تجارتفردا (@tejaratefarda) en el segmento lingüístico de Farsi es un actor destacado. Actualmente la comunidad reúne a 14 290 suscriptores, ocupando la posición 8 520 en la categoría Economía y Finanzas y el puesto 22 620 en la región Irán.
📊 Métricas de audiencia y dinámica
Desde su creación el невідомо, el proyecto ha mostrado un crecimiento acelerado, reuniendo a 14 290 suscriptores.
Según los últimos datos del 13 julio, 2026, el canal mantiene una actividad estable. En los últimos 30 días la variación de miembros fue de 67, y en las últimas 24 horas de 0, conservando un alto alcance.
- Estado de verificación: No verificado
- Tasa de interacción (ER): El promedio de interacción de la audiencia es 13.94%. Durante las primeras 24 horas tras publicar, el contenido suele obtener 11.66% de reacciones respecto al total de suscriptores.
- Alcance de las publicaciones: Cada publicación recibe en promedio 1 992 visualizaciones. En el primer día suele acumular 1 666 visualizaciones.
- Reacciones e interacción: La audiencia responde de forma activa: el promedio de reacciones por publicación es 8.
- Intereses temáticos: El contenido se centra en temas clave como اقتصاد, نظام, اقتصاددان, تجارت, ارزی.
📝 Descripción y política de contenido
El autor describe el recurso como un espacio para expresar opiniones subjetivas:
“کانال رسمی هفته نامه تجارت فردا
صاحب امتیاز: شرکت دنیای اقتصاد تابان
مدیر مسئول: علیرضا بختیاری
سردبیر: محمد طاهری
سایت:
Www.Tejaratefarda.com”
Gracias a la alta frecuencia de actualizaciones (últimos datos recibidos el 14 julio, 2026), el canal mantiene la vigencia y un amplio alcance. La analítica demuestra que la audiencia interactúa activamente con el contenido, lo que lo convierte en un punto de referencia dentro de la categoría Economía y Finanzas.
Carga de datos en curso...
| Fecha | Crecimiento de Suscriptores | Menciones | Canales | |
| 14 julio | 0 | |||
| 13 julio | +4 | |||
| 12 julio | +5 | |||
| 11 julio | +3 | |||
| 10 julio | +14 | |||
| 09 julio | +15 | |||
| 08 julio | 0 | |||
| 07 julio | 0 | |||
| 06 julio | +4 | |||
| 05 julio | 0 | |||
| 04 julio | +3 | |||
| 03 julio | 0 | |||
| 02 julio | 0 | |||
| 01 julio | +3 |
| 2 | 📹 چرا بندر سیریک مورد حمله قرار میگیرد؟
▫️بندر سیریک، یکی از مهمترین بنادر شرق هرمزگان، بار دیگر در کانون تحولات امنیتی و اقتصادی قرار گرفت. گزارشها از حمله به محدوده اسکله تجاری و صیادی این بندر حکایت دارند؛ حملهای که علاوه بر خسارت به اسکله شناور، تجهیزات بندری و شناورها، بنا بر گزارشهای رسمی، به کشته و زخمی شدن شماری از افراد نیز انجامیده است.
▫️اهمیت این بندر تنها به موقعیت جغرافیایی آن محدود نمیشود. سیریک در ساحل دریای عمان و در نزدیکی تنگه هرمز قرار دارد و یکی از گرههای مهم حملونقل دریایی، تجارت منطقهای و فعالیت صیادان جنوب کشور به شمار میرود.
▫️این بندر نقش قابل توجهی در جابهجایی کالا و تأمین نیازهای شرق هرمزگان دارد و هرگونه اختلال در فعالیت آن میتواند بر زنجیره تأمین، هزینههای حملونقل و اقتصاد محلی اثر بگذارد.
📍لینک این برنامه در آپارات
📺 @ecoiran_webtv | 416 |
| 3 | 📌کتابهای صنعتی انتشارات دنیای اقتصاد
#تجارت_فردا
@tejaratefarda | 496 |
| 4 | 28 کتاب برای اینکه مدیر بهتری شوید
🔹 این مجموعه کتاب، در کنار هم مسیر حرکت یک مدیر را ترسیم میکنند. مسیری که از شناخت و مدیریت خود آغاز میشود، به رهبری سازمان و شناخت بازار و مشتری میرسد و در نهایت، نگاه مدیر را به آینده کسبوکار معطوف میکند.
۵۰ چالش اساسی مدیران - ارزیابی عملکرد - استخدام و تعدیل - تفویض اختیار - جلسات ثمربخش - مدیریت زمان - خودشکوفایی - موفقیت جاویدان - جادوی انگیزش - اعتماد کارساز است؟ - تیمهای نوآور- رهبری - رهبری ممتاز - رهبری و مدیر یکدقیقهای - بازاریابی - تفاوت - خدمت بینظیر به مشتریان - فروش موفق- گفتوگو با مردم - مدیریت فروش - نسل چهارم بازاریابی - آزمایش مردم - تجاریسازی نوآوری - خلاقیت و حل مسئله - راهبرد کسبوکار - صنایع آینده
مذاکره - مذاکره برد-برد
🔹 مجموع این کتابها را میتوانید با مبلغ 5 میلیون تومان خریداری کنید.
برای خرید این مجموعه، با شماره تلفن 02152189186 تماس بگیرید.
@eco_philo_book | 465 |
| 5 | ⭕️ قدرت ندانستن
ندانستن چگونه میتواند پیششرط دانایی باشد؟
✍🏻 امیرمحمد تهمتن /نویسنده نشریه
🔹مرز میان آنچه «میدانیم» و آنچه «نمیدانیم»، در مرکز چالشبرانگیزترین بحثهای امروز درباره نحوه مواجهه با چالشهای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و زیستمحیطی قرار گرفته است. بهطور معمول و شاید تا حدی منطقی، فرض بر این است که هم کارشناسان و هم عموم مردم باید دانش کافی برای شناسایی راهحلها و ایجاد تغییرات مثبت را داشته باشند. دقیقاً به همین دلیل است که موضوع «اطلاعات نادرست» به مبحثی بسیار داغ تبدیل شده است؛ چراکه این موضوع در اصل، بحثی است بر سر اینکه چه چیزی دانسته و چه چیزی نادانسته است و چه دانشی مشروع و چه دانشی نامشروع تلقی میشود.
🔹اگرچه بهبود دانش اغلب برای تصمیمگیری خوب، لازم است، اما اصلاً کافی نیست؛ چراکه صرف دادن اطلاعات به مردم، تضمین نمیکند که آنها براساس اطلاعات عمل کنند. ابعاد این شکاف در یک فراپژوهش معروف روی رفتار مالی، بهوسیله دانیل فرناندز، جان لینچ و ریچارد نتمای که برنامههای آموزش مالی را بررسی میکردند، نشان داده شده است. آنها دریافتند که این برنامههای آموزشی تنها 1/0 درصد از تغییرات در رفتارهای مالی را توضیح میدهند؛ اثری که بهشدت ناچیز است. بنابراین، با وجود باور گسترده به اینکه سواد بهتر باید به تصمیمات بهتر منتهی شود، حداقل در رفتارهای مالی، شواهد زیادی وجود دارد که نشان میدهد دانش بهتنهایی همیشه به عمل تبدیل نمیشود.
🔹در اساطیر یونان، کاساندرا به پیشگوییهای واقعی محکوم شده بود، اما هیچکس او را باور نمیکرد. امروز، «اثر کاساندرا» به یک تمثیل مدرن تبدیل شده است؛ نهفقط درباره نادیده گرفته شدن، بلکه درباره آسیب عاطفی ناشی از دیدن آنچه در حال وقوع است و ناتوانی در متوقف کردن آن. گرد گیگرنزر و روسیو گارسیا-رتامرو، یک زیربنای روانشناختی برای این موضوع ایجاد و استدلال کردند که مردم اغلب نه از روی غیرمنطقی بودن، بلکه برای محافظت از خود در برابر «پشیمانی پیشبینیشده» از پیشآگاهی دوری میکنند.
🔹روانشناسانی چون استیون اسلومان و فیلیپ فرنباخ، نشان دادهاند که همه ما با نوعی «توهم دانش» زندگی میکنیم؛ اینکه مردم بهطور معمول باور دارند بیشتر از آنچه واقعاً میدانند، آگاهی دارند، زیرا بهطور شهودی جزئیات را به جامعه خود واگذار (برونسپاری) میکنند. ما میتوانیم واژههایی مانند «وام مسکن»، «آرتروز» یا «سوگیری الگوریتمی» را بهکار ببریم، بیآنکه قادر باشیم آنها را بهطور کامل توضیح دهیم؛ زیرا جهان اجتماعی نوعی داربست دانشی فراهم میکند که دانش محدود و سطحی ما را به دانشی کارآمد تبدیل میکند. هیلاری پاتنم، این پدیده را «تقسیم کار زبانی» نامید: کلمات و برچسبها بار تخصص جمعی را به دوش میکشند، حتی اگر هیچ فردی بهتنهایی کل آن را در اختیار نداشته باشد.
#تجارت_فردا
@tejaratefarda
📌 متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید. | 687 |
| 6 | ▶️ پاسخ معاون مسکن به ۳ پرسش کلیدی مستاجرها، سازندهها و خانهاولیها / ویدئوی کامل قسمت جدید «خانهاول» پنجشنبه شب پخش میشود
🔭 رصدخانه بازار مسکن:
1️⃣ ثبتنام از متقاضیان «آپارتمانهای اجارهای دولتی» در برخی استانها شروع شده اما در تهران به عنوان «کانون اجارهنشینی در کشور» هنوز سامانه مربوطه باز نشده است.
✅ معاون مسکنوساختمان وزارت راهوشهرسازی، با حضور در برنامه «خانهاول»، محصول ویدئویی گروه مسکن روزنامه «دنیایاقتصاد»، به تشریح جزئیات در این باره پرداخت.
2️⃣ حبیباله طاهرخانی علاوه بر «اعلام چگونگی ثبتنام مستاجران برای دریافت مسکناجارهای یارانهای»، سراغ ۲ موضوع مهم دیگر نیز رفت؛ انتخاب نهایی دولت در دوراهی «مسکن ۹۹ساله» و «مسکناجارهای» و همچنین «تحلیل آینده قیمت مسکن».
▶️ در این تیزر، بخشهایی از گفتوگو آمده است:
❌ دخالت در بازار مسکن به بهانه اینکه «همه مردم را میخواهیم خانهدار کنیم»، یک سحطینگری نسبتبه پیچیدهترین مساله اقتصاد است.
⭕️ ما در این دوره به هیچوجه نمیگوییم «مسکن 99ساله» باید کنار گذاشته شود اما بازار مسکن را نمیتوان فقط با یک راهحل مدیریت کرد.
❌ برخی دستگاههای عمومی دنبال «سواری مجانی» در بازار ساخت مسکن هستند.
⚠️ بیشترین سهمیه «آپارتمانهای اجارهای حمایتی» برای شهر تهران در نظر گرفته شده است.
✅ علاج تورم مسکن کنترل نقدینگی است.
🌐 ویدئوی کامل این گفتوگو را میتوانید پنجشنبه شب از سایت و شبکههای اجتماعی گروه رسانهای «دنیایاقتصاد» ببینید.
#دنیای_اقتصاد
#فرید_قدیری
#خانه_اول
#بازار_مسکن #معاون_مسکن #وزارت_راه_و_شهرسازی #دولت #قیمت_مسکن #اجاره_نشینی #مستاجر #بازار_اجاره #تورم_مسکن #مسکن_مهر #مسکن_ملی #زمین_99ساله #ساخت_مسکن #بازار_ملک #اجاره_بها #تورم #اقتصاد
🔴کانال رسمی «رصدخانه بازار مسکن» 🔽
@HMO_den | 499 |
| 7 | روایت سلطه دولت بر اقتصاد
تعامل دولت و اقتصاد در تاریخ معاصر چگونه بود؟
🔺دنیای اقتصاد: دومین قسمت از برنامه «D Book»، مربوط به کتاب «اقتصاد و دولت در ایران»، نوشته «موسی غنینژاد» است؛ اثری درباره اندیشههایی که سیاستگذاری اقتصادی ایران را شکل دادهاند.
🔺تاریخ اقتصادی ایران فقط روایت دولتها، بحرانها و فراز و فرود شاخصهای اقتصادی نیست؛ بلکه روایت ایدهها و جهانبینیهایی است که بیش از یک قرن، مسیر سیاستگذاری کشور را رقم زدهاند. از مشروطه تا انقلاب اسلامی، آنچه بیش از سیاستها و دولتها اهمیت دارد، اندیشهها و نظامهای ارزشیای است که برداشت ایرانیان از دولت، اقتصاد، عدالت و آزادی را شکل داده و تصمیمهای اقتصادی کشور را تحت تاثیر قرار دادهاند. کتاب «اقتصاد و دولت در ایران» نوشته موسی غنینژاد، تاریخ معاصر ایران را از همین زاویه روایت میکند؛ روایتی از ریشههای فکری تصمیمهایی که هنوز بر اقتصاد و سیاست ایران سایه انداختهاند.
🔺ویدیو کامل مصاحبه با دکتر موسی غنینژاد، هفته آینده منتشر خواهد شد.
پژوهشگر: فاطمه نصیری
تدوینگر: سعید رضوانی
گوینده: فرهاد جانسریان
#دی_بوک
#DBOOK
✅کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir | 540 |
| 8 | 🔻حاکمیت قانون؛ بنیاد ثروت ملل | منافع ملی و رشد ثروت ملت دو روی یک سکهاند | دولت باید فرمانبردار قانون باشد، نه واضعِ خودمحور قواعد تبعیضآمیز
دکتر موسی غنی نژاد اقتصاددان و شاهین کارخانه روزنامه نگار در یادداشتی مشترک در روزنامه دنیای اقتصاد:
🔹«منافع ملی» نه یک مفهوم صرفا سیاسی است و نه میتواند برساختهای دستوری باشد، بلکه تحقق آن حاصل همافزایی صلحآمیز ارادههای آزاد آحاد ملت در بستر یک ساختار حقوقی در جهت برآورده کردن نیازها و خواستههای متقابل آنهاست
🔹تعریف مفهوم منافع ملی بر بنیاد آزادی ارادههای آحاد ملت در چارچوب حاکمیت قانون، نیازمند گسست از تلقیهای رایج، رمانتیک و دستوری از موضع بالا است
🔹هرگونه تلاش برای تبیین منافع ملی خارج از چارچوب قواعد حقوقی و اقتصادی، ناگزیر به کژکارکردیهای ساختاری و اتلاف منابع حیاتی جامعه منجر خواهد شد
🔹حاکمیت قانون ایجاب میکند که دولت خود فرمانبردار قانون باشد، نه واضعِ خودمحور قواعد تبعیضآمیز
🔹تداوم و بقای یک ملت در تاریخ، در گرو توانایی آن در تولید ثروت و حفظ انسجام و وفاق شهروندانش از طریق قانون است
⬅️ متن کامل
بله | وبسایت | اینستاگرام
@EghtesadNews_com | 665 |
| 9 | ⭕️ دومینوی فقر
فقر چگونه مانع توسعه پایدار میشود؟
✍🏻 آزاده خرمیمقدم/ نویسنده نشریه
🔹در دنیایی که هر روز خبرهایی از پیشرفت هوش مصنوعی، سفرهای فضایی و فناوریهای نوین میشنویم، هنوز صدها میلیون نفر برای تامین ابتداییترین نیازهای زندگی میجنگند. همین تناقض، پرسشی اساسی را پیشروی سیاستگذاران قرار داده است: آیا میتوان از توسعه پایدار سخن گفت، درحالیکه بخش بزرگی از جمعیت همچنان در دام فقر گرفتار ماندهاند؟ پژوهش «فقر؛ مانعی مرکزی بر سر راه اجرای اهداف توسعه پایدار سازمان ملل» که والتر لیل فیلو و همکارانش در سال 2021 در نشریه Environmental Science and Policy منتشر کردند، پاسخی روشن به این پرسش میدهد. نویسندگان با بررسی دیدگاه متخصصان توسعه پایدار در 36 کشور جهان به این نتیجه رسیدهاند که فقر فقط یکی از چالشهای توسعه نیست، بلکه مهمترین مانعی است که میتواند تحقق بسیاری از اهداف توسعه پایدار را با شکست روبهرو کند.
🔹نویسندگان مقاله بهجای آنکه پاسخ این پرسشها را در میان جدولهای آماری یا گزارشهای رسمی جستوجو کنند، سراغ کسانی رفتند که هر روز با واقعیت توسعه و فقر سروکار دارند؛ استادانی که سالها درباره نابرابری پژوهش کردهاند، پژوهشگرانی که اثرات تغییرات اقلیمی را بر زندگی جوامع فقیر مطالعه کردهاند و کارشناسانی که در سازمانهای بینالمللی، از نزدیک با چالشهای توسعه پایدار مواجه هستند. آنها از چهار گوشه جهان، از کشورهای توسعهیافته تا اقتصادهای نوظهور و کشورهای کمدرآمد، یک پرسش مشترک را مطرح کردند: بزرگترین مانع تحقق اهداف توسعه پایدار چیست و فقر چه نقشی در این میان ایفا میکند؟
🔹اگرچه فقر در نگاه نخست یک مسئله اقتصادی بهنظر میرسد، اما نتایج این پژوهش نشان میدهد که ریشههای آن بسیار عمیقتر و پیچیدهتر از کمبود درآمد یا منابع مالی است. کارشناسان شرکتکننده در این مطالعه، مجموعهای از موانع ساختاری و نهادی را شناسایی کردهاند که همچون دیوارهای نامرئی، مسیر دستیابی به هدف «فقر صفر» را دشوار میکنند. در میان این موانع، یک عامل با فاصلهای چشمگیر در صدر قرار گرفته است: حکمرانی ضعیف. از نگاه پاسخدهندگان، کیفیت حکمرانی مهمترین تعیینکننده موفقیت یا شکست سیاستهای مقابله با فقر است. حکمرانی ضعیف در این پژوهش، مفهومی چندلایه دارد؛ از فساد اداری و نبود شفافیت گرفته تا ناکارآمدی سیاستگذاری، ضعف هماهنگی میان نهادهای دولتی و فقدان سازوکارهای پاسخگویی.
🔹فقر هرگز بهتنهایی حرکت نمیکند. درست زمانی که جامعهای تلاش میکند خود را از دام محرومیت بیرون بکشد، بحرانی دیگر از راه میرسد و تمام دستاوردها را به عقب میراند. یکی از مهمترین یافتههای این پژوهش، تاکید بر همین پیوند پیچیده میان فقر و بحرانهای جهانی، بهویژه تغییرات اقلیمی است. تغییر اقلیم دیگر یک هشدار برای آینده نیست؛ واقعیتی است که امروز زندگی میلیونها نفر را تحت تاثیر قرار داده است. خشکسالیهای طولانی، سیلابهای ویرانگر، طوفانهای شدید و افزایش دمای زمین، بیش از همه به سراغ کسانی میروند که کمترین توانایی را برای مقابله با آنها دارند.
#تجارت_فردا
@tejaratefarda
متن کامل مقاله را اینجا مطالعه کنید. | 813 |
| 10 | 📹 بازار ۳۶۰ | همه انچه برای تصمیمگیری نیاز دارید؛ پیش از آغاز معاملات
▫️پیش از آغاز هر روز معاملاتی، فرصت تصمیمگیری کوتاه است؛ اما آنچه این تصمیم را میسازد، تنها یک خبر یا یک نمودار نیست.
▫️بازار، حاصل کنار هم قرار گرفتن دهها داده، گزارش، متغیر و رویداد است؛ از تحولات اقتصاد و بازارهای جهانی گرفته تا بورس کالا، گزارشهای کدال، جریان نقدینگی و مهمترین اخبار اثرگذار بر بازار سرمایه.
▫️«بازار ۳۶۰» با همین نگاه شکل گرفته است؛ برنامهای زنده که هر صبح، پیش از آغاز معاملات، مهمترین تحولات بازار را مرور میکند، دادهها را در کنار یکدیگر قرار میدهد و با حضور کارشناسان، به تحلیل موضوعات و چشمانداز روز معاملاتی میپردازد.
▫️روایتی از آنچه بازار را میسازد؛ پیش از آنکه زنگ آغاز معاملات به صدا درآید.
بهزودی از اکوایران
#بازار۳۶۰
📺 @ecoiran_webtv | 526 |
| 11 | 📹 طعم شیرین میوه مداخله زیر دندان دولت
▫️در یک دورهای نقدی که به کینز وارد شد آن بود که با سیاست مداخله دولت، یک میوه شیرین در دست دولت داده است و زمانی که دولت این طعم را بچشد، دیگر آن را رها نمیکند.
▫️تیمور رحمانی، اقتصاددان توضیح میدهد که عامل سیاست همواره علاقه دارد از نظریهها و ایدههای جدید، به دنبال کسب منفعت برای خود باشد.
▫️وی بیان کرد که الزاما از عالم سیاست نتیجه نهایی و مثبت اجتماعی و اقتصادی خارج نمیشود.
▫️رحمانی یادآور ش که کینز امیدوار بود که مسیر آزادی رسانه و رقابت احزاب خود یک ترمزی در فضای سیاسی نظامها باشد.
📍لینک این برنامه در آپارات
📺 @ecoiran_webtv | 616 |
| 12 | ⭕️قلب متورم
اقتصاد بیماریهای قلبی در گفتوگو با دکتر الهام هوشمند
✍🏻صبا نوبری/ نویسنده نشریه
🔹وضعیت فعلی بیماریهای قلبی-عروقی در ایران زنگ خطری است که نمیتوان بهسادگی از کنار آن عبور کرد. ما در شرایطی هستیم که میتوان گفت ایران، در مسیری مشابه با بسیاری از کشورهای صنعتی و توسعهیافته، شاهد روند روبهرشد و تصاعدی شیوع بیماریهای قلبی است. این موضوع به هیچوجه یک اتفاق تصادفی نیست، بلکه ارتباطی بسیار مستقیم و معنادار با تغییرات عمیق و بنیادین در شیوه زندگی مردم دارد. وقتی از شیوه زندگی صحبت میکنیم، مجموعهای از مولفهها مدنظر است که در کنار هم، تابآوری سیستم قلبی-عروقی جامعه را بهشدت کاهش دادهاند.
🔹مسئله هزینههای بیماریهای قلبی یک واقعیت تلخ و انکارناپذیر است. این بیماریها نهتنها سلامت جسمی بیمار، بلکه ثبات و معیشت کل خانواده را درگیر میکنند. بار این بیماریها بهشکلی است که هم هزینههای مستقیم درمان را به خانواده تحمیل میکند و هم هزینههای غیرمستقیم ناشی از عدم توانایی فرد برای انجام کار و تامین معیشت را. باید صادقانه بگویم که در حال حاضر، با افزایش مداوم قیمت درمانها روبهرو هستیم. این درمانها گران هستند و هزینههای تستهای تشخیصی هم بهشکل سرسامآوری افزایش یافته است. هزینههای درمانی در ایران همچنان بسیار کمتر است، اما وقتی این اعداد را در ترازوی «درآمدهای مردم» و «سبد معیشتی خانوار» قرار میدهیم، میبینیم که همین هزینهها نیز برای اقشار بزرگی از جامعه، بسیار زیاد و گاهی کمرشکن است.
🔹مسئله دارو یک نقطه بحرانی است. تا سال گذشته، ما در مورد تهیه داروهایی که برای بیماران نسخه میکردیم، واقعاً مشکل جدی و حادی نداشتیم. یعنی نسخه به داروخانه میرفت و بیمار دارو را دریافت میکرد. اما متاسفانه از ابتدای امسال و در همین چند ماه اخیر، با توجه به شرایط جدیدی که برای کشور پیش آمده، شاهد تغییرات بسیار بدی در وضعیت دسترسی به داروها هستیم. امروز میبینیم که بسیاری از داروهای کاملاً معمولی که قبلاً بیماران بهراحتی تهیه میکردند -نه داروهای خاص یا داروهای تکنسخهای، بلکه داروهای بسیار روتین قلبی- در دسترس نیستند و تهیه آنها برای بیمار به یک کابوس تبدیل شده است.
🔹وقتی فرد درآمدش کاهش مییابد یا به دلیل تورم از لحاظ اقتصادی ضعیف میشود، اولین چیزی که از سبد زندگیاش حذف میشود، «توجه به سلامت» است. کسی که قبلاً برای سلامت خودش هزینه میکرد، مثلاً باشگاه میرفت، یا تغذیه سالمتری داشت، الان هزینه باشگاه را ندارد. اصلاً نمیتواند به سلامت خودش فکر کند، چون مجبور است تمام تمرکزش را روی نیازهای بسیار پایه و حیاتی بقا بگذارد. وقتی افراد بهجای رسیدگی به سلامت، فقط درگیر این هستند که چطور روزگار بگذرانند، دیگر فرصتی برای توجه به اصول پیشگیرانه باقی نمیماند. این اضطراب دائمی که در جامعه وجود دارد، خود باعث افزایش فشار خون و ضربان قلب میشود.
#تجارت_فردا
@tejaratefarda
📌 متن کامل گفتو گو را اینجا مطالعه کنید. | 808 |
| 13 | نسل معلق
Not in Education,Employment or Training
#تجارت_فردا
@tejaratefarda | 980 |
| 14 | ⭕️عصر معلمان راهبر
فرشاد فاطمی از پیامدهای ورود فناوریهای هوشمند به حوزه آموزش میگوید
✍🏻مینا علیزاده/ نویسنده نشریه
🔹در پارادایمهای کلاسیک و صنعتی آموزش، معلم بهعنوان مرجع انحصاری دانش شناخته میشد؛ کسی که اطلاعات را از مخزن ذهنی یا کتابهای درسی به دانشآموز منتقل میکرد. با ظهور هوش مصنوعی، این انتقال دانش که وظیفه اصلی معلم در نظام سنتی بود، به ماشینها واگذار میشود، زیرا هوش مصنوعی در سرعت، دقت و دسترسی به اطلاعات، قابلیتهای بینظیری دارد. اما این بهمعنای پایان عصر معلمی نیست، بلکه سرآغاز دوران «معلمِ راهبر» است. جایگاه معلم اکنون از متکلم وحده به معمار و ناظر یادگیری تغییر پیدا کرده است. معلم در این ساختار جدید، مسئولیتهای پیشین را کنار نمیگذارد، بلکه آنها را ارتقا میدهد. او اکنون باید بر مهارتهای نرم، پرورش تفکر انتقادی، هدایت هیجانی و مدیریت تعاملات اجتماعی متمرکز شود؛ حوزههایی که هوش مصنوعی در آنها ناتوان است.
🔹رویای آموزش اختصاصی که دههها بهعنوان یک هدف دستنیافتنی در ادبیات تعلیم و تربیت مطرح بود، اکنون با هوش مصنوعی در آستانه تحقق است. در مدل سنتی، کلاس درس بر پایه «یک اندازه برای همه» اداره میشد؛ یعنی معلم مجبور بود با سرعت متوسط کلاس پیش برود، که نتیجه آن، خستگی دانشآموزان قوی و جا ماندن دانشآموزان ضعیف بود. هوش مصنوعی این محدودیت ساختاری را در هم میشکند. این فناوری با تحلیل دادههای بزرگ از رفتار آموزشی، سرعت یادگیری، نقاط قوت و ضعف هر فرد، برنامهای اختصاصی طراحی میکند. این یعنی «شخصیسازی آموزش».
🔹مشکل جدی اینجاست که دانشآموزان امروز، بومیان دیجیتال هستند. آنها بسیار سریعتر از معلمان و کادر آموزشی با ابزارهای هوشمند خو گرفتهاند. این سرعت انطباق، شکافی ایجاد کرده است که دانشآموزان از آن برای دور زدن فرآیندهای یادگیری استفاده میکنند. برای مدیریت این بحران، کادر آموزشی باید بهجای ایستادن در موضع تدافعی، در موضع فعال قرار گیرند. معلم باید بداند هوش مصنوعی چیست و چگونه دانشآموز را به بیراهه میبرد، تا بتواند دقیقاً همانجا مداخله کند. هوش مصنوعی میتواند به معلم کمک کند تا مطمئن شود یادگیری چقدر عمیق است. معلم باید از خود هوش مصنوعی برای طراحی تمرینهای تعاملی و پرسشهای چالشی استفاده کند که بهجای بازتولید محتوا، نیاز به تحلیل و درک دارند.
🔹حتی اگر هوش مصنوعی به قلههای پیشرفت خود برسد، باز هم تعامل انسانی در ساحت آموزش جایگزینناپذیر باقی میماند. یادگیری فقط انتقال داده نیست؛ یادگیری یک تجربه زیسته است. مفاهیمی مثل روابط اجتماعی، آموزش مهارتهای نرم، هوش هیجانی، تفکر اخلاقی و توسعه شخصیت، از آن دست مقولاتی هستند که هوش مصنوعی، بهرغم تمام توانمندیهایش، در آنها ناتوان است. ماشین میتواند محتوا تولید کند، اما نمیتواند «الهامبخش» باشد؛ نمیتواند با دانشآموز همدلی کند، نمیتواند به او یاد بدهد که در میان تضادهای اجتماعی چگونه انسانی اخلاقمدار باقی بماند.
#تجارت_فردا
@tejaratefarda
متن کامل گفتگو را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید. | 1 082 |
| 15 | ⭕️ فرصت تغییر
گفتوگو با محسن جلالپور درباره بزرگترین تهدید اقتصاد در پس از جنگ
✍🏻سردار خالدی/ نویسنده نشریه
🔹اگر بخواهیم به ریشههای عمیق مسائل امروز اقتصاد ایران بپردازیم، باید به سالهای پس از پایان جنگ تحمیلی هشتساله بازگردیم. در آن مقطع، کشورمان فرصت آن را داشت که مسیر ادغام در اقتصاد جهانی، توسعه صادرات، جذب سرمایه خارجی و تقویت بخش خصوصی را با پشتکار بیشتری دنبال کند. بخشی از این مسیر طی شد، اما در مقاطع مختلف، ملاحظات سیاسی و امنیتی بر ملاحظات اقتصادی غلبه کرد و فرصتهای مهمی از دست رفت. از نگاه فعال بخش خصوصی، مهمترین نیاز اقتصاد نه یارانه است و نه حتی منابع مالی. بلکه ثبات، قابلیت پیشبینی و ارتباط با جهان است.
🔹هیچ اقتصاددانی جنگ را بهعنوان فرصت اقتصادی نمیبیند. بااینحال، تجربه تاریخی نشان میدهد که گاهی جنگها میتوانند به نقطهای برای بازنگری در سیاستها و اصلاح مسیرهای پیشین تبدیل شوند. از نگاه تاجر، جنگ بیش از هر چیز هزینه دارد. تاجر در دوران جنگ، مشتریاش را از دست میدهد، زنجیره تامین او مختل میشود، هزینه حملونقل و بیمه افزایش مییابد و افق تصمیمگیری او کوتاهتر میشود. بنابراین اگر از فعال اقتصادی بپرسید که آیا جنگ فرصت است، پاسخ او تقریباً همیشه منفی است. اما پرسش مهمتر این است که آیا کشوری میتواند از دل بحران جنگ، فرصتهایی برای اصلاحات و تغییرات مثبت استخراج کند؟ پاسخ به این پرسش مثبت است.
🔹اگر از منظر اقتصاددان و تاجر به این موضوع نگاه کنیم، مهمترین تهدید اقتصاد ایران در دوران پس از جنگ، نه کمبود منابع مالی و نه حتی خرابیهای ناشی از جنگ، بلکه از دست رفتن فرصت اصلاحات است. تجربه حضور در بخش خصوصی به من آموخته است که سرمایه برای ورود به کشوری، بیش از آنکه به وضع امروز آن کشور نگاه کند، به چشمانداز فردای آن نگاه میکند. بسیاری از کشورها پس از جنگ با خرابیهای گستردهتری از آنچه ایران ممکن است تجربه کند روبهرو بودهاند، اما بهدلیل اتخاذ سیاستهای درست توانستهاند سرمایه جذب کنند و مسیر رشد را از سر بگیرند. در مقابل، کشورهایی نیز بودهاند که با وجود پایان جنگ، بهدلیل تداوم نااطمینانی و ناتوانی در اصلاحات، فرصت بازسازی را از دست دادهاند.
🔹اگر سیاستگذاران بخواهند اقتصاد ایران در دوران پس از جنگ مسیر متفاوتی را دنبال کند، نخست باید بپذیرند که بازگشت به وضع پیش از جنگ کافی نیست. هدف نباید صرفاً ترمیم خرابیها یا بازگرداندن شاخصها به نقطه قبل از جنگ باشد. هدف باید تغییر مسیر اقتصاد باشد. نخستین گام، کاهش پایدار نااطمینانیهاست. فعال اقتصادی (تولیدکننده یا تاجر)، زمانی تصمیم به سرمایهگذاری میگیرد که بتواند آینده را تا حدی پیشبینی کند. سیاستگذار باید از تصمیمهای ناگهانی، تغییرات مکرر مقررات، قیمتگذاریهای دستوری و مداخلههای غیرقابلضروری، پرهیز کند. اقتصاد پس از جنگ بیش از هر چیز به ثبات نیاز دارد. مسئله بعدی، بازتعریف رابطه ایران با اقتصاد جهانی است.
#تجارت_فردا
@tejaratefarda
متن کامل گفتوگو را اینجا مطالعه کنید. | 1 490 |
| 16 | 🔻چرا رویای صنعتی شدن ایران محقق نشد؟ | نقطه انحراف ایدرو از فلسفه اولیه تأسیس چه بود؟ | نهادی که قرار بود صنعت بسازد اما ...
محمد طاهری، سردبیر هفته نامه تجارت فردا در یادداشتی نوشت؛
🔹اواسط دهه ۱۳۴۰، زمانی که اقتصاد ایران هنوز بیش از هر چیز به درآمدهای نفتی، تجارت و کشاورزی متکی بود، گروهی از مدیران جوان و تحصیلکرده ایدهای را دنبال کردند که قرار بود مسیر توسعه صنعتی کشور را برای دهههای بعد تغییر دهد. ایده آنها بر یک اصل ساده اما بلندپروازانه استوار بود. ایجاد نهادی تخصصی که بتواند خلأ سرمایهگذاری صنعتی، انتقال فناوری و شکلگیری صنایع بزرگ را جبران کند.
🔹حاصل این ایده، تأسیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) بود
🔹تأسیس این سازمان بیش از آنکه محصول یک تصمیم سیاسی باشد، نتیجه حضور همزمان گروهی از مدیران اجرایی بود که نگاه مشترکی به توسعه داشتند
🔹اما انقلاب ۱۳۵۷ نقطه عطفی در تاریخ این سازمان بود؛ایدرو از یک نهاد توسعهای به هلدینگی عظیم برای اداره شرکتهای دولتی تبدیل شد
⬅️ متن کامل
بله | وبسایت | اینستاگرام
@EghtesadNews_com | 941 |
| 17 | ⭕️ تلنگر مصرف
آیا اقتصاد رفتاری میتواند به داد محیط زیست برسد؟
✍🏻 آسیه اسدپور/ نویسنده نشریه
🔹جهان وارد «عصر ورشکستگی آبی» شده است. مخازن آب جهان هر سال خالیتر میشود. رسانهها مستمر درباره خشکسالی هشدار میدهند. کارشناسان از فرونشست زمین، خشکشدن تالابها و افت سفرههای زیرزمینی میگویند. بااینحال، میلیونها نفر هر روز شیر آب را هنگام مسواک زدن باز میگذارند، دوشهای طولانی میگیرند یا به نشتیهای کوچک اهمیت نمیدهند. تناقضی که یکی از معماهای بزرگ بحرانهای زیستمحیطی فعلی است: چرا انسانها حتی زمانی که از خطر آگاه هستند، رفتار خود را تغییر نمیدهند؟
🔹براساس مونوگراف اقتصاد رفتاری، دستیابی به پایداری منابع زیستی، نیازمند اصلاح عادتهای هدررفت در کنار مداخلههای ساختاری و سیاستگذاری است. بحران و تنش آبی، گاهی نه از کمبود آگاهی، بلکه از خطاهای ادراکی روزمره آغاز میشود. کافی است از افراد بپرسید هنگام مسواکزدن، اگر شیر آب را به مدت دو دقیقه باز بگذارند، چه مقدار آب هدر میرود که پاسخ بیشتر آنها معمولاً بسیار کمتر از واقعیت است. طبق برآوردهای انجمن بینالمللی آب (IWA)، تنها با یکبار مسواکزدن دودقیقهای و بازگذاشتن شیر آب، حدود ۸ تا ۱۵ لیتر آب هدر میرود؛ رقمی که اگر دو بار در روز تکرار شود، در طول یک سال به هزاران لیتر میرسد.
🔹حفاظت از آب یا دیگر منابع حیاتی زیستی، به سوگیریهای برآمده از میانبرهای ذهنی خودکار، عادتها یا واکنشهای احساسی بستگی دارد که صرفاً تابع آگاهی یا منطق اقتصادی نیست؛ سوگیریهایی که میتوان آنها را در ۱۰ سازه اصلی روانشناختی طبقهبندی کرد. سوگیری «حفظ وضع موجود» که افراد را به ادامه الگوهای مصرف فعلی در شرایط کمآبی ترغیب میکند. سوگیری «خوشبینی» که موجب میشود مردم خطر بحران آب را بیشتر متوجه دیگران بدانند تا خودشان. سوگیری «حالگراییِ» منافع فوری که براساس آن، راحتی بر صرفهجویی بلندمدت ترجیح داده میشود. «اکتشاف ذهنی دسترسپذیری» که دامنه ارزیابی افراد از شدت بحران را در مناطقی با تجربه محدود از کمآبی، کوچک میکند.
🔹مونوگراف تحلیلی بانک توسعه بینآمریکایی (IDB)، ترکیب سیاستهای قیمتگذاری با ابزارهای رفتاری را بهخصوص حالا که جهان در برخی کشورها به «روز صفر» رسیده است، راهبردی جامعتر میداند. طبق بررسیهای این بانک، موثرترین «تلنگرهای سبز»، ترکیب «پیشفرضها + بازخورد لحظهای + هنجار اجتماعی» است که به کاهشهای دورقمی پایدار (۱۰ تا ۳۰ درصد) در مصرف خانگی آب منجر میشود و اگر عنصر چهارم یعنی بازطراحی فرهنگی (زیباییشناسی مصرف آب) به آن اضافه شود، اثر را میتواند به کاهشهای بسیار عمیقتر (تا ۷۰ درصد) برساند.
#تجارت_فردا
@tejaratefarda
📌 متن کامل گزارش را اینجا بخوانید. | 1 196 |
| 18 | 📌دیانای اقتصاد
20 مقاله اقتصادی پرارجاع
#تجارت_فردا
@tejaratefarda | 1 120 |
| 19 | 📌 DNA اقتصاد
20 مقاله اقتصادی پرارجاع
#تجارت_فردا
@tejaratefarda | 1 |
| 20 | چرا سازمان گسترش و نوسازی صنایع به اهداف خود نرسید؟
🔹اواسط دهه ۱۳۴۰، زمانی که اقتصاد ایران هنوز بیش از هر چیز به درآمدهای نفتی، تجارت و کشاورزی متکی بود، گروهی از مدیران جوان و تحصیلکرده ایدهای را دنبال کردند که قرار بود مسیر توسعه صنعتی کشور را برای دهههای بعد تغییر دهد. ایده آنها بر یک اصل ساده اما بلندپروازانه استوار بود. ایجاد نهادی تخصصی که بتواند خلأ سرمایهگذاری صنعتی، انتقال فناوری و شکلگیری صنایع بزرگ را جبران کند. حاصل این ایده، تأسیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) بود. قانون تشکیل این سازمان در ۱۸ تیر ۱۳۴۶ در مجلس شورای ملی به تصویب رسید و چند ماه بعد فعالیت رسمی آن آغاز شد.
🔹رضا نیازمند، معاون علینقی عالیخانی در وزارت اقتصاد، مأمور تأسیس این سازمان شد و در مرداد ۱۳۴۶ به عنوان نخستین مدیرعامل ایدرو کار خود را آغاز کرد. مأموریت سازمان تازهتأسیس روشن بود. دولت باید در صنایع مادر و سنگین سرمایهگذاری کند، فناوری و سرمایه را به کشور انتقال دهد، بنگاههای بزرگ صنعتی را پایهگذاری کند و پس از رسیدن این بنگاهها به مرحله بلوغ، آنها را به بخش خصوصی واگذار کند. به بیان دیگر، ایدرو قرار نبود یک بنگاهدار دائمی باشد، بلکه باید نقش یک نهاد توسعهای و تسهیلگر را ایفا میکرد.
در سالهای نخست، این الگو تا حد زیادی موفق بود. شکلگیری یا توسعه بسیاری از صنایع بزرگ کشور، از جمله ماشینسازی اراک، ماشینسازی تبریز، تراکتورسازی تبریز، آلومینیوم ایران، هپکو، واگنسازی پارس، موتوژن و پمپیران و بسیاری بنگاه کوچک و بزرگ دیگر، با نقشآفرینی مستقیم یا غیرمستقیم ایدرو انجام شد. همزمان شهرکهای صنعتی و زیرساختهای لازم برای توسعه تولید نیز گسترش یافت و ایدرو به یکی از مهمترین بازوهای صنعتی دولت تبدیل شد.
🔹تأسیس این سازمان بیش از آنکه محصول یک تصمیم سیاسی باشد، نتیجه حضور همزمان گروهی از مدیران اجرایی بود که نگاه مشترکی به توسعه داشتند. آنها نه سیاستمدار بودند و نه خود را وابسته به جریانهای سیاسی میدانستند. دغدغه اصلیشان افزایش بهرهوری، توسعه صنعت و ایجاد زیرساختهای تولید بود. بعدها برای توصیف چنین مدیرانی از عنوان تکنوکرات استفاده شد، اما در آن زمان خود آنان بیش از هر چیز مدیرانی اجرایی بودند که میخواستند مسائل واقعی اقتصاد ایران را حل کنند.
ایدرو برای آنکه از پیچیدگیهای بروکراسی سنتی دولت فاصله بگیرد، با اختیارات و قوانین اختصاصی شکل گرفت و از بسیاری از مقررات عمومی دستگاههای دولتی مستثنا شد. همین استقلال، به سرعت به نقطه اصطکاک میان مدیران توسعهگرا و بدنه سنتی دولت تبدیل شد. وزارتخانهها و دستگاههای اجرایی به تدریج در برابر اختیارات این سازمان مقاومت کردند و بخشی از استقلال آن در عمل محدود شد. با وجود این، ایدرو تا سالهای پایانی حکومت پهلوی همچنان توانست بخش مهمی از مأموریت توسعهای خود را پیش ببرد.
🔹 اما انقلاب ۱۳۵۷ نقطه عطفی در تاریخ این سازمان بود. با تصویب قانون حفاظت و توسعه صنایع ایران، دهها کارخانه و بنگاه خصوصی که ملی یا مصادره شده بودند، به ایدرو واگذار شدند. این تصمیم اگرچه با هدف حفظ تولید و جلوگیری از تعطیلی واحدهای صنعتی اتخاذ شد، اما ماهیت سازمان را به طور اساسی تغییر داد. ایدرو از یک نهاد توسعهای به هلدینگی عظیم برای اداره شرکتهای دولتی تبدیل شد. از آن پس، بخش عمده ظرفیت مدیریتی سازمان صرف پرداخت حقوق کارکنان، تأمین نقدینگی کارخانهها، تهیه مواد اولیه، مدیریت بحرانهای کارگری و جلوگیری از توقف تولید شد. در نتیجه، وظایفی مانند انتقال فناوری، سرمایهگذاری در صنایع پیشرو، ایجاد بنگاههای جدید و واگذاری آنها به بخش خصوصی به تدریج به حاشیه رانده شد. بسیاری از پژوهشگران همین تغییر مأموریت را نقطه انحراف ایدرو از فلسفه اولیه تأسیس آن میدانند. این تغییر رویکرد، در سیاست صنعتی کشور نیز بازتاب یافت. به جای آنکه هدف، ایجاد مزیت رقابتی و حضور در زنجیره ارزش جهانی باشد، سیاست خودکفایی جایگزین توسعه صنعتی شد. یکی از نمادهای این رویکرد، سیاست «مهر عدم ساخت داخل» در دهه ۱۳۶۰ بود که بر اساس آن، واردات هر کالا تنها زمانی مجاز بود که تولید مشابهی در داخل وجود نداشته باشد. نتیجه چنین نگرشی، شکلگیری صنایع حمایتشده و غیررقابتی بود. صنایعی که به جای رقابت در کیفیت و بهرهوری، به حمایتهای تعرفهای و محدودیت واردات وابسته شدند. صنعت خودرو شاید شناختهشدهترین نمونه این تجربه باشد که پس از چند دهه حمایت، همچنان با چالش کیفیت پایین، هزینه تولید بالا و ناتوانی در رقابت بینالمللی روبهرو است.
اکنون نزدیک به شش دهه از تأسیس ایدرو میگذرد و اقتصاد ایران همچنان با همان پرسش بنیادین روبهروست. اینکه دولت در فرآیند صنعتی شدن چه نقشی باید ایفا کند؟
@tejaratefarda | 12 124 |
