حرة

آدم نیامده که با قواعد دنیا بازی کند. آمده زندگی کند. آمده بی‌قاعده، بی‌سیاست، بی‌شیله پیله و آزادانه زندگی کند. آمده تا همانی باشد که هست. آمده تا از علاقه‌مندی‌هایش با صدای بلند صحبت کند. نه و بله‌اش، شفافِ شفاف باشند‌. من، با قواعد این دنیا و با دو، دوتا چهارتایش خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنم بیگانه‌ام‌‌. و تا زمانی که بیگانه‌ام، من‌ام.

از بینِ فراگیر بودن و جفت‌کردن کفش‌ها، من دومی رو انتخاب می‌کنم. ممنون.

فرا چه گیری؟

پناه بر خدا.

این‌که فکر می‌کنم اگر وارد آوپ بشم قراره با معلم‌های دهه شصتی و پنجاهی تعامل کنم باعث می‌شه بیشتر از کارمند شدن ترسناک به‌نظر برسه.

اتاق فکر جهت ایده‌پردازی دیپلماسی تربیتی.❌ اتاق فکر برای عملیات انفجاری علیه نظامیان آمریکایی و اسرائیلی.✅

all eyes on Tanzania.

ما روزی، دوشادوش هم، به سرزمینِ زیتون‌های چندهزارساله، خواهیم رسید؟ و تابِ کودکانمان را، فردای جنگ، از شاخه‌های تنومندِ زیتون‌، خواهیم بست؟ و روزی، از حرارتِ تیر خصم، در میان سینه‌هایمان، شقایق خواهد روید؟

من می‌خواستم برم مهدکودک که اتاق ۱۱۶ بود ولی گفتن باید بیای سالن کنفرانس.

در فرداها، در روزهای ابری آذرماه، در میانِ انبوه افراها، در خلوتی خیابان‌ها، پرستوی کوچکِ جامانده از کوچ که آشیانش را گم کرده میانِ دستانم آشیان خواهم داد.

«باشد که روزی، ‏با کسی هم‌مسیر شوید که به زبانِ روح شما سخن بگوید؛ ‏کسی که ‏نگاهش، سکوتش و حضورش را بفهمید ‏و مجبور نباشید ‏عمری را صرفِ ترجمه‌ی خود برای او کنید.»

به به، رویکردهای رفتارگرا.

شاید دیگه واقعا بزرگ شدم. اون‌قدری که بدونم نباید برای خودم چیزی بخوام.

ولی خب صاحب‌خونه، خیلی خیلی هوای آدمو داره‌. هوای منم وقتی قل خوردم افتادم ته دره خیلی داشت.

بار قبلی وقتی داشتم لیست تعیین می‌کردم و می‌رفتم، قل خوردم، قل خوردم، قل خوردم، قل خوردم و افتادم ته یک دره عمیق پر از خار. این‌بار ولی از قبل می‌دونم که هیچی هیچی هیچی هیچی نمی‌خوام.